మహాభారతం · అధ్యాయం 13.14

13.14.1

भूयस्तु शृणु राजेन्द्र धर्मान्धर्मभृतांवर ॥ १३.१४.१ ॥

భీష్ముడు ఇలా అన్నాడు: రాజేంద్రా, మళ్లీ విను — ధర్మాన్ని ధరించేవారిలో శ్రేష్ఠుడా, ధర్మాలను వినుము.

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्राग्न्योः सूर्यशच्योश्च तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१४.२ ॥

ఇక్కడ కూడా ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని ఉదహరిస్తారు — ఇంద్రుడు, అగ్ని, సూర్యుడు, శచి గురించినది; నేను చెప్పేది విను.

राज्ये विप्रान्प्रपश्यामि कामक्रोधविवर्जितान् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.३ ॥

ఇంద్రుడు అన్నాడు: రాజ్యంలో కామక్రోధాలు లేని బ్రాహ్మణులను నేను చూస్తున్నాను. ఈ సత్యవాక్యంతో కుండలో పావు భాగం నిండాలి.

यथाऽहं तत्र नाश्नामि यत्र नाश्नन्ति वै द्विजाः ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.४ ॥

అగ్ని అన్నాడు: ద్విజులు తినని చోట నేనూ తినను. ఈ సత్యవాక్యంతో కుండలో పావు భాగం నిండాలి.

यथा गोब्राह्मणस्यार्थे न तपामि यथाबलम् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.५ ॥

సూర్యుడు అన్నాడు: గోవు, బ్రాహ్మణుల కోసం నా బలం మేరకు నేను వేడి ఇవ్వను. ఈ సత్యవాక్యంతో కుండలో పావు భాగం నిండాలి.

कर्मणा मनसा वाचा नावमन्ये पुरन्दरम् ।
एतेन सत्यवाक्येन पादः कुम्भस्य पूर्यताम् ॥ १३.१४.६ ॥

శచి అన్నది: కర్మ, మనస్సు, వాక్కుతో పురందరుడైన ఇంద్రుడిని నేను అవమానించను. ఈ సత్యవాక్యంతో కుండలో పావు భాగం నిండాలి.