महाभारत · अध्याय 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
येथे लोक तीर्थयात्रेदरम्यान शपथेसंबंधी घडलेला हा प्राचीन इतिहास सांगतात; तो ऐक.
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
हे भरतश्रेष्ठा, पूर्वी पुष्करासाठी चोरी केली गेली, हे महाराजा; राजर्षींनी आणि त्याचप्रमाणे ब्राह्मण-ऋषींनीही.
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
पूर्वी प्रभास क्षेत्री सर्व ऋषी एकत्र जमून विचार करू लागले: 'आपण सर्वजण पुण्यतीर्थांनी भरलेल्या या संपूर्ण पृथ्वीवर फिरूया; हीच आपली इच्छा आहे, चला, आपण सर्व जाऊया.'
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
हे राजा, शुक्र, अंगिरा, कवी आणि विद्वान; तसेच अगस्त्य, नारद, पर्वत, भृगू, वसिष्ठ, कश्यप, गौतम, विश्वामित्र आणि जमदग्नी.
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
ऋषी गालव आणि अष्टक, भरद्वाज, अरुंधती, वालखिल्य; शिबी, दिलीप, नहुष, अंबरीष, राजा ययाती, धुंधुमार आणि पूरु.
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
महानुभाव शतक्रतु आणि वृत्रहन्ता इंद्र यांना पुढे करून राजे सर्व तीर्थांमध्ये फिरत माघ महिन्यात पुण्यतीर्थ कौशिकीला गेले.
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
सर्व तीर्थांत पाप धुऊन ते नंतर अत्यंत पुण्य अशा ब्रह्मसरोवरावर गेले. देवतीर्थात अग्नीसारख्या पाण्यात बुडी मारून त्यांनी कमलदंड आणि फुले खाल्ली.
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
हे राजा, काहींनी तेथे कमलदंड खणले; इतर ब्राह्मणांनी तेथे मृणाल खणले. तेव्हा त्यांनी पाहिले की अगस्त्याने सरोवरातून उचलून नेले जात असलेले ते पुष्कर.
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
अगस्त्य सर्व प्रमुख ऋषींना म्हणाला: "माझे सुजात पुष्कर कोणी नेले? मला शंका आहे की तुम्हीच नेलेत; ते पुष्कर मला परत द्या. तुम्ही ते पद्म नेणे योग्य नाही."
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
काळ धर्माच्या सामर्थ्याला पीडा देत आहे असे मी ऐकतो. ही धर्मपीडा आता आली आहे. जोपर्यंत येथे अधर्म नाही, तोपर्यंत आपण दीर्घकाळासाठी देवलोकाला जाऊ.
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
पूर्वी ब्राह्मण गावाच्या मध्यभागी मोठ्या आवाजात वेद वृषलांनाही ऐकवत असत. पूर्वी राजा अधर्मी व्यवहार पाहतो; मी परलोकाला जातो.
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
पूर्वी राजा खालच्या दर्जाच्या लोकांना श्रेष्ठ मानेल; तेव्हा सर्वजण त्याच्या मागे जातील. धर्माहून वरचढ असलेली ही स्थिती नसेपर्यंत मी दीर्घकाळासाठी परलोकाला जातो.
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
पूर्वी मी पाहतो की बलवानांकडून दुर्बल मानव खाल्ले जातात. म्हणून मी दीर्घकाळासाठी परलोकाला जाईन; मानवलोकात असे पाहण्याचे धैर्य माझ्यात नाही.
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
पीडित ऋषी त्या महर्षींना म्हणाले: आम्ही तुझे कमळ चोरलेले नाही. खोटा आरोप करू नकोस. हे महर्षे, आम्ही कठोर शपथांनी शपथ घेतो.
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
तेथे निश्चयी ते महर्षी या धर्माकडे स्पष्टपणे पाहत होते. हे नरेंद्रांनो, नंतर त्यांनी एकामागून एक शापांची शपथ घेतली. हे पार्थिवा, ते आपल्या पुत्र-पौत्रांसह एकत्रच तसे करू लागले.
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
भृगु म्हणाला: येथे ज्याची निंदा केली जाते त्याने प्रतिनिंदा करावी; ज्याला मारले जाते त्याने प्रतिमार करावा. जो तुझे पुष्कर (कमळ/खजिना) हरण करतो त्याने पाठीचे मांस खावे.
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
वसिष्ठ म्हणाला: जगात जो वेदाध्ययनापासून विमुख असेल त्याने कुत्र्याला ओढत फिरावे; नगरात तो भिक्षेकरी होवो — जो तुझे पुष्कर हरण करतो.
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
कश्यप म्हणाला: सर्वत्र सर्व काही विकावे; न्यासात लोभ करावा; खोटी साक्ष द्यावी — जो तुझे पुष्कर हरण करतो.
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
गौतम म्हणाला: अहंकारी बुद्धीने विषम व अन्यायी रीतीने जगो; शेतकरी व मत्सरी होवो — जो तुझे पुष्कर हरण करतो.
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
अंगिरस म्हणाला: अशुद्ध ब्रह्मकूट (ढोंगी ब्राह्मण) होवो, कुत्र्याला ओढत फिरो; ब्रह्महत्या करणारा व फसवा होवो — जो तुझे पुष्कर हरण करतो.
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
मित्रांविषयी कृतघ्न असो, शूद्र स्त्रीपासून संतती निर्माण करो, एकटाच समृद्ध भोजन करो—जो तुझे पुष्कर हरण करतो तो असाच होवो.
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
वैद्यकीय व्यवसायात रमो, पत्नीमुळे पोसला जावो, त्याची उपजीविका सासऱ्याकडूनच असो—जो तुझे पुष्कर हरण करतो तो असाच होवो.
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
विहिरीचे पाणी ओसंडणाऱ्या गावात एक ब्राह्मण शूद्र स्त्रीचा पती असो; त्याला ते लोक प्राप्त होवोत—जो तुझे पुष्कर हरण करतो तो असाच होवो.
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
त्याने व्यर्थ मांस खावे, दिवसा मैथुन करावे, राजाचा सेवक व्हावे—जो तुझे पुष्कर हरण करतो तो असाच होवो.
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
जमदग्नी म्हणाले: अनध्यायाच्या दिवसांत अध्ययन करो, श्राद्धात मित्राला भोजन घालो, श्राद्धात शूद्रासोबत जेवो—जो तुझे पुष्कर हरण करतो तो असाच होवो.
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
शिबी म्हणाले: अग्न्याधान न केलेला मरो, यज्ञात विघ्न आणो, तपस्व्यांशी विरोध करो—जो तुझे पुष्कर हरण करतो तो असाच होवो.
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
ययाति म्हणाला: ऋतुविरहित काळी व्रतनिष्ठ पत्नीपासून संतती घडवो; त्याने वेदांचा त्याग करो; जो तुमचे पुष्कर हरण करतो.
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
नहुष म्हणाला: अतिथी गृहात राहो; कामवृत्तीने वागणाराही दीक्षित होवो; वेतनावर ठेवलेला विद्या देवो; जो तुमचे पुष्कर हरण करतो.
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
अंबरीष म्हणाला: क्रूर आणि धर्मत्यागी असो; स्त्रिया, नातेवाईक, गायी यांच्याबाबत; ब्राह्मणालाही मारो; जो तुमचे पुष्कर हरण करतो.
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
नारद म्हणाला: गृहज्ञानी, शास्त्राबाहेर पठन करणाऱ्यांचे विस्वर पद, वडीलधाऱ्यांचा अवमान करो; जो तुमचे पुष्कर हरण करतो.
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
नाभाग म्हणाला: सदैव असत्य बोलो; सज्जनांचा विरोध करो; शुल्क घेऊन कन्या देवो; जो तुमचे पुष्कर हरण करतो.
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
कवी म्हणाला: पायाने गायीला स्पर्श करो; सूर्याकडे लघवी करो; शरणागताचा त्याग करो; जो तुमचे पुष्कर हरण करतो.
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
जो तुझे पुष्कर चोरतो, तो मजूर होऊन पाऊस न पाडो, राजाचा पुरोहित होवो आणि ज्याच्यासाठी यज्ञ करू नये त्याचा ऋत्विज होवो.
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
जो तुझे पुष्कर चोरतो, तो गावाचा अधिकारी होवो, गाढवाच्या गाडीतून जावो आणि उपजीविकेसाठी कुत्र्यांकडून नांगर ओढवो.
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
क्रौर्य आणि असत्यात जे सर्व पापांचे ग्रहण होते, ते पाप जो तुझे पुष्कर चोरतो त्याच्यावर सदैव राहो.
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
जो तुझे पुष्कर चोरतो, तो राजा होवो, पण अविवेकी, वासनेने चालणारा आणि पापी होवो, आणि अधर्माने पृथ्वीवर शासन करो.
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
जो तुझे पुष्कर चोरतो, तो पापिष्ठांकडूनही अयोग्य दान घेणारा आणि स्वतःच्या पापाचा कर्ता होवो; दान देऊन त्याची कीर्ती गावो.
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
अरुंधती म्हणाली: जी तुझे पुष्कर चोरते, तिने सासूची निंदा करावी, पतीप्रती दुर्मनस्क व्हावे, आणि एकटीच चविष्ट अन्न खावे.
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
धर्म जाणणारा असूनही धर्माचा त्याग करून जो तुझे पुष्कर हरण करतो, त्याने उपजीविकेसाठी गावाच्या वेशीवर एका पायावर उभे राहावे.
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
अग्निहोत्राकडे दुर्लक्ष करून सुखाने झोपणारा द्विज, आणि जो तुझे पुष्कर हरण करतो, तो कामवृत्तीचा परिव्राजक होवो.
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
सुरभी म्हणाली: जी तुझे पुष्कर हरण करते, तिच्या या कारणामुळे तिचे दोहनपात्र कासेचे होवो, आणि ती दुसऱ्याच्या वासराने दुधावर येवो.
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
तेव्हा त्यांनी केलेल्या अनेक प्रकारच्या शापांनी शापले जात असताना, हे कौरवेंद्रा, सहस्राक्ष देवराज इंद्र अत्यंत प्रसन्न झाला, त्या कोपिष्ठ विप्रश्रेष्ठाला पाहून.
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
मघवान स्वतःच्या आश्वासनाप्रमाणे म्हणाला, स्वतः येऊन त्या कोपलेल्या ऋषीशी, ब्रह्मर्षी, देवर्षी आणि राजर्षींमध्ये, राजा, आज माझ्याकडून त्याला येथे जाणून घे.
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
अध्वर्यूला आपली कन्या द्यावी, किंवा ब्रह्मचर्य पाळलेल्या छंदोगाला. अथर्ववेद अध्ययन केलेल्या ब्राह्मणाने पुष्करात स्नान करावे; ते घेऊन जाणारा (ते प्राप्त करो).
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
त्याने सर्व वेदांचे अध्ययन करावे, तो पुण्यशील व धार्मिक होवो. जो तुझे पुष्कर हरण करतो तो ब्रह्मलोकी जावो.
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
हे बलसूदना, तू आशीर्वाद आणि शपथ उच्चारलीस. पुष्कर मला द्यावे; हाच सनातन धर्म आहे.
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
हे भगवन्, मी लोभाने आज पुष्कर घेतलेले नाही. धर्म ऐकण्याच्या इच्छेने मी ते नेले; आपण क्रोध करू नये.
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
धर्मश्रुतीचे श्रेष्ठत्व, धर्माचा सेतू, निर्दोष, ऋषींचे, शाश्वत, नित्य, अव्यय — हे मी ऐकले आहे.
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
म्हणून हे विद्वाना, हे द्विजोत्तमा, हे पुष्कर स्वीकारा. हे भगवन्, हे निर्दोषा, माझा अतिक्रम क्षमा करावा.
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
इंद्राने असे म्हटल्यावर तो अत्यंत कोपी तपस्वी, बुद्धिमान, पुष्कर स्वीकारता झाला आणि मुनी प्रसन्न झाले.
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
नंतर ते वनवासी पुन्हा तीर्थांकडे गेले; पुण्य तीर्थांमध्ये त्यांनी तसेच आपले अवयव स्नान करविले.
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
जो भक्तिपूर्वक पर्वकाळी हे आख्यान वाचतो, त्याला मूर्ख पुत्र होत नाही आणि तो विकृत आकाराचा होत नाही.
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
त्याला कोणतीही आपत्ती स्पर्श करत नाही; तो ज्वरमुक्त राहतो आणि वार्धक्य आणत नाही. निर्मल आणि कल्याणयुक्त होऊन मृत्यूनंतर तो स्वर्ग प्राप्त करतो.
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
ऋषींनी जतन केलेले हे शास्त्र जो अभ्यासतो, हे नरोत्तमा, तो ब्रह्मदेवाच्या अव्यय लोकाला जावो.