Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.143

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

13.143.1

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥

ഇവിടെ ആളുകൾ തീർത്ഥയാത്രയ്ക്കിടെ ശപഥത്തെക്കുറിച്ചു നടന്ന ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം വിവരിക്കാറുണ്ട്; അത് കേൾക്കുക.

13.143.2

पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥

ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പണ്ടൊരിക്കൽ പുഷ്കരത്തിനായി മോഷണം നടന്നു, മഹാരാജാവേ; രാജർഷികളാലും അതുപോലെ ബ്രാഹ്മണർഷികളാലും.

13.143.3

पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥

പണ്ട് പ്രഭാസത്തിൽ എല്ലാ ഋഷിമാരും ഒത്തുചേർന്ന് ആലോചിച്ചു: 'പുണ്യതീർത്ഥങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ നമുക്ക് സഞ്ചരിക്കാം; അതാണ് നമ്മുടെ ആഗ്രഹം, വരൂ, നമുക്കെല്ലാവർക്കും പോകാം.'

13.143.4

शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥

രാജാവേ, ശുക്രൻ, അംഗിരസ്സ്, കവി, വിദ്വാന്മാർ; അതുപോലെ അഗസ്ത്യൻ, നാരദൻ, പർവതൻ, ഭൃഗു, വസിഷ്ഠൻ, കശ്യപൻ, ഗൗതമൻ, വിശ്വാമിത്രൻ, ജമദഗ്നി.

13.143.5

ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥

ഋഷി ഗാലവൻ, അഷ്ടകൻ, ഭരദ്വാജൻ, അരുന്ധതി, വാലഖില്യന്മാർ; ശിബി, ദിലീപൻ, നഹുഷൻ, അംബരീഷൻ, രാജാവ് യയാതി, ധുന്ധുമാരൻ, പൂരു.

13.143.6

जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥

മഹാനുഭാവനായ ശതക്രതുവിനെയും വൃത്രഹന്താവായ ഇന്ദ്രനെയും മുന്നിൽ നിർത്തി രാജാക്കന്മാർ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ച് മാഘമാസത്തിൽ പുണ്യതീർത്ഥമായ കൗശികിയിലേക്ക് പോയി.

13.143.7

सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥

എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും പാപം കഴുകിയവർ പിന്നെ അത്യന്തം പുണ്യമായ ബ്രഹ്മസരസ്സിലേക്ക് പോയി. ദേവതീർത്ഥത്തിൽ അഗ്നിതുല്യമായ ജലത്തിൽ മുങ്ങി, താമരത്തണ്ടും പൂക്കളും ഭക്ഷിച്ചു.

13.143.8

केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥

ഓ രാജാവേ, ചിലർ അവിടെ താമരത്തണ്ടുകൾ കുഴിച്ചെടുത്തു; മറ്റു ബ്രാഹ്മണർ അവിടെ താമരനാരുകൾ കുഴിച്ചെടുത്തു. അപ്പോൾ അഗസ്ത്യൻ തടാകത്തിൽനിന്ന് ഉയർത്തി കൊണ്ടുപോകുന്ന ആ പുഷ്കരം അവർ കണ്ടു.

13.143.9

नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥

അഗസ്ത്യൻ പ്രധാന ഋഷിമാരോടെല്ലാം പറഞ്ഞു: "എന്റെ മനോഹരമായ പുഷ്കരം ആരാണ് എടുത്തത്? നിങ്ങളാണ് എടുത്തതെന്ന് ഞാൻ സംശയിക്കുന്നു; ആ താമര എനിക്ക് തിരികെ തരൂ. നിങ്ങൾക്ക് ആ പത്മം എടുക്കാൻ അർഹതയില്ല."

13.143.10

शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥

കാലം ധർമ്മശക്തിയെ ഹിംസിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കേൾക്കുന്നു. ഈ ധർമ്മപീഡ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ അധർമ്മം ഇല്ലാത്തിടത്തോളം, നമുക്ക് ദീർഘകാലത്തേക്ക് ദേവലോകത്തേക്ക് പോകാം.

13.143.11

पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥

മുൻകാലത്ത് ബ്രാഹ്മണർ ഗ്രാമമധ്യത്തിൽ ഉച്ചസ്വരത്തിൽ വേദങ്ങൾ വൃഷലരെയും കേൾപ്പിച്ചിരുന്നു. മുൻകാലത്ത് രാജാവ് അധർമ്മമായ വ്യവഹാരങ്ങൾ കാണുന്നു; ഞാൻ പരലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.

13.143.12

पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥

മുൻകാലത്ത് രാജാവ് താഴ്ന്നവരെ ഉയർന്നവരായി കരുതും; അപ്പോൾ എല്ലാവരും അവനെ പിന്തുടരും. ധർമ്മത്തിന് മീതെയുള്ള ഈ അവസ്ഥ ഇല്ലാത്തിടത്തോളം, ഞാൻ ദീർഘകാലത്തേക്ക് പരലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.

13.143.13

पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥

മുൻകാലത്ത് ഞാൻ കാണുന്നു: ശക്തരാൽ ദുർബലരായ മനുഷ്യർ ഭക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ദീർഘകാലത്തേക്ക് പരലോകത്തേക്ക് പോകും; മനുഷ്യലോകത്ത് ഇങ്ങനെ കാണാൻ എനിക്ക് ധൈര്യമില്ല.

13.143.14

तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥

ദുഃഖിതരായ ഋഷിമാർ ആ മഹർഷിയോട് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ നിന്റെ താമരയെ മോഷ്ടിക്കുന്നില്ല. വ്യാജമായ ആരോപണം ഉന്നയിക്കരുത്. മഹർഷേ, കഠിനമായ ശപഥങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ സത്യം ചെയ്യുന്നു.

13.143.15

ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥

അവിടെ ഉറച്ച മനസ്സുള്ള ആ മഹർഷിമാർ ഈ ധർമ്മത്തെ വ്യക്തമായി കണ്ടുകൊണ്ട്, ഹേ നരേന്ദ്രന്മാരേ, പിന്നീട് മാറിമാറി ശാപങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു. ഹേ പാർത്ഥിവാ, അവർ പുത്രന്മാരോടും പൗത്രന്മാരോടും ഒപ്പം തന്നെ അങ്ങനെ ചെയ്തു.

13.143.16

भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥

ഭൃഗു പറഞ്ഞു: ഇവിടെ ആക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടവൻ തിരിച്ച് ആക്ഷേപിക്കട്ടെ; അടിക്കപ്പെട്ടവൻ തിരിച്ചടിക്കട്ടെ. നിന്റെ പുഷ്കരം (താമരയോ നിധിയോ) അപഹരിക്കുന്നവൻ പുറംമാംസം തിന്നട്ടെ.

13.143.17

अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥

വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: ലോകത്തിൽ വേദപഠനത്തിൽ വിമുഖനായവൻ നായയെ വലിച്ചുകൊണ്ടു നടക്കട്ടെ; നഗരത്തിൽ ഭിക്ഷുവാകട്ടെ — നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.18

सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥

കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: എല്ലായിടത്തും എല്ലാം വിൽക്കട്ടെ; ന്യാസത്തിൽ (നിക്ഷേപത്തിൽ) ലോഭം കാട്ടട്ടെ; കൂടസാക്ഷ്യം പറയട്ടെ — നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.19

जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥

ഗൗതമൻ പറഞ്ഞു: അഹങ്കാരബുദ്ധിയോടെ വിഷമമായും അന്യായമായും ജീവിക്കട്ടെ; കർഷകനും അസൂയാലുവുമാകട്ടെ — നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.20

अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥

അംഗിരസ് പറഞ്ഞു: അശുദ്ധനായ ബ്രഹ്മകൂടൻ (കപട ബ്രാഹ്മണൻ) ആകട്ടെ, നായയെ വലിക്കട്ടെ; ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്ത വഞ്ചകനാകട്ടെ — നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.21

अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥

മിത്രങ്ങളോട് നന്ദികെട്ടവനാകട്ടെ, ശൂദ്രസ്ത്രീയിൽ സന്തതി ഉണ്ടാകട്ടെ, ഒറ്റയ്ക്ക് സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കട്ടെ—നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയാകട്ടെ.

13.143.22

चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥

ചികിത്സാവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടട്ടെ, ഭാര്യയാൽ പോഷിക്കപ്പെടട്ടെ, ഭാര്യാപിതാവിൽ നിന്നാകട്ടെ അവന്റെ ഉപജീവനം—നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയാകട്ടെ.

13.143.23

उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥

കിണറിന്റെ വെള്ളം കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ശൂദ്രസ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവാകട്ടെ; അവൻ ആ ലോകങ്ങളിൽ പോകട്ടെ—നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയാകട്ടെ.

13.143.24

वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥

അവൻ വൃഥാ മാംസം ഭക്ഷിക്കട്ടെ, പകൽ മൈഥുനത്തിൽ ഏർപ്പെടട്ടെ, രാജാവിന്റെ ഭൃത്യനാകട്ടെ—നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയാകട്ടെ.

13.143.25

जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥

ജമദഗ്നി പറഞ്ഞു: അനധ്യായ ദിവസങ്ങളിൽ പഠിക്കട്ടെ, ശ്രാദ്ധത്തിൽ മിത്രത്തിന് ഭക്ഷണം നൽകട്ടെ, ശ്രാദ്ധത്തിൽ ശൂദ്രനോടൊപ്പം ഭക്ഷിക്കട്ടെ—നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയാകട്ടെ.

13.143.26

शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥

ശിബി പറഞ്ഞു: അഗ്നി ആധാനം ചെയ്യാത്തവൻ മരിക്കട്ടെ, യജ്ഞത്തിൽ വിഘ്നം ഉണ്ടാക്കട്ടെ, തപസ്വികളോട് വിരോധിക്കട്ടെ—നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയാകട്ടെ.

13.143.27

ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥

യയാതി പറഞ്ഞു: ഋതുവല്ലാത്ത കാലത്ത് വ്രതനിയമത്തിലുള്ള ഭാര്യയിൽ സന്താനമുണ്ടാക്കട്ടെ; വേദങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.28

नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥

നഹുഷൻ പറഞ്ഞു: അതിഥി ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കട്ടെ; കാമവൃത്തിയിലുള്ളവനും ദീക്ഷിതനാകട്ടെ; കൂലിക്കു നിന്നവൻ വിദ്യ നൽകട്ടെ; നിങ്ങളുടെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.29

नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥

അംബരീഷൻ പറഞ്ഞു: ക്രൂരനും ധർമം ഉപേക്ഷിച്ചവനുമാകട്ടെ; സ്ത്രീകൾ, ബന്ധുക്കൾ, പശുക്കൾ എന്നിവരോട്; ബ്രാഹ്മണനെയും കൊല്ലട്ടെ; നിങ്ങളുടെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.30

गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥

നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഗൃഹജ്ഞാനിയായവൻ, ശാസ്ത്രത്തിനു പുറത്ത് ഓതുന്നവരുടെ വികൃതമായ പദം, മുതിർന്നവരെ അവഗണിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.31

अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥

നാഭാഗൻ പറഞ്ഞു: എപ്പോഴും കള്ളം പറയട്ടെ; സജ്ജനങ്ങളോട് എതിരിടട്ടെ; ശുൽക്കം വാങ്ങി കന്യയെ നൽകട്ടെ; നിങ്ങളുടെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.32

कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥

കവി പറഞ്ഞു: കാലുകൊണ്ട് പശുവിനെ തൊടട്ടെ; സൂര്യനു നേരെ മൂത്രമൊഴിക്കട്ടെ; ശരണാഗതനെ ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ.

13.143.33

करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥

നിന്റെ പുഷ്കരം ആരാണ് മോഷ്ടിക്കുന്നത്, അവൻ കൂലിപ്പണിക്കാരനായി മഴ പെയ്യിക്കാതിരിക്കട്ടെ; രാജാവിന്റെ പുരോഹിതനാകട്ടെ; യാഗം ചെയ്യരുതാത്തവന്റെ ഋത്വിക്കാകട്ടെ.

13.143.34

ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥

നിന്റെ പുഷ്കരം ആരാണ് മോഷ്ടിക്കുന്നത്, അവൻ ഗ്രാമാധികാരിയാകട്ടെ; കഴുതവണ്ടിയിൽ പോകട്ടെ; ജീവിതത്തിനായി നായ്ക്കളെക്കൊണ്ട് ഉഴട്ടെ.

13.143.35

सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥

ക്രൂരതയിലും അസത്യത്തിലും എല്ലാ പാപങ്ങളും ഏറ്റെടുക്കുന്ന ആ പാപം, നിന്റെ പുഷ്കരം മോഷ്ടിക്കുന്നവന് എപ്പോഴും ഉണ്ടാകട്ടെ.

13.143.36

स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥

നിന്റെ പുഷ്കരം ആരാണ് മോഷ്ടിക്കുന്നത്, അവൻ രാജാവാകട്ടെ; ബുദ്ധിയില്ലാത്തവനും കാമവശനും പാപിയുമാകട്ടെ; അധർമ്മത്താൽ ഭൂമിയെ ഭരിക്കട്ടെ.

13.143.37

पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥

നിന്റെ പുഷ്കരം ആരാണ് മോഷ്ടിക്കുന്നത്, അവൻ പാപികളിൽ നിന്നുപോലും അയോഗ്യദാനം സ്വീകരിക്കുന്നവനും സ്വന്തം പാപം ചെയ്യുന്നവനുമാകട്ടെ; ദാനം നൽകി അത് കീർത്തിക്കട്ടെ.

13.143.38

अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥

അരുന്ധതി പറഞ്ഞു: നിന്റെ പുഷ്കരം ആരാണ് മോഷ്ടിക്കുന്നത്, അവൾ അമ്മായിയമ്മയെ അപവാദം പറയട്ടെ; ഭർത്താവിനോട് ദുർമനസ്സുള്ളവളാകട്ടെ; തനിയെ രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കട്ടെ.

13.143.39

एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥

ധർമ്മജ്ഞനായിരുന്നാലും ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച് നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ, ഉപജീവനത്തിനായി ഗ്രാമദ്വാരത്തിൽ ഒറ്റക്കാലിൽ നിൽക്കട്ടെ.

13.143.40

अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥

അഗ്നിഹോത്രത്തെ അവഗണിച്ച് സുഖമായി ഉറങ്ങുന്ന ദ്വിജൻ, നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൻ കാമവൃത്തിയുള്ള പരിവ്രാജകനാകട്ടെ.

13.143.41

सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥

സുരഭി പറഞ്ഞു: നിന്റെ പുഷ്കരം അപഹരിക്കുന്നവൾ, അതിന്റെ കാരണത്താൽ അവളുടെ കറവപ്പാത്രം വെങ്കലമാകട്ടെ, അവൾ മറ്റൊരാളുടെ കിടാവിനാൽ കറക്കപ്പെടട്ടെ.

13.143.42

ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥

അപ്പോൾ അവരാൽ പലതരം ശാപങ്ങളാൽ ശപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, കൗരവേന്ദ്രാ, സഹസ്രാക്ഷനായ ദേവരാജൻ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു, ആ കോപിഷ്ഠനായ വിപ്രശ്രേഷ്ഠനെ കണ്ട്.

13.143.43

यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥

മഘവാൻ തന്റെ ഉറപ്പായി പറഞ്ഞതുപോലെ, സ്വയം വന്ന് ആ കോപിച്ച ഋഷിയോടൊപ്പം, ബ്രഹ്മർഷികളും ദേവർഷികളും രാജർഷികളും ഇടയിൽ, രാജാവേ, ഇന്ന് എന്നിൽ നിന്ന് അവനെ ഇവിടെ അറിയുക.

13.143.44

अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥

അധ്വര്യുവിന് തന്റെ മകളെ നൽകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മചര്യം ആചരിച്ച ഛന്ദോഗന്. അഥർവ്വണവേദം പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണൻ പുഷ്കരത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യട്ടെ; അത് എടുത്തുകൊണ്ടുപോകുന്നവൻ (അത് നേടട്ടെ).

13.143.45

सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥

അവൻ എല്ലാ വേദങ്ങളും പഠിക്കട്ടെ; പുണ്യശീലനും ധാർമ്മികനും ആകട്ടെ. നിന്റെ പുഷ്കരം കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തട്ടെ.

13.143.46

आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥

ബലസൂദനാ, നീ അനുഗ്രഹവും ശപഥവും പറഞ്ഞു. പുഷ്കരം എനിക്ക് തരൂ; ഇതാണ് സനാതനധർമ്മം.

13.143.47

न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥

ഭഗവാനേ, ഞാൻ ലോഭത്താൽ ഇന്ന് പുഷ്കരം എടുത്തിട്ടില്ല. ധർമ്മങ്ങൾ കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ മാത്രമാണ് ഞാൻ അത് കൊണ്ടുപോയത്; നിങ്ങൾ കോപിക്കരുത്.

13.143.48

धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥

ധർമ്മശ്രുതിയുടെ ശ്രേഷ്ഠത, ധർമ്മത്തിന്റെ പാലം, രോഗരഹിതം, ഋഷിമാരുടേത്, ശാശ്വതം, നിത്യം, അക്ഷയം — ഇത് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

13.143.49

तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥

അതിനാൽ പണ്ഡിതാ, ദ്വിജോത്തമാ, ഈ പുഷ്കരം സ്വീകരിക്കൂ. ഭഗവാനേ, നിർദോഷനേ, എന്റെ അതിക്രമം ക്ഷമിക്കണം.

13.143.50

इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥

ഇന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അത്യന്തം കോപിയായിരുന്ന ആ തപസ്വി ബുദ്ധിമാനായ അദ്ദേഹം പുഷ്കരത്തെ സ്വീകരിച്ചു; മുനി പ്രസന്നനായി.

13.143.51

प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥

പിന്നെ ആ വനവാസികൾ വീണ്ടും തീർത്ഥങ്ങളിലേക്ക് പോയി; പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിൽ അവരെല്ലാം ശരീരം മുക്കിക്കുളിച്ചു.

13.143.52

आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥

ഈ ആഖ്യാനം ഭക്തിയോടെ പർവ്വവേളയിൽ പാരായണം ചെയ്യുന്നവന് മൂഢനായ പുത്രൻ ജനിക്കില്ല; അവൻ വികൃതരൂപിയുമാകില്ല.

13.143.53

न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥

ഒരു ആപത്തും അവനെ സ്പർശിക്കില്ല; പനിയില്ലാത്തവനാകും, വാർദ്ധക്യം വരുത്തുന്നതുമല്ല. നിർമ്മലനും ശ്രേയസ്സോടെയുള്ളവനുമായി, മരണാനന്തരം സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും.

13.143.54

यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥

ഋഷികളാൽ പരിപാലിക്കപ്പെട്ട ഈ ശാസ്ത്രം ആരു പഠിക്കുന്നുവോ, ഹേ നരോത്തമാ, അവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ നശിക്കാത്ത ലോകത്തെ പ്രാപിക്കട്ടെ.