Mahābhārata · Adhyāya 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
Aqui se narra esta antiga história do que ocorreu acerca de um juramento durante uma peregrinação aos lugares sagrados; ouve-a.
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
Ó melhor dos Bharatas, outrora cometeu-se um roubo por causa de Puṣkara, ó grande rei, por reis-sábios e igualmente por sábios brâmanes.
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
Outrora, em Prabhāsa, todos os sábios se reuniram e deliberaram: 'Percorramos toda esta terra, santificada por lugares sagrados de banho; esse é o nosso desejo, vamos, partamos todos.'
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
Ó rei, Śukra, Aṅgiras, Kavi e os sábios; igualmente Agastya, Nārada e Parvata, Bhṛgu, Vasiṣṭha, Kaśyapa, Gautama, Viśvāmitra e Jamadagni.
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
O sábio Gālava e Aṣṭaka, Bharadvāja, Arundhatī, os Vālakhilyas; Śibi, Dilīpa, Nahuṣa, Ambarīṣa, o rei Yayāti, Dhundhumāra e Pūru.
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
Honrando o poderoso Śatakratu, matador de Vṛtra, os reis percorreram todos os tīrthas e, no mês de Māgha, foram ao Kauśikī, o vau sagrado do mérito.
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
Tendo sacudido os pecados em todos os tīrthas, foram então ao santíssimo lago de Brahmā. Mergulhando na água como fogo do vau do deus, comeram hastes de lótus e flores.
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
Ó rei, alguns desenterraram ali hastes de lótus, e outros brâmanes desenterraram ali fibras de lótus. Então viram aquele lótus ser erguido do lago e levado por Agastya.
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
Agastya falou a todos os sábios principais: "Quem levou o meu belo lótus? Suspeito que tenham sido vós; que me seja devolvido aquele lótus. Não vos convém levar aquele lótus."
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
Ouço que o tempo fere o poder do dharma. Esta aflição do dharma chegou. Enquanto não houver adharma aqui, vamos por muito tempo ao mundo dos deuses.
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
Antigamente os brâmanes recitavam os Vedas em voz alta no meio da aldeia, fazendo até os de baixo nascimento ouvi-los. Antes o rei observa processos injustos; eu vou ao outro mundo.
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
Antes o rei considerará mais honrados os de posição inferior, e então todos o seguirão. Enquanto essa condição, acima do dharma, não existir, vou por muito tempo ao outro mundo.
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
Antes vejo os mortais fracos sendo devorados pelos mais poderosos. Portanto irei por muito tempo ao outro mundo; não tenho coragem de contemplar tais coisas no mundo humano.
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
Os sábios aflitos disseram àquele grande sábio: Não roubamos o teu lótus. Não faças falsas acusações. Juramos com juramentos severos, ó grande sábio.
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
Ali, aqueles grandes sábios resolutos, vendo claramente este dharma, ó senhores dos homens, então pronunciaram juramentos de maldição um após outro. Ó rei, fizeram-no juntamente com seus filhos e netos.
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
Bhṛgu disse: Quem for insultado aqui que insulte em troca; quem for golpeado que golpeie de volta. Quem levar o teu puṣkara (lótus ou tesouro), que coma a carne das próprias costas.
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
Vasiṣṭha disse: Quem no mundo se dedicar a negligenciar o estudo, que arraste um cão; e na cidade que se torne mendigo — quem levar o teu puṣkara.
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
Kaśyapa disse: Quem vender tudo em toda parte, cobiçar o que lhe foi confiado em depósito e vier a dar falso testemunho — quem levar o teu puṣkara.
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
Gautama disse: Que viva com um espírito orgulhoso e egoísta, por meios injustos e desiguais; que seja lavrador e invejoso — quem levar o teu puṣkara.
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
Aṅgiras disse: Que seja um brahma-kūṭa impuro (um falso brâmane) e arraste um cão; que seja assassino de um brâmane e trapaceiro — quem levar o teu puṣkara.
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
Seja ingrato com os amigos, gere filhos com uma mulher śūdra e coma sozinho uma refeição farta—assim seja quem roubar o teu puṣkara.
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
Pratique a medicina, seja sustentado pela esposa, e que o seu sustento venha do sogro—assim seja quem roubar o teu puṣkara.
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
Numa aldeia onde o poço transborda, seja um brâmane marido de uma mulher śūdra; que ele vá para aqueles mundos—assim seja quem roubar o teu puṣkara.
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
Coma carne em vão, una-se sexualmente de dia e torne-se servo do rei—assim seja quem roubar o teu puṣkara.
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
Jamadagni disse: estude nos dias de interdição, alimente um amigo no śrāddha e coma com um śūdra no śrāddha—assim seja quem roubar o teu puṣkara.
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
Śibi disse: morra quem não acendeu o fogo sagrado, cause obstáculo no sacrifício e se oponha aos ascetas—assim seja quem roubar o teu puṣkara.
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
Yayāti disse: Quem gerar filhos com uma esposa sob votos em tempo impróprio, que renuncie aos Vedas; e quem te roube o teu puṣkara.
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
Nahuṣa disse: Que o hóspede habite numa casa, que quem age por desejo seja consagrado, que o assalariado dê conhecimento; e quem te roube o teu puṣkara.
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
Ambarīṣa disse: Que seja cruel e tenha abandonado o dharma para com mulheres, parentes e vacas; que mate até um brâmane; e quem te roube o teu puṣkara.
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
Nārada disse: Que quem só conhece as coisas domésticas despreze a palavra dissonante dos que recitam fora das escrituras e despreze os mais velhos; e quem te roube o teu puṣkara.
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
Nābhāga disse: Que sempre diga falsidades e se oponha aos bons; que dê uma donzela por um preço de noiva; e quem te roube o teu puṣkara.
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
Kavi disse: Que toque uma vaca com o pé e urine em direção ao sol, e que abandone quem buscou refúgio; e quem te roube o teu puṣkara.
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
Quem te roubar o lótus, que seja um jornaleiro que retenha a chuva, que seja sacerdote doméstico do rei e oficiante daquele para quem não se deve sacrificar.
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
Quem te roubar o lótus, que seja funcionário de uma aldeia, que viaje em carroça de burros e que lavre com cães para o seu sustento.
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
Que aquele pecado, que reúne todos os pecados na crueldade e na mentira, esteja sempre sobre quem te roubar o lótus.
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
Quem te roubar o lótus, que seja um rei de pouca sabedoria, que aja por desejo e seja malfeitor, e que governe a terra pela injustiça.
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
Quem te roubar o lótus, indigno de recompensa, que receba dádivas até dos mais pecadores, que seja o autor do próprio pecado e proclame as suas doações.
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
Arundhatī disse: Quem te roubar o lótus, que fale calúnias contra a sogra, que seja de mau ânimo para com o marido e coma iguarias sozinha.
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
Mesmo que conheça o dharma, quem o abandona e te rouba o lótus, que fique à porta da aldeia sobre um pé para ganhar seu sustento.
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
Que o dvija que negligencia o agnihotra e dorme à vontade, e quem te rouba o lótus, se torne um asceta errante que vive segundo seus desejos.
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
Surabhi disse: que o recipiente para ordenhá-la, a que te rouba o lótus, seja de bronze por causa disso, e que ela seja ordenhada com o bezerro de outra.
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
Então, enquanto eram amaldiçoados por aqueles muitos e variados juramentos, ó senhor dos Kauravas, Indra, o rei dos deuses de mil olhos, ficou grandemente alegre ao ver aquele brâmane iracundo, o mais excelente.
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
Como Maghavan disse como sua garantia, vindo ele mesmo àquele sábio irado, entre os brahmarṣis, devarṣis e sábios reais, ó rei, saiba-o agora por mim aqui.
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
Que dê sua filha a um sacerdote adhvaryu, ou a um chandoga que tenha observado o voto de castidade do estudo. Que o brâmane que estudou o Atharvaveda se banhe em Puṣkara; que quem o leva o obtenha.
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
Que estude todos os Vedas, seja de caráter virtuoso e justo. Que quem leva o teu Puṣkara vá à morada de Brahmā.
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
Ó matador de Bala, pronunciaste uma bênção e um juramento. Que me seja dado o Puṣkara; esta é a lei eterna.
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
Venerável senhor, não tomei hoje o Puṣkara por cobiça; tomei-o pelo desejo de ouvir as leis. Não deveis irar-vos.
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
A excelência da escritura do dharma, a ponte do dharma, sem defeito, dos videntes, perpétua, sempre, imperecível — isto foi o que ouvi.
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
Portanto, ó sábio, o melhor dos dvija, aceita este Puṣkara. Venerável senhor, sem censura, deves perdoar a minha transgressão.
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
Assim interpelado por Mahendra, o asceta, muito irado, o sábio tomou o Puṣkara, e o sábio ficou satisfeito.
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
Então aqueles habitantes da floresta foram novamente aos vaus sagrados, e nos vaus santos banharam os seus membros.
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
Quem, devoto, recitar esta narrativa no tempo da festa, não gerará um filho tolo, nem se tornará deformado.
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
Nenhuma calamidade o toca; está livre da febre, e a velhice não o abate. Imaculado e dotado de bênção, após a morte alcança o céu.
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
E quem estuda esta escritura preservada pelos sábios, ó melhor dos homens, vá ao mundo imperecível de Brahmā.