મહાભારત · અધ્યાય 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
અહીં લોકો તીર્થયાત્રા દરમિયાન શપથ વિશે બનેલો આ પ્રાચીન ઇતિહાસ કહે છે; તે સાંભળ.
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, પૂર્વે પુષ્કર માટે ચોરી કરવામાં આવી હતી, હે મહારાજ; રાજર્ષિઓ દ્વારા અને એ જ રીતે બ્રાહ્મણ ઋષિઓ દ્વારા પણ.
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
પૂર્વે પ્રભાસમાં સર્વ ઋષિઓ એકત્ર થઈને વિચારવા લાગ્યા: 'આપણે સૌ પુણ્યતીર્થોથી ભરેલી આ સમગ્ર પૃથ્વી પર ફરીએ; એ જ આપણી ઇચ્છા છે, ચાલો, આપણે સૌ જઈએ.'
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
હે રાજન, શુક્ર, અંગિરા, કવિ અને વિદ્વાન; તેમ જ અગસ્ત્ય, નારદ, પર્વત, ભૃગુ, વસિષ્ઠ, કશ્યપ, ગૌતમ, વિશ્વામિત્ર અને જમદગ્નિ.
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
ઋષિ ગાલવ તથા અષ્ટક, ભરદ્વાજ, અરુંધતી, વાલખિલ્યો; શિબિ, દિલીપ, નહુષ, અંબરીષ, રાજા યયાતિ, ધુંધુમાર અને પૂરુ.
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
મહાનુભાવ શતક્રતુ અને વૃત્રહંતા ઇન્દ્રને આગળ રાખીને રાજાઓ બધાં તીર્થોમાં ફરતા માઘ મહિનામાં પુણ્યતીર્થ કૌશિકી પહોંચ્યા.
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
બધાં તીર્થોમાં પાપ ધોઈ નાખ્યા પછી તેઓ અત્યંત પુણ્ય બ્રહ્મસરોવર ગયા. દેવતીર્થમાં અગ્નિ સમાન જળમાં ડૂબકી મારીને તેમણે કમળદંડ અને પુષ્પો ખાધાં.
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
હે રાજન, કેટલાકે ત્યાં કમળદંડ ખોદ્યા; બીજા બ્રાહ્મણોએ ત્યાં કમળના તંતુ ખોદ્યા. ત્યારે તેમણે જોયું કે અગસ્ત્ય સરોવરમાંથી ઉપાડીને લઈ જઈ રહ્યા હતા તે પુષ્કર.
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
અગસ્ત્યે બધા મુખ્ય ઋષિઓને કહ્યું: "મારું સુંદર પુષ્કર કોણે હર્યું? મને શંકા છે કે તમે જ લીધું છે; તે પુષ્કર મને આપો. તમને તે કમળ હરવું યોગ્ય નથી."
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
સમય ધર્મના બળને પીડે છે એમ હું સાંભળું છું. આ ધર્મપીડા આવી પહોંચી છે. જ્યાં સુધી અહીં અધર્મ નથી, ત્યાં સુધી આપણે લાંબા સમય માટે દેવલોક જઈએ.
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
પહેલાં બ્રાહ્મણો ગામની વચ્ચે ઊંચા સ્વરે વેદ વૃષલોને પણ સંભળાવતા. પહેલાં રાજા અધર્મી વ્યવહારો જુએ છે; હું પરલોક જાઉં છું.
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
પહેલાં રાજા નીચા સ્થાનના લોકોને મોટા માનશે; ત્યારે બધા તેની પાછળ જશે. ધર્મથી ઉપરની આ સ્થિતિ ન હોય ત્યાં સુધી હું લાંબા સમય માટે પરલોક જાઉં છું.
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
પહેલાં હું જોઉં છું કે બળવાનો દ્વારા દુર્બળ માણસો ખાઈ જવાય છે. તેથી હું લાંબા સમય માટે પરલોક જઈશ; મનુષ્યલોકમાં આવું જોવાની મારામાં હિંમત નથી.
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
પીડિત ઋષિઓએ તે મહર્ષિને કહ્યું: અમે તમારું કમળ ચોર્યું નથી. ખોટો આરોપ ન મૂકશો. હે મહર્ષિ, અમે કઠોર શપથ લઈએ છીએ.
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
ત્યાં નિશ્ચયી તે મહર્ષિઓ આ ધર્મને સ્પષ્ટ જોતા, હે નરેન્દ્રો, પછી વારાફરતી શાપના સોગંદ લેવા લાગ્યા. હે પાર્થિવ, તેઓ પુત્રો અને પૌત્રો સાથે જ એમ કરવા લાગ્યા.
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
ભૃગુ બોલ્યા: અહીં જેની નિંદા થાય તે સામે નિંદા કરે; જેને મારવામાં આવે તે સામે મારે. જે તારું પુષ્કર (કમળ/ખજાનો) હરે તે પીઠનું માંસ ખાય.
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
વસિષ્ઠ બોલ્યા: જે લોકમાં વેદાધ્યયનથી વિમુખ રહે તે કૂતરાને ખેંચતો ફરે; નગરમાં ભિક્ષુક થાય — જે તારું પુષ્કર હરે.
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
કશ્યપ બોલ્યા: સર્વત્ર બધું વેચે; ન્યાસ (થાપણ)માં લોભ કરે; ખોટી સાક્ષી આપે — જે તારું પુષ્કર હરે.
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
ગૌતમ બોલ્યા: અહંકારી બુદ્ધિથી વિષમ અને અન્યાયી રીતે જીવે; ખેડૂત અને ઈર્ષ્યાળુ થાય — જે તારું પુષ્કર હરે.
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
અંગિરસ બોલ્યા: અશુદ્ધ બ્રહ્મકૂટ (કપટી બ્રાહ્મણ) થાય, કૂતરાને ખેંચે; બ્રહ્મહત્યારો અને છેતરામણો થાય — જે તારું પુષ્કર હરે.
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
મિત્રો પ્રત્યે કૃતઘ્ન થાય, શૂદ્ર સ્ત્રીથી સંતાન ઉત્પન્ન કરે, એકલો સંપન્ન ભોજન કરે—જે તારું પુષ્કર હરે તે આવો થાય.
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
ચિકિત્સામાં પ્રવૃત્ત થાય, પત્નીથી પોષાય, તેની આજીવિકા સસરાથી જ રહે—જે તારું પુષ્કર હરે તે આવો થાય.
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
કૂવાનું પાણી છલકાતા ગામમાં એક બ્રાહ્મણ શૂદ્ર સ્ત્રીનો પતિ થાય; તે તે લોકોમાં જાય—જે તારું પુષ્કર હરે તે આવો થાય.
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
તે વ્યર્થ માંસ ખાય, દિવસે મૈથુન કરે, રાજાનો સેવક થાય—જે તારું પુષ્કર હરે તે આવો થાય.
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
જમદગ્નિ કહે છે: અનધ્યાય દિવસોમાં અધ્યયન કરે, શ્રાદ્ધમાં મિત્રને ભોજન કરાવે, શ્રાદ્ધમાં શૂદ્ર સાથે જમે—જે તારું પુષ્કર હરે તે આવો થાય.
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
શિબિ કહે છે: અગ્નિ આધાન ન કરનાર મરે, યજ્ઞમાં વિઘ્ન નાખે, તપસ્વીઓ સાથે વિરોધ કરે—જે તારું પુષ્કર હરે તે આવો થાય.
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
યયાતિ બોલ્યા: ઋતુ વિનાના સમયમાં વ્રતનિષ્ઠ પત્ની સાથે જે સંતાન ઉત્પન્ન કરે, તે વેદોનો ત્યાગ કરે; જે તમારું પુષ્કર હરે છે.
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
નહુષ બોલ્યા: અતિથિ ઘરમાં રહે; કામવૃત્તિવાળો પણ દીક્ષિત થાય; વેતન પર રહેલો વિદ્યા આપે; જે તમારું પુષ્કર હરે છે.
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
અંબરીષ બોલ્યા: ક્રૂર અને ધર્મત્યાગી થાય; સ્ત્રીઓ, જ્ઞાતિજનો, ગાયો પ્રત્યે; બ્રાહ્મણને પણ મારે; જે તમારું પુષ્કર હરે છે.
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
નારદ બોલ્યા: ગૃહજ્ઞાની, શાસ્ત્રની બહાર ભણનારાઓના વિસ્વર પદને, વડીલોને અવગણે; જે તમારું પુષ્કર હરે છે.
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
નાભાગ બોલ્યા: સદા અસત્ય બોલે; સજ્જનોનો વિરોધ કરે; શુલ્ક લઈને કન્યા આપે; જે તમારું પુષ્કર હરે છે.
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
કવિ બોલ્યા: પગથી ગાયને સ્પર્શે; સૂર્ય તરફ પેશાબ કરે; શરણાગતનો ત્યાગ કરે; જે તમારું પુષ્કર હરે છે.
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
જે તારું પુષ્કર હરે છે, તે મજૂર થઈને વરસાદ ન વરસાવે, રાજાનો પુરોહિત થાય, અને જેના માટે યજ્ઞ ન કરાય તેનો ઋત્વિજ થાય.
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
જે તારું પુષ્કર હરે છે, તે ગામનો અધિકારી થાય, ગધેડાગાડીમાં જાય, અને આજીવિકા માટે કૂતરાઓથી ખેડાણ કરાવે.
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
ક્રૂરતા અને અસત્યમાં જે સર્વ પાપોનું ગ્રહણ થાય છે, તે પાપ જે તારું પુષ્કર હરે છે તેના પર સદા રહે.
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
જે તારું પુષ્કર હરે છે, તે રાજા થાય, પણ અવિવેકી, કામવશ અને પાપી થાય, અને અધર્મથી પૃથ્વી પર શાસન કરે.
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
જે તારું પુષ્કર હરે છે, તે પાપીઓ પાસેથી પણ અયોગ્ય દાન લેનાર અને પોતાના પાપનો કર્તા થાય; દાન આપીને તેની કીર્તિ ગાય.
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
અરુંધતી બોલી: જે તારું પુષ્કર હરે છે, તે સાસુની નિંદા કરે, પતિ પ્રત્યે દુર્મનસ્ક થાય, અને એકલી સ્વાદિષ્ટ ભોજન જમે.
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
ધર્મ જાણનાર હોવા છતાં ધર્મ ત્યજીને જે તારું પુષ્કર હરે છે, તે આજીવિકા માટે ગામના દરવાજે એક પગે ઊભો રહે.
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
અગ્નિહોત્રની અવગણના કરીને સુખે સૂનાર દ્વિજ, અને જે તારું પુષ્કર હરે છે, તે કામવૃત્તિવાળો પરિવ્રાજક બને.
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
સુરભી બોલી: જે તારું પુષ્કર હરે છે, તેના આ કારણથી તેનું દોહનપાત્ર કાંસાનું થાય, અને તે બીજાના વાછરડાથી દોહાય.
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
ત્યારે તેમના દ્વારા વિવિધ પ્રકારના અનેક શાપોથી શપાતા, હે કૌરવેન્દ્ર, સહસ્રાક્ષ દેવરાજ ઇન્દ્ર અત્યંત પ્રસન્ન થયા, તે ક્રોધી શ્રેષ્ઠ વિપ્રને જોઈને.
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
મઘવાને પોતાના વચન તરીકે જેમ કહ્યું હતું, સ્વયં આવીને તે ક્રોધિત ઋષિ સાથે, બ્રહ્મર્ષિ, દેવર્ષિ અને રાજર્ષિઓની વચ્ચે, હે રાજન, આજે મારી પાસેથી તેને અહીં જાણો.
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
અધ્વર્યુને પોતાની પુત્રી આપે, અથવા બ્રહ્મચર્ય પાળનાર છંદોગને. અથર્વવેદનો અભ્યાસ કરનાર બ્રાહ્મણ પુષ્કરમાં સ્નાન કરે; જે તે લઈ જાય છે (તે તેને પ્રાપ્ત કરે).
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
તે બધા વેદોનો અભ્યાસ કરે, પુણ્યશીલ અને ધાર્મિક થાય. જે તારું પુષ્કર હરે છે તે બ્રહ્માના ધામે જાય.
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
હે બલસૂદન, તેં આશીર્વાદ અને શપથ કહ્યા છે. પુષ્કર મને આપ; આ સનાતન ધર્મ છે.
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
હે ભગવન્, મેં લોભથી આજે પુષ્કર લીધું નથી. ધર્મો સાંભળવાની ઇચ્છાથી જ મેં તે લીધું; તમારે ક્રોધ ન કરવો જોઈએ.
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
ધર્મશ્રુતિની શ્રેષ્ઠતા, ધર્મનો સેતુ, નિર્દોષ, ઋષિઓનો, શાશ્વત, નિત્ય, અવ્યય — આ મેં સાંભળ્યું છે.
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
તેથી હે વિદ્વાન, હે દ્વિજોત્તમ, આ પુષ્કર સ્વીકારો. હે ભગવન્, હે નિર્દોષ, મારો અતિક્રમ ક્ષમા કરવો જોઈએ.
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
ઇન્દ્રે એમ કહ્યા પછી તે અત્યંત ક્રોધી તપસ્વી બુદ્ધિમાને પુષ્કર ગ્રહણ કર્યું, અને મુનિ પ્રસન્ન થયા.
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
પછી તે વનવાસીઓ ફરી તીર્થો તરફ ગયા; પુણ્ય તીર્થોમાં તેમ જ તેમણે પોતાના અંગો સ્નાનથી ભીંજવ્યા.
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
જે ભક્તિપૂર્વક પર્વ સમયે આ આખ્યાન વાંચે છે, તેને મૂર્ખ પુત્ર થતો નથી, અને તે વિકૃત આકારનો થતો નથી.
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
તેને કોઈ આપત્તિ સ્પર્શતી નથી; તે તાવથી મુક્ત રહે છે અને વૃદ્ધાવસ્થા લાવતી નથી. નિર્મળ અને કલ્યાણયુક્ત થઈને મૃત્યુ પછી તે સ્વર્ગ પામે.
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
ઋષિઓ દ્વારા સંરક્ષિત આ શાસ્ત્રનો જે અભ્યાસ કરે છે, હે નરોત્તમ, તે બ્રહ્માના અવ્યય લોકમાં જાય.