ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಜನರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಪಥದ ಕುರಿತು ನಡೆದ ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಿಂದೆ ಪುಷ್ಕರಕ್ಕಾಗಿ ಕಳ್ಳತನ ನಡೆಯಿತು, ಮಹಾರಾಜನೇ; ರಾಜರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಳಿಂದಲೂ.
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
ಹಿಂದೆ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಆಲೋಚಿಸಿದರು: 'ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಚರಿಸೋಣ; ಅದೇ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆ, ಬನ್ನಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹೋಗೋಣ.'
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
ರಾಜನೇ, ಶುಕ್ರ, ಅಂಗಿರಸ, ಕವಿ, ವಿದ್ವಾಂಸರು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ನಾರದ, ಪರ್ವತ, ಭೃಗು, ವಸಿಷ್ಠ, ಕಶ್ಯಪ, ಗೌತಮ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಜಮದಗ್ನಿ.
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
ಋಷಿ ಗಾಲವ, ಅಷ್ಟಕ, ಭರದ್ವಾಜ, ಅರುಂಧತಿ, ವಾಲಖಿಲ್ಯರು; ಶಿಬಿ, ದಿಲೀಪ, ನಹುಷ, ಅಂಬರೀಷ, ರಾಜ ಯಯಾತಿ, ಧುಂಧುಮಾರ ಮತ್ತು ಪೂರು.
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
ಮಹಾನುಭಾವನಾದ ಶತಕ್ರತು, ವೃತ್ರಹಂತಕ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ರಾಜರು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥ ಕೌಶಿಕಿಗೆ ಹೋದರು.
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯದ ಬ್ರಹ್ಮಸರಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ದೇವನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಸಮಾನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತಾವರೆ ದಂಟು ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು.
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿ ತಾವರೆ ದಂಟನ್ನು ಅಗೆದರು; ಇತರ ವಿಪ್ರರು ಅಲ್ಲಿ ತಾವರೆ ನಾರನ್ನು ಅಗೆದರು. ಆಗ ಅವರು ಸರೋವರದಿಂದ ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಕಂಡರು.
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಪ್ರಮುಖ ಋಷಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನನ್ನ ಸುಂದರ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಯಾರು ಒಯ್ದರು? ನೀವೇ ಒಯ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ನನಗೆ ಸಂದೇಹ; ಆ ತಾವರೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಿ. ನೀವು ಆ ಪದ್ಮವನ್ನು ಒಯ್ಯಲು ಅರ್ಹರಲ್ಲ."
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
ಕಾಲವು ಧರ್ಮದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಧರ್ಮಪೀಡೆ ಬಂದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮ ಇಲ್ಲದಿರುವವರೆಗೆ, ನಾವು ದೀರ್ಘಕಾಲ ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
ಹಿಂದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಗ್ರಾಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ವೇದಗಳನ್ನು ವೃಷಲರಿಗೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಿಂದೆ ರಾಜನು ಅಧರ್ಮದ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
ಹಿಂದೆ ರಾಜನು ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ಹಿರಿಯರೆಂದು ಭಾವಿಸುವನು; ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವರು. ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲದಿರುವವರೆಗೆ, ನಾನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಬಲಿಷ್ಠರಿಂದ ದುರ್ಬಲ ಮನುಷ್ಯರು ತಿನ್ನಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಂತಹದನ್ನು ನೋಡಲು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ.
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
ಪೀಡಿತ ಋಷಿಗಳು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನಾವು ನಿನ್ನ ಕಮಲವನ್ನು ಕದಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪ ಮಾಡಬೇಡ. ಮಹರ್ಷೇ, ಕಠಿಣ ಶಪಥಗಳಿಂದ ನಾವು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೃಢಚಿತ್ತರಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಓ ನರೇಂದ್ರರೇ, ಬಳಿಕ ಸರದಿಯಂತೆ ಶಾಪಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರು.
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
ಭೃಗು ಹೇಳಿದನು: ಇಲ್ಲಿ ನಿಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು ಪ್ರತಿನಿಂದೆ ಮಾಡಲಿ; ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನು ಪ್ರತಿಹೊಡೆತ ನೀಡಲಿ. ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು (ಕಮಲ/ನಿಧಿಯನ್ನು) ಅಪಹರಿಸುವವನು ಬೆನ್ನಿನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಲಿ.
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
ವಸಿಷ್ಠ ಹೇಳಿದನು: ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವೇದಾಧ್ಯಯನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವನು ನಾಯಿಯನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯಲಿ; ನಗರದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷುಕನಾಗಲಿ — ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
ಕಶ್ಯಪ ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾರಲಿ; ಠೇವಣಿಯಲ್ಲಿ ದುರಾಸೆ ಮಾಡಲಿ; ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಲಿ — ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
ಗೌತಮ ಹೇಳಿದನು: ಅಹಂಕಾರಿ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಿಷಮ, ಅನ್ಯಾಯದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲಿ; ಉಳುವವನೂ ಮತ್ಸರಿಯೂ ಆಗಲಿ — ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
ಅಂಗಿರಸ ಹೇಳಿದನು: ಅಶುಚಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮಕೂಟ (ಕಪಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ) ಆಗಲಿ, ನಾಯಿಯನ್ನು ಎಳೆಯಲಿ; ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ವಂಚಕನಾಗಲಿ — ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರ ಪಾಲಿಗೆ ಕೃತಘ್ನನಾಗಲಿ, ಶೂದ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಸಂತಾನ ಪಡೆಯಲಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಸಮೃದ್ಧ ಊಟವನ್ನು ತಿನ್ನಲಿ—ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಹೀಗಾಗಲಿ.
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಲಿ, ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಪೋಷಣೆ ಪಡೆಯಲಿ, ಅವನ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮಾವನಿಂದಲೇ ಆಗಲಿ—ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಹೀಗಾಗಲಿ.
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
ಬಾವಿಯ ನೀರು ಹರಿಯುವ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶೂದ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯ ಪತಿಯಾಗಲಿ; ಅವನು ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೇರಲಿ—ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಹೀಗಾಗಲಿ.
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
ಅವನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನಲಿ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭೋಗಿಸಲಿ, ರಾಜನ ಸೇವಕನಾಗಲಿ—ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಹೀಗಾಗಲಿ.
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
ಜಮದಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: ಅನಧ್ಯಾಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಿ, ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡಲಿ, ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಲಿ—ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಹೀಗಾಗಲಿ.
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
ಶಿಬಿ ಹೇಳಿದನು: ಅಗ್ನಿ ಆಧಾನ ಮಾಡದವನು ಸಾಯಲಿ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ಮಾಡಲಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳೊಡನೆ ವಿರೋಧಿಸಲಿ—ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಹೀಗಾಗಲಿ.
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
ಯಯಾತಿ ಹೇಳಿದನು: ಋತುವಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವ್ರತನಿಯಮದಲ್ಲಿರುವ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ; ವೇದಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
ನಹುಷ ಹೇಳಿದನು: ಅತಿಥಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ; ಕಾಮವಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನೂ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಲಿ; ವೇತನಕ್ಕೆ ನೇಮಿತನಾದವನು ವಿದ್ಯೆ ನೀಡಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
ಅಂಬರೀಷ ಹೇಳಿದನು: ಕ್ರೂರನೂ ಧರ್ಮತ್ಯಾಗಿಯೂ ಆಗಲಿ; ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋವುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
ನಾರದ ಹೇಳಿದನು: ಮನೆಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ತಿಳಿದವನು, ಶಾಸ್ತ್ರದ ಹೊರಗೆ ಓದುವವರ ಅಪಸ್ವರ ಪದವನ್ನು, ಹಿರಿಯರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
ನಾಭಾಗ ಹೇಳಿದನು: ಸದಾ ಸುಳ್ಳು ಮಾತನಾಡಲಿ; ಸಜ್ಜನರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿ; ಶುಲ್ಕಕ್ಕಾಗಿ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಡಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
ಕವಿ ಹೇಳಿದನು: ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಸುವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಿ; ಸೂರ್ಯನತ್ತ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಲಿ; ಶರಣಾಗತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು.
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಯಾರು ಕದಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕೂಲಿಯಾಗಿ ಮಳೆ ತಡೆಯಲಿ; ರಾಜನ ಪುರೋಹಿತನಾಗಲಿ; ಯಾರಿಗೆ ಯಾಗ ಮಾಡಬಾರದೋ ಅವನ ಋತ್ವಿಜನಾಗಲಿ.
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಯಾರು ಕದಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಗ್ರಾಮದ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಲಿ; ಕತ್ತೆ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲಿ; ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಉಳಲಿ.
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
ಕ್ರೂರತೆ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳ ಸ್ವೀಕಾರವಾದ ಆ ಪಾಪ, ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಕದಿಯುವವನಿಗೆ ಸದಾ ಇರಲಿ.
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಯಾರು ಕದಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ರಾಜನಾಗಲಿ; ಬುದ್ಧಿಹೀನನೂ ಕಾಮವಶನೂ ಪಾಪಿಯೂ ಆಗಲಿ; ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಲಿ.
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಯಾರು ಕದಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪಾಪಿಗಳಿಂದಲೂ ಅನರ್ಹ ದಾನ ಪಡೆಯುವವನಾಗಲಿ, ತನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ತಾನೇ ಮಾಡುವವನಾಗಲಿ; ದಾನ ಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಲಿ.
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
ಅರುಂಧತಿ ಹೇಳಿದಳು: ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಯಾರು ಕದಿಯುತ್ತಾಳೋ, ಅವಳು ಅತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಅಪವಾದ ಹೇಳಲಿ; ಗಂಡನ ಬಗ್ಗೆ ದುರ್ಮನಸ್ಕಳಾಗಲಿ; ಒಬ್ಬಳೇ ರುಚಿಯಾದ ಆಹಾರ ತಿನ್ನಲಿ.
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
ಧರ್ಮ ತಿಳಿದವನಾಗಿದ್ದರೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು, ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಗ್ರಾಮದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಿ.
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗುವ ದ್ವಿಜನು, ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಕಾಮವೃತ್ತಿಯ ಪರಿವ್ರಾಜಕನಾಗಲಿ.
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
ಸುರಭಿ ಹೇಳಿದಳು: ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಅವಳ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಪಾತ್ರ ಕಂಚಿನದಾಗಲಿ, ಅವಳನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಕರುವಿನಿಂದ ಹಾಲು ಕರೆಯಲಿ.
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
ಆಗ ಅವರಿಂದ ನಾನಾ ವಿಧದ ಅನೇಕ ಶಾಪಗಳಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರಲು, ಕೌರವೇಂದ್ರನೇ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು, ಆ ಕೋಪಿಷ್ಠ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ನೋಡಿ.
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
ಮಘವನು ತನ್ನ ಭರವಸೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಸ್ವತಃ ಬಂದು ಆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಋಷಿಯೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ದೇವರ್ಷಿ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ನಡುವೆ, ರಾಜನೇ, ಇಂದು ನನ್ನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿ.
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
ಅಧ್ವರ್ಯುವಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಡಲಿ, ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಆಚರಿಸಿದ ಛಂದೋಗನಿಗೆ. ಅಥರ್ವಣ ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ; ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವನು (ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ).
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಿ; ಪುಣ್ಯಶೀಲನೂ ಧಾರ್ಮಿಕನೂ ಆಗಲಿ. ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಲಿ.
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
ಬಲಸೂದನನೇ, ನೀನು ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನೂ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನೂ ಹೇಳಿದೆ. ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು; ಇದೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ.
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ನಾನು ಲೋಭದಿಂದ ಇಂದು ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ; ನೀವು ಕೋಪಿಸಬಾರದು.
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ, ಧರ್ಮದ ಸೇತುವೆ, ನಿರ್ದೋಷ, ಋಷಿಗಳದು, ಶಾಶ್ವತ, ನಿತ್ಯ, ಅವ್ಯಯ — ಇದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ.
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಈ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಭಗವಂತನೇ, ನಿರ್ದೋಷನೇ, ನನ್ನ ಅತಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದ ಆ ತಪಸ್ವಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಮುನಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು.
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
ಬಳಿಕ ಆ ವನವಾಸಿಗಳು ಪುನಃ ತೀರ್ಥಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು; ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ರೀತಿ ತಮ್ಮ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿಸಿದರು.
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
ಈ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರ್ವದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಮೂರ್ಖ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ವಿಕೃತ ರೂಪಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
ಯಾವ ಆಪತ್ತೂ ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಜ್ವರವಿಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ತರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಮಲನೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನೂ ಆಗಿ, ಮರಣಾನಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
ಋಷಿಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಯಾರು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಓ ನರೋತ್ತಮನೇ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಅವ್ಯಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ.