مهابهاراتا · أدهيايا 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
ويروي الناس هنا هذه الحكاية القديمة عما وقع بشأن قسم أثناء رحلة الحج إلى الأماكن المقدسة؛ فاستمع إليها.
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
يا خير البهاراتا، في الأزمان الغابرة ارتُكبت سرقة من أجل بوشكارا، أيها الملك العظيم، على يد الحكماء الملكيين وكذلك على يد حكماء البراهمة.
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
في الزمن الغابر اجتمع جميع الحكماء في برابهاسا وتشاوروا: «لنطوف جميعًا في هذه الأرض كلها المقدسة بمواضع الاغتسال المباركة؛ فذلك مرادنا، فهيا بنا نرحل جميعًا.»
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
أيها الملك، شوكرا وأنغيراس وكافي والحكماء، وكذلك أغاستيا ونارادا وبارفاتا وبهريغو وفاسيشتا وكاشيابا وغوتاما وفيشفاميترا وجاماداغني.
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
الحكيم غالافا وأشتاكا، وبهاراداجا، وأروندهاتي، والفالاخيليا؛ وشيبي ودييلبا ونهوشا وأمباريشا، والملك ياياتي، ودهوندهوماراً وبورو.
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
وكان الملوك، إذ يكرّمون شتكراتو العظيم القوة، قاتل فريترا، قد طافوا بجميع المعابر المقدسة، ثم ذهبوا في شهر ماغا إلى كاوشيكي، المعبر المقدس للفضيلة.
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
وبعد أن غسلوا خطاياهم في جميع المعابر المقدسة، ذهبوا إلى بحيرة براهما الفائقة القداسة. وإذ غاصوا في الماء المشتعل كالنار في معبر الإله، أكلوا سيقان اللوتس وأزهاره.
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
أيها الملك، حفر بعضهم هناك سيقان اللوتس، وحفر آخرون من البراهمة هناك ألياف اللوتس. ثم رأوا ذلك اللوتس يُرفع من البحيرة ويُحمل بعيداً على يد أغاستيا.
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
قال أغاستيا لجميع كبار الحكماء: "من أخذ لوتسي الجميل؟ أظن أنكم فعلتم؛ فليُردّ إليّ ذلك اللوتس. ولا يليق بكم أن تحملوا ذلك اللوتس."
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
أسمع أن الزمن يؤذي قوة الدارما. وقد حلّت هذه المحنة للدارما. ما دام الأدارما غير موجود هنا، فلنذهب طويلاً إلى عالم الآلهة.
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
في الماضي كان البراهمة يتلون الفيدا بأصوات عالية في وسط القرية، فيسمعها حتى الوضيعون. وفي الماضي يرى الملك إجراءات أدهمية؛ أنا ذاهب إلى العالم الآخر.
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
في الماضي سيرى الملك الأدنى مرتبةً أكثر تبجيلاً، فيتبعه الجميع. ما دامت هذه الحال فوق الدارما غير موجودة، أذهب طويلاً إلى العالم الآخر.
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
في الماضي أرى الفانين الضعفاء تبتلعهم الأقوى. لذلك سأذهب طويلاً إلى العالم الآخر؛ لا أملك الشجاعة لأرى مثل هذا في عالم البشر.
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
قال له الحكماء المتألمون: نحن لم نسرق لوتسك. لا توجه اتهامات كاذبة. نقسم بأيمان قاطعة أيها الحكيم العظيم.
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
فعند ذلك أقسم أولئك الحكماء العظام الراسخون، إذ رأوا هذا الدهرما بوضوح، يا سادة الناس، لعنات متعاقبة. أيها الملك، فعلوا ذلك مع أبنائهم وأحفادهم معاً.
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
قال بهригو: من يُشتم هنا فليشتم بالمقابل، ومن يُضرب فليضرب بالمثل. ومن يسلب بركتك (اللوتس أو الكنز) فليأكل لحم ظهره.
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
قال فاسِشْتا: من كان في العالم منصرفاً إلى إهمال الدرس فليجرّ كلباً، وفي المدينة فليصر متسولاً — من يسلب بركتك.
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
قال كاشيابا: من يبيع كل شيء في كل مكان، ويطمع في الوديعة، ويأتي شاهد زور — من يسلب بركتك.
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
قال غوتاما: فليعش بعقل متكبر أناني، بوسائل جائرة ومتفاوتة؛ وليكن حراثاً حسوداً — من يسلب بركتك.
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
قال أنغيراس: فليكن نجساً بrahma-kūṭa (برهمي زائف) ويجرّ كلباً؛ وليكن قاتل برهمي وغشاشاً — من يسلب بركتك.
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
فليكن جاحدًا لأصدقائه، وليُنجب من امرأة شودرا، وليأكل وحده طعامًا وافرًا — هكذا يكون من يسرق بوشكرتك.
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
فليمارس الطب، وليُعَل بزوجته، وليكن رزقه من حماه — هكذا يكون من يسرق بوشكرتك.
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
في قرية يفيض ماء بئرها، فليكن البراهمي زوجًا لامرأة شودرا؛ وليمضِ إلى تلك العوالم — هكذا يكون من يسرق بوشكرتك.
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
فليأكل اللحم عبثًا، وليقع على النساء نهارًا، وليصر خادمًا للملك — هكذا يكون من يسرق بوشكرتك.
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
قال جامادغني: فليدرس في أيام التحريم، وليُطعم صديقه في الشرادّها، وليأكل مع الشودرا في الشرادّها — هكذا يكون من يسرق بوشكرتك.
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
قال شيبي: فليمت من لم يوقد النار المقدسة، وليحدث عائقًا في القربان، وليعادِ المتقشفين — هكذا يكون من يسرق بوشكرتك.
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
قال ياياتي: من أنجب طفلاً من زوجة ملتزمة بالنذر في غير أوانه، فليُنكر الفيدا؛ ومن يسلب بوشكارتك.
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
قال ناهوشا: ليُقم الضيف في البيت؛ وليُكرَّس من يسلك بحسب الهوى؛ وليُعطِ المأجور العلم؛ ومن يسلب بوشكارتك.
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
قال أمبريشا: ليكن قاسياً تاركاً للدهارما تجاه النساء والأقارب والأبقار؛ وليقتل حتى البراهمي؛ ومن يسلب بوشكارتك.
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
قال ناراда: ليحتقر من يعرف شؤون البيت وحدها الكلمة النشاز لمن يتلون خارج الشاستراز، وليزدرِ كبار السن؛ ومن يسلب بوشكارتك.
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
قال نابهاغا: ليقل الكذب دائماً ويعارض الأخيار، وليزوّج الفتاة مقابل مهر؛ ومن يسلب بوشكارتك.
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
قال كافي: ليمس البقرة بقدمه وليبل نحو الشمس، وليتخلَّ عمن لجأ إليه؛ ومن يسلب بوشكارتك.
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
من يسرق لوتسك فليكن أجيرًا يحبس المطر، وليكن كاهن الملك، وكاهنًا للذي لا ينبغي أن تُقام له القرابين.
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
من يسرق لوتسك فليكن مسؤولًا في القرية، وليسافر بعربة الحمير، وليحرث بالكلاب من أجل معيشته.
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
فليكن ذلك الذنب، الذي هو أخذ كل الذنوب في القسوة والكذب، دائمًا على من يسرق لوتسك.
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
من يسرق لوتسك فليكن ملكًا قليل الحكمة، يسير بالهوى، فاعلًا للشر، وليحكم الأرض بالظلم.
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
من يسرق لوتسك فليكن غير أهل للجزاء، يقبل الصدقات حتى من أشد الخاطئين، وليكن فاعل ذنبه بنفسه، وليعلن صدقته.
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
قالت أرُندهتي: من تسرق لوتسك فلتتكلم بالافتراء على حماتها، ولتكن سيئة الظن بزوجها، ولتأكل الطعام اللذيذ وحدها.
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
فليقف عند باب القرية على قدم واحدة لكسب عيشه، من يعرف الدharma لكنه ترك الدharma وسرق لوتسك.
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
فليصبح الدفيجا الذي يهمل الأغنيهوتْرا وينام في راحة، ومن يسرق لوتسك، متجوّلاً زاهداً يعيش بحسب شهواته.
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
قالت سوراбхи: ليكن وعاء حلبها، لمن يسرق لوتسك، من النحاس بسبب ذلك، ولتُحلب بعجل غيرها.
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
ثم إذ كانوا يُلعنون بتلك اللعنات الكثيرة المتنوعة، يا سيد الكوراڤا، فرح إندرا ملك الآلهة ذو الألف عين فرحاً عظيماً، إذ رأى ذلك البراهمي الغاضب، سيد البراهمة.
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
كما قال مغهافان ضماناً لنفسه، جاءً بنفسه إلى ذلك الحكيم الغاضب، بين البراهمرشيين والديفرشيين والملوك الحكماء، أيها الملك، اعرفه الآن مني هنا.
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
فليُعطِ ابنته لكاهن الأدهفريو، أو للتشاندوغا الذي حفظ عهد العزوبة في الدراسة. فليغتسل البرهمي الذي درس الأتهرفا-فيدا في بوشكارا؛ وليَنَلْه من يحمله بعيدًا.
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
فليدرس جميع الفيدات، وليكن ذا خُلُق فاضل وتقيًّا. وليمضِ من يأخذ بوشكارتك إلى مقرّ براهما.
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
يا قاهر بالا، لقد نطقتَ بالبركة والقسم. فليُعطَ لي البوشكارا؛ فهذا هو الدهرم الأزلي.
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
أيها الجليل، لم آخذ البوشكارا اليوم طمعًا؛ بل أخذتُها رغبةً في سماع الدهرمات. فلا ينبغي لك أن تغضب.
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
سموّ كتاب الدهرما، وجسر الدهرما، الخالي من العيب، المنسوب إلى الرِّشيين، الدائم الأبدي الذي لا يفنى — هذا ما سمعتُه.
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
فلتقبَل إذن هذا البوشكارا، أيها العالِم، يا خيرَ المولودين مرتين. أيها الجليل، أيها الذي لا عيب فيه، فلتغفر لي تجاوزي.
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
فلما خاطبه ماهندرا بذلك، أخذ الزاهد الشديد الغضب، الحكيم، البُشكرا، وصار الحكيم راضيًا.
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
ثم ذهب أولئك المقيمون في الغابة مرة أخرى إلى المعابر المقدسة، واغتسلوا في المعابر المقدسة بأعضائهم.
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
من يتلو هذه الحكاية بتعبد في وقت الاحتفال، لن يُنجب ابنًا أحمق، ولن يصير مشوَّه الهيئة.
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
لا تمسّه أي نازلة؛ يكون خاليًا من الحمى، ولا يهدّه الشيخوخة. طاهرًا موفور الخير، ينال السماء بعد الموت.
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
ومن يدرس هذا الكتاب المقدس الذي حفظه الحكماء، يا خير الرجال، فليذهب إلى عالم براهما الخالد.