มหาภารตะ · อัธยายะ 13.14

13.14.1

भूयस्तु शृणु राजेन्द्र धर्मान्धर्मभृतांवर ॥ १३.१४.१ ॥

ภีษมะกล่าวว่า ขอฟังอีกครั้ง โอ้จอมกษัตริย์ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ทรงธรรม ถึงหน้าที่ทั้งหลาย

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्राग्न्योः सूर्यशच्योश्च तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१४.२ ॥

ในเรื่องนี้ ผู้คนยังเล่าเรื่องเก่าแก่นี้ของพระอินทร์และพระอัคนี ของพระสูรยะและนางศจี จงฟังข้าพเจ้าเล่าเรื่องนั้น

राज्ये विप्रान्प्रपश्यामि कामक्रोधविवर्जितान् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.३ ॥

พระอินทร์ตรัสว่า ในแว่นแคว้นนี้ข้าพเจ้าเห็นพราหมณ์ทั้งหลายที่ปราศจากกามและโกรธ ด้วยถ้อยคำแห่งความจริงนี้ ขอให้หนึ่งส่วนสี่ของหม้อนี้เต็มเถิด

यथाऽहं तत्र नाश्नामि यत्र नाश्नन्ति वै द्विजाः ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.४ ॥

พระอัคนีกล่าวว่า ที่ใดที่พวกทวิชาไม่รับประทาน ที่นั่นข้าพเจ้าก็ไม่รับประทานเช่นกัน ด้วยถ้อยคำแห่งความจริงนี้ ขอให้หนึ่งส่วนสี่ของหม้อนี้เต็มเถิด

यथा गोब्राह्मणस्यार्थे न तपामि यथाबलम् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.५ ॥

พระสูรยะกล่าวว่า เพื่อประโยชน์แก่โคและพราหมณ์ ข้าพเจ้าไม่แผดเผาด้วยกำลังเต็มที่ ด้วยถ้อยคำแห่งความจริงนี้ ขอให้หนึ่งส่วนสี่ของหม้อนี้เต็มเถิด

कर्मणा मनसा वाचा नावमन्ये पुरन्दरम् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.६ ॥

นางศจีกล่าวว่า ด้วยการกระทำ ใจ และวาจา ข้าพเจ้าไม่ดูหมิ่นพระปุรันทระ (พระอินทร์) ด้วยถ้อยคำแห่งความจริงนี้ ขอให้หนึ่งส่วนสี่ของหม้อนี้เต็มเถิด