மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.142.1
अथात्रिप्रमुखा राजन्वने तस्मिन्महर्षयः ।
व्यचरन्भक्षयन्तो वै मूलानि च फलानि च ॥ १३.१४२.१ ॥
அரசனே, அத்திரி தலைமையிலான அந்த மகரிஷிகள் அந்தக் காட்டில் கிழங்குகளையும் பழங்களையும் உண்டு சுற்றித் திரிந்தனர்.
13.142.2
अथापश्यन्सुपीनांसपाणिपादमुखोदरम् ।
परिव्रजन्तं स्थूलाङ्गं परिव्राजं शुनस्सखम् ॥ १३.१४२.२ ॥
பின்னர் அவர்கள் நன்கு பருத்த தோள்களும் கைகால், முகம், வயிறு கொண்டவனும், பருத்த உடல் உறுப்புகளையுடைய, நாய்களின் நண்பனான ஒரு பரிவ்ராஜகனைக் கண்டனர்.
13.142.3
अरुन्धती तु तं दृष्ट्वा सर्वाङ्गोपचितं शुभम् ।
भवितारो भवन्तो वै नैवमित्यब्रवीदृषीन् ॥ १३.१४२.३ ॥
ஆனால் அருந்ததி அவனை எல்லா அங்கங்களிலும் நன்கு செழித்தவனாகவும் நல்லவனாகவும் கண்டு, "நீங்கள் அப்படி ஆகமாட்டீர்கள்" என்று ரிஷிகளிடம் கூறினாள்.
13.142.4
नैतस्येह यथाऽस्माकमग्निहोत्रमनिर्हुतम् ।
सायं प्रातश्च होतव्यं तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.४ ॥
இங்கே இவனுக்கு நம்மைப்போல் அக்னிஹோத்ரம் இல்லை; நமக்குச் செய்யப்படுவதுபோல் மாலையிலும் காலையிலும் அது செய்யப்படுவதும் இல்லை. ஆகவே இவன் நன்கு கொழுத்து, நாய்களின் நண்பனாக இருக்கிறான்.
13.142.5
नैतस्येह यथाऽस्माकं क्षुधया वीर्यमाहतम् ।
कृच्छ्राधीतं प्रनष्टं च तेन पीवाञ्छुनस्सखः ॥ १३.१४२.५ ॥
இங்கே இவனுக்கு நம்மைப்போல் பசியால் வலிமை அழிவதில்லை; கடினமாகக் கற்ற கல்வியும் நமக்கு நேர்வதுபோல் அழிவதில்லை. ஆகவே இவன் கொழுத்து, நாய்களின் நண்பனாக இருக்கிறான்.
13.142.6
नैतस्येह यथाऽस्माकं शश्वच्छास्त्रकृतो ज्वरः ।
अलसः क्षुत्परो मूर्खस्तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.६ ॥
இங்கே இவனுக்கு நம்மைப்போல் சாத்திரக் கல்வியால் உண்டாகும் நிரந்தரமான சோர்வுக் காய்ச்சல் இல்லை. இவன் சோம்பேறி, பசியை மட்டுமே நாடும் மூடன். ஆகவே இவன் கொழுத்து, நாய்களின் நண்பனாக இருக்கிறான்.
13.142.7
नैतस्येह यथाऽस्माकं भक्तमिन्धनमेव च ।
सञ्चित्यं वार्षिकं चित्ते तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.७ ॥
இங்கே இவனுக்கு நம்மைப் போல உணவும் எரிபொருளும் இல்லை, ஆண்டுக்கான சேமிப்பும் மனதில் இல்லை; ஆகவே இவன் கொழுத்த நாய்களின் நண்பன்.
13.142.8
नैतस्येह यथाऽस्माकं चत्वारश्च सहोदराः ।
देहिदेहीति भिक्षन्ति तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.८ ॥
இங்கே இவனுக்கு நம்மைப் போல "கொடு, கொடு" என்று பிச்சை கேட்கும் நான்கு உடன்பிறந்தவர்கள் இல்லை; ஆகவே இவன் கொழுத்த நாய்களின் நண்பன்.
13.142.9
नैतस्येह यथाऽस्माकं ब्रह्मबन्धोरचेतसः ।
शोको भार्यापवादेन तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.९ ॥
இங்கே இந்த அறிவிலியான பிராமண-பந்துவுக்கு நம்மைப் போல மனைவியின் அவதூறால் வந்த துயரம் இல்லை; ஆகவே இவன் கொழுத்த நாய்களின் நண்பன்.
13.142.10
नैतस्येह यथाऽस्माकं त्रिकौशेयं च राङ्कवम् ।
एकैकं वै त्रिवर्षीयं तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.१० ॥
இங்கே இவனிடம் நம்மைப் போல மூன்று பட்டாடைகளும், ஒவ்வொன்றும் மூன்று ஆண்டுகள் தாங்கும் ருரு மானின் தோல் விரிப்பும் இல்லை; ஆகவே இவன் கொழுத்த நாய்களின் நண்பன்.
13.142.11
अथ दृष्ट्वा परिव्राट् स तान्महर्षीञ्शुनस्सखः ।
अभिवाद्य यथान्यायं पाणिस्पर्शमथाचरत् ॥ १३.१४२.११ ॥
பிறகு அந்த நாய்களின் நண்பனான பரிவ்ராஜகன் அம்மகரிஷிகளைக் கண்டு முறைப்படி வணங்கி, பின்னர் கையால் தொட்டான்.
13.142.12
परिचर्यां वने तां तु क्षुत्प्रतीकारकाङ्क्षिणः ।
अन्योन्येन निवेद्याथ प्रातिष्ठन्त सहैव ते ॥ १३.१४२.१२ ॥
பசியைத் தீர்க்க விரும்பியவர்கள் அந்தக் காட்டுச் சேவையை ஒருவருக்கொருவர் தெரிவித்துவிட்டு, பின்னர் ஒன்றாகவே புறப்பட்டனர்.
13.142.13
एकनिश्चयकार्याश्च व्यचरन्त वनानि ते ।
आददानाः समुद्धृत्य मूलानि च फलानि च ॥ १३.१४२.१३ ॥
ஒரே தீர்மானமும் ஒரே நோக்கமும் கொண்ட அவர்கள் காடுகளில் அலைந்தனர்; வேர்களையும் பழங்களையும் தோண்டி எடுத்துக்கொண்டனர்.
13.142.14
कदाचिद्विचरन्तस्ते वृक्षैरविरलैर्वृताम् ।
शुचिपूर्णप्रसन्नोदां ददृशुः पद्मिनीं शुभाम् ॥ १३.१४२.१४ ॥
ஒருமுறை அலைந்துகொண்டிருந்தபோது அவர்கள் அடர்ந்த மரங்களால் சூழப்பட்ட, தூய்மையான தெளிந்த நீர் நிறைந்த அழகிய தாமரைக் குளத்தைக் கண்டனர்.
13.142.15
बालादित्यवपुःप्रख्यैः पुष्करैरुपशोभिताम् ।
वैडूर्यवर्णसदृशैः पद्मपत्रैरथावृताम् ॥ १३.१४२.१५ ॥
உதிக்கும் சூரியனின் உடல்போன்ற ஒளியுடைய தாமரைகளால் அழகுபெற்றதும், வைடூர்யக் கல் நிறம் போன்ற தாமரை இலைகளால் மூடப்பட்டதுமான அது.
13.142.16
नानाविधैश्च विहगैर्जलप्रवरसेविभिः ।
एकद्वारामनादेयां सूपतीर्थामकर्दमाम् ॥ १३.१४२.१६ ॥
பல வகைப் பறவைகள் சிறந்த நீரை நாடி வரும் இடமாக; ஒரே நுழைவாயில் கொண்டதும், பிறர் எடுத்துக்கொள்ள இயலாததும், நல்ல படித்துறைகள் உடையதும், சேறில்லாததுமாக.
13.142.17
वृषादर्भिप्रयुक्ता तु कृत्या विकृतदर्शना ।
यातुधानीति विख्याता पद्मिनीं तामरक्षत ॥ १३.१४२.१७ ॥
வ்ருஷன், தர்பி ஆகியோரின் மந்திரத்தால் ஏவப்பட்டவளும், விகாரமான தோற்றமுடையவளுமான கிருத்யா, யாதுதானி என்று புகழ்பெற்றவள் அந்தத் தாமரைக் குளத்தைக் காத்தாள்.
13.142.18
शुनस्सखसहायास्तु बिसार्थं ते महर्षयः ।
पद्मिनीमभिजग्मुस्ते सर्वे कृत्याभिरक्षिताम् ॥ १३.१४२.१८ ॥
நாய்களைத் துணையாகவும் உதவியாளர்களாகவும் கொண்ட அந்த மகரிஷிகள் அனைவரும், தாமரைத் தண்டுகளுக்காக, கிருத்யாவால் காக்கப்பட்ட அந்தக் குளத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
13.142.19
ततस्ते यातुधानीं तां दृष्ट्वा विकृतदर्शनाम् ।
स्थितां कमलिनीतीरे कृत्यामूचुर्महर्षयः ॥ १३.१४२.१९ ॥
அப்போது அந்த மகரிஷிகள் கமலினித் துறையில் நின்றிருந்த, விகாரமான தோற்றமுடைய அந்த யாதுதானியைக் கண்டு, கிருத்யையிடம் பேசினார்கள்.
13.142.20
एका तिष्ठसि का च त्वं कस्यार्थे किं प्रयोजनम् ।
पद्मिनीतीरमाश्रित्य ब्रूहि त्वं किं चिकीर्षसि ॥ १३.१४२.२० ॥
நீ தனியாக ஏன் நிற்கிறாய்? நீ யார்? யாருக்காக, என்ன நோக்கத்தோடு தாமரைக் குளத்தின் கரையில் இருக்கிறாய்? சொல், நீ என்ன செய்ய நினைக்கிறாய்?
13.142.21
याऽस्मि काऽस्म्यनुयोगो मे न कर्तव्यः कथञ्चन ।
आरक्षिणीं मा पद्मिन्या वित्त सर्वे तपोधनाः ॥ १३.१४२.२१ ॥
நான் யாராக இருந்தாலும், என்னிடம் எந்த விதத்திலும் விசாரணை செய்யாதீர்கள். தவச் செல்வர்களே, நான் தாமரைக் குளத்தின் காவலாளி என்று அறியுங்கள்.
13.142.22
सर्व एव क्षुधार्ताः स्म न चान्यत्किंचिदस्ति नः ।
भवत्याः सम्मते सर्वे गृह्णीयाम बिसान्युत ॥ १३.१४२.२२ ॥
நாங்கள் அனைவரும் பசியால் வாடுகிறோம்; எங்களுக்கு வேறு எதுவும் இல்லை. உங்கள் அனுமதியுடன் நாங்கள் அனைவரும் தாமரைத் தண்டுகளை எடுத்துக்கொள்வோம்.
13.142.23
समयेन बिसानीतो गृह्णीध्वं कामकारतः ।
एकैको नाम मे प्रोक्त्वा ततो गृह्णीत माचिरम् ॥ १३.१४२.२३ ॥
ஒப்பந்தப்படி இங்கிருந்து தாமரைத் தண்டுகளை உங்கள் விருப்பப்படி எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொருவரும் என் பெயரைச் சொல்லி பின்னர் எடுங்கள்; தாமதிக்க வேண்டாம்.
13.142.24
विज्ञाय यातुधानीं तां कृत्यमृषिवधैषिणीम् ।
अत्रिः क्षुधा परीतात्मा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १३.१४२.२४ ॥
ரிஷிகளைக் கொல்ல விரும்பும் அந்த யாதுதானி கிருத்யையை அறிந்த அத்திரி, பசியால் துன்புற்ற மனத்துடன் அப்போது இவ்வாறு சொன்னார்.
13.142.25
अरात्त्रिरत्त्रिः सा रात्रिर्यां नाधीते त्रिरद्य वै ।
अरात्रिरत्रिरित्येव नाम मे विद्धि शोभने ॥ १३.१४२.२५ ॥
அராத்ரி, அத்ரி (இன்று மூன்று முறை ஓதப்படாத இரவு). அழகியவளே, என் பெயர் இதுவே என்றறி — அராத்ரி, அத்ரி.
13.142.26
यथोदाहृतमेतत्ते त्वया नाम महाद्युते ।
दुर्धार्यमेतन्मनसा गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.२६ ॥
மகாதியுதியே, நீ சொன்ன இந்தப் பெயரை மனதில் நிறுத்துவது கடினம். செல், தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.27
वसिष्ठोऽस्मि वरिष्ठोऽस्मि वसे वासगृहेष्वपि ।
वरिष्ठत्वाच्च वासाच्च वसिष्ठ इति विद्दि माम् ॥ १३.१४२.२७ ॥
நான் வசிஷ்டன், சிறந்தவன்; வீடுகளிலும் நான் வசிக்கிறேன். சிறப்பினாலும் வசிப்பதாலும் என்னை வசிஷ்டன் என்றறி.
13.142.28
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.२८ ॥
உன் இந்தப் பெயர் — துன்பத்துடன் உச்சரிக்கப்படும் எழுத்துகள் கொண்ட, நிருக்தத்தின்படியான பெயர் — மனதில் தாங்க இயலாது. செல், தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.29
कुलंकुलं च कुवमः कुवमः कश्यपो द्विजः ।
काश्यः काशनिकाशत्वादेतन्मे नाम धारय ॥ १३.१४२.२९ ॥
குலம்குலம் என்றும், குவமஃ, குவமஃ என்றும் — இருபிறப்பாளன் காசியபன். காசம் போன்று இருப்பதால் இதுவே என் பெயர்; இதை நினைவில் வை.
13.142.30
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महाद्युते ।
दुर्धार्यमेतन्मनसा गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३० ॥
மகாதியுதியே, என்மீது நீ சொன்ன இந்தப் பெயர் மனதில் தாங்குவது கடினம். செல், தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.31
भरेऽसुतान्भरे पोष्यान्भरे देवान्भरे द्विजान् ।
भरे भार्यामहं व्याजाद्भरद्वाजोऽस्मि शोभने ॥ १३.१४२.३१ ॥
நான் மக்களைத் தாங்குகிறேன், பேணப்பட வேண்டியவர்களைத் தாங்குகிறேன், தேவர்களைத் தாங்குகிறேன், துவிஜர்களைத் தாங்குகிறேன், மனைவியைத் தாங்குகிறேன்; ஓ அழகியே, நான் பரத்வாஜன்.
13.142.32
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३२ ॥
உன் பெயர் வேர்ச்சொல்லின் வழியில் அமைந்தது; அதன் ஒவ்வொரு எழுத்தும் துன்பத்துடன் சொல்லப்பட்டது; இதைத் தாங்க முடியாது. செல், தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.33
गोदमो दमतोऽधूमोऽदमस्ते समदर्शनात् ।
विद्धि मां गोतमं कृत्ये यातुधानि निबोध मां ॥ १३.१४२.३३ ॥
கோதமன் — அடக்குவதால், புகையற்றவனாய், உன்னைச் சமமாகக் காண்பதால்; என்னை கௌதமன் என்று அறி; ஓ கிருத்யையே, ஓ யாதுதானியே, என்னைப் புரிந்துகொள்.
13.142.34
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महामुने ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३४ ॥
நீ என்னிடம் சொன்ன இந்தப் பெயர், ஓ மகாமுனியே, தாங்க முடியாதது. செல், தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.35
विश्वेदेवाश्च मे मित्रं मित्रमस्मि गवां तथा ।
विश्वामित्र इति ख्यातं यातुधानि निबोध मां ॥ १३.१४२.३५ ॥
விசுவதேவர்கள் எனக்கு நண்பர்கள்; பசுக்களுக்கும் நான் நண்பன்; விசுவாமித்திரன் என்று புகழ்பெற்ற என்னை, ஓ யாதுதானியே, அறி.
13.142.36
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३६ ॥
உன் பெயர் வேர்ச்சொல்லின் வழியில் அமைந்தது; அதன் ஒவ்வொரு எழுத்தும் துன்பத்துடன் சொல்லப்பட்டது; இதைத் தாங்க முடியாது. செல், தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.37
जाजमद्यजजानेऽहं जिजाहीह जिजायिषि ।
जमदग्निरिति ख्यातं ततो मां विद्धि शोभने ॥ १३.१४२.३७ ॥
நான் ஜாஜ், மத்யஜ, ஜாஜானேऽஹம், ஜிஜாஹீஹ, ஜிஜாயிஷி ஆவேன். 'ஜமதக்னி' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவன்; ஆகவே என்னை அறிவாயாக, ஓ அழகியே.
13.142.38
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महामुने ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३८ ॥
ஓ மஹாமுனியே, நீ என்னைப் பற்றி இந்தப் பெயரைச் சொன்னதுபோல், இதைத் தாங்க இயலாது. போ, தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.39
धरान्धरित्रीं वसुधां भर्तुस्तिष्ठाम्यनन्तरम् ।
मनोऽनुरुन्धती भर्तुरिति मां विद्ध्यरुन्धतीम् ॥ १३.१४२.३९ ॥
பூமியைத் தாங்குபவள், வசுதை, கணவனுக்கு உடனடியாகப் பின்தொடர்ந்து நிற்கிறேன். கணவனின் மனத்தைப் பின்பற்றுபவள் (அனுருந்ததீ) — இவ்வாறு என்னை அருந்ததி என்று அறிவாயாக.
13.142.40
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४० ॥
இது உன் நைருக்த பெயர்; கடினமாக உச்சரிக்கப்பட்ட எழுத்துக்கள் கொண்டது. இதைத் தாங்க இயலாது. போ, தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.41
वक्त्रैकदेशे गण्डेति धातुमेतं प्रचक्षते ।
तेनोन्नतेन गण्डेति विद्धि माऽनलसम्भवे ॥ १३.१४२.४१ ॥
வாயின் ஒரு பகுதியில் 'கண்ட' என்று இந்த வேரை அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். அந்த உயர்ந்த வீக்கத்தால் என்னை 'கண்ட' என்று அறிவாயாக, ஓ அனலில் பிறந்தவளே.
13.142.42
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छावतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४२ ॥
இது உன் நைருக்த பெயர்; கடினமாக உச்சரிக்கப்பட்ட எழுத்துக்கள் கொண்டது. இதைத் தாங்க இயலாது. செல், தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.43
पशून्यञ्जामि दृष्ट्वाऽहं पशूनां च सदा सखा ।
गौणं पशुसखेत्येवं विद्धि मामग्निसम्भवे ॥ १३.१४२.४३ ॥
விலங்குகளைக் கண்டு நான் எப்போதும் அவற்றின் நண்பனாக யாகம் செய்கிறேன். அக்னியிலிருந்து தோன்றியவனான என்னை, இரண்டாம் நிலைப் பெயரான பசுசகன் என்று அறிக.
13.142.44
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४४ ॥
உன் பெயரின் இந்த நிருக்தம், துயரத்தில் பேசப்பட்ட எழுத்துக்களால் ஆனது; இதை என்னால் தாங்க முடியாது. போ, தாமரைக் குளத்தில் இறங்கு.
13.142.45
एभिरुक्तं यथा नाम नाहं वक्तुमिहोत्सहे ।
शुनःसखसखायं मां यातुधान्युपधारय ॥ १३.१४२.४५ ॥
இவர்கள் சொன்ன பெயரைப் போல நான் இங்கு சொல்லத் துணியமாட்டேன். யாதுதானியே, என்னை சுனஸ்ஸகனின் நண்பன் என்று அறிந்துகொள்.
13.142.46
नाम न व्यक्तमुक्तं वै वाक्यं संदिग्धया गिरा ।
तस्मात्सकृदिदानीं त्वं ब्रूहि यन्नाम ते द्विज ॥ १३.१४२.४६ ॥
பெயர் தெளிவாகச் சொல்லப்படவில்லை; வாக்கியம் ஐயமான சொல்லால் பேசப்பட்டது. ஆகையால், துவிஜனே, இப்போது ஒருமுறை உன் பெயரைச் சொல்.
13.142.47
सकृदुक्तं मया नाम न गृहीतं त्वया यदि ।
तस्मात्त्रिदण्डाभिहता गच्छ भस्मेति माचिरम् ॥ १३.१४२.४७ ॥
நான் பெயரை ஒருமுறை சொன்னேன்; நீ அதை ஏற்கவில்லையென்றால், மூன்று தண்டத்தால் தாக்கப்பட்டு சாம்பலாகப் போ; தாமதிக்காதே.
13.142.48
सा ब्रह्मदण्डकल्पेन तेन मूर्ध्नि हता तदा ।
कृत्या पपात मेदिन्यां भस्म साच जगाम ह ॥ १३.१४२.४८ ॥
அப்போது அவள் அந்தணத் தண்டம் போன்ற அதனால் தலையில் தாக்கப்பட்டாள்; கிருத்யா பூமியில் விழுந்தாள், அவளும் சாம்பலாகப் போனாள்.
13.142.49
शुनःसखश्च हत्वा तां यातुधानीं महाबलाम् ।
भुवि त्रिदण्डं विष्टभ्य शाद्वले समुपाविशत् ॥ १३.१४२.४९ ॥
சுனஃசகரும் அந்த மகாபலமுள்ள யாதுதானியைக் கொன்று, நிலத்தில் முக்கோல் ஊன்றி, புல்தரையில் அமர்ந்தார்.
13.142.50
ततस्ते मुनयः सर्वेः पुष्कराणि बिसानि च ।
यथाकाममुपादाय समुत्तस्थुर्मुदाऽन्विताः ॥ १३.१४२.५० ॥
பின்னர் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் விரும்பியபடி தாமரைகளையும் தாமரைத் தண்டுகளையும் எடுத்துக்கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்தனர்.
13.142.51
श्रमेण महता युक्तास्ते बिसानि कलापशः ।
तीरे निक्षिप्य पद्मिन्यास्तर्पणं चक्रुरम्भसा ॥ १३.१४२.५१ ॥
பெரும் களைப்புடன் அவர்கள் தாமரைத் தண்டுக் கட்டுகளைக் குளக்கரையில் வைத்து, நீரால் தர்ப்பணம் செய்தனர்.
13.142.52
अथोत्थाय जलात्तस्मात्सर्वे ते समुपागमन् ।
नापश्यंश्चापि ते तानि बिसानि पुरुषर्षभाः ॥ १३.१४२.५२ ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் அந்த நீரிலிருந்து எழுந்து அருகில் வந்தபோது, ஓ நரசிரேஷ்டா, அந்தத் தாமரைத் தண்டுகளை அவர்கள் காணவில்லை.
13.142.53
केन क्षुधाभिभूतानामस्माकं पापकर्मणाम् ।
नृशंसेनापनीतानि बिसान्याहारकाङ्क्षिणाम् ॥ १३.१४२.५३ ॥
பசியால் வாடிய எங்களுக்கு, உணவை விரும்பிய எங்களுக்கு, அந்தத் தாமரைத் தண்டுகளை எந்தக் கொடியவன் எடுத்துச் சென்றான்?
13.142.54
ते शङ्कमानास्त्वन्योन्यं पप्रच्छुर्द्विजसत्तमाः ।
त ऊचुः शपथं सर्वे कुर्म इत्यरिकर्शन ॥ १३.१४२.५४ ॥
அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்கள் ஒருவரையொருவர் சந்தேகித்து விசாரித்தனர். பின்னர் அவர்கள் அனைவரும், 'நாங்கள் சத்தியம் செய்கிறோம்' என்றனர், ஓ எதிரிகளை வாட்டுபவனே.
13.142.55
त उक्त्वा बाढमित्येव सर्व एव तदा समम् ।
क्षुधार्ताः सुपरिश्रान्ताः शपथायोपचक्रमुः ॥ १३.१४२.५५ ॥
அவர்கள் 'சரி' என்று சொல்லி, அப்போது அனைவரும் ஒன்றாக, பசியால் வாடியவர்களாகவும் மிகவும் களைத்தவர்களாகவும், சத்தியம் செய்யத் தொடங்கினர்.
13.142.56
स गां स्पृशतु पादेन सूर्यं च प्रतिमेहतु ।
अध्यायेष्वधीयीत बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५६ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன், பசுவைக் காலால் தொடட்டும், சூரியனை நோக்கிச் சிறுநீர் கழிக்கட்டும், நியமிக்கப்பட்ட கற்றல் காலங்களில் ஓதட்டும்.
13.142.57
अनध्याये पठेल्लोके शुनः स परिकर्षतु ।
परिव्राट् कामवृत्तिस्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५७ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன், ஓதாத நாளில் உலகில் ஓதட்டும், நாயை இழுத்துச் செல்லட்டும்; துறவியும், விருப்பப்படி வாழ்பவனும் அவ்வாறே செய்யட்டும்.
13.142.58
शरणागतं हन्तु मित्रं स्वसुतां चोपजीवतु ।
अर्थान्काङ्क्षतु कीनाशाद्बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५८ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன், அடைக்கலம் புகுந்தவனைக் கொல்லட்டும், நண்பனைக் கொல்லட்டும், தன் மகளின் வருமானத்தில் வாழட்டும், கருமியிடம் செல்வத்தை விரும்பட்டும்.
13.142.59
विष्णुं ब्रह्मण्यदेवेशं देवदेवं जगद्गुरुम् ।
आधातारं विधातारं सन्धातारं जगद्गुरुम्।
विहाय स भजत्वन्यं बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५९ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன், பிராமணர்களுக்கு அருளும் தேவதேவரும், தேவர்களின் தேவரும், உலகின் குருவுமான விஷ்ணுவை விட்டுவிட்டு, தாங்குபவர், படைப்பவர், இணைப்பவர் என்னும் உலகின் குருவைத் துறந்து மற்றவரை வழிபடட்டும்.
13.142.60
सर्वत्र सर्वं लपतु न्यासलोपं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६० ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன், எல்லா இடங்களிலும் எல்லாவற்றையும் பேசட்டும், நம்பிக்கை ஒப்படைப்பை மீறட்டும், பொய்ச்சாட்சியை நாடட்டும்.
13.142.61
वृथा मांसाशनश्चास्तु वृथा दानं करोतु च ।
यातु स्त्रियं दिवा चैव बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६१ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் வீணாக இறைச்சி உண்ணட்டும், வீணாக தானம் செய்யட்டும், பகலில் ஒரு பெண்ணிடம் செல்லட்டும்.
13.142.62
नृशंसस्त्यक्तधर्माऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
ब्राह्मणं चापि जयतां बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६२ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் பெண்கள், உறவினர்கள், பசுக்கள் மீது கொடுமையாளனாகவும் தர்மத்தை விட்டவனாகவும் இருக்கட்டும், பிராமணனையும் வெல்லட்டும்.
13.142.63
उपाध्यायमधः कृत्वा ऋचोऽध्येतु यजूंषि च ।
जुहोतु च स कक्षाग्नौ बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६३ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் ஆசிரியரை கீழாக்கி ரிக் மற்றும் யஜுர் மந்திரங்களை ஓதட்டும், புல் நெருப்பில் ஆகுதி செய்யட்டும்.
13.142.64
पुरीषमुत्सृजत्वप्सु हन्तु गां चैव द्रुह्यत् ।
अनृतौ मैथुनं यातु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६४ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் நீரில் மலம் கழிக்கட்டும், பசுவைக் கொல்லட்டும், துன்புறுத்தட்டும், பருவம் அல்லாத காலத்தில் புணரட்டும்.
13.142.65
द्वेष्यो भार्योपजीवी स्याद्दुरबन्धुश्च वैरवान् ।
अन्योन्यस्यातिथिश्चास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६५ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் வெறுக்கப்படுபவனாகவும், மனைவியின் வருமானத்தில் வாழ்பவனாகவும், கெட்ட உறவினனாகவும், பகைவனாகவும், ஒருவருக்கொருவர் விருந்தினனாகவும் இருக்கட்டும்.
13.142.66
अधीत्य वेदांस्त्यजतु त्रीनग्नीनपविध्यतु ।
विक्रीणातु तथा सोमं बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६६ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் வேதங்களைக் கற்றபின் அவற்றைக் கைவிடட்டும், மூன்று அக்னிகளை விலக்கட்டும், சோமத்தை விற்கட்டும்.
13.142.67
उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य सालोक्यतां यातु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६७ ॥
கிணறும் நீரும் உள்ள கிராமத்தில் சூத்திரப் பெண்ணின் கணவனான பிராமணன்—தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் அடையும் உலகை அவன் அடையட்டும்.
13.142.68
जीवतो वै गुरून्भृत्यान्भरन्त्वस्य परे जनाः ।
दरिद्रो बहुपुत्रः स्याद्बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६८ ॥
அவன் உயிருடன் இருக்கையில் அவனுடைய பெரியோரையும் ஊழியரையும் பிறர் காப்பாற்றட்டும்; தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் ஏழையும் பல மக்களைக் கொண்டவனுமாக இருக்கட்டும்.
13.142.69
अशुचिर्ब्रह्मकूटोऽस्तु मिथ्या चैवाप्यहङ्कृतः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६९ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் தூய்மையற்றவனும், போலி பிராமணனும், பொய்யாக அகங்காரம் கொண்டவனும், உழவனும், பொறாமை உடையவனுமாக இருக்கட்டும்.
13.142.70
हर्षं करोतु भृतको राज्ञश्वास्तु पुरोहितः ।
अयाज्यस्य भवेदृत्विक् बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.७० ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடுபவன் கூலிக்காரனாக மகிழ்ச்சியை உருவாக்கட்டும்; அரசனின் புரோகிதனாகவும், யாகம் செய்யத் தகாதவனுக்கு ருத்விக்காகவும் இருக்கட்டும்.
13.142.71
नित्यं परिभवेच्छ्वश्रूं भर्तुर्भवतु दुर्मनाः ।
एका स्वादु समश्नातु बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७१ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடும் பெண் எப்போதும் தன் மாமியாரை அவமதிக்கட்டும்; கணவனிடம் மனம் கசந்தவளாக இருக்கட்டும்; தனியாகவே சுவையான உணவை உண்ணட்டும்.
13.142.72
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये ।
अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७२ ॥
தாமரைத் தண்டைத் திருடும் பெண் உறவினர் நடுவே வீட்டில் வாழ்ந்து, நாள் முடிவில் வறுத்த மாவை மட்டும் உண்ணட்டும்; அனுபவிக்கத் தகாதவளாகவும், வீரப் புதல்வர்களைப் பெறாதவளாகவும் இருக்கட்டும்.
13.142.73
अनृतं भाषतु सदा बन्धुभिश्च विरुध्यतु ।
ददातु कन्यां शुल्केन बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७३ ॥
எப்போதும் பொய் சொல்லி, உறவினருடன் பகைத்து, கட்டணம் பெற்று மகளைக் கொடுத்து, தாமரைத் தண்டைத் திருடுகிறவள்.
13.142.74
साधयित्वा स्वयं प्राशेद्दास्ये जीर्यतु चैव ह ।
विकर्मणा प्रमीयेत बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७४ ॥
தானே சமைத்து உண்பவள், அடிமையாக முதுமையடைபவள், தீய செயலால் இறப்பவள், தாமரைத் தண்டைத் திருடுகிறவள்.
13.142.75
दास एव प्रजायेतामप्रसूतिरकिञ्चन ।
दैवतेष्वनमस्कारो बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.७५ ॥
அடிமையாகப் பிறப்பவன், மலடன், ஏழை, தெய்வங்களை வணங்காதவன், தாமரைத் தண்டைத் திருடுகிறவன்.
13.142.76
अध्वर्यवे दुहितरं वा ददातु ।
च्छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
आथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत वा यो हरते बिसानि ॥ १३.१४२.७६ ॥
அத்வர்யுவுக்கு மகளைக் கொடுக்கட்டும், அல்லது சாந்தோக்யனுக்கு, அல்லது பிரம்மச்சரியம் முடித்து அதர்வ வேதம் கற்ற அந்தணனுக்கு; தாமரைத் தண்டைக் கவர்பவன் நீராடட்டும்.
13.142.77
इष्टमेतद्द्विजातीनां योऽयं ते शपथः कृतः ।
त्वया कृतं बिसस्तैन्यं सर्वेषां नः शुनःसख ॥ १३.१४२.७७ ॥
இரு பிறப்பாளர்களுக்கு இது விருப்பமானது; நீ எடுத்த இந்த சபதம்; ஓ சுனஃசகனின் நண்பனே, நீ எங்கள் அனைவருக்கும் முன் தாமரைத் தண்டைத் திருடினாய்.
13.142.78
न्यस्तमद्यं न पश्यद्भिर्यदुक्तं कृतकर्मभिः ।
सत्यमेतन्न मिथ्यैतद्बिसस्तैन्यं कृतं मया ॥ १३.१४२.७८ ॥
இன்று வைக்கப்பட்ட பொருளை காணாதவர்களால் சொல்லப்பட்டது, இது உண்மை, பொய் அல்ல; தாமரைத் தண்டைத் திருடியது நான்.
13.142.79
मया ह्यन्तर्हितानीह बिसानीमानि पश्यत ।
परीक्षार्थं भगवतां कृतमेवं मयाऽनघाः ॥ १३.१४२.७९ ॥
நான் இங்கே தாமரைத் தண்டுகளை மறைத்து வைத்தேன், இதைப் பாருங்கள். பாவமற்ற பூஜ்யர்களே, உங்களைச் சோதிப்பதற்காக நான் இவ்வாறு செய்தேன்.
13.142.80
रक्षणार्थं च सर्वेषां भवतामहमागतः ।
यातुधानी ह्यतिक्रूरा कृत्यैषा वो वधैषिणी ॥ १३.१४२.८० ॥
உங்கள் அனைவரையும் காப்பதற்காகவே நான் வந்தேன். இந்த மிகக் கொடிய யாதுதானி, கிருத்யை, உங்களைக் கொல்ல விரும்புகிறாள்.
13.142.81
वृषादर्भिप्रयुक्तैषा निहता मे तपोधनाः ।
दुष्टा हिंस्यादियं पापा युष्मान्प्रत्यग्निसम्भवा ॥ १३.१४२.८१ ॥
வ்ருஷதர்ப்பியால் அனுப்பப்பட்ட இந்தத் தீயவளும் பாவியுமான இவள், அக்கினியிலிருந்து தோன்றியவள், உங்களுக்குத் தீங்கு செய்யவிருந்தாள்; அவள் என்னால் கொல்லப்பட்டாள், தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டவர்களே.
13.142.82
तस्मादस्म्यागतो विप्रा वासवं मां निबोधत ।
अलोभादक्षया लोकाः प्राप्ता वः सार्वकामिकाः।
उत्तिष्ठध्वमितः क्षिप्रं तानवाप्नुत वै द्विजाः ॥ १३.१४२.८२ ॥
ஆகையால் நான் இங்கு வந்தேன்; பிராமணர்களே, என்னை வாசவன் (இந்திரன்) என்று அறியுங்கள். பேராசையின்றி நீங்கள் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் அழியாத உலகங்களை அடைந்தீர்கள். இங்கிருந்து விரைவில் எழுங்கள், துவிஜர்களே; அவற்றை நிச்சயம் அடையுங்கள்.
13.142.83
ततो महर्षयः प्रीतास्तथेत्युक्त्वा पुरन्दरम् ।
सहैव त्रिदशेन्द्रेण सर्वे जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ १३.१४२.८३ ॥
பின்னர் மகாரிஷிகள் மகிழ்ந்து, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று புரந்தரனிடம் கூறி, தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனுடன் சேர்ந்தே எல்லோரும் சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றனர்.
13.142.84
एवमेते महात्मानो योगैर्बहुविधैरपि ।
क्षुधा परमया युक्ताश्छन्द्यमाना महात्मभिः।
नैव लोभं तदा यक्रुस्ततः स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ १३.१४२.८४ ॥
இவ்வாறு இந்த மகாத்மாக்கள், பல வகையான சோதனைகளால், மிகுந்த பசியால் வருந்தியபோதிலும், மகாத்மாக்களால் சோதிக்கப்பட்டபோதிலும், அப்போது பேராசை கொள்ளவில்லை; எனவே சுவர்க்கத்தை அடைந்தனர்.
13.142.85
तस्मात्सर्वास्ववस्थासु नरो लोभं विवर्जयेत् ।
एष धर्मः परो राजंस्तस्माल्लोभं विवर्जयेत् ॥ १३.१४२.८५ ॥
ஆகையால் மனிதன் எல்லா நிலைகளிலும் பேராசையைக் கைவிட வேண்டும். அரசே, இதுவே உயர்ந்த தர்மம்; ஆகையால் பேராசையைக் கைவிட வேண்டும்.
13.142.86
इदं नरः सुचरितं समवायेषु कीर्तयन् ।
अर्थभागी च भवति न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१४२.८६ ॥
சபைகளில் இந்த நல்லொழுக்கத்தைப் புகழ்ந்து பேசும் மனிதன் பயனில் பங்குபெறுகிறான்; அவனுக்குத் துன்பங்கள் வருவதில்லை.
13.142.87
प्रीयन्ते पितरश्चास्य ऋषयो देवतास्तथा ।
यशोधर्मार्थभागी च भवति प्रेत्य मानवः ॥ १३.१४२.८७ ॥
அவனுடைய முன்னோர்கள், ரிஷிகள், தேவர்கள் மகிழ்ச்சியடைகின்றனர்; மரணத்திற்குப் பின் மனிதன் புகழ், தர்மம், பொருள் ஆகியவற்றில் பங்குபெறுகிறான்.