ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.142.1
अथात्रिप्रमुखा राजन्वने तस्मिन्महर्षयः ।
व्यचरन्भक्षयन्तो वै मूलानि च फलानि च ॥ १३.१४२.१ ॥
ರಾಜನೇ, ಅತ್ರಿ ಮುಖ್ಯರಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇರು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
13.142.2
अथापश्यन्सुपीनांसपाणिपादमुखोदरम् ।
परिव्रजन्तं स्थूलाङ्गं परिव्राजं शुनस्सखम् ॥ १३.१४२.२ ॥
ಆಗ ಅವರು ದಷ್ಟಪುಷ್ಟ ಭುಜ, ಕೈ, ಕಾಲು, ಮುಖ, ಹೊಟ್ಟೆಯ, ದಪ್ಪ ಅಂಗಗಳ, ನಾಯಿಗಳ ಗೆಳೆಯನಾದ ಒಬ್ಬ ಪರಿವ್ರಾಜಕನನ್ನು ಕಂಡರು.
13.142.3
अरुन्धती तु तं दृष्ट्वा सर्वाङ्गोपचितं शुभम् ।
भवितारो भवन्तो वै नैवमित्यब्रवीदृषीन् ॥ १३.१४२.३ ॥
ಆದರೆ ಅರುಂಧತಿ ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಟನಾಗಿ, ಶುಭನಾಗಿ ನೋಡಿ ಋಷಿಗಳಿಗೆ, "ನೀವು ಹಾಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದಳು.
13.142.4
नैतस्येह यथाऽस्माकमग्निहोत्रमनिर्हुतम् ।
सायं प्रातश्च होतव्यं तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ನಮ್ಮಂತೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಇಲ್ಲ; ಸಾಯಂ ಮತ್ತು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ನಾಯಿಗಳ ಗೆಳೆಯ ದಪ್ಪಗಿದ್ದಾನೆ.
13.142.5
नैतस्येह यथाऽस्माकं क्षुधया वीर्यमाहतम् ।
कृच्छ्राधीतं प्रनष्टं च तेन पीवाञ्छुनस्सखः ॥ १३.१४२.५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ನಮ್ಮಂತೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಲ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ನಾಯಿಗಳ ಗೆಳೆಯ ದಪ್ಪಗಿದ್ದಾನೆ.
13.142.6
नैतस्येह यथाऽस्माकं शश्वच्छास्त्रकृतो ज्वरः ।
अलसः क्षुत्परो मूर्खस्तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ನಮ್ಮಂತೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ನಿರಂತರ ಜ್ವರವಿಲ್ಲ. ಇವನು ಸೋಮಾರಿ, ಹಸಿವಿಗೇ ಒಲಿದ ಮೂರ್ಖ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ನಾಯಿಗಳ ಗೆಳೆಯ ದಪ್ಪಗಿದ್ದಾನೆ.
13.142.7
नैतस्येह यथाऽस्माकं भक्तमिन्धनमेव च ।
सञ्चित्यं वार्षिकं चित्ते तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ನಮ್ಮಂತೆ ಆಹಾರವೂ ಇಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ, ವಾರ್ಷಿಕ ಸಂಗ್ರಹದ ಚಿಂತನೆಯೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ದಪ್ಪ ನಾಯಿಗಳ ಸ್ನೇಹಿತ.
13.142.8
नैतस्येह यथाऽस्माकं चत्वारश्च सहोदराः ।
देहिदेहीति भिक्षन्ति तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ನಮ್ಮಂತೆ "ಕೊಡು, ಕೊಡು" ಎಂದು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ನಾಲ್ವರು ಸಹೋದರರಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ದಪ್ಪ ನಾಯಿಗಳ ಸ್ನೇಹಿತ.
13.142.9
नैतस्येह यथाऽस्माकं ब्रह्मबन्धोरचेतसः ।
शोको भार्यापवादेन तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಈ ಅವಿವೇಕಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಬಂಧುವಿಗೆ ನಮ್ಮಂತೆ ಪತ್ನಿಯ ಅಪವಾದದಿಂದ ಬಂದ ಶೋಕವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ದಪ್ಪ ನಾಯಿಗಳ ಸ್ನೇಹಿತ.
13.142.10
नैतस्येह यथाऽस्माकं त्रिकौशेयं च राङ्कवम् ।
एकैकं वै त्रिवर्षीयं तेन पीवाञ्शुनस्सखः ॥ १३.१४२.१० ॥
ಇಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ನಮ್ಮಂತೆ ಮೂರು ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳೂ, ಮೂರು ವರ್ಷ ಬಾಳುವ ರುರು ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮದ ಆಸನವೂ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ದಪ್ಪ ನಾಯಿಗಳ ಸ್ನೇಹಿತ.
13.142.11
अथ दृष्ट्वा परिव्राट् स तान्महर्षीञ्शुनस्सखः ।
अभिवाद्य यथान्यायं पाणिस्पर्शमथाचरत् ॥ १३.१४२.११ ॥
ಆಗ ಆ ಶುನಸ್ಸಖ ಪರಿವ್ರಾಜಕನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅಭಿವಂದಿಸಿ, ನಂತರ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.
13.142.12
परिचर्यां वने तां तु क्षुत्प्रतीकारकाङ्क्षिणः ।
अन्योन्येन निवेद्याथ प्रातिष्ठन्त सहैव ते ॥ १३.१४२.१२ ॥
ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಅವರು ಕಾಡಿನ ಆ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ತಿಳಿಸಿ, ನಂತರ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಹೊರಟರು.
13.142.13
एकनिश्चयकार्याश्च व्यचरन्त वनानि ते ।
आददानाः समुद्धृत्य मूलानि च फलानि च ॥ १३.१४२.१३ ॥
ಒಂದೇ ನಿಶ್ಚಯ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವುಳ್ಳವರಾಗಿ ಅವರು ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದರು; ಬೇರುಗಳನ್ನು ಅಗೆದು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
13.142.14
कदाचिद्विचरन्तस्ते वृक्षैरविरलैर्वृताम् ।
शुचिपूर्णप्रसन्नोदां ददृशुः पद्मिनीं शुभाम् ॥ १३.१४२.१४ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಅವರು ದಟ್ಟ ಮರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ತಿಳಿಯಾದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸುಂದರ ಕಮಲಕೊಳವನ್ನು ಕಂಡರು.
13.142.15
बालादित्यवपुःप्रख्यैः पुष्करैरुपशोभिताम् ।
वैडूर्यवर्णसदृशैः पद्मपत्रैरथावृताम् ॥ १३.१४२.१५ ॥
ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಯಂತಹ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ವೈಡೂರ್ಯ ವರ್ಣದಂತಹ ಕಮಲ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದ ಅದು.
13.142.16
नानाविधैश्च विहगैर्जलप्रवरसेविभिः ।
एकद्वारामनादेयां सूपतीर्थामकर्दमाम् ॥ १३.१४२.१६ ॥
ನಾನಾ ವಿಧದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನೀರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದ; ಒಂದೇ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರವುಳ್ಳ, ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಲ್ಲದ, ಉತ್ತಮ ಘಟ್ಟಗಳಿದ್ದ, ಕೆಸರಿಲ್ಲದ ಕೊಳ.
13.142.17
वृषादर्भिप्रयुक्ता तु कृत्या विकृतदर्शना ।
यातुधानीति विख्याता पद्मिनीं तामरक्षत ॥ १३.१४२.१७ ॥
ವೃಷ ಮತ್ತು ದರ್ಭಿಯರಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ವಿಕೃತ ರೂಪದ ಕೃತ್ಯೆ, ಯಾತುಧಾನಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದವಳು ಆ ಕಮಲಕೊಳವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
13.142.18
शुनस्सखसहायास्तु बिसार्थं ते महर्षयः ।
पद्मिनीमभिजग्मुस्ते सर्वे कृत्याभिरक्षिताम् ॥ १३.१४२.१८ ॥
ನಾಯಿಗಳನ್ನೇ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕರನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ತಾವರೆ ದಂಟಿಗಾಗಿ ಕೃತ್ಯೆಯಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕಮಲಕೊಳದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು.
13.142.19
ततस्ते यातुधानीं तां दृष्ट्वा विकृतदर्शनाम् ।
स्थितां कमलिनीतीरे कृत्यामूचुर्महर्षयः ॥ १३.१४२.१९ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕಮಲಿನಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ವಿಕೃತ ರೂಪದ ಆ ಯಾತುಧಾನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃತ್ಯೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
13.142.20
एका तिष्ठसि का च त्वं कस्यार्थे किं प्रयोजनम् ।
पद्मिनीतीरमाश्रित्य ब्रूहि त्वं किं चिकीर्षसि ॥ १३.१४२.२० ॥
ನೀನು ಏಕೆ ಒಬ್ಬಳೇ ನಿಂತಿರುವೆ? ನೀನು ಯಾರು, ಯಾರಿಗಾಗಿ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕಮಲಿನಿಯ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವೆ? ಹೇಳು, ನೀನು ಏನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀ?
13.142.21
याऽस्मि काऽस्म्यनुयोगो मे न कर्तव्यः कथञ्चन ।
आरक्षिणीं मा पद्मिन्या वित्त सर्वे तपोधनाः ॥ १३.१४२.२१ ॥
ನಾನು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ನನ್ನನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವಿಚಾರಿಸಬೇಡಿ. ತಪೋಧನರೇ, ನಾನು ಕಮಲಿನಿಯ ಕಾವಲುಗಾರ್ತಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.
13.142.22
सर्व एव क्षुधार्ताः स्म न चान्यत्किंचिदस्ति नः ।
भवत्याः सम्मते सर्वे गृह्णीयाम बिसान्युत ॥ १३.१४२.२२ ॥
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ್ದೇವೆ; ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ತಾವರೆ ದಂಟುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ.
13.142.23
समयेन बिसानीतो गृह्णीध्वं कामकारतः ।
एकैको नाम मे प्रोक्त्वा ततो गृह्णीत माचिरम् ॥ १३.१४२.२३ ॥
ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ತಾವರೆ ದಂಟುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿ ನಂತರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ; ತಡಮಾಡಬೇಡಿ.
13.142.24
विज्ञाय यातुधानीं तां कृत्यमृषिवधैषिणीम् ।
अत्रिः क्षुधा परीतात्मा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १३.१४२.२४ ॥
ಋಷಿಗಳ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ಆ ಯಾತುಧಾನಿ ಕೃತ್ಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಅತ್ರಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಗ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.
13.142.25
अरात्त्रिरत्त्रिः सा रात्रिर्यां नाधीते त्रिरद्य वै ।
अरात्रिरत्रिरित्येव नाम मे विद्धि शोभने ॥ १३.१४२.२५ ॥
ಅರಾತ್ತ್ರಿ, ಅತ್ರಿ (ಇಂದು ಮೂರು ಬಾರಿ ಪಠಿಸದ ರಾತ್ರಿ). ಓ ಶೋಭನೆ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ಇದೇ ಎಂದು ತಿಳಿ — ಅರಾತ್ರಿ, ಅತ್ರಿ.
13.142.26
यथोदाहृतमेतत्ते त्वया नाम महाद्युते ।
दुर्धार्यमेतन्मनसा गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.२६ ॥
ಓ ಮಹಾದ್ಯುತಿ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಡುವುದು ಕಷ್ಟ. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.27
वसिष्ठोऽस्मि वरिष्ठोऽस्मि वसे वासगृहेष्वपि ।
वरिष्ठत्वाच्च वासाच्च वसिष्ठ इति विद्दि माम् ॥ १३.१४२.२७ ॥
ನಾನು ವಸಿಷ್ಠ, ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ವಾಸಗೃಹಗಳಲ್ಲೂ ನಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠತ್ವ ಮತ್ತು ವಾಸದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ವಸಿಷ್ಠ ಎಂದು ತಿಳಿ.
13.142.28
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.२८ ॥
ನಿನ್ನ ಈ ಹೆಸರು — ಕಷ್ಟದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳುಳ್ಳ, ನಿರುಕ್ತದ ಹೆಸರು — ಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.29
कुलंकुलं च कुवमः कुवमः कश्यपो द्विजः ।
काश्यः काशनिकाशत्वादेतन्मे नाम धारय ॥ १३.१४२.२९ ॥
ಕುಲಂಕುಲ, ಕುವಮಃ, ಕುವಮಃ — ದ್ವಿಜ ಕಶ್ಯಪ. ಕಾಶದಂತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಇದೇ ನನ್ನ ಹೆಸರು; ಇದನ್ನು ಧರಿಸು.
13.142.30
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महाद्युते ।
दुर्धार्यमेतन्मनसा गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३० ॥
ಓ ಮಹಾದ್ಯುತಿ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನೀನು ಹೇಳಿದ ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.31
भरेऽसुतान्भरे पोष्यान्भरे देवान्भरे द्विजान् ।
भरे भार्यामहं व्याजाद्भरद्वाजोऽस्मि शोभने ॥ १३.१४२.३१ ॥
ನಾನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪೋಷ್ಯರನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ, ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ, ಭಾರ್ಯೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ; ಓ ಶೋಭನೇ, ನಾನು ಭರದ್ವಾಜನು.
13.142.32
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३२ ॥
ನಿನ್ನ ಈ ಹೆಸರು ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ; ಅದರ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರವೂ ದುಃಖದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇದನ್ನು ಧರಿಸಲಾಗದು. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.33
गोदमो दमतोऽधूमोऽदमस्ते समदर्शनात् ।
विद्धि मां गोतमं कृत्ये यातुधानि निबोध मां ॥ १३.१४२.३३ ॥
ಗೋದಮ — ದಮನದಿಂದ, ಧೂಮರಹಿತನಾದ್ದರಿಂದ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ನೋಡುವುದರಿಂದ; ನನ್ನನ್ನು ಗೌತಮನೆಂದು ತಿಳಿ; ಓ ಕೃತ್ಯೆ, ಓ ಯಾತುಧಾನಿ, ನನ್ನನ್ನು ಅರಿ.
13.142.34
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महामुने ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३४ ॥
ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಈ ಹೆಸರು, ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ಧರಿಸಲಾಗದು. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.35
विश्वेदेवाश्च मे मित्रं मित्रमस्मि गवां तथा ।
विश्वामित्र इति ख्यातं यातुधानि निबोध मां ॥ १३.१४२.३५ ॥
ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಮಿತ್ರರು; ಗೋವುಗಳಿಗೂ ನಾನು ಮಿತ್ರ; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ನನ್ನನ್ನು, ಓ ಯಾತುಧಾನಿ, ಅರಿ.
13.142.36
नाम नैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३६ ॥
ನಿನ್ನ ಈ ಹೆಸರು ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ; ಅದರ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರವೂ ದುಃಖದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇದನ್ನು ಧರಿಸಲಾಗದು. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.37
जाजमद्यजजानेऽहं जिजाहीह जिजायिषि ।
जमदग्निरिति ख्यातं ततो मां विद्धि शोभने ॥ १३.१४२.३७ ॥
ನಾನು ಜಾಜ, ಮದ್ಯಜ, ಜಾಜಾನೇऽಹಂ, ಜಿಜಾಹೀಹ, ಜಿಜಾಯಿಷಿ. 'ಜಮದಗ್ನಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿ, ಓ ಶೋಭನೆ.
13.142.38
यथोदाहृतमेतत्ते मयि नाम महामुने ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.३८ ॥
ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ನೀನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.39
धरान्धरित्रीं वसुधां भर्तुस्तिष्ठाम्यनन्तरम् ।
मनोऽनुरुन्धती भर्तुरिति मां विद्ध्यरुन्धतीम् ॥ १३.१४२.३९ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವಳು, ವಸುಧೆ. ಗಂಡನ ನಂತರ ತಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಗಂಡನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವಳು (ಅನುರುಂಧತಿ) — ಹೀಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಅರುಂಧತಿ ಎಂದು ತಿಳಿ.
13.142.40
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४० ॥
ಇದು ನಿನ್ನ ನೈರುಕ್ತ ಹೆಸರು, ಕಷ್ಟದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು. ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದು. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.41
वक्त्रैकदेशे गण्डेति धातुमेतं प्रचक्षते ।
तेनोन्नतेन गण्डेति विद्धि माऽनलसम्भवे ॥ १३.१४२.४१ ॥
ಮುಖದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು 'ಗಂಡ' ಎಂಬ ಧಾತುವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಉಬ್ಬಿದ ಭಾಗದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು 'ಗಂಡ' ಎಂದು ತಿಳಿ, ಓ ಅನಲಸಂಭವೆ.
13.142.42
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छावतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४२ ॥
ಇದು ನಿನ್ನ ನೈರುಕ್ತ ಹೆಸರು, ಕಷ್ಟದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು. ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದು. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.43
पशून्यञ्जामि दृष्ट्वाऽहं पशूनां च सदा सखा ।
गौणं पशुसखेत्येवं विद्धि मामग्निसम्भवे ॥ १३.१४२.४३ ॥
ಪಶುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಸದಾ ಅವುಗಳ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನನ್ನನ್ನು ಗೌಣ ನಾಮದಿಂದ ಪಶುಸಖ ಎಂದು ತಿಳಿ.
13.142.44
नामनैरुक्तमेतत्ते दुःखव्याभाषिताक्षरम् ।
नैतद्धारयितुं शक्यं गच्छाऽवतर पद्मिनीम् ॥ १३.१४२.४४ ॥
ನಿನ್ನ ಈ ನಾಮನಿರುಕ್ತಿ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಇದನ್ನು ಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೋಗು, ಪದ್ಮಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿ.
13.142.45
एभिरुक्तं यथा नाम नाहं वक्तुमिहोत्सहे ।
शुनःसखसखायं मां यातुधान्युपधारय ॥ १३.१४२.४५ ॥
ಇವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾತುಧಾನಿ, ನನ್ನನ್ನು ಶುನಃಸಖನ ಸಖನೆಂದು ತಿಳಿ.
13.142.46
नाम न व्यक्तमुक्तं वै वाक्यं संदिग्धया गिरा ।
तस्मात्सकृदिदानीं त्वं ब्रूहि यन्नाम ते द्विज ॥ १३.१४२.४६ ॥
ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ವಾಕ್ಯವು ಸಂದಿಗ್ಧ ಮಾತಿನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ದ್ವಿಜನೇ, ಈಗ ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳು.
13.142.47
सकृदुक्तं मया नाम न गृहीतं त्वया यदि ।
तस्मात्त्रिदण्डाभिहता गच्छ भस्मेति माचिरम् ॥ १३.१४२.४७ ॥
ನಾನು ಹೆಸರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದೆ; ನೀನು ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸದಿದ್ದರೆ, ತ್ರಿದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಭಸ್ಮವಾಗಿ ಹೋಗು; ತಡಮಾಡಬೇಡ.
13.142.48
सा ब्रह्मदण्डकल्पेन तेन मूर्ध्नि हता तदा ।
कृत्या पपात मेदिन्यां भस्म साच जगाम ह ॥ १३.१४२.४८ ॥
ಆಗ ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಂತಹ ಆ ದಂಡದಿಂದ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಕೃತ್ಯೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಳು, ಅವಳೂ ಭಸ್ಮವಾಗಿ ಹೋದಳು.
13.142.49
शुनःसखश्च हत्वा तां यातुधानीं महाबलाम् ।
भुवि त्रिदण्डं विष्टभ्य शाद्वले समुपाविशत् ॥ १३.१४२.४९ ॥
ಶುನಃಸಖನೂ ಆ ಮಹಾಬಲೆಯಾದ ಯಾತುಧಾನಿಯನ್ನು ಕೊಂದು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ತ್ರಿದಂಡವನ್ನು ಊರಿ, ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು.
13.142.50
ततस्ते मुनयः सर्वेः पुष्कराणि बिसानि च ।
यथाकाममुपादाय समुत्तस्थुर्मुदाऽन्विताः ॥ १३.१४२.५० ॥
ಆಗ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ತಾವರೆಗಳನ್ನೂ ತಾವರೆ ದಂಡುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದ್ದರು.
13.142.51
श्रमेण महता युक्तास्ते बिसानि कलापशः ।
तीरे निक्षिप्य पद्मिन्यास्तर्पणं चक्रुरम्भसा ॥ १३.१४२.५१ ॥
ಬಹಳ ಆಯಾಸದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವರು ತಾವರೆ ದಂಡುಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ನೀರಿನಿಂದ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರು.
13.142.52
अथोत्थाय जलात्तस्मात्सर्वे ते समुपागमन् ।
नापश्यंश्चापि ते तानि बिसानि पुरुषर्षभाः ॥ १३.१४२.५२ ॥
ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಎದ್ದು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಓ ಪುರುಷರ್ಷಭನೇ, ಆ ತಾವರೆ ದಂಡುಗಳನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
13.142.53
केन क्षुधाभिभूतानामस्माकं पापकर्मणाम् ।
नृशंसेनापनीतानि बिसान्याहारकाङ्क्षिणाम् ॥ १३.१४२.५३ ॥
ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ, ಆಹಾರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಪಿಗಳ ತಾವರೆ ದಂಡುಗಳನ್ನು ಯಾವ ಕ್ರೂರನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು?
13.142.54
ते शङ्कमानास्त्वन्योन्यं पप्रच्छुर्द्विजसत्तमाः ।
त ऊचुः शपथं सर्वे कुर्म इत्यरिकर्शन ॥ १३.१४२.५४ ॥
ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಶಯಪಟ್ಟು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ, 'ನಾವು ಶಪಥ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ' ಎಂದರು, ಓ ಅರಿಕರ್ಶನನೇ.
13.142.55
त उक्त्वा बाढमित्येव सर्व एव तदा समम् ।
क्षुधार्ताः सुपरिश्रान्ताः शपथायोपचक्रमुः ॥ १३.१४२.५५ ॥
ಅವರು 'ಸರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಹಳ ದಣಿದವರಾಗಿ, ಶಪಥ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
13.142.56
स गां स्पृशतु पादेन सूर्यं च प्रतिमेहतु ।
अध्यायेष्वधीयीत बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५६ ॥
ತಾವರೆ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಹಸುವನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಮುಟ್ಟಲಿ, ಸೂರ್ಯನತ್ತ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಲಿ, ನಿಯಮಿತ ಅಧ್ಯಯನ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಓದಲಿ.
13.142.57
अनध्याये पठेल्लोके शुनः स परिकर्षतु ।
परिव्राट् कामवृत्तिस्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५७ ॥
ತಾವರೆ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಅನಧ್ಯಾಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಓದಲಿ, ನಾಯಿಯನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯಲಿ; ಸಂನ್ಯಾಸಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬದುಕುವವನು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಲಿ.
13.142.58
शरणागतं हन्तु मित्रं स्वसुतां चोपजीवतु ।
अर्थान्काङ्क्षतु कीनाशाद्बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५८ ॥
ತಾವರೆ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಶರಣಾಗತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿ, ಮಿತ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿ, ತನ್ನ ಮಗಳ ಸಂಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲಿ, ಲೋಭಿಯಿಂದ ಧನವನ್ನು ಬಯಸಲಿ.
13.142.59
विष्णुं ब्रह्मण्यदेवेशं देवदेवं जगद्गुरुम् ।
आधातारं विधातारं सन्धातारं जगद्गुरुम्।
विहाय स भजत्वन्यं बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.५९ ॥
ತಾವರೆ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಿಯ ದೇವೇಶ, ದೇವದೇವ, ಜಗದ್ಗುರುವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಧರಿಸುವವನು, ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಜೋಡಿಸುವವನಾದ ಜಗದ್ಗುರುವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಭಜಿಸಲಿ.
13.142.60
सर्वत्र सर्वं लपतु न्यासलोपं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६० ॥
ತಾವರೆ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹರಟಲಿ, ನ್ಯಾಸಲೋಪ (ಠೇವಣಿ ದ್ರೋಹ) ಮಾಡಲಿ, ಕೂಟಸಾಕ್ಷಿತ್ವವನ್ನು (ಸುಳ್ಳುಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು) ಆಶ್ರಯಿಸಲಿ.
13.142.61
वृथा मांसाशनश्चास्तु वृथा दानं करोतु च ।
यातु स्त्रियं दिवा चैव बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६१ ॥
ತಾವರೆ ಕಾಂಡವನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನಲಿ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಲಿ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿ ಹೋಗಲಿ.
13.142.62
नृशंसस्त्यक्तधर्माऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
ब्राह्मणं चापि जयतां बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६२ ॥
ತಾವರೆ ಕಾಂಡವನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಬಂಧುಗಳು, ಹಸುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ರೂರಿಯೂ ಧರ್ಮತ್ಯಾಗಿಯೂ ಆಗಲಿ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಲಿ.
13.142.63
उपाध्यायमधः कृत्वा ऋचोऽध्येतु यजूंषि च ।
जुहोतु च स कक्षाग्नौ बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६३ ॥
ತಾವರೆ ಕಾಂಡವನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಗುರುವನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಋಕ್ ಮತ್ತು ಯಜುಸ್ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಓದಲಿ, ಹುಲ್ಲಿನ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಲಿ.
13.142.64
पुरीषमुत्सृजत्वप्सु हन्तु गां चैव द्रुह्यत् ।
अनृतौ मैथुनं यातु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६४ ॥
ತಾವರೆ ಕಾಂಡವನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಲಿ, ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿ, ಹಿಂಸಿಸಲಿ, ಅನೃತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈಥುನ ಮಾಡಲಿ.
13.142.65
द्वेष्यो भार्योपजीवी स्याद्दुरबन्धुश्च वैरवान् ।
अन्योन्यस्यातिथिश्चास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६५ ॥
ತಾವರೆ ಕಾಂಡವನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ದ್ವೇಷಾರ್ಹನಾಗಲಿ, ಹೆಂಡತಿಯ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಬದುಕಲಿ, ಕೆಟ್ಟ ಬಂಧುವಾಗಲಿ, ವೈರಿಯಾಗಲಿ, ಪರಸ್ಪರರ ಅತಿಥಿಯಾಗಲಿ.
13.142.66
अधीत्य वेदांस्त्यजतु त्रीनग्नीनपविध्यतु ।
विक्रीणातु तथा सोमं बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६६ ॥
ತಾವರೆ ಕಾಂಡವನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ವೇದಗಳನ್ನು ಓದಿ ಅವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ, ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಲಿ, ಸೋಮವನ್ನು ಮಾರಲಿ.
13.142.67
उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य सालोक्यतां यातु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६७ ॥
ಬಾವಿ ಮತ್ತು ನೀರಿರುವ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯ ಪತಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕಮಲದ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಪಡೆಯುವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.
13.142.68
जीवतो वै गुरून्भृत्यान्भरन्त्वस्य परे जनाः ।
दरिद्रो बहुपुत्रः स्याद्बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६८ ॥
ಅವನು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಅವನ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಸೇವಕರನ್ನು ಇತರರು ಪೋಷಿಸಲಿ; ಕಮಲದ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ದರಿದ್ರನೂ ಬಹು ಪುತ್ರರುಳ್ಳವನೂ ಆಗಲಿ.
13.142.69
अशुचिर्ब्रह्मकूटोऽस्तु मिथ्या चैवाप्यहङ्कृतः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.६९ ॥
ಕಮಲದ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಅಶುಚಿಯೂ, ಕಪಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ, ಸುಳ್ಳು ಅಹಂಕಾರಿಯೂ, ಕೃಷಿಕನೂ, ಮತ್ಸರಿಯೂ ಆಗಲಿ.
13.142.70
हर्षं करोतु भृतको राज्ञश्वास्तु पुरोहितः ।
अयाज्यस्य भवेदृत्विक् बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.७० ॥
ಕಮಲದ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಕೂಲಿಯಾಳಾಗಿ ಹರ್ಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ; ರಾಜನ ಪುರೋಹಿತನಾಗಲಿ; ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬಾರದವನಿಗೆ ಋತ್ವಿಜನಾಗಲಿ.
13.142.71
नित्यं परिभवेच्छ्वश्रूं भर्तुर्भवतु दुर्मनाः ।
एका स्वादु समश्नातु बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७१ ॥
ಕಮಲದ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವ ಸ್ತ್ರೀ ಸದಾ ತನ್ನ ಅತ್ತೆಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲಿ; ಗಂಡನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದುರ್ಮನಸ್ಕಳಾಗಲಿ; ಒಬ್ಬಳೇ ರುಚಿಕರವಾದದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನಲಿ.
13.142.72
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये ।
अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७२ ॥
ಕಮಲದ ದಂಟನ್ನು ಕದಿಯುವ ಸ್ತ್ರೀ ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನಲಿ; ಅನುಭೋಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲದವಳಾಗಿ, ವೀರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೆರದವಳಾಗಲಿ.
13.142.73
अनृतं भाषतु सदा बन्धुभिश्च विरुध्यतु ।
ददातु कन्यां शुल्केन बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७३ ॥
ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ, ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ವಿರೋಧಿಸಿ, ಶುಲ್ಕ ಪಡೆದು ಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಬಿಸ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವ ಸ್ತ್ರೀ.
13.142.74
साधयित्वा स्वयं प्राशेद्दास्ये जीर्यतु चैव ह ।
विकर्मणा प्रमीयेत बिसस्तैन्यं करोति या ॥ १३.१४२.७४ ॥
ತಾನೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನುವವಳು, ದಾಸಿಯಾಗಿ ವೃದ್ಧಳಾಗುವವಳು, ದುಷ್ಕರ್ಮದಿಂದ ಸಾಯುವವಳು, ಬಿಸ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವ ಸ್ತ್ರೀ.
13.142.75
दास एव प्रजायेतामप्रसूतिरकिञ्चन ।
दैवतेष्वनमस्कारो बिसस्तैन्यं करोति यः ॥ १३.१४२.७५ ॥
ದಾಸನಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟುವವನು, ಸಂತಾನಹೀನನು, ನಿರ್ಧನನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸದವನು, ಬಿಸ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವವನು.
13.142.76
अध्वर्यवे दुहितरं वा ददातु ।
च्छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
आथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत वा यो हरते बिसानि ॥ १३.१४२.७६ ॥
ಅಧ್ವರ್ಯುವಿಗೆ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಡಲಿ, ಅಥವಾ ಛಾಂದೋಗ್ಯನಿಗೆ, ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮುಗಿಸಿ ಅಥರ್ವವೇದ ಓದಿದ ವಿಪ್ರನಿಗೆ; ಬಿಸಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ.
13.142.77
इष्टमेतद्द्विजातीनां योऽयं ते शपथः कृतः ।
त्वया कृतं बिसस्तैन्यं सर्वेषां नः शुनःसख ॥ १३.१४२.७७ ॥
ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾದುದು; ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಪ್ರಮಾಣ; ಓ ಶುನಃಸಖ, ನೀನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಬಿಸ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದೆ.
13.142.78
न्यस्तमद्यं न पश्यद्भिर्यदुक्तं कृतकर्मभिः ।
सत्यमेतन्न मिथ्यैतद्बिसस्तैन्यं कृतं मया ॥ १३.१४२.७८ ॥
ಇಂದು ಇಟ್ಟ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡದ ಕರ್ಮಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದು ಇದು ಸತ್ಯ, ಸುಳ್ಳಲ್ಲ; ಬಿಸ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದ್ದು ನಾನು.
13.142.79
मया ह्यन्तर्हितानीह बिसानीमानि पश्यत ।
परीक्षार्थं भगवतां कृतमेवं मयाऽनघाः ॥ १३.१४२.७९ ॥
ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ತಾವರೆ ದಂಟುಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ನೋಡಿ. ಪಾಪರಹಿತರೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ.
13.142.80
रक्षणार्थं च सर्वेषां भवतामहमागतः ।
यातुधानी ह्यतिक्रूरा कृत्यैषा वो वधैषिणी ॥ १३.१४२.८० ॥
ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಅತಿಕ್ರೂರ ಯಾತುಧಾನಿ, ಕೃತ್ಯೆ, ನಿಮ್ಮ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
13.142.81
वृषादर्भिप्रयुक्तैषा निहता मे तपोधनाः ।
दुष्टा हिंस्यादियं पापा युष्मान्प्रत्यग्निसम्भवा ॥ १३.१४२.८१ ॥
ವೃಷದರ್ಭಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಈ ದುಷ್ಟೆ, ಪಾಪಿಣಿ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವಳು, ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಅವಳನ್ನು ನಾನು ಕೊಂದಿದ್ದೇನೆ, ತಪೋಧನರೇ.
13.142.82
तस्मादस्म्यागतो विप्रा वासवं मां निबोधत ।
अलोभादक्षया लोकाः प्राप्ता वः सार्वकामिकाः।
उत्तिष्ठध्वमितः क्षिप्रं तानवाप्नुत वै द्विजाः ॥ १३.१४२.८२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ನನ್ನನ್ನು ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಲೋಭವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನೀವು ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ. ದ್ವಿಜರೇ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಶೀಘ್ರ ಏಳಿ, ನಿಜವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ.
13.142.83
ततो महर्षयः प्रीतास्तथेत्युक्त्वा पुरन्दरम् ।
सहैव त्रिदशेन्द्रेण सर्वे जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ १३.१४२.८३ ॥
ಆಗ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಪುರಂದರನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ತ್ರಿದಶೇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
13.142.84
एवमेते महात्मानो योगैर्बहुविधैरपि ।
क्षुधा परमया युक्ताश्छन्द्यमाना महात्मभिः।
नैव लोभं तदा यक्रुस्ततः स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ १३.१४२.८४ ॥
ಹೀಗೆ ಈ ಮಹಾತ್ಮರು, ಹಲವು ವಿಧದ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ, ತೀವ್ರ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆಗ ಲೋಭ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು.
13.142.85
तस्मात्सर्वास्ववस्थासु नरो लोभं विवर्जयेत् ।
एष धर्मः परो राजंस्तस्माल्लोभं विवर्जयेत् ॥ १३.१४२.८५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಭವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಓ ರಾಜನೇ, ಇದೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಭವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
13.142.86
इदं नरः सुचरितं समवायेषु कीर्तयन् ।
अर्थभागी च भवति न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१४२.८६ ॥
ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಫಲಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಕಷ್ಟಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
13.142.87
प्रीयन्ते पितरश्चास्य ऋषयो देवतास्तथा ।
यशोधर्मार्थभागी च भवति प्रेत्य मानवः ॥ १३.१४२.८७ ॥
ಅವನ ಪಿತೃಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಮರಣದ ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನು ಯಶಸ್ಸು, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥದ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.