மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
இங்கே மக்கள் தீர்த்தயாத்திரையின்போது சபதத்தைப் பற்றி நிகழ்ந்த இந்தப் பழைய இதிகாசத்தை எடுத்துரைப்பர்; அதைக் கேள்.
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, முன்பொரு காலத்தில் புஷ்கரத்தின் பொருட்டு களவு செய்யப்பட்டது, மகாராஜனே; அரச-ரிஷிகளாலும், அதுபோலவே பிராமண-ரிஷிகளாலும்.
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
முன்பொரு காலத்தில் பிரபாசத்தில் அனைத்து ரிஷிகளும் ஒன்றுகூடி ஆலோசித்தனர்: 'நாம் அனைவரும் புண்ணிய தீர்த்தங்கள் நிறைந்த இந்த பூமி முழுவதையும் சுற்றி வருவோம்; அதுவே நமது விருப்பம், வாருங்கள், நாம் அனைவரும் செல்வோம்.'
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
அரசனே, சுக்கிரன், அங்கிரஸ், கவி, அறிஞரும்; அதுபோல அகஸ்தியர், நாரதர், பர்வதர், பிருகு, வசிஷ்டர், காசியபர், கௌதமர், விசுவாமித்திரர் மற்றும் ஜமதக்கினி.
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
கால்வர், அஷ்டகர் என்ற ரிஷியும், பரத்வாஜர், அருந்ததி, வாலகில்யர்கள்; சிபி, திலீபன், நகுஷன், அம்பரீஷன், அரசன் யயாதி, துந்துமாரன் மற்றும் பூரு.
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
மகானுபாவரான சதக்ரது, வൃத்ரனைக் கொன்றவர் இந்திரனை முன்னிறுத்தி, அரசர்கள் அனைத்துப் புனித தீர்த்தங்களையும் சுற்றி வந்து, மாக மாதத்தில் புண்ணிய தீர்த்தமான கௌசிகியை அடைந்தனர்.
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
எல்லா தீர்த்தங்களிலும் பாவம் நீக்கியவர்கள் பின்னர் மிகப் புண்ணியமான பிரம்மசரஸுக்குச் சென்றனர். தேவனின் தீர்த்தத்தில் நெருப்பைப் போன்ற நீரில் மூழ்கி, தாமரைத் தண்டுகளையும் மலர்களையும் உண்டனர்.
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
ஓ அரசே, சிலர் அங்கே தாமரைத் தண்டுகளைத் தோண்டினர்; மற்ற பிராமணர்கள் அங்கே தாமரை நார்களைத் தோண்டினர். அப்போது அவர்கள் அகஸ்தியரால் ஏரியிலிருந்து தூக்கி எடுக்கப்பட்டு கொண்டு செல்லப்படும் அந்தத் தாமரையைக் கண்டனர்.
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
அகஸ்தியர் அனைத்து முக்கிய ரிஷிகளிடமும் கூறினார்: "என் அழகிய தாமரையை யார் எடுத்துச் சென்றது? நீங்கள்தான் எடுத்திருப்பீர்கள் என்று சந்தேகிக்கிறேன்; அந்தத் தாமரையை எனக்குத் திருப்பிக் கொடுங்கள். அந்தத் தாமரையை நீங்கள் எடுத்துச் செல்வது உங்களுக்குத் தகுதியல்ல."
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
காலம் தர்மத்தின் வலிமையைத் துன்புறுத்துகிறது என்று நான் கேட்கிறேன். இந்த தர்ம-வேதனை வந்துவிட்டது. அதர்மம் இங்கு இல்லாதவரை, நாம் நீண்ட காலத்திற்குத் தேவலோகம் செல்வோம்.
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
முன்பு பிராமணர்கள் கிராமத்தின் நடுவில் உரத்த குரலில் வேதங்களை ஓதி, சூத்திரர்களுக்கும் கேட்கச் செய்தனர். முன்பு அரசன் அதர்மமான வழக்குகளைப் பார்க்கிறான்; நான் பரலோகம் செல்கிறேன்.
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
முன்பு அரசன் தாழ்ந்தவர்களை உயர்ந்தவர்களாகக் கருதுவான்; அப்போது அனைவரும் அவனைப் பின்தொடர்வார்கள். தர்மத்திற்கும் மேலான இந்த நிலை இல்லாதவரை, நான் நீண்ட காலத்திற்குப் பரலோகம் செல்கிறேன்.
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
முன்பு நான் காண்கிறேன்: வலிமையானவர்களால் பலவீனமான மனிதர்கள் உண்ணப்படுகிறார்கள். ஆகவே நான் நீண்ட காலத்திற்குப் பரலோகம் செல்வேன்; மனித உலகில் இப்படிப்பட்டதைக் காண எனக்கு மனமில்லை.
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
துன்புற்ற ரிஷிகள் அந்த மகரிஷியிடம் கூறினார்கள்: நாங்கள் உன் தாமரையைத் திருடவில்லை. பொய்க் குற்றச்சாட்டை நீ சுமத்தாதே. கடுமையான சத்தியங்களால் சத்தியம் செய்கிறோம், மகரிஷியே.
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
அங்கிருந்த அந்த உறுதியான மகாரிஷிகள், இந்த தர்மத்தைத் தெளிவாகக் கண்டவர்களாய், ஓ மன்னர்களே, பின்னர் சாபங்களை முறைமுறையாக உச்சரித்தனர். ஓ பார்த்திவனே, அவர்கள் தங்கள் மகன்களும் பேரர்களும் உடன் இருக்க அவ்வாறு செய்தனர்.
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
பிருகு கூறினார்: இங்கே யார் திட்டப்படுகிறானோ அவன் திருப்பித் திட்டட்டும்; யார் அடிக்கப்படுகிறானோ அவன் திருப்பி அடிக்கட்டும். உன் புஷ்கரத்தை (தாமரை/பொக்கிஷத்தை) யார் கவர்கிறானோ அவன் முதுகின் சதையைத் தின்னட்டும்.
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
வசிஷ்டர் கூறினார்: உலகில் வேதப் படிப்பைப் புறக்கணிப்பவன் நாயை இழுத்துச் செல்லட்டும்; நகரில் பிச்சைக்காரனாகட்டும், உன் புஷ்கரத்தை யார் கவர்கிறானோ அவன்.
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
காசியபர் கூறினார்: எல்லா இடத்திலும் அனைத்தையும் விற்கட்டும்; அடைக்கலப் பொருளில் பேராசை கொள்ளட்டும்; பொய்ச் சாட்சி சொல்லட்டும் — உன் புஷ்கரத்தை யார் கவர்கிறானோ அவன்.
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
கௌதமர் கூறினார்: அகங்காரமுள்ள புத்தியால் அநியாயமான, சமமற்ற வழியில் வாழட்டும்; உழவனாகவும் பொறாமையுள்ளவனாகவும் ஆகட்டும் — உன் புஷ்கரத்தை யார் கவர்கிறானோ அவன்.
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
அங்கிரஸ் கூறினார்: அசுத்தமான பிரம்ம-கூடனாக (போலிப் பிராமணனாக) இருக்கட்டும், நாயை இழுத்துச் செல்லட்டும்; பிரம்மஹத்தி செய்பவனும் வஞ்சகனும் ஆகட்டும் — உன் புஷ்கரத்தை யார் கவர்கிறானோ அவன்.
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
நண்பர்களிடம் நன்றியற்றவனாகவும், சூத்திரப் பெண்ணிடம் மக்களைப் பெறுபவனாகவும், தனியே செழிப்பான உணவை உண்பவனாகவும் இருக்கட்டும்—உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுபவன் இவ்வாறே ஆகட்டும்.
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
மருத்துவத் தொழிலில் ஈடுபடட்டும், மனைவியால் செழிக்கட்டும், மாமனாரிடமிருந்தே அவனுடைய வாழ்க்கை அமையட்டும்—உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுபவன் இவ்வாறே ஆகட்டும்.
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
கிணற்றின் நீர் பொங்கி வழியும் ஊரில், ஒரு பிராமணன் சூத்திரப் பெண்ணின் கணவனாகட்டும்; அவன் அத்தகைய உலகங்களை அடையட்டும்—உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுபவன் இவ்வாறே ஆகட்டும்.
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
அவன் வீணாக இறைச்சியை உண்ணட்டும், பகலில் புணர்ச்சியில் ஈடுபடட்டும், அரசனின் ஏவல் ஊழியனாகட்டும்—உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுபவன் இவ்வாறே ஆகட்டும்.
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
ஜமதக்னி கூறினார்: தடைசெய்யப்பட்ட நாட்களிலும் ஓதட்டும், நண்பனுக்கு சிராத்தத்தில் உணவளிக்கட்டும், சிராத்தத்தில் சூத்திரனுடன் உண்ணட்டும்—உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுபவன் இவ்வாறே ஆகட்டும்.
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
சிபி கூறினார்: அக்னி ஆதானம் செய்யாதவன் இறக்கட்டும், யாகத்தில் தடை செய்யட்டும், தவசிகளுடன் பகைமை கொள்ளட்டும்—உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுபவன் இவ்வாறே ஆகட்டும்.
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
யயாதி கூறினார்: பருவமல்லாத காலத்தில் விரதத்தில் நிலைத்திருக்கும் மனைவியுடன் உறவுகொண்டு மகப்பேறு பெறட்டும்; வேதங்களைத் துறக்கட்டும்; உங்கள் தாமரையை அபகரிப்பவன்.
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
நகுஷர் கூறினார்: விருந்தினர் வீட்டில் வசிக்கட்டும்; ஆசையின்படி நடப்பவனும் தீட்சை பெற்றவனாகட்டும்; ஊதியம் பெற்றவன் கல்வி கொடுக்கட்டும்; உங்கள் தாமரையை அபகரிப்பவன்.
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
அம்பரீஷர் கூறினார்: கொடியவனாகவும் தர்மத்தைக் கைவிட்டவனாகவும் இருக்கட்டும்; பெண்கள், உறவினர், பசுக்கள் மீது; பிராமணனையும் கொல்லட்டும்; உங்கள் தாமரையை அபகரிப்பவன்.
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
நாரதர் கூறினார்: வீட்டு விஷயங்களை மட்டும் அறிந்தவன், சாஸ்திரத்துக்கு வெளியே ஓதுபவர்களின் பிழையான சொல்லை, பெரியோரை அவமதிக்கட்டும்; உங்கள் தாமரையை அபகரிப்பவன்.
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
நாபாகர் கூறினார்: எப்போதும் பொய் பேசட்டும்; நல்லோருக்கு எதிராக நிற்கட்டும்; கட்டணம் பெற்றுக் கன்னியைக் கொடுக்கட்டும்; உங்கள் தாமரையை அபகரிப்பவன்.
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
கவி கூறினார்: காலால் பசுவைத் தொடட்டும்; சூரியனை நோக்கி சிறுநீர் கழிக்கட்டும்; சரணடைந்தவனைக் கைவிடட்டும்; உங்கள் தாமரையை அபகரிப்பவன்.
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
யார் உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுகிறானோ, அவன் கூலியாளாக இருந்து மழை பெய்யாமல் செய்யட்டும்; அரசனின் புரோகிதனாகட்டும்; யாருக்கு யாகம் செய்யக்கூடாதோ அவனுக்கு ரித்விக்காகட்டும்.
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
யார் உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுகிறானோ, அவன் கிராமத்தின் அதிகாரியாகட்டும்; கழுதை வண்டியில் செல்லட்டும்; பிழைப்புக்காக நாய்களைக் கொண்டு உழட்டும்.
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
கொடுமையிலும் பொய்யிலும் எல்லாப் பாவங்களையும் ஏற்கும் அந்தப் பாவம், உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுபவனுக்கு எப்போதும் இருக்கட்டும்.
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
யார் உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுகிறானோ, அவன் அரசனாகட்டும்; ஞானமற்றவனாக, ஆசையால் நடப்பவனாக, பாவியாக இருக்கட்டும்; அதர்மத்தால் பூமியை ஆளட்டும்.
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
யார் உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுகிறானோ, அவன் பாவிகளிடமிருந்தும் தகுதியற்ற தானம் பெறுபவனாகவும் தன் பாவத்தைச் செய்பவனாகவும் இருக்கட்டும்; தானம் கொடுத்துப் புகழ் பாடட்டும்.
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
அருந்ததி கூறினாள்: யார் உன் புஷ்கரத்தைத் திருடுகிறாளோ, அவள் மாமியாரைப் பழி கூறட்டும்; கணவனிடம் கெட்ட மனம் கொண்டவளாகட்டும்; தனியாக இனிய உணவை உண்ணட்டும்.
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவனாயினும் தர்மத்தைக் கைவிட்டு உன் தாமரையைக் கவர்பவன், வாழ்க்கைக்காக ஊர் வாசலில் ஒரு காலால் நிற்கட்டும்.
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
அக்னிஹோத்ரத்தை அலட்சியம் செய்து இன்பமாகத் தூங்கும் துவிஜன், உன் தாமரையைக் கவர்பவன் ஆசையின் வழி வாழும் பரிவ்ராஜகனாகட்டும்.
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
சுரபி சொன்னாள்: உன் தாமரையைக் கவர்பவள், அதன் காரணத்தால் அவளது பால் பாத்திரம் வெண்கலமாகட்டும், அவள் அன்னியக் கன்றால் கறக்கப்படட்டும்.
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
அப்போது அவர்களால் பல்வேறு சாபங்களால் சபிக்கப்பட்ட நிலையில், கௌரவேந்திரா, ஆயிரங்கண்ணன் தேவராஜன் பெரிதும் மகிழ்ந்தான், அந்தக் கோபமுள்ள முனிவர்களில் சிறந்தவனைக் கண்டு.
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
மகவான் தன் உறுதிமொழியாகச் சொன்னது போல், கோபமடைந்த அந்த ரிஷியிடம் நேரில் வந்து, பிரம்மரிஷிகளும் தேவரிஷிகளும் ராஜரிஷிகளும் நடுவில், அரசே, இன்று என்னிடமிருந்து அவனை இங்கே அறிந்துகொள்.
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
அத்வர்யுவுக்கு தன் மகளைக் கொடுக்கட்டும், அல்லது பிரம்மசரியம் கடைப்பிடித்த சந்தோகருக்கு. அதர்வண வேதத்தைக் கற்ற அந்தணன் புஷ்கரத்தில் நீராடட்டும்; அதை எடுத்துச் செல்பவன் (அதைப் பெறட்டும்).
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
அவன் எல்லா வேதங்களையும் கற்கட்டும்; புண்ணிய குணமுடையவனும் தர்மசீலனுமாக இருக்கட்டும். உனது புஷ்கரத்தை எடுத்துச் செல்பவன் பிரம்மாவின் இருப்பிடத்தை அடையட்டும்.
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
பலசூதனா, நீ ஆசியையும் சத்தியத்தையும் சொன்னாய். புஷ்கரத்தை எனக்குக் கொடு; இதுவே நித்திய தர்மம்.
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
பகவானே, நான் பேராசையால் இன்று புஷ்கரத்தை எடுக்கவில்லை. தர்மங்களைக் கேட்க விரும்பியே அதை எடுத்தேன்; நீங்கள் கோபிக்கத் தகுதியற்றவர்.
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
தர்ம சாஸ்திரங்களின் உயர்வு, தர்மத்தின் பாலம், குறையற்றது, ரிஷிகளுடையது, என்றும் நிலையானது, அழியாதது — இதை நான் கேட்டேன்.
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
ஆகையால் அறிஞரே, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, இந்தப் புஷ்கரத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். பகவானே, குற்றமற்றவரே, என் மீறலை மன்னிக்கத் தகுதியுடையவர் நீங்கள்.
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
இந்திரன் இவ்வாறு கூறியபோது, மிகுந்த கோபமுடைய அந்தத் தவசி அறிவாளியாகிய அவர் தாமரையை எடுத்துக்கொண்டார்; முனிவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
பின்னர் அந்த வனவாசிகள் மீண்டும் தீர்த்தங்களுக்குச் சென்றனர்; புனித தீர்த்தங்களில் அவ்வாறே தங்கள் உடல்களை நீராட்டினர்.
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
இந்தக் கதையை ஈடுபாட்டுடன் பண்டிகை நாளில் ஓதுபவனுக்கு முட்டாள் மகன் பிறப்பதில்லை; அவன் உருக்குலைந்தவனாகவும் இருப்பதில்லை.
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
எந்த ஆபத்தும் அவனைத் தொடாது; காய்ச்சல் அவனுக்கு வராது, முதுமையும் அவனிடம் வராது. தூய்மையும் நலமும் பெற்றவன் இறந்த பின் சொர்க்கத்தை அடைவான்.
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
முனிவர்களால் பாதுகாக்கப்பட்ட இந்த சாஸ்திரத்தை யார் ஓதுகிறானோ, ஹே நரோத்தமா, அவன் பிரம்மனின் அழியாத உலகை அடையட்டும்.