ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
ଏଠାରେ ଲୋକେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଶପଥ ବିଷୟରେ ଘଟିଥିବା ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି; ତାହା ଶୁଣ।
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବେ ପୁଷ୍କର ପାଇଁ ଚୋରି କରାଯାଇଥିଲା, ହେ ମହାରାଜ; ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ସେହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
ପୂର୍ବେ ପ୍ରଭାସରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପରାମର୍ଶ କଲେ: 'ଆମେ ସମସ୍ତେ ପୁଣ୍ୟତୀର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରିବା; ତାହା ହିଁ ଆମର ଇଚ୍ଛା, ଆସ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଯାଉ।'
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶୁକ୍ର, ଅଙ୍ଗିରା, କବି ଓ ବିଦ୍ୱାନମାନେ; ସେହିପରି ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ନାରଦ, ପର୍ବତ, ଭୃଗୁ, ବଶିଷ୍ଠ, କଶ୍ୟପ, ଗୌତମ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଜମଦଗ୍ନି।
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
ଋଷି ଗାଳବ ଓ ଅଷ୍ଟକ, ଭରଦ୍ୱାଜ, ଅରୁନ୍ଧତୀ, ବାଳଖିଲ୍ୟଗଣ; ଶିବି, ଦିଲୀପ, ନହୁଷ, ଅମ୍ବରୀଷ, ରାଜା ଯଯାତି, ଧୁନ୍ଧୁମାର ଓ ପୂରୁ।
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
ମହାନୁଭାବ ଶତକ୍ରତୁ ଓ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ବୁଲି ମାଘ ମାସରେ ପୁଣ୍ୟତୀର୍ଥ କୌଶିକୀକୁ ଗଲେ।
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ପାପ ଧୋଇ ସେମାନେ ପରେ ଅତି ପୁଣ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମସରକୁ ଗଲେ। ଦେବତୀର୍ଥରେ ଅଗ୍ନିସମ ଜଳରେ ଡୁବି ସେମାନେ ପଦ୍ମନାଳ ଓ ପୁଷ୍ପ ଭୋଜନ କଲେ।
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କେହି ସେଠାରେ ପଦ୍ମନାଳ ଖୋଦିଲେ; ଅନ୍ୟ ବିପ୍ରମାନେ ସେଠାରେ ମୃଣାଳ ଖୋଦିଲେ। ତା'ପରେ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ହ୍ରଦରୁ ଉଠାଇ ନେଉଥିବା ସେହି ପୁଷ୍କରକୁ।
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
ଅଗସ୍ତ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରଧାନ ଋଷିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: "ମୋ ସୁଜାତ ପୁଷ୍କରକୁ କିଏ ନେଲା? ମୋର ସନ୍ଦେହ ଆପଣମାନେ ନେଇଛନ୍ତି; ସେହି ପୁଷ୍କର ମୋତେ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣମାନଙ୍କର ସେ ପଦ୍ମ ହରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।"
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
କାଳ ଧର୍ମର ବଳକୁ ପୀଡ଼ିତ କରୁଛି ବୋଲି ମୁଁ ଶୁଣୁଛି। ଏହି ଧର୍ମପୀଡ଼ା ଆସିଯାଇଛି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ଅଧର୍ମ ନାହିଁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଦୀର୍ଘକାଳ ପାଇଁ ଦେବଲୋକକୁ ଯିବା।
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
ପୂର୍ବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗ୍ରାମ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବେଦ ବୃଷଳମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଉଥିଲେ। ପୂର୍ବରେ ରାଜା ଅଧର୍ମୀ ବ୍ୟବହାର ଦେଖନ୍ତି; ମୁଁ ପରଲୋକକୁ ଯାଉଛି।
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
ପୂର୍ବରେ ରାଜା ତଳ ସ୍ଥାନର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ମନେ କରିବେ; ତେବେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ପଛେ ଯିବେ। ଧର୍ମଠାରୁ ଉପରେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ନ ଥିବାଯାଏଁ ମୁଁ ଦୀର୍ଘକାଳ ପାଇଁ ପରଲୋକକୁ ଯାଉଛି।
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
ପୂର୍ବରେ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଯେ ବଳବାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ବଳ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭକ୍ଷିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଅତଏବ ମୁଁ ଦୀର୍ଘକାଳ ପାଇଁ ପରଲୋକକୁ ଯିବି; ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଏପରି ଦେଖିବାର ସାହସ ମୋର ନାହିଁ।
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
ପୀଡ଼ିତ ଋଷିମାନେ ସେ ମହର୍ଷିଙ୍କୁ କହିଲେ: ଆମେ ତୁମର ପଦ୍ମ ଚୋରି କରିନାହୁଁ। ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରନାହିଁ। ହେ ମହର୍ଷି, ଆମେ କଠୋର ଶପଥରେ ଶପଥ କରୁଛୁ।
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତ ସେହି ମହର୍ଷିମାନେ ଏହି ଧର୍ମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖି, ହେ ନରେନ୍ଦ୍ରଗଣ, ତାପରେ କ୍ରମାନୁସାରେ ଶାପର ଶପଥ କଲେ। ହେ ପାର୍ଥିବ, ସେମାନେ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ସହିତ ଏପରି କଲେ।
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
ଭୃଗୁ କହିଲେ: ଏଠାରେ ଯାହାକୁ ନିନ୍ଦା କରାଯାଏ, ସେ ପ୍ରତିନିନ୍ଦା କରୁ; ଯାହାକୁ ପ୍ରହାର କରାଯାଏ, ସେ ପ୍ରତିପ୍ରହାର କରୁ। ଯେ ତୁମର ପୁଷ୍କର (ପଦ୍ମ/ଧନ) ହରଣ କରେ, ସେ ପିଠିର ମାଂସ ଖାଉ।
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
ବଶିଷ୍ଠ କହିଲେ: ଜଗତରେ ଯେ ବେଦାଧ୍ୟୟନରୁ ବିମୁଖ, ସେ କୁକୁର ଟାଣୁ; ନଗରରେ ଭିକ୍ଷୁକ ହେଉ — ଯେ ତୁମର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
କଶ୍ୟପ କହିଲେ: ସର୍ବତ୍ର ସବୁ ବିକୁ; ନ୍ୟାସରେ (ଗଚ୍ଛିତରେ) ଲୋଭ କରୁ; ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦିଏ — ଯେ ତୁମର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
ଗୌତମ କହିଲେ: ଅହଙ୍କାରୀ ବୁଦ୍ଧିରେ ବିଷମ ଓ ଅନ୍ୟାୟରେ ବଞ୍ଚୁ; କୃଷକ ଓ ଈର୍ଷାପରାୟଣ ହେଉ — ଯେ ତୁମର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
ଅଙ୍ଗିରସ କହିଲେ: ଅଶୁଚି ବ୍ରହ୍ମକୂଟ (କପଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ) ହେଉ, କୁକୁର ଟାଣୁ; ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ଓ ପ୍ରତାରକ ହେଉ — ଯେ ତୁମର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅକୃତଜ୍ଞ ହେଉ, ଶୂଦ୍ରା ସ୍ତ୍ରୀରେ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମାଉ, ଏକାକୀ ସମ୍ପନ୍ନ ଭୋଜନ କରୁ—ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ ସେ ଏମିତି ହେଉ।
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
ଚିକିତ୍ସାରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେଉ, ପତ୍ନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ ହେଉ, ତାର ଜୀବିକା ଶ୍ୱଶୁରରୁ ହେଉ—ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ ସେ ଏମିତି ହେଉ।
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
କୂଅର ଜଳ ଉଛୁଳୁଥିବା ଗ୍ରାମରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ରା ସ୍ତ୍ରୀର ପତି ହେଉ; ସେ ସେହି ଲୋକକୁ ଯାଉ—ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ ସେ ଏମିତି ହେଉ।
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
ସେ ବୃଥା ମାଂସ ଖାଉ, ଦିନରେ ମୈଥୁନ କରୁ, ରାଜାର ସେବକ ହେଉ—ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ ସେ ଏମିତି ହେଉ।
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
ଜମଦଗ୍ନି କହିଲେ: ଅନଧ୍ୟାୟ ଦିନରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁ, ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଉ, ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଶୂଦ୍ର ସହ ଭୋଜନ କରୁ—ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ ସେ ଏମିତି ହେଉ।
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
ଶିବି କହିଲେ: ଅଗ୍ନ୍ୟାଧାନ ନ କରିଥିବା ଲୋକ ମରୁ, ଯଜ୍ଞରେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରୁ, ତପସ୍ଵୀମାନଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରୁ—ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ ସେ ଏମିତି ହେଉ।
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
ଯଯାତି କହିଲେ: ଅନୃତୁ କାଳରେ ବ୍ରତନିୟମରେ ସ୍ଥିତ ଭାର୍ୟାଠାରେ ଯେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କରେ, ସେ ବେଦ ତ୍ୟାଗ କରୁ; ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
ନହୁଷ କହିଲେ: ଅତିଥି ଗୃହରେ ବାସ କରୁ; କାମବୃତ୍ତିରେ ଚାଳିତ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦୀକ୍ଷିତ ହେଉ; ବେତନରେ ରଖାଯାଇଥିବା ବିଦ୍ୟା ଦେଉ; ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
ଅମ୍ବରୀଷ କହିଲେ: କ୍ରୂର ଓ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ହେଉ; ସ୍ତ୍ରୀ, ଜ୍ଞାତି, ଗାଈ ପ୍ରତି; ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରୁ; ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
ନାରଦ କହିଲେ: ଗୃହଜ୍ଞାନୀ, ଶାସ୍ତ୍ର ବାହାରେ ପାଠକାରୀଙ୍କର ବିସ୍ୱର ପଦକୁ, ଗୁରୁଜନଙ୍କୁ ଅବଜ୍ଞା କରୁ; ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
ନାଭାଗ କହିଲେ: ସର୍ବଦା ମିଥ୍ୟା କହୁ; ସଜ୍ଜନଙ୍କ ବିରୋଧ କରୁ; ଶୁଲ୍କ ନେଇ କନ୍ୟା ଦେଉ; ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
କବି କହିଲେ: ପାଦରେ ଗାଈକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ମୂତ୍ର କରୁ; ଶରଣାଗତକୁ ତ୍ୟାଗ କରୁ; ଯେ ତୁମ ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ।
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
ଯିଏ ତୁମ୍ଭର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ, ସେ ଶ୍ରମିକ ହୋଇ ବର୍ଷା ନ କରୁ, ରାଜାର ପୁରୋହିତ ହେଉ, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ତାହାର ଋତ୍ବିଜ୍ ହେଉ।
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
ଯିଏ ତୁମ୍ଭର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ, ସେ ଗ୍ରାମର ଅଧିକାରୀ ହେଉ, ଗଧ ଗାଡ଼ିରେ ଯାଉ, ଏବଂ ଜୀବିକା ପାଇଁ କୁକୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହଳ ଚଳାଉ।
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
ନିର୍ଦ୍ଦୟତା ଓ ମିଥ୍ୟାରେ ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପର ଗ୍ରହଣ, ତାହା ଯିଏ ତୁମ୍ଭର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ ତାହାର ସଦା ପାପ ହେଉ।
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
ଯିଏ ତୁମ୍ଭର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ, ସେ ରାଜା ହେଉ, କିନ୍ତୁ ଅବିବେକୀ, କାମବଶ ଓ ପାପୀ ହେଉ, ଏବଂ ଅଧର୍ମରେ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରୁ।
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
ଯିଏ ତୁମ୍ଭର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ, ସେ ପାପୀମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରୁ ଓ ନିଜ ପାପର କର୍ତ୍ତା ହେଉ; ଦାନ ଦେଇ ତାହାର କୀର୍ତ୍ତନ କରୁ।
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
ଅରୁନ୍ଧତୀ କହିଲେ: ଯିଏ ତୁମ୍ଭର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ, ସେ ଶାଶୁଙ୍କ ଅପବାଦ କହୁ; ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ଦୁର୍ମନା ହେଉ; ଏକା ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉ।
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି ଯିଏ ତୁମର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ, ସେ ଜୀବିକା ପାଇଁ ଗ୍ରାମଦ୍ୱାରରେ ଏକ ପାଦରେ ଠିଆ ହେଉ।
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରକୁ ଅବହେଳା କରି ସୁଖରେ ଶୋଉଥିବା ଦ୍ୱିଜ, ଏବଂ ଯିଏ ତୁମର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ, ସେ କାମବୃତ୍ତି ପରିବ୍ରାଜକ ହେଉ।
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
ସୁରଭୀ କହିଲେ: ଯିଏ ତୁମର ପୁଷ୍କର ହରଣ କରେ, ଏହି କାରଣରୁ ତାର ଦୋହନପାତ୍ର କାଂସାର ହେଉ, ଏବଂ ସେ ଅନ୍ୟର ବାଛୁରୀରେ ଦୋହାଉ।
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନାନା ପ୍ରକାରର ଅନେକ ଶାପରେ ଶପିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ହେ କୌରବେନ୍ଦ୍ର, ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ସେ କ୍ରୋଧୀ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖି।
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
ମଘବାନ ନିଜ ଆଶ୍ୱାସନ ରୂପେ ଯେପରି କହିଲେ, ନିଜେ ଆସି ସେହି କ୍ରୋଧିତ ଋଷିଙ୍କ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ଦେବର୍ଷି ଓ ରାଜର୍ଷିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଆଜି ମୋଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଜାଣ।
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଙ୍କୁ ନିଜ କନ୍ୟା ଦେଉ, ଅଥବା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିଥିବା ଛନ୍ଦୋଗଙ୍କୁ। ଅଥର୍ବବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ବିପ୍ର ପୁଷ୍କରରେ ସ୍ନାନ କରୁ; ଯେ ତାହା ନେଇଯାଏ (ସେ ତାହା ପାଉ)।
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
ସେ ସମସ୍ତ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁ; ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଓ ଧାର୍ମିକ ହେଉ। ଯେ ତୁମର ପୁଷ୍କର ନେଇଯାଏ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଉ।
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
ହେ ବଳସୂଦନ, ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଶପଥ କହିଛ। ପୁଷ୍କର ମୋତେ ଦିଅ; ଏହା ସନାତନ ଧର୍ମ।
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ମୁଁ ଲୋଭବଶରେ ଆଜି ପୁଷ୍କର ନେଇ ନାହିଁ। ଧର୍ମ ଶୁଣିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ତାହା ନେଇଛି; ଆପଣ କ୍ରୋଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
ଧର୍ମଶ୍ରୁତିର ଉତ୍କର୍ଷ, ଧର୍ମସେତୁ, ନିର୍ଦୋଷ, ଋଷିମାନଙ୍କର, ଶାଶ୍ୱତ, ନିତ୍ୟ, ଅବ୍ୟୟ — ଏହା ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
ତେଣୁ ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଏହି ପୁଷ୍କର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ହେ ଭଗବନ୍, ହେ ନିର୍ଦୋଷ, ମୋର ଅତିକ୍ରମ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ।
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଏପରି କହିବାରୁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧୀ ତପସ୍ଵୀ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଷ୍କର ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ମୁନି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
ତା'ପରେ ସେ ବନବାସୀମାନେ ପୁନର୍ବାର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ଗଲେ; ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ ସେମାନେ ସେହିପରି ନିଜ ଅଙ୍ଗ ସ୍ନାନ କଲେ।
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
ଯେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପର୍ବ ସମୟରେ ଏହି ଆଖ୍ୟାନ ପାଠ କରେ, ତା'ର ମୂର୍ଖ ପୁତ୍ର ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ବିକୃତ ଆକୃତି ବିଶିଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
କୌଣସି ବିପଦ ତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ ନାହିଁ; ସେ ଜ୍ବରରହିତ ରହେ, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଆଣେ ନାହିଁ। ନିର୍ମଳ ଓ ଶ୍ରେୟରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ଵର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଯେ ଅଧ୍ୟୟନ କରେ, ହେ ନରୋତ୍ତମ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅବ୍ୟୟ ଲୋକକୁ ଯାଉ।