మహాభారతం · అధ్యాయం 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
ఇక్కడ ప్రజలు తీర్థయాత్రలో ఒక ప్రమాణం గురించి జరిగిన ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు; దానిని వినుము.
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, పూర్వం పుష్కర నిమిత్తం దొంగతనం జరిగింది, మహారాజా; రాజర్షులచేత, అలాగే బ్రాహ్మణ ఋషులచేత కూడా.
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
పూర్వం ప్రభాసంలో ఋషులందరూ సమావేశమై ఆలోచించారు: 'మనమంతా పుణ్యతీర్థాలతో నిండిన ఈ భూమినంతటినీ సంచరిద్దాం; అదే మన కోరిక, రండి, మనమంతా వెళ్దాం.'
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
రాజా, శుక్రుడు, అంగిరసుడు, కవి, విద్వాంసులు; అలాగే అగస్త్యుడు, నారదుడు, పర్వతుడు, భృగువు, వసిష్ఠుడు, కశ్యపుడు, గౌతముడు, విశ్వామిత్రుడు, జమదగ్ని.
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
ఋషి గాలవుడు, అష్టకుడు, భరద్వాజుడు, అరుంధతి, వాలఖిల్యులు; శిబి, దిలీపుడు, నహుషుడు, అంబరీషుడు, రాజు యయాతి, ధుంధుమారుడు మరియు పూరుడు.
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
మహానుభావుడైన శతక్రతువు, వృత్రహంత ఇంద్రుడిని ముందుంచుకొని, రాజులు అన్ని తీర్థాలను సంచరిస్తూ మాఘ మాసంలో పుణ్యతీర్థమైన కౌశికీకి వెళ్ళారు.
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
అన్ని తీర్థాలలో పాపాలు తొలగించుకున్న వారు తరువాత అత్యంత పుణ్యమైన బ్రహ్మసరస్సుకు వెళ్ళారు. దేవుని తీర్థంలో అగ్నిలా ఉన్న జలంలో మునిగి, తామర తూడులు, పూలు తిన్నారు.
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
ఓ రాజా, కొందరు అక్కడ తామర తూడులను తవ్వారు; ఇతర విప్రులు అక్కడ తామర నారలను తవ్వారు. అప్పుడు సరస్సు నుండి అగస్త్యుడు పైకి తీసుకువెళ్తున్న ఆ పుష్కరాన్ని వారు చూశారు.
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
అగస్త్యుడు ప్రధాన ఋషులందరితో ఇలా అన్నాడు: "నా అందమైన పుష్కరాన్ని ఎవరు తీసుకువెళ్ళారు? మీరే తీసుకున్నారని అనుమానిస్తున్నాను; ఆ తామరను నాకు ఇవ్వండి. మీరు ఆ పద్మాన్ని తీసుకోవడం తగదు."
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
కాలం ధర్మబలాన్ని హింసిస్తోందని నేను వింటున్నాను. ఈ ధర్మపీడ వచ్చింది. ఇక్కడ అధర్మం లేనంతకాలం, మనం దీర్ఘకాలం దేవలోకానికి వెళ్దాం.
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
పూర్వం బ్రాహ్మణులు గ్రామం మధ్యలో బిగ్గరగా వేదాలను వృషలులకు కూడా వినిపించేవారు. పూర్వం రాజు అధర్మమైన వ్యవహారాలను చూస్తున్నాడు; నేను పరలోకానికి వెళ్తున్నాను.
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
పూర్వం రాజు తక్కువ స్థానంలో ఉన్నవారిని గొప్పవారిగా భావిస్తాడు; అప్పుడు అందరూ అతన్ని అనుసరిస్తారు. ధర్మానికి పైగా ఉన్న ఈ స్థితి లేనంతకాలం, నేను దీర్ఘకాలం పరలోకానికి వెళ్తాను.
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
పూర్వం నేను బలవంతుల చేత బలహీనులైన మానవులు భక్షింపబడుతుండటం చూస్తున్నాను. కావున నేను దీర్ఘకాలం పరలోకానికి వెళ్తాను; మానవలోకంలో ఇలాంటిది చూడటానికి నాకు ధైర్యం లేదు.
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
బాధపడిన ఋషులు ఆ మహర్షితో అన్నారు: మేము నీ పద్మాన్ని దొంగిలించలేదు. అబద్ధపు నింద వేయవద్దు. మహర్షీ, తీవ్రమైన ప్రమాణాలతో ప్రమాణం చేస్తున్నాము.
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
అక్కడ స్థిరచిత్తులైన ఆ మహర్షులు ఈ ధర్మాన్ని స్పష్టంగా చూస్తూ, ఓ నరేంద్రులారా, తరువాత వరుసగా శాపాలను ఉచ్చరించారు. ఓ పార్థివా, వారు తమ కుమారులు, మనవళ్లతో కలిసే అలా చేశారు.
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
భృగువు ఇలా అన్నాడు: ఇక్కడ తిట్టబడిన వాడు ప్రతి తిట్టు తిట్టవచ్చు; కొట్టబడిన వాడు ప్రతి కొట్టు కొట్టవచ్చు. నీ పుష్కరాన్ని (కమలాన్ని/నిధిని) ఎవరు అపహరిస్తాడో అతడు వీపు మాంసాన్ని తినవచ్చు.
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
వసిష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: లోకంలో వేదాధ్యయనాన్ని విడిచిపెట్టినవాడు కుక్కను ఈడ్చుకుపోవచ్చు; నగరంలో భిక్షువై ఉండనివ్వు — నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు.
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
కశ్యపుడు ఇలా అన్నాడు: ప్రతిచోట అన్నీ అమ్మనివ్వు; న్యాసంలో (ధరోహరలో) లోభం చేయనివ్వు; కూటసాక్ష్యం చెప్పనివ్వు — నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు.
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
గౌతముడు ఇలా అన్నాడు: అహంకారపు బుద్ధితో విషమంగా, అన్యాయంగా జీవించనివ్వు; రైతై, మాత్సర్యం గలవాడై ఉండనివ్వు — నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు.
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
అంగిరసుడు ఇలా అన్నాడు: అపవిత్రమైన బ్రహ్మకూటుడు (కపట బ్రాహ్మణుడు) కావాలి, కుక్కను ఈడ్చాలి; బ్రహ్మహత్య చేసి వంచకుడు కావాలి — నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు.
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
మిత్రులపట్ల కృతఘ్నుడై, శూద్ర స్త్రీతో సంతానాన్ని పొంది, ఒంటరిగా సంపన్న భోజనాన్ని తినుగాక—నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు ఇలా ఉండుగాక.
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
వైద్యవృత్తిలో జీవించుగాక, భార్య ద్వారా పోషణ పొందుగాక, అతని జీవనోపాధి మామ నుండే ఉండుగాక—నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు ఇలా ఉండుగాక.
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
బావి నీరు ప్రవహించే గ్రామంలో, ఒక బ్రాహ్మణుడు శూద్ర స్త్రీకి భర్త అగుగాక; అతడు ఆ లోకాలకు వెళ్లుగాక—నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు ఇలా ఉండుగాక.
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
అతడు వ్యర్థంగా మాంసం తినుగాక, పగలు సంభోగానికి వెళ్లుగాక, రాజుకు సేవకుడగుగాక—నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు ఇలా ఉండుగాక.
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
జమదగ్ని అన్నాడు: అనధ్యాయ దినాలలో చదువుగాక, శ్రాద్ధంలో మిత్రుడికి భోజనం పెట్టుగాక, శ్రాద్ధంలో శూద్రునితో కలిసి భుజించుగాక—నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు ఇలా ఉండుగాక.
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
శిబి అన్నాడు: అగ్ని ఆధానం చేయనివాడు మరణించుగాక, యజ్ఞంలో విఘ్నం కలిగించుగాక, తపస్వులతో విరోధించుగాక—నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు ఇలా ఉండుగాక.
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
యయాతి ఇలా అన్నాడు: అనృతు కాలంలో వ్రతనియమంతో ఉన్న భార్యతో సంతానం కలిగించువాడు వేదాలను త్యజించు గాక; మీ పుష్కరాన్ని అపహరించువాడు.
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
నహుషుడు ఇలా అన్నాడు: అతిథి గృహంలో నివసించుగాక; కామవృత్తిలో ఉన్నవాడూ దీక్షితుడు కావాలి; జీతానికి పనిచేసేవాడు విద్య ఇవ్వు గాక; మీ పుష్కరాన్ని అపహరించువాడు.
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
అంబరీషుడు ఇలా అన్నాడు: క్రూరుడు, ధర్మం వదిలినవాడు అగు గాక; స్త్రీలు, జ్ఞాతులు, ఆవుల పట్ల; బ్రాహ్మణుని కూడా చంపుగాక; మీ పుష్కరాన్ని అపహరించువాడు.
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: గృహజ్ఞానియైనవాడు, శాస్త్రానికి వెలుపల పఠించేవారి అసమ పదాన్ని, పెద్దలను అవమానించు గాక; మీ పుష్కరాన్ని అపహరించువాడు.
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
నాభాగుడు ఇలా అన్నాడు: ఎల్లప్పుడూ అసత్యం పలుకు గాక; సజ్జనులకు విరోధించు గాక; శుల్కానికి కన్యను ఇచ్చు గాక; మీ పుష్కరాన్ని అపహరించువాడు.
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
కవి ఇలా అన్నాడు: కాలితో గోవును తాకు గాక; సూర్యుని వైపు మూత్రం పోయు గాక; శరణాగతుని త్యజించు గాక; మీ పుష్కరాన్ని అపహరించువాడు.
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
నీ పుష్కరాన్ని ఎవరు అపహరిస్తారో, వాడు కూలివాడిగా వర్షం లేకుండా చేయుగాక; రాజుకు పురోహితుడు అగుగాక; యజ్ఞం చేయకూడనివాడికి ఋత్విజుడు అగుగాక.
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
నీ పుష్కరాన్ని ఎవరు అపహరిస్తారో, వాడు గ్రామాధికారి అగుగాక; గాడిద బండిలో వెళ్లుగాక; జీవనం కోసం కుక్కలతో దున్నుగాక.
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
క్రూరత్వంలోనూ అసత్యంలోనూ సర్వ పాపాల స్వీకారమైన ఆ పాపం, నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవానికి ఎల్లప్పుడూ కలుగుగాక.
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
నీ పుష్కరాన్ని ఎవరు అపహరిస్తారో, వాడు రాజు అగుగాక; బుద్ధిహీనుడు, కామవశుడు, పాపి అగుగాక; అధర్మంతో భూమిని పాలించుగాక.
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
నీ పుష్కరాన్ని ఎవరు అపహరిస్తారో, వాడు పాపులకంటే కూడా అనర్హ దానాన్ని పొందేవాడు, తన పాపాన్ని తానే చేసేవాడు అగుగాక; దానం ఇచ్చి దానిని కీర్తించుగాక.
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
అరుంధతి అన్నది: నీ పుష్కరాన్ని ఎవరు అపహరిస్తుందో, ఆమె అత్తగారిపై అపవాదు చెప్పుగాక; భర్త పట్ల దుర్మనస్కురాలు అగుగాక; ఒంటరిగా రుచికరమైన భోజనం చేయుగాక.
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
ధర్మం తెలిసినవాడైనా ధర్మాన్ని త్యజించి నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు, జీవనం కోసం గ్రామ ద్వారం వద్ద ఒంటికాలిపై నిలబడుగాక.
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
అగ్నిహోత్రాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసి సుఖంగా నిద్రించే ద్విజుడు, నీ పుష్కరాన్ని అపహరించేవాడు కామవృత్తిగల పరివ్రాజకుడుగా ఉండుగాక.
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
సురభి అన్నది: నీ పుష్కరాన్ని అపహరించే ఆమె, ఆ కారణంగా ఆమె పాల పాత్ర కంచుదే అగుగాక, ఆమె ఇతరుల దూడతో పాలు పితుకబడుగాక.
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
అప్పుడు వారిచే అనేక విధాలుగా శపించబడుతుండగా, కౌరవేంద్రా, వేయికన్నుల దేవరాజు అత్యంత సంతోషించాడు, ఆ కోపిష్ఠుడైన విప్రశ్రేష్ఠుని చూసి.
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
మఘవుడు తన హామీగా చెప్పినట్లు, స్వయంగా వచ్చి ఆ కోపించిన ఋషితో, బ్రహ్మర్షులు దేవర్షులు రాజర్షుల మధ్య, ఓ రాజా, ఈ రోజు నా నుండి అతన్ని ఇక్కడ తెలుసుకో.
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
అధ్వర్యునికి తన కుమార్తెను ఇవ్వనీ, లేదా బ్రహ్మచర్యం ఆచరించిన ఛందోగునికి. అథర్వణ వేదాన్ని అధ్యయనం చేసిన బ్రాహ్మణుడు పుష్కరంలో స్నానం చేయనీ; దానిని తీసుకుపోయేవాడు (దానిని పొందనీ).
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
అతడు అన్ని వేదాలను అధ్యయనం చేయనీ; పుణ్యశీలుడు, ధార్మికుడు అగుగాక. నీ పుష్కరాన్ని తీసుకుపోయేవాడు బ్రహ్మ నివాసానికి వెళ్లనీ.
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
బలసూదనా, నీవు ఆశీర్వాదాన్ని, ప్రమాణాన్ని పలికావు. పుష్కరాన్ని నాకు ఇవ్వు; ఇదే సనాతన ధర్మం.
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
భగవంతుడా, నేను లోభంతో ఈ రోజు పుష్కరాన్ని తీసుకోలేదు. ధర్మాలను వినాలనే కోరికతోనే నేను దానిని తీసుకున్నాను; మీరు కోపించకూడదు.
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
ధర్మశాస్త్రాల ఉత్కృష్టత, ధర్మ సేతువు, దోషరహితమైనది, ఋషులది, శాశ్వతమైనది, నిత్యమైనది, నశించనిది — దీనిని నేను విన్నాను.
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
కావున విద్వాంసుడా, ద్విజోత్తమా, ఈ పుష్కరాన్ని స్వీకరించు. భగవంతుడా, నిర్దోషుడా, నా అతిక్రమాన్ని క్షమించాలి.
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
ఇంద్రుడు ఇలా చెప్పగా, అత్యంత కోపంగా ఉన్న ఆ తపస్వి బుద్ధిమంతుడు పుష్కరాన్ని స్వీకరించాడు; ముని ప్రసన్నుడయ్యాడు.
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
తర్వాత ఆ వనవాసులు మళ్లీ తీర్థాలకు వెళ్లారు; పుణ్య తీర్థాలలో అలాగే తమ అవయవాలను స్నానం చేయించారు.
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
ఈ ఆఖ్యానాన్ని భక్తితో పర్వకాలంలో చదివే వ్యక్తికి మూర్ఖుడైన కుమారుడు కలగడు; అతడు వికృత రూపంతో ఉండడు.
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
అతన్ని ఏ ఆపదా తాకదు; జ్వరం రాదు, ముసలితనం తీసుకురాదు. నిర్మలుడై శుభంతో కూడినవాడై మరణానంతరం స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
ఋషులచే రక్షించబడిన ఈ శాస్త్రాన్ని ఎవరు అధ్యయనం చేస్తారో, ఓ నరోత్తమా, వారు బ్రహ్మ యొక్క నాశరహిత లోకానికి వెళ్లాలి.