Mahābhārata · Adhyāya 13.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.142.1
अथात्रिप्रमुखा राजन्वने तस्मिन्महर्षयः ।
व्यचरन्भक्षयन्तो वै मूलानि च फलानि च ॥ १३.१४२.१ ॥
Entonces, oh rey, los grandes sabios encabezados por Atri vagaban por aquel bosque comiendo raíces y frutos.
13.142.2
अथापश्यन्सुपीनांसपाणिपादमुखोदरम् ।
परिव्रजन्तं स्थूलाङ्गं परिव्राजं शुनस्सखम् ॥ १३.१४२.२ ॥
Entonces vieron a un asceta errante de hombros, manos, pies, rostro y vientre robustos, de miembros gruesos, amigo de los perros.
13.142.3
अरुन्धती तु तं दृष्ट्वा सर्वाङ्गोपचितं शुभम् ।
भवितारो भवन्तो वै नैवमित्यब्रवीदृषीन् ॥ १३.१४२.३ ॥
Pero Arundhatī, al verlo bien nutrido y auspicioso en todos sus miembros, dijo a los sabios: "No llegaréis a ser así."
13.142.4
नैतस्येह यथाऽस्माकमग्निहोत्रमनिर्हुतम् ।
सायं प्रातश्च होतव्यं तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.४ ॥
Aquí él no tiene un Agnihotra como el nuestro, que debe ofrecerse de noche y de mañana sin falta. Por eso este amigo de los perros está bien alimentado.
13.142.5
नैतस्येह यथाऽस्माकं क्षुधया वीर्यमाहतम् ।
कृच्छ्राधीतं प्रनष्टं च तेन पीवाञ्छुनस्सखः ॥ १३.१४२.५ ॥
Aquí su vigor no es abatido por el hambre como el nuestro, y su saber, difícilmente adquirido, no se pierde. Por eso este amigo de los perros está bien alimentado.
13.142.6
नैतस्येह यथाऽस्माकं शश्वच्छास्त्रकृतो ज्वरः ।
अलसः क्षुत्परो मूर्खस्तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.६ ॥
Aquí él no tiene la fiebre constante que provoca el estudio de las escrituras, como nosotros. Es perezoso, un necio solo atento al hambre. Por eso este amigo de los perros está bien alimentado.
13.142.7
नैतस्येह यथाऽस्माकं भक्तमिन्धनमेव च ।
सञ्चित्यं वार्षिकं चित्ते तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.७ ॥
Aquí no tiene alimento ni combustible como los nuestros, ni en su mente el pensamiento de guardar para el año; por eso es amigo de perros gordos.
13.142.8
नैतस्येह यथाऽस्माकं चत्वारश्च सहोदराः ।
देहिदेहीति भिक्षन्ति तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.८ ॥
Aquí no tiene cuatro hermanos como los nuestros que piden limosna diciendo '¡Dame, dame!'; por eso es amigo de perros gordos.
13.142.9
नैतस्येह यथाऽस्माकं ब्रह्मबन्धोरचेतसः ।
शोको भार्यापवादेन तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.९ ॥
Aquí este necio brahmán de nombre no tiene el dolor que nace de la calumnia contra su esposa, como nosotros; por eso es amigo de perros gordos.
13.142.10
नैतस्येह यथाऽस्माकं त्रिकौशेयं च राङ्कवम् ।
एकैकं वै त्रिवर्षीयं तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.१० ॥
Aquí no tiene tres prendas de seda como las nuestras, ni una alfombra de piel de ciervo ruru, cada una para tres años; por eso es amigo de perros gordos.
13.142.11
अथ दृष्ट्वा परिव्राट् स तान्महर्षीञ्शुनस्सखः ।
अभिवाद्य यथान्यायं पाणिस्पर्शमथाचरत् ॥ १३.१४२.११ ॥
Entonces aquel asceta errante, amigo de perros, habiendo visto a aquellos grandes sabios, los saludó según la regla y luego los tocó con la mano.
13.142.12
परिचर्यां वने तां तु क्षुत्प्रतीकारकाङ्क्षिणः ।
अन्योन्येन निवेद्याथ प्रातिष्ठन्त सहैव ते ॥ १३.१४२.१२ ॥
Aquellos que deseaban remedio para el hambre, habiéndose comunicado mutuamente aquel servicio en el bosque, partieron juntos.
13.142.13
एकनिश्चयकार्याश्च व्यचरन्त वनानि ते ।
आददानाः समुद्धृत्य मूलानि च फलानि च ॥ १३.१४२.१३ ॥
Con una sola resolución y un solo propósito, vagaban por los bosques, tomando raíces y frutos tras desenterrarlos.
13.142.14
कदाचिद्विचरन्तस्ते वृक्षैरविरलैर्वृताम् ।
शुचिपूर्णप्रसन्नोदां ददृशुः पद्मिनीं शुभाम् ॥ १३.१४२.१४ ॥
Una vez, mientras vagaban, vieron un hermoso estanque de loto rodeado de árboles densos, lleno de agua pura y clara.
13.142.15
बालादित्यवपुःप्रख्यैः पुष्करैरुपशोभिताम् ।
वैडूर्यवर्णसदृशैः पद्मपत्रैरथावृताम् ॥ १३.१४२.१५ ॥
Adornada con loto de brillo como el cuerpo del sol naciente, y cubierta de hojas de loto de color como el lapislázuli.
13.142.16
नानाविधैश्च विहगैर्जलप्रवरसेविभिः ।
एकद्वारामनादेयां सूपतीर्थामकर्दमाम् ॥ १३.१४२.१६ ॥
Frecuentada por aves de muchas clases que beben las mejores aguas; con una sola entrada, inaccesible, con buenos vados, y libre de lodo.
13.142.17
वृषादर्भिप्रयुक्ता तु कृत्या विकृतदर्शना ।
यातुधानीति विख्याता पद्मिनीं तामरक्षत ॥ १३.१४२.१७ ॥
Enviada por los conjuros de Vṛṣa y Darbhi, una kṛtyā de aspecto deforme, famosa como yātudhānī, custodiaba aquel estanque de loto.
13.142.18
शुनस्सखसहायास्तु बिसार्थं ते महर्षयः ।
पद्मिनीमभिजग्मुस्ते सर्वे कृत्याभिरक्षिताम् ॥ १३.१४२.१८ ॥
Aquellos grandes sabios, con perros como compañeros y ayudantes, se dirigieron todos hacia aquel estanque de loto custodiado por la kṛtyā, en busca de tallos de loto.
13.142.19
ततस्ते यातुधानीं तां दृष्ट्वा विकृतदर्शनाम् ।
स्थितां कमलिनीतीरे कृत्यामूचुर्महर्षयः ॥ १३.१४२.१९ ॥
Entonces los grandes sabios, al ver a aquella yātudhānī de aspecto horrible que estaba de pie en la orilla del estanque de lotos, hablaron a la kṛtyā.
13.142.20
एका तिष्ठसि का च त्वं कस्यार्थे किं प्रयोजनम् ।
पद्मिनीतीरमाश्रित्य ब्रूहि त्वं किं चिकीर्षसि ॥ १३.१४२.२० ॥
¿Por qué estás aquí sola? ¿Quién eres, para quién y con qué propósito te has acogido a la orilla del estanque de lotos? Dinos, ¿qué pretendes hacer?
13.142.21
याऽस्मि काऽस्म्यनुयोगो मे न कर्तव्यः कथञ्चन ।
आरक्षिणीं मा पद्मिन्या वित्त सर्वे तपोधनाः ॥ १३.१४२.२१ ॥
Sea lo que sea que soy, no debéis interrogarme de ningún modo. Sabed, ¡oh tesoros de austeridad!, que soy la guardiana del estanque de lotos.
13.142.22
सर्व एव क्षुधार्ताः स्म न चान्यत्किंचिदस्ति नः ।
भवत्याः सम्मते सर्वे गृह्णीयाम बिसान्युत ॥ १३.१४२.२२ ॥
Todos estamos atormentados por el hambre y no tenemos nada más. Con tu consentimiento, tomemos todos los tallos de loto.
13.142.23
समयेन बिसानीतो गृह्णीध्वं कामकारतः ।
एकैको नाम मे प्रोक्त्वा ततो गृह्णीत माचिरम् ॥ १३.१४२.२३ ॥
Según nuestro acuerdo, tomad los tallos de loto de aquí como queráis. Cada uno, pronunciando mi nombre, que los tome después; no tardéis.
13.142.24
विज्ञाय यातुधानीं तां कृत्यमृषिवधैषिणीम् ।
अत्रिः क्षुधा परीतात्मा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १३.१४२.२४ ॥
Sabiendo que aquella yātudhānī kṛtyā buscaba la muerte de los sabios, Atri, con el ánimo afligido por el hambre, pronunció entonces estas palabras.
13.142.25
अरात्त्रिरत्त्रिः सा रात्रिर्यां नाधीते त्रिरद्य वै ।
अरात्रिरत्रिरित्येव नाम मे विद्धि शोभने ॥ १३.१४२.२५ ॥
Arātri, Atri: la noche en la que hoy no se recita tres veces. Oh radiante, sabe que mi nombre es precisamente este: Arātri, Atri.
13.142.26
यथोदाहृतमेतत्ते त्वया नाम महाद्युते ।
दुर्धार्यमेतन्मनसा गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.२६ ॥
Oh gran resplandeciente, este nombre que has pronunciado es difícil de retener en la mente. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.27
वसिष्ठोऽस्मि वरिष्ठोऽस्मि वसे वासगृहेष्वपि ।
वरिष्ठत्वाच्च वासाच्च वसिष्ठ इति विद्दि माम् ॥ १३.१४२.२७ ॥
Soy Vasiṣṭha, el mejor; también habito en las casas. Por ser el mejor y por morar, conóceme como Vasiṣṭha.
13.142.28
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.२८ ॥
Este nombre tuyo, etimológico y de sílabas difíciles de pronunciar, no puede retenerse. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.29
कुलंकुलं च कुवमः कुवमः कश्यपो द्विजः ।
काश्यः काशनिकाशत्वादेतन्मे नाम धारय ॥ १३.१४२.२९ ॥
Kulaṃkula, kuvamaḥ, kuvamaḥ — soy el brahmán dos veces nacido Kaśyapa, de la línea de Kāśya. Por parecerme al kāśa, este es mi nombre; retenlo.
13.142.30
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महाद्युते ।
दुर्धार्यमेतन्मनसा गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३० ॥
Oh gran resplandeciente, este nombre que has dicho de mí es difícil de retener en la mente. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.31
भरेऽसुतान्भरे पोष्यान्भरे देवान्भरे द्विजान् ।
भरे भार्यामहं व्याजाद्भरद्वाजोऽस्मि शोभने ॥ १३.१४२.३१ ॥
Mantengo a mis hijos, mantengo a los que deben ser alimentados, mantengo a los dioses, mantengo a los dvijas, mantengo a mi esposa; oh radiante, soy Bharadvāja.
13.142.32
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३२ ॥
Tu nombre es un derivado etimológico, cada sílaba pronunciada con pesar; no puede soportarse. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.33
गोदमो दमतोऽधूमोऽदमस्ते समदर्शनात् ।
विद्धि मां गोतमं कृत्ये यातुधानि निबोध मां ॥ १३.१४२.३३ ॥
Godama, por dominar, por no tener humo y por verte con igualdad; sabe que soy Gautama. Oh hechicera, oh rākṣasī, compréndeme.
13.142.34
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महामुने ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३४ ॥
Este nombre que has dicho de mí, oh gran sabio, no puede soportarse. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.35
विश्वेदेवाश्च मे मित्रं मित्रमस्मि गवां तथा ।
विश्वामित्र इति ख्यातं यातुधानि निबोध मां ॥ १३.१४२.३५ ॥
Los Viśvedevas son mis amigos, y también soy amigo de las vacas; sabe, oh rākṣasī, que soy el famoso Viśvāmitra.
13.142.36
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३६ ॥
Tu nombre es un derivado etimológico, cada sílaba pronunciada con pesar; no puede soportarse. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.37
जाजमद्यजजानेऽहं जिजाहीह जिजायिषि ।
जमदग्निरिति ख्यातं ततो मां विद्धि शोभने ॥ १३.१४२.३७ ॥
Soy Jāja, Madyaja, Jājāne'ham, Jijāhīha, Jijāyiṣi; soy conocido con el nombre de Jamadagni, así que conóceme, oh radiante.
13.142.38
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महामुने ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३८ ॥
Oh gran sabio, así como has pronunciado este nombre sobre mí, esto no puede soportarse. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.39
धरान्धरित्रीं वसुधां भर्तुस्तिष्ठाम्यनन्तरम् ।
मनोऽनुरुन्धती भर्तुरिति मां विद्ध्यरुन्धतीम् ॥ १३.१४२.३९ ॥
Sostén de la sostenedora de la tierra, Vasudhā; permanezco inmediatamente detrás de mi esposo. Siguiendo de cerca la mente de mi esposo, así debes conocerme como Arundhatī.
13.142.40
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४० ॥
Este es tu nombre etimológico, de sílabas pronunciadas con dolor. No puede soportarse. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.41
वक्त्रैकदेशे गण्डेति धातुमेतं प्रचक्षते ।
तेनोन्नतेन गण्डेति विद्धि माऽनलसम्भवे ॥ १३.१४२.४१ ॥
En una parte de la boca, llaman a esta raíz 'gaṇḍa' (mejilla). Por esa parte elevada, conóceme como 'Gaṇḍa', oh nacida del fuego.
13.142.42
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छावतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४२ ॥
Este es tu nombre etimológico, de sílabas pronunciadas con dolor. No puede soportarse. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.43
पशून्यञ्जामि दृष्ट्वाऽहं पशूनां च सदा सखा ।
गौणं पशुसखेत्येवं विद्धि मामग्निसम्भवे ॥ १३.१४२.४३ ॥
Al ver a los animales, siempre sacrifico como su amigo. Sabe que a mí, nacido del fuego, se me llama por el nombre secundario Paśusakhā, amigo de los animales.
13.142.44
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४४ ॥
Esta etimología de tu nombre, formada por sílabas pronunciadas con dolor, no puede soportarse. Ve, desciende al estanque de loto.
13.142.45
एभिरुक्तं यथा नाम नाहं वक्तुमिहोत्सहे ।
शुनःसखसखायं मां यातुधान्युपधारय ॥ १३.१४२.४५ ॥
No me atrevo a decir aquí el nombre como ellos lo han dicho. Demonisa, entiéndeme como el amigo del amigo de Śunaḥsakha.
13.142.46
नाम न व्यक्तमुक्तं वै वाक्यं संदिग्धया गिरा ।
तस्मात्सकृदिदानीं त्वं ब्रूहि यन्नाम ते द्विज ॥ १३.१४२.४६ ॥
El nombre no fue dicho claramente; la frase se pronunció con voz ambigua. Por tanto, oh dvija, dime ahora una vez cuál es tu nombre.
13.142.47
सकृदुक्तं मया नाम न गृहीतं त्वया यदि ।
तस्मात्त्रिदण्डाभिहता गच्छ भस्मेति माचिरम् ॥ १३.१४२.४७ ॥
Dije el nombre una vez; si no lo captaste, entonces, herida por el bastón triple, ve a cenizas; no tardes.
13.142.48
सा ब्रह्मदण्डकल्पेन तेन मूर्ध्नि हता तदा ।
कृत्या पपात मेदिन्यां भस्म साच जगाम ह ॥ १३.१४२.४८ ॥
Entonces fue golpeada en la cabeza por aquel bastón, semejante al de un brahmán; la kṛtyā cayó sobre la tierra, y ella también se convirtió en cenizas.
13.142.49
शुनःसखश्च हत्वा तां यातुधानीं महाबलाम् ।
भुवि त्रिदण्डं विष्टभ्य शाद्वले समुपाविशत् ॥ १३.१४२.४९ ॥
También Śunaḥsakha, tras matar a aquella poderosa yātudhānī, clavó su tridaṇḍa en el suelo y se sentó sobre la hierba.
13.142.50
ततस्ते मुनयः सर्वेः पुष्कराणि बिसानि च ।
यथाकाममुपादाय समुत्तस्थुर्मुदाऽन्विताः ॥ १३.१४२.५० ॥
Entonces todos aquellos sabios, tomando loto y tallos de loto según su deseo, se levantaron llenos de alegría.
13.142.51
श्रमेण महता युक्तास्ते बिसानि कलापशः ।
तीरे निक्षिप्य पद्मिन्यास्तर्पणं चक्रुरम्भसा ॥ १३.१४२.५१ ॥
Abrumados por la gran fatiga, colocaron los haces de tallos de loto a la orilla del estanque y realizaron la libación con agua.
13.142.52
अथोत्थाय जलात्तस्मात्सर्वे ते समुपागमन् ।
नापश्यंश्चापि ते तानि बिसानि पुरुषर्षभाः ॥ १३.१४२.५२ ॥
Entonces, cuando todos salieron del agua y se acercaron, oh toro entre los hombres, no vieron en absoluto aquellos tallos de loto.
13.142.53
केन क्षुधाभिभूतानामस्माकं पापकर्मणाम् ।
नृशंसेनापनीतानि बिसान्याहारकाङ्क्षिणाम् ॥ १३.१४२.५३ ॥
¿Qué cruel se han llevado los tallos de loto de nosotros, pecadores atormentados por el hambre y deseosos de alimento?
13.142.54
ते शङ्कमानास्त्वन्योन्यं पप्रच्छुर्द्विजसत्तमाः ।
त ऊचुः शपथं सर्वे कुर्म इत्यरिकर्शन ॥ १३.१४२.५४ ॥
Sospechando unos de otros, aquellos mejores de los dos veces nacidos se interrogaron mutuamente; entonces todos dijeron: «Haremos juramento», oh atormentador de enemigos.
13.142.55
त उक्त्वा बाढमित्येव सर्व एव तदा समम् ।
क्षुधार्ताः सुपरिश्रान्ताः शपथायोपचक्रमुः ॥ १३.१४२.५५ ॥
Habiendo dicho «muy bien», todos entonces a la vez, afligidos por el hambre y completamente agotados, se dispusieron a prestar el juramento.
13.142.56
स गां स्पृशतु पादेन सूर्यं च प्रतिमेहतु ।
अध्यायेष्वधीयीत बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५६ ॥
Que quien roba tallos de loto toque una vaca con el pie, orine hacia el sol y estudie en los tiempos de estudio señalados.
13.142.57
अनध्याये पठेल्लोके शुनः स परिकर्षतु ।
परिव्राट् कामवृत्तिस्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५७ ॥
Que quien roba tallos de loto recite en el mundo en un día de no estudio y arrastre un perro; y que el renunciante errante que vive según sus deseos haga lo mismo.
13.142.58
शरणागतं हन्तु मित्रं स्वसुतां चोपजीवतु ।
अर्थान्काङ्क्षतु कीनाशाद्बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५८ ॥
Que quien roba tallos de loto mate a quien ha venido en busca de refugio, mate a un amigo, viva de las ganancias de su propia hija y desee riquezas de un avaro.
13.142.59
विष्णुं ब्रह्मण्यदेवेशं देवदेवं जगद्गुरुम् ।
आधातारं विधातारं सन्धातारं जगद्गुरुम्।
विहाय स भजत्वन्यं बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५९ ॥
Que quien roba tallos de loto, habiendo abandonado a Viṣṇu, señor de los dioses que favorece a los brahmanes, dios de los dioses, maestro del mundo, el sustentador, creador y unificador, maestro del mundo, adore a otro.
13.142.60
सर्वत्र सर्वं लपतु न्यासलोपं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६० ॥
Que quien roba tallos de loto parlotee de todo en todas partes, cometa una violación de confianza y recurra al falso testimonio.
13.142.61
वृथा मांसाशनश्चास्तु वृथा दानं करोतु च ।
यातु स्त्रियं दिवा चैव बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६१ ॥
Que quien roba tallos de loto coma carne en vano, dé dones en vano y vaya con una mujer de día.
13.142.62
नृशंसस्त्यक्तधर्माऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
ब्राह्मणं चापि जयतां बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६२ ॥
Que quien roba tallos de loto sea cruel con las mujeres, los parientes y las vacas, abandone el dharma y venza incluso a un brahmán.
13.142.63
उपाध्यायमधः कृत्वा ऋचोऽध्येतु यजूंषि च ।
जुहोतु च स कक्षाग्नौ बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६३ ॥
Que quien roba tallos de loto ponga a su maestro por debajo de sí, recite los versos del Ṛg y del Yajus, y ofrezca oblaciones en un fuego de hierba.
13.142.64
पुरीषमुत्सृजत्वप्सु हन्तु गां चैव द्रुह्यत् ।
अनृतौ मैथुनं यातु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६४ ॥
Que quien roba tallos de loto defeque en el agua, mate o dañe a una vaca y tenga unión sexual fuera de temporada.
13.142.65
द्वेष्यो भार्योपजीवी स्याद्दुरबन्धुश्च वैरवान् ।
अन्योन्यस्यातिथिश्चास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६५ ॥
Que quien roba tallos de loto sea odiado, viva del sustento de su esposa, sea mal pariente y enemigo, y sea huésped de los demás.
13.142.66
अधीत्य वेदांस्त्यजतु त्रीनग्नीनपविध्यतु ।
विक्रीणातु तथा सोमं बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६६ ॥
Que quien roba tallos de loto, tras estudiar los Vedas, los abandone, deseche los tres fuegos sagrados y venda soma.
13.142.67
उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य सालोक्यतां यातु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६७ ॥
En una aldea con pozo y agua, que el brahmán que es esposo de una mujer de casta baja alcance el mismo mundo que quien roba tallos de loto.
13.142.68
जीवतो वै गुरून्भृत्यान्भरन्त्वस्य परे जनाः ।
दरिद्रो बहुपुत्रः स्याद्बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६८ ॥
Mientras él viva, que otros sostengan a sus mayores y a sus sirvientes; que quien roba tallos de loto sea pobre y tenga muchos hijos.
13.142.69
अशुचिर्ब्रह्मकूटोऽस्तु मिथ्या चैवाप्यहङ्कृतः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६९ ॥
Que quien roba tallos de loto sea impuro, un falso brahmán, falsamente orgulloso, labrador y envidioso.
13.142.70
हर्षं करोतु भृतको राज्ञश्वास्तु पुरोहितः ।
अयाज्यस्य भवेदृत्विक् बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.७० ॥
Que quien roba tallos de loto dé alegría como sirviente asalariado, sea sacerdote doméstico de un rey y oficie para quien no debe ser sacrificado.
13.142.71
नित्यं परिभवेच्छ्वश्रूं भर्तुर्भवतु दुर्मनाः ।
एका स्वादु समश्नातु बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७१ ॥
Que la mujer que roba tallos de loto desprecie siempre a su suegra, tenga mala voluntad hacia su marido y coma sola manjares dulces.
13.142.72
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये ।
अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७२ ॥
Que la mujer que roba tallos de loto, viviendo en medio de la casa de sus parientes, coma solo harina de cebada al final del día; que no sea digna de disfrute y no dé a luz hijos heroicos.
13.142.73
अनृतं भाषतु सदा बन्धुभिश्च विरुध्यतु ।
ददातु कन्यां शुल्केन बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७३ ॥
La mujer que siempre dice mentiras, riñe con sus parientes, da a su hija por un precio nupcial y roba fibras de loto.
13.142.74
साधयित्वा स्वयं प्राशेद्दास्ये जीर्यतु चैव ह ।
विकर्मणा प्रमीयेत बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७४ ॥
La mujer que cocina y come sola, envejece en servidumbre, muere por mala conducta y roba fibras de loto.
13.142.75
दास एव प्रजायेतामप्रसूतिरकिञ्चन ।
दैवतेष्वनमस्कारो बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.७५ ॥
Quien nace esclavo, es estéril y miserable, no reverencia a los dioses y roba fibras de loto.
13.142.76
अध्वर्यवे दुहितरं वा ददातु ।
च्छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
आथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत वा यो हरते बिसानि ॥ १३.१४२.७६ ॥
Dé a su hija al sacerdote Adhvaryu, o a un Chandogya, o a un brahmán que haya completado el estudio célibe y aprendido el Atharva Veda; y quien se lleve fibras de loto, que se bañe.
13.142.77
इष्टमेतद्द्विजातीनां योऽयं ते शपथः कृतः ।
त्वया कृतं बिसस्तैन्यं सर्वेषां नः शुनःसख ॥ १३.१४२.७७ ॥
Esto es lo que desean los dos nacidos, este juramento que hiciste; oh amigo de Śunaḥśepa, has cometido el robo de fibras de loto ante todos nosotros.
13.142.78
न्यस्तमद्यं न पश्यद्भिर्यदुक्तं कृतकर्मभिः ।
सत्यमेतन्न मिथ्यैतद्बिसस्तैन्यं कृतं मया ॥ १३.१४२.७८ ॥
Lo que dijeron los hombres de acción, que no vieron lo depositado hoy, es verdad y no mentira: yo cometí el robo de fibras de loto.
13.142.79
मया ह्यन्तर्हितानीह बिसानीमानि पश्यत ।
परीक्षार्थं भगवतां कृतमेवं मयाऽनघाः ॥ १३.१४२.७९ ॥
He escondido aquí estos tallos de loto; mirad. Oh, sin pecado, lo he hecho así para poneros a prueba, venerables.
13.142.80
रक्षणार्थं च सर्वेषां भवतामहमागतः ।
यातुधानी ह्यतिक्रूरा कृत्यैषा वो वधैषिणी ॥ १३.१४२.८० ॥
He venido para protegeros a todos. Esta demonio muy cruel, una criatura mágica, busca vuestra destrucción.
13.142.81
वृषादर्भिप्रयुक्तैषा निहता मे तपोधनाः ।
दुष्टा हिंस्यादियं पापा युष्मान्प्रत्यग्निसम्भवा ॥ १३.१४२.८१ ॥
Enviada por Vṛṣadarbhi, esta malvada pecadora, nacida del fuego, iba a dañaros; ha sido muerta por mí, oh ricos en austeridad.
13.142.82
तस्मादस्म्यागतो विप्रा वासवं मां निबोधत ।
अलोभादक्षया लोकाः प्राप्ता वः सार्वकामिकाः।
उत्तिष्ठध्वमितः क्षिप्रं तानवाप्नुत वै द्विजाः ॥ १३.१४२.८२ ॥
Por eso he venido aquí; oh brahmanes, sabedme Vāsava, Indra. Por vuestra ausencia de codicia habéis alcanzado los mundos imperecederos que conceden todos los deseos. Levantaos pronto de aquí, oh dvijas, y obtenedlos en verdad.
13.142.83
ततो महर्षयः प्रीतास्तथेत्युक्त्वा पुरन्दरम् ।
सहैव त्रिदशेन्द्रेण सर्वे जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ १३.१४२.८३ ॥
Entonces los grandes sabios, complacidos, dijeron 'así sea' a Purandara, y junto con el señor de los treinta dioses todos fueron al cielo.
13.142.84
एवमेते महात्मानो योगैर्बहुविधैरपि ।
क्षुधा परमया युक्ताश्छन्द्यमाना महात्मभिः।
नैव लोभं तदा यक्रुस्ततः स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ १३.१४२.८४ ॥
Así estos magnánimos, aunque afligidos por un hambre extrema y puestos a prueba por muchos medios, no cedieron entonces a la codicia; por eso alcanzaron el cielo.
13.142.85
तस्मात्सर्वास्ववस्थासु नरो लोभं विवर्जयेत् ।
एष धर्मः परो राजंस्तस्माल्लोभं विवर्जयेत् ॥ १३.१४२.८५ ॥
Por tanto, el hombre debe abandonar la codicia en todas las circunstancias. Oh rey, este es el dharma supremo; por tanto, debe abandonarse la codicia.
13.142.86
इदं नरः सुचरितं समवायेषु कीर्तयन् ।
अर्थभागी च भवति न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१४२.८६ ॥
El hombre que proclama esta buena conducta en las asambleas se convierte en partícipe del beneficio y no alcanza dificultades.
13.142.87
प्रीयन्ते पितरश्चास्य ऋषयो देवतास्तथा ।
यशोधर्मार्थभागी च भवति प्रेत्य मानवः ॥ १३.१४२.८७ ॥
Sus antepasados, los sabios y los dioses se complacen; y tras la muerte el hombre se convierte en partícipe de la fama, el deber y la riqueza.