ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.14

13.14.1

भूयस्तु शृणु राजेन्द्र धर्मान्धर्मभृतांवर ॥ १३.१४.१ ॥

ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପୁନର୍ବାର ଶୁଣ — ଧର୍ମଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମସମୂହ ଶୁଣ।

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्राग्न्योः सूर्यशच्योश्च तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१४.२ ॥

ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସର ଉଦାହରଣ ଦିଅନ୍ତି — ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶଚୀ ବିଷୟରେ; ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି ତାହା ଶୁଣ।

राज्ये विप्रान्प्रपश्यामि कामक्रोधविवर्जितान् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.३ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: ରାଜ୍ୟରେ ମୁଁ କାମ-କ୍ରୋଧରହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ। ଏହି ସତ୍ୟବାକ୍ୟରେ କୁମ୍ଭର ଏକ ପାଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।

यथाऽहं तत्र नाश्नामि यत्र नाश्नन्ति वै द्विजाः ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.४ ॥

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଖାଏ ନାହିଁ। ଏହି ସତ୍ୟବାକ୍ୟରେ କୁମ୍ଭର ଏକ ପାଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।

यथा गोब्राह्मणस्यार्थे न तपामि यथाबलम् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.५ ॥

ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ମୁଁ ମୋ ବଳାନୁସାରେ ତପେ ନାହିଁ। ଏହି ସତ୍ୟବାକ୍ୟରେ କୁମ୍ଭର ଏକ ପାଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।

कर्मणा मनसा वाचा नावमन्ये पुरन्दरम् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.६ ॥

ଶଚୀ କହିଲେ: କର୍ମ, ମନ ଓ ବାଣୀରେ ମୁଁ ପୁରନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରେ ନାହିଁ। ଏହି ସତ୍ୟବାକ୍ୟରେ କୁମ୍ଭର ଏକ ପାଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।