Mahābhārata · Adhyāya 13.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.142.1
अथात्रिप्रमुखा राजन्वने तस्मिन्महर्षयः ।
व्यचरन्भक्षयन्तो वै मूलानि च फलानि च ॥ १३.१४२.१ ॥
Então, ó rei, os grandes sábios liderados por Atri vagavam por aquela floresta comendo raízes e frutos.
13.142.2
अथापश्यन्सुपीनांसपाणिपादमुखोदरम् ।
परिव्रजन्तं स्थूलाङ्गं परिव्राजं शुनस्सखम् ॥ १३.१४२.२ ॥
Então viram um asceta errante de ombros, mãos, pés, rosto e ventre robustos, de membros grossos, amigo dos cães.
13.142.3
अरुन्धती तु तं दृष्ट्वा सर्वाङ्गोपचितं शुभम् ।
भवितारो भवन्तो वै नैवमित्यब्रवीदृषीन् ॥ १३.१४२.३ ॥
Mas Arundhatī, vendo-o bem nutrido e auspicioso em todos os membros, disse aos sábios: "Vós não vos tornareis assim."
13.142.4
नैतस्येह यथाऽस्माकमग्निहोत्रमनिर्हुतम् ।
सायं प्रातश्च होतव्यं तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.४ ॥
Aqui ele não tem um Agnihotra como o nosso, que deve ser oferecido à noite e de manhã sem falta. Por isso este amigo dos cães está bem alimentado.
13.142.5
नैतस्येह यथाऽस्माकं क्षुधया वीर्यमाहतम् ।
कृच्छ्राधीतं प्रनष्टं च तेन पीवाञ्छुनस्सखः ॥ १३.१४२.५ ॥
Aqui sua força não é abatida pela fome como a nossa, e seu saber duramente adquirido não se perde. Por isso este amigo dos cães está bem alimentado.
13.142.6
नैतस्येह यथाऽस्माकं शश्वच्छास्त्रकृतो ज्वरः ।
अलसः क्षुत्परो मूर्खस्तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.६ ॥
Aqui ele não tem a febre constante causada pelo estudo das escrituras, como nós. Ele é preguiçoso, um tolo voltado apenas para a fome. Por isso este amigo dos cães está bem alimentado.
13.142.7
नैतस्येह यथाऽस्माकं भक्तमिन्धनमेव च ।
सञ्चित्यं वार्षिकं चित्ते तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.७ ॥
Aqui ele não tem alimento nem combustível como os nossos, nem em sua mente o pensamento de guardar para o ano; por isso é amigo de cães gordos.
13.142.8
नैतस्येह यथाऽस्माकं चत्वारश्च सहोदराः ।
देहिदेहीति भिक्षन्ति तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.८ ॥
Aqui ele não tem quatro irmãos como os nossos, que mendigam dizendo 'dá, dá'; por isso é amigo de cães gordos.
13.142.9
नैतस्येह यथाऽस्माकं ब्रह्मबन्धोरचेतसः ।
शोको भार्यापवादेन तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.९ ॥
Aqui este insensato brâmane de nome não tem a dor nascida da calúnia contra sua esposa, como nós; por isso é amigo de cães gordos.
13.142.10
नैतस्येह यथाऽस्माकं त्रिकौशेयं च राङ्कवम् ।
एकैकं वै त्रिवर्षीयं तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.१० ॥
Aqui ele não tem três vestes de seda como as nossas, nem um tapete de pele de veado ruru, cada um durável por três anos; por isso é amigo de cães gordos.
13.142.11
अथ दृष्ट्वा परिव्राट् स तान्महर्षीञ्शुनस्सखः ।
अभिवाद्य यथान्यायं पाणिस्पर्शमथाचरत् ॥ १३.१४२.११ ॥
Então aquele asceta errante, amigo de cães, tendo visto aqueles grandes sábios, saudou-os segundo a regra e depois os tocou com a mão.
13.142.12
परिचर्यां वने तां तु क्षुत्प्रतीकारकाङ्क्षिणः ।
अन्योन्येन निवेद्याथ प्रातिष्ठन्त सहैव ते ॥ १३.१४२.१२ ॥
Aqueles que desejavam remédio para a fome, tendo se comunicado mutuamente aquele serviço na floresta, partiram então juntos.
13.142.13
एकनिश्चयकार्याश्च व्यचरन्त वनानि ते ।
आददानाः समुद्धृत्य मूलानि च फलानि च ॥ १३.१४२.१३ ॥
Com uma só resolução e um só propósito, vagavam pelas florestas, colhendo raízes e frutos depois de os desenterrar.
13.142.14
कदाचिद्विचरन्तस्ते वृक्षैरविरलैर्वृताम् ।
शुचिपूर्णप्रसन्नोदां ददृशुः पद्मिनीं शुभाम् ॥ १३.१४२.१४ ॥
Certa vez, vagando, viram um belo lago de lótus cercado por árvores densas, cheio de água pura e clara.
13.142.15
बालादित्यवपुःप्रख्यैः पुष्करैरुपशोभिताम् ।
वैडूर्यवर्णसदृशैः पद्मपत्रैरथावृताम् ॥ १३.१४२.१५ ॥
Adornada com lótus brilhantes como o corpo do sol nascente, e coberta de folhas de lótus da cor do lápis-lazúli.
13.142.16
नानाविधैश्च विहगैर्जलप्रवरसेविभिः ।
एकद्वारामनादेयां सूपतीर्थामकर्दमाम् ॥ १३.१४२.१६ ॥
Frequentada por aves de muitas espécies que bebem as melhores águas; com uma só entrada, inacessível, com belos vaus e livre de lama.
13.142.17
वृषादर्भिप्रयुक्ता तु कृत्या विकृतदर्शना ।
यातुधानीति विख्याता पद्मिनीं तामरक्षत ॥ १३.१४२.१७ ॥
Enviada pelos ritos de Vṛṣa e Darbhi, uma kṛtyā de aspecto disforme, famosa como yātudhānī, guardava aquele lago de lótus.
13.142.18
शुनस्सखसहायास्तु बिसार्थं ते महर्षयः ।
पद्मिनीमभिजग्मुस्ते सर्वे कृत्याभिरक्षिताम् ॥ १३.१४२.१८ ॥
Aqueles grandes sábios, tendo cães como companheiros e auxiliares, foram todos em direção àquele lago de lótus guardado pela kṛtyā, em busca de hastes de lótus.
13.142.19
ततस्ते यातुधानीं तां दृष्ट्वा विकृतदर्शनाम् ।
स्थितां कमलिनीतीरे कृत्यामूचुर्महर्षयः ॥ १३.१४२.१९ ॥
Então os grandes sábios, vendo aquela yātudhānī de aparência horrível, de pé na margem do lago de lótus, dirigiram-se à kṛtyā.
13.142.20
एका तिष्ठसि का च त्वं कस्यार्थे किं प्रयोजनम् ।
पद्मिनीतीरमाश्रित्य ब्रूहि त्वं किं चिकीर्षसि ॥ १३.१४२.२० ॥
Por que estás aqui sozinha? Quem és tu, por quem e com que propósito te abrigaste na margem do lago de lótus? Diz, o que pretendes fazer?
13.142.21
याऽस्मि काऽस्म्यनुयोगो मे न कर्तव्यः कथञ्चन ।
आरक्षिणीं मा पद्मिन्या वित्त सर्वे तपोधनाः ॥ १३.१४२.२१ ॥
Seja o que for que eu seja, não deveis inquirir-me de modo algum. Sabei, ó tesouros de austeridade, que sou a guardiã do lago de lótus.
13.142.22
सर्व एव क्षुधार्ताः स्म न चान्यत्किंचिदस्ति नः ।
भवत्याः सम्मते सर्वे गृह्णीयाम बिसान्युत ॥ १३.१४२.२२ ॥
Estamos todos atormentados pela fome e não temos mais nada. Com o teu consentimento, tomemos todos os talos de lótus.
13.142.23
समयेन बिसानीतो गृह्णीध्वं कामकारतः ।
एकैको नाम मे प्रोक्त्वा ततो गृह्णीत माचिरम् ॥ १३.१४२.२३ ॥
Pelo nosso acordo, tomai os talos de lótus daqui como quiserdes. Cada um, pronunciando o meu nome, que os tome depois; não tardeis.
13.142.24
विज्ञाय यातुधानीं तां कृत्यमृषिवधैषिणीम् ।
अत्रिः क्षुधा परीतात्मा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १३.१४२.२४ ॥
Sabendo que aquela yātudhānī kṛtyā buscava a morte dos sábios, Atri, com o espírito atormentado pela fome, então proferiu estas palavras.
13.142.25
अरात्त्रिरत्त्रिः सा रात्रिर्यां नाधीते त्रिरद्य वै ।
अरात्रिरत्रिरित्येव नाम मे विद्धि शोभने ॥ १३.१४२.२५ ॥
Arātri, Atri: a noite em que hoje não se recita três vezes. Ó radiante, saiba que meu nome é precisamente este: Arātri, Atri.
13.142.26
यथोदाहृतमेतत्ते त्वया नाम महाद्युते ।
दुर्धार्यमेतन्मनसा गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.२६ ॥
Ó grande radiante, este nome que pronunciaste é difícil de reter na mente. Vai, desce ao lago de lótus.
13.142.27
वसिष्ठोऽस्मि वरिष्ठोऽस्मि वसे वासगृहेष्वपि ।
वरिष्ठत्वाच्च वासाच्च वसिष्ठ इति विद्दि माम् ॥ १३.१४२.२७ ॥
Sou Vasiṣṭha, o melhor; também habito nas casas. Por ser o melhor e por morar, conhece-me como Vasiṣṭha.
13.142.28
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.२८ ॥
Este teu nome, etimológico e de sílabas difíceis de pronunciar, não pode ser retido. Vai, desce ao lago de lótus.
13.142.29
कुलंकुलं च कुवमः कुवमः कश्यपो द्विजः ।
काश्यः काशनिकाशत्वादेतन्मे नाम धारय ॥ १३.१४२.२९ ॥
Kulaṃkula, kuvamaḥ, kuvamaḥ — sou o duas vezes nascido Kaśyapa, da linhagem Kāśya. Por assemelhar-me à erva kāśa, retém este como meu nome.
13.142.30
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महाद्युते ।
दुर्धार्यमेतन्मनसा गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३० ॥
Ó grande radiante, este nome que disseste de mim é difícil de reter na mente. Vai, desce ao lago de lótus.
13.142.31
भरेऽसुतान्भरे पोष्यान्भरे देवान्भरे द्विजान् ।
भरे भार्यामहं व्याजाद्भरद्वाजोऽस्मि शोभने ॥ १३.१४२.३१ ॥
Sustento meus filhos, sustento os que devem ser nutridos, sustento os deuses, sustento os duas vezes nascidos, sustento minha esposa; ó radiante, eu sou Bharadvāja.
13.142.32
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३२ ॥
Teu nome é um derivado etimológico, cada sílaba pronunciada com pesar; não pode ser suportado. Vai, desce ao tanque de lótus.
13.142.33
गोदमो दमतोऽधूमोऽदमस्ते समदर्शनात् ।
विद्धि मां गोतमं कृत्ये यातुधानि निबोध मां ॥ १३.१४२.३३ ॥
Godama, por domar, por não ter fumaça e por te ver com igualdade; saiba que sou Gautama. Ó feiticeira, ó rākṣasī, compreende-me.
13.142.34
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महामुने ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३४ ॥
Este nome que disseste de mim, ó grande sábio, não pode ser suportado. Vai, desce ao tanque de lótus.
13.142.35
विश्वेदेवाश्च मे मित्रं मित्रमस्मि गवां तथा ।
विश्वामित्र इति ख्यातं यातुधानि निबोध मां ॥ १३.१४२.३५ ॥
Os Viśvadevas são meus amigos, e também sou amigo das vacas; sabe, ó rākṣasī, que sou aquele conhecido como Viśvāmitra.
13.142.36
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३६ ॥
Teu nome é um derivado etimológico, cada sílaba pronunciada com pesar; não pode ser suportado. Vai, desce ao tanque de lótus.
13.142.37
जाजमद्यजजानेऽहं जिजाहीह जिजायिषि ।
जमदग्निरिति ख्यातं ततो मां विद्धि शोभने ॥ १३.१४२.३७ ॥
Sou Jāja, Madyaja, Jājāne'ham, Jijāhīha, Jijāyiṣi; sou conhecido pelo nome de Jamadagni, então saiba quem sou, ó radiante.
13.142.38
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महामुने ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३८ ॥
Ó grande sábio, assim como pronunciaste este nome sobre mim, isto não pode ser suportado. Vai, desce ao lago de lótus.
13.142.39
धरान्धरित्रीं वसुधां भर्तुस्तिष्ठाम्यनन्तरम् ।
मनोऽनुरुन्धती भर्तुरिति मां विद्ध्यरुन्धतीम् ॥ १३.१४२.३९ ॥
Sustentáculo da que sustenta a terra, Vasudhā; permaneço imediatamente após meu marido. Seguindo de perto a mente do meu marido, assim me conheças como Arundhatī.
13.142.40
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४० ॥
Este é o teu nome etimológico, de sílabas pronunciadas com dor. Não pode ser suportado. Vai, desce ao lago de lótus.
13.142.41
वक्त्रैकदेशे गण्डेति धातुमेतं प्रचक्षते ।
तेनोन्नतेन गण्डेति विद्धि माऽनलसम्भवे ॥ १३.१४२.४१ ॥
Numa parte da boca, chamam a esta raiz 'gaṇḍa' (bochecha). Por aquela parte elevada, conhece-me como 'Gaṇḍa', ó nascida do fogo.
13.142.42
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छावतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४२ ॥
Este é o teu nome etimológico, de sílabas pronunciadas com dor. Não pode ser suportado. Vai, desce ao lago de lótus.
13.142.43
पशून्यञ्जामि दृष्ट्वाऽहं पशूनां च सदा सखा ।
गौणं पशुसखेत्येवं विद्धि मामग्निसम्भवे ॥ १३.१४२.४३ ॥
Ao ver os animais, sempre sacrifico como seu amigo. Saiba que, nascido do fogo, sou chamado pelo nome secundário Paśusakhā, amigo dos animais.
13.142.44
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४४ ॥
Esta etimologia do teu nome, feita de sílabas ditas com dor, não pode ser suportada. Vai, desce ao lago de lótus.
13.142.45
एभिरुक्तं यथा नाम नाहं वक्तुमिहोत्सहे ।
शुनःसखसखायं मां यातुधान्युपधारय ॥ १३.१४२.४५ ॥
Não ouso dizer aqui o nome como eles o disseram. Demônia, entende-me como o amigo do amigo de Śunaḥsakha.
13.142.46
नाम न व्यक्तमुक्तं वै वाक्यं संदिग्धया गिरा ।
तस्मात्सकृदिदानीं त्वं ब्रूहि यन्नाम ते द्विज ॥ १३.१४२.४६ ॥
O nome não foi dito claramente; a frase foi proferida com voz ambígua. Portanto, ó dvija, diz agora uma vez qual é o teu nome.
13.142.47
सकृदुक्तं मया नाम न गृहीतं त्वया यदि ।
तस्मात्त्रिदण्डाभिहता गच्छ भस्मेति माचिरम् ॥ १३.१४२.४७ ॥
Disse o nome uma vez; se não o apreendeste, então, atingida pelo bastão triplo, vai às cinzas; não tardes.
13.142.48
सा ब्रह्मदण्डकल्पेन तेन मूर्ध्नि हता तदा ।
कृत्या पपात मेदिन्यां भस्म साच जगाम ह ॥ १३.१४२.४८ ॥
Então ela foi atingida na cabeça por aquele bastão, semelhante ao cajado brâmane; a kṛtyā caiu sobre a terra, e ela também foi às cinzas.
13.142.49
शुनःसखश्च हत्वा तां यातुधानीं महाबलाम् ।
भुवि त्रिदण्डं विष्टभ्य शाद्वले समुपाविशत् ॥ १३.१४२.४९ ॥
Śunaḥsakha, tendo matado aquela poderosa yātudhānī, fincou o seu tridaṇḍa no chão e sentou-se sobre a relva.
13.142.50
ततस्ते मुनयः सर्वेः पुष्कराणि बिसानि च ।
यथाकाममुपादाय समुत्तस्थुर्मुदाऽन्विताः ॥ १३.१४२.५० ॥
Então todos aqueles sábios, tomando lótus e hastes de lótus conforme desejavam, levantaram-se cheios de alegria.
13.142.51
श्रमेण महता युक्तास्ते बिसानि कलापशः ।
तीरे निक्षिप्य पद्मिन्यास्तर्पणं चक्रुरम्भसा ॥ १३.१४२.५१ ॥
Exaustos de grande fadiga, depositaram os feixes de hastes de lótus na margem do lago e fizeram a libação com água.
13.142.52
अथोत्थाय जलात्तस्मात्सर्वे ते समुपागमन् ।
नापश्यंश्चापि ते तानि बिसानि पुरुषर्षभाः ॥ १३.१४२.५२ ॥
Então, quando todos se ergueram da água e se aproximaram, ó touro entre os homens, não viram de modo algum aqueles talos de lótus.
13.142.53
केन क्षुधाभिभूतानामस्माकं पापकर्मणाम् ।
नृशंसेनापनीतानि बिसान्याहारकाङ्क्षिणाम् ॥ १३.१४२.५३ ॥
Por qual cruel foram-nos retirados os talos de lótus, a nós, pecadores abatidos pela fome e desejosos de alimento?
13.142.54
ते शङ्कमानास्त्वन्योन्यं पप्रच्छुर्द्विजसत्तमाः ।
त ऊचुः शपथं सर्वे कुर्म इत्यरिकर्शन ॥ १३.१४२.५४ ॥
Suspeitando uns dos outros, aqueles melhores dos duas vezes nascidos interrogaram-se mutuamente; então todos disseram: «Faremos juramento», ó atormentador dos inimigos.
13.142.55
त उक्त्वा बाढमित्येव सर्व एव तदा समम् ।
क्षुधार्ताः सुपरिश्रान्ताः शपथायोपचक्रमुः ॥ १३.१४२.५५ ॥
Tendo dito «muito bem», todos então juntos, atormentados pela fome e completamente exaustos, puseram-se a fazer o juramento.
13.142.56
स गां स्पृशतु पादेन सूर्यं च प्रतिमेहतु ।
अध्यायेष्वधीयीत बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५६ ॥
Que quem rouba hastes de lótus toque uma vaca com o pé, urine em direção ao sol e estude nos tempos de estudo prescritos.
13.142.57
अनध्याये पठेल्लोके शुनः स परिकर्षतु ।
परिव्राट् कामवृत्तिस्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५७ ॥
Que quem rouba hastes de lótus recite no mundo num dia de não estudo e arraste um cão; e que o renunciante errante que vive segundo os seus desejos faça o mesmo.
13.142.58
शरणागतं हन्तु मित्रं स्वसुतां चोपजीवतु ।
अर्थान्काङ्क्षतु कीनाशाद्बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५८ ॥
Que quem rouba hastes de lótus mate quem veio buscar refúgio, mate um amigo, viva dos ganhos da própria filha e deseje riquezas de um avarento.
13.142.59
विष्णुं ब्रह्मण्यदेवेशं देवदेवं जगद्गुरुम् ।
आधातारं विधातारं सन्धातारं जगद्गुरुम्।
विहाय स भजत्वन्यं बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५९ ॥
Que quem rouba hastes de lótus, tendo abandonado Viṣṇu, senhor dos deuses que favorece os brâmanes, deus dos deuses, mestre do mundo, o sustentador, criador e unificador, mestre do mundo, adore outro.
13.142.60
सर्वत्र सर्वं लपतु न्यासलोपं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६० ॥
Que quem rouba hastes de lótus tagarele sobre tudo em toda parte, cometa quebra de confiança e recorra ao falso testemunho.
13.142.61
वृथा मांसाशनश्चास्तु वृथा दानं करोतु च ।
यातु स्त्रियं दिवा चैव बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६१ ॥
Que quem rouba hastes de lótus coma carne em vão, faça doações em vão e vá até uma mulher de dia.
13.142.62
नृशंसस्त्यक्तधर्माऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
ब्राह्मणं चापि जयतां बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६२ ॥
Que quem rouba hastes de lótus seja cruel com mulheres, parentes e vacas, abandone o dharma e vença até um brâmane.
13.142.63
उपाध्यायमधः कृत्वा ऋचोऽध्येतु यजूंषि च ।
जुहोतु च स कक्षाग्नौ बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६३ ॥
Que quem rouba hastes de lótus coloque seu mestre abaixo de si, recite os versos do Ṛg e do Yajus e faça oblações em um fogo de capim.
13.142.64
पुरीषमुत्सृजत्वप्सु हन्तु गां चैव द्रुह्यत् ।
अनृतौ मैथुनं यातु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६४ ॥
Que quem rouba hastes de lótus defeque na água, mate ou fira uma vaca e tenha união fora de época.
13.142.65
द्वेष्यो भार्योपजीवी स्याद्दुरबन्धुश्च वैरवान् ।
अन्योन्यस्यातिथिश्चास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६५ ॥
Que quem rouba hastes de lótus seja odiado, viva do ganho da esposa, seja um mau parente e inimigo, e seja hóspede um do outro.
13.142.66
अधीत्य वेदांस्त्यजतु त्रीनग्नीनपविध्यतु ।
विक्रीणातु तथा सोमं बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६६ ॥
Que quem rouba hastes de lótus, depois de estudar os Vedas, os abandone, descarte os três fogos sagrados e venda soma.
13.142.67
उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य सालोक्यतां यातु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६७ ॥
Numa aldeia com poço e água, que o brâmane marido de uma mulher de casta baixa alcance o mesmo mundo de quem rouba talos de lótus.
13.142.68
जीवतो वै गुरून्भृत्यान्भरन्त्वस्य परे जनाः ।
दरिद्रो बहुपुत्रः स्याद्बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६८ ॥
Enquanto ele viver, que outros sustentem seus anciãos e servos; que quem rouba talos de lótus seja pobre e tenha muitos filhos.
13.142.69
अशुचिर्ब्रह्मकूटोऽस्तु मिथ्या चैवाप्यहङ्कृतः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६९ ॥
Que quem rouba talos de lótus seja impuro, um falso brâmane, falsamente orgulhoso, agricultor e invejoso.
13.142.70
हर्षं करोतु भृतको राज्ञश्वास्तु पुरोहितः ।
अयाज्यस्य भवेदृत्विक् बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.७० ॥
Que quem rouba talos de lótus seja um servo assalariado que traga alegria, seja sacerdote de um rei e oficie para quem não deve ser sacrificado.
13.142.71
नित्यं परिभवेच्छ्वश्रूं भर्तुर्भवतु दुर्मनाः ।
एका स्वादु समश्नातु बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७१ ॥
Que a mulher que rouba talos de lótus sempre despreze sua sogra, tenha mau coração para com o marido e coma sozinha doces.
13.142.72
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये ।
अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७२ ॥
Que a mulher que rouba talos de lótus, vivendo no meio da casa de seus parentes, coma apenas farinha de cevada ao fim do dia; que seja indigna de prazer e não dê à luz filhos heroicos.
13.142.73
अनृतं भाषतु सदा बन्धुभिश्च विरुध्यतु ।
ददातु कन्यां शुल्केन बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७३ ॥
A mulher que sempre mente, briga com os parentes, dá a filha por um preço de noiva e rouba fibras de lótus.
13.142.74
साधयित्वा स्वयं प्राशेद्दास्ये जीर्यतु चैव ह ।
विकर्मणा प्रमीयेत बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७४ ॥
A mulher que cozinha e come sozinha, envelhece na servidão, morre por má conduta e rouba fibras de lótus.
13.142.75
दास एव प्रजायेतामप्रसूतिरकिञ्चन ।
दैवतेष्वनमस्कारो बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.७५ ॥
Quem nasce escravo, é estéril e desamparado, não reverencia os deuses e rouba fibras de lótus.
13.142.76
अध्वर्यवे दुहितरं वा ददातु ।
च्छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
आथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत वा यो हरते बिसानि ॥ १३.१४२.७६ ॥
Que dê sua filha ao sacerdote Adhvaryu, ou a um Chandogya, ou a um brâmane que tenha concluído o estudo casto e aprendido o Atharva Veda; e quem levar fibras de lótus, que se banhe.
13.142.77
इष्टमेतद्द्विजातीनां योऽयं ते शपथः कृतः ।
त्वया कृतं बिसस्तैन्यं सर्वेषां नः शुनःसख ॥ १३.१४२.७७ ॥
Isto é desejado pelos duas-vezes-nascidos, este juramento que fizeste; ó amigo de Śunaḥśepa, cometeste o roubo de fibras de lótus diante de todos nós.
13.142.78
न्यस्तमद्यं न पश्यद्भिर्यदुक्तं कृतकर्मभिः ।
सत्यमेतन्न मिथ्यैतद्बिसस्तैन्यं कृतं मया ॥ १३.१४२.७८ ॥
O que disseram os homens de ação, que não viram o que foi depositado hoje, é verdade e não mentira: eu cometi o roubo de fibras de lótus.
13.142.79
मया ह्यन्तर्हितानीह बिसानीमानि पश्यत ।
परीक्षार्थं भगवतां कृतमेवं मयाऽनघाः ॥ १३.१४२.७९ ॥
Escondi aqui estes talos de lótus; vede-os. Ó sem pecado, fiz isto para testar-vos, veneráveis.
13.142.80
रक्षणार्थं च सर्वेषां भवतामहमागतः ।
यातुधानी ह्यतिक्रूरा कृत्यैषा वो वधैषिणी ॥ १३.१४२.८० ॥
Vim para proteger todos vós. Esta demônia muito cruel, uma criatura mágica, busca a vossa destruição.
13.142.81
वृषादर्भिप्रयुक्तैषा निहता मे तपोधनाः ।
दुष्टा हिंस्यादियं पापा युष्मान्प्रत्यग्निसम्भवा ॥ १३.१४२.८१ ॥
Enviada por Vṛṣadarbhi, esta malvada pecadora, nascida do fogo, ia prejudicar-vos; foi morta por mim, ó ricos em ascese.
13.142.82
तस्मादस्म्यागतो विप्रा वासवं मां निबोधत ।
अलोभादक्षया लोकाः प्राप्ता वः सार्वकामिकाः।
उत्तिष्ठध्वमितः क्षिप्रं तानवाप्नुत वै द्विजाः ॥ १३.१४२.८२ ॥
Por isso vim aqui; ó brâmanes, sabei que sou Vāsava, Indra. Pela vossa ausência de cobiça, alcançastes os mundos imperecíveis que concedem todos os desejos. Levantai-vos depressa daqui, ó duas vezes nascidos, e de fato obtende-os.
13.142.83
ततो महर्षयः प्रीतास्तथेत्युक्त्वा पुरन्दरम् ।
सहैव त्रिदशेन्द्रेण सर्वे जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ १३.१४२.८३ ॥
Então os grandes sábios, satisfeitos, disseram 'assim seja' a Purandara, e juntamente com o senhor dos trinta deuses todos foram para o céu.
13.142.84
एवमेते महात्मानो योगैर्बहुविधैरपि ।
क्षुधा परमया युक्ताश्छन्द्यमाना महात्मभिः।
नैव लोभं तदा यक्रुस्ततः स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ १३.१४२.८४ ॥
Assim, estes magnânimos, embora afligidos pela fome extrema e tentados por muitos meios, não cederam à cobiça naquele momento; por isso alcançaram o céu.
13.142.85
तस्मात्सर्वास्ववस्थासु नरो लोभं विवर्जयेत् ।
एष धर्मः परो राजंस्तस्माल्लोभं विवर्जयेत् ॥ १३.१४२.८५ ॥
Portanto, o homem deve abandonar a cobiça em todas as condições. Ó rei, este é o dharma supremo; portanto, a cobiça deve ser abandonada.
13.142.86
इदं नरः सुचरितं समवायेषु कीर्तयन् ।
अर्थभागी च भवति न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१४२.८६ ॥
O homem que proclama esta boa conduta nas assembleias torna-se partícipe do benefício e não encontra adversidades.
13.142.87
प्रीयन्ते पितरश्चास्य ऋषयो देवतास्तथा ।
यशोधर्मार्थभागी च भवति प्रेत्य मानवः ॥ १३.१४२.८७ ॥
Seus antepassados, os sábios e os deuses igualmente se alegram; e após a morte o homem torna-se partícipe da fama, do dever e da riqueza.