มหาภารตะ · อัธยายะ 13.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.143.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु ॥ १३.१४३.१ ॥
ที่นี่ผู้คนเล่าเรื่องเก่าแก่นี้ เรื่องที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับคำสาบานระหว่างการจาริกไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์ จงฟังเถิด
13.143.2
पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम ।
राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः ॥ १३.१४३.२ ॥
โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภรต ในกาลก่อน การลักขโมยได้เกิดขึ้นเพื่อปุษกร โอ้มหาราช โดยราชฤๅษีทั้งหลาย และเช่นเดียวกันโดยทวิชฤๅษีทั้งหลาย
13.143.3
पुरा प्रभासे ऋषयः समग्राः ।
समेता वै मन्त्रममन्त्रयन्त।
चराम सर्वां पृथिवीं पुण्यतीर्थां ।
तन्नः कामं हन्त गच्छाम सर्वे ॥ १३.१४३.३ ॥
ในกาลก่อน ณ ปรภาส ฤๅษีทั้งปวงมาชุมนุมกันและปรึกษาหารือกัน ว่า พวกเราจงท่องเที่ยวไปทั่วแผ่นดินทั้งสิ้นซึ่งศักดิ์สิทธิ์ด้วยท่าน้ำอันเป็นบุญ นี่คือความปรารถนาของพวกเรา มาเถิด พวกเราไปกันเถิด
13.143.4
शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां-
स्तथा ह्यगस्त्यो नारदपर्वतौ च।
भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन् ॥ १३.१४३.४ ॥
โอ้พระราชา ได้แก่ ศุกระ อังคิรัส และกวี กับผู้มีปัญญาทั้งหลาย รวมทั้งอคัสตยะ นารท และปรรวตะ ภฤคุ วสิษฐ กัศยปะ เคาตมะ วิศวามิตร และชมทัคนิ
13.143.5
ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च ।
भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः।
शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो ।
राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः ॥ १३.१४३.५ ॥
ฤๅษีคาลวะ และอัษฏกะ ภรทวาชะ อรุนธตี วาลขิลยะทั้งหลาย พระศิพิ ทิลีป นหุษ อัมพรีษ พระเจ้ายยาติ ธุนธุมาร และปูรุ
13.143.6
जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं ।
शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्राः।
तीर्थानि सर्वाणि परिभ्रमन्तो ।
माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम् ॥ १३.१४३.६ ॥
กษัตริย์ทั้งหลายได้เชิญท่านศตกรตุผู้มีอานุภาพยิ่งใหญ่ ผู้สังหารวฤตรา ให้นำหน้า แล้วท่องไปทั่วบรรดาสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวง ในเดือนมาฆะ ก็เดินทางไปยังเกาศิกีผู้เป็นท่าศักดิ์สิทธิ์แห่งบุญ
13.143.7
सर्वेषु तीर्थेष्ववधूतपापा ।
जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्।
देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा ।
विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः ॥ १३.१४३.७ ॥
เมื่อชำระบาปในบรรดาท่าศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงแล้ว พวกเขาจึงไปยังพรหมสระอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ลงสู่น้ำในท่าของเทพเจ้าซึ่งเหมือนไฟ แล้วกินก้านบัวและดอกบัวทั้งหลาย
13.143.8
केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राजन्न-
न्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः।
अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं ।
ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं तत् ॥ १३.१४३.८ ॥
โอ้พระราชา บางพวกขุดก้านบัวขึ้นที่นั่น และพราหมณ์อีกพวกหนึ่งขุดเส้นใยบัวขึ้นที่นั่น แล้วพวกเขาก็เห็นบัวนั้นถูกอคัสตยะยกขึ้นจากสระและนำไป
13.143.9
नानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः ।
केनाहृतं पुष्करं मे सुजातम्।
युष्माञ्शङ्के पुष्करं दीयतां मे ।
न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम् ॥ १३.१४३.९ ॥
อคัสตยะกล่าวกับฤๅษีผู้เป็นประมุขทั้งปวงว่า ใครเอาบัวอันงามของข้าไป ข้าสงสัยว่าเป็นพวกท่าน จงคืนบัวนั้นให้ข้าเถิด ท่านทั้งหลายไม่ควรเอาบัวนี้ไป
13.143.10
शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं ।
सेयं प्राप्ता वर्तते धर्मपीडा।
पुराऽधर्मो वर्तते नेह याव-
त्तावद्गच्छामः सुरलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१० ॥
ข้าได้ยินว่ากาลเวลากำลังทำลายพลังแห่งธรรม ความทุกข์ยากของธรรมนี้มาถึงแล้ว ตราบใดที่อธรรมยังไม่ปรากฏอยู่ที่นี่ พวกเราจงไปสู่โลกของเทวดาเป็นเวลานานเถิด
13.143.11
पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये ।
घुष्टस्वरा वृषलान्श्रावयन्ति।
पुरा राजा व्यवहारानधर्मा-
न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि ॥ १३.१४३.११ ॥
ในกาลก่อน พราหมณ์กลางหมู่บ้านสวดเวทด้วยเสียงอันดัง ให้แม้คนชั้นต่ำได้ยิน ในกาลก่อน พระราชาเห็นการพิพากษาที่ไม่เป็นธรรม ข้าพเจ้าจะไปยังโลกหน้า
13.143.12
पुरा राजा प्रत्यवरान्गरीयसो ।
मंस्यत्यथैनमनुयास्यन्ति सर्वे।
धर्मोत्तरं यावदिदं न वर्तते ।
तावद्व्रजामि परलोकं चिराय ॥ १३.१४३.१२ ॥
ในกาลก่อน พระราชาจะถือผู้ที่ต่ำศักดิ์กว่าว่าเป็นผู้มีเกียรติยิ่ง แล้วทุกคนก็จะตามท่านไป ตราบใดที่สภาพเหนือธรรมนี้ยังไม่มีอยู่ ข้าพเจ้าจะไปยังโลกหน้าเป็นเวลานาน
13.143.13
पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या-
न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्।
तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय ।
न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके ॥ १३.१४३.१३ ॥
ในกาลก่อน ข้าพเจ้าเห็นมนุษย์ผู้อ่อนแอถูกผู้แข็งแรงกว่ากลืนกิน ดังนั้น ข้าพเจ้าจะไปยังโลกหน้าเป็นเวลานาน เพราะข้าพเจ้าไม่มีความกล้าที่จะเห็นสิ่งเช่นนี้ในโลกมนุษย์
13.143.14
तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं ।
न ते वयं पुष्करं चोरयामः।
मिथ्याभिशंसा भवता न कार्या ।
शपाम तीक्ष्णैः शपथैर्महर्षे ॥ १३.१४३.१४ ॥
ฤๅษีผู้ทุกข์ร้อนกล่าวแก่มหาฤๅษีนั้นว่า พวกข้าพเจ้าไม่ได้ขโมยบัวของท่าน อย่ากล่าวหาเท็จเลย พวกข้าพเจ้าขอสาบานด้วยคำสาบานอันรุนแรง โอ้มหาฤๅษี
13.143.15
ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु ।
सम्पश्यन्तो धर्ममेतं नरेन्द्राः।
ततोऽशपन्त शपथान्पर्ययेण ।
सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः ॥ १३.१४३.१५ ॥
โอ้เจ้าแห่งมนุษย์ ฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ผู้มั่นคงเหล่านั้น เห็นธรรมนี้อย่างชัดแจ้ง จึงได้ให้คำสาบานแช่งเป็นลำดับกันไป โอ้กษัตริย์ พวกเขาทำเช่นนั้นพร้อมกับบุตรและหลานของตน
13.143.16
भृगुरुवाच ।
प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्।
खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१६ ॥
ภฤคุกล่าวว่า ผู้ใดถูกด่าที่นี่ ก็พึงด่าตอบ ผู้ใดถูกตี ก็พึงตีตอบ ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ก็ให้เขากินเนื้อจากหลังของตนเอง
13.143.17
अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु ।
पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१७ ॥
วสิษฐกล่าวว่า ผู้ใดในโลกที่ละเลยการศึกษา ก็ให้เขาลากสุนัขไปมา และในเมืองให้เขาเป็นขอทาน ผู้ใดขโมยปุษกรของท่านไป
13.143.18
सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च ।
कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१८ ॥
กัศยปกล่าวว่า ผู้ใดขายทุกสิ่งทุกหนทุกแห่ง โลภในสิ่งที่ฝากไว้ แล้วมาเป็นพยานเท็จ ผู้ใดขโมยปุษกรของท่านไป
13.143.19
जीवत्वहङ्कृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः ।
कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.१९ ॥
เคาตมะกล่าวว่า ให้เขาดำรงชีวิตด้วยปัญญาที่ถือตนและเห็นแก่ตัว ด้วยการกระทำที่ไม่เป็นธรรมและไม่เสมอภาค ให้เขาเป็นชาวไร่และเป็นคนริษยา ผู้ใดขโมยปุษกรของท่านไป
13.143.20
अशुचिर्ब्रह्मकूटोस्तु श्वानं च परिकर्षतु ।
ब्रह्महाऽनिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२० ॥
อังคิรัสกล่าวว่า ให้เขาเป็นพรหมกูฏ คือพราหมณ์เทียมที่ไม่บริสุทธิ์ และลากสุนัขไปมา ให้เขาเป็นผู้ฆ่าพราหมณ์และเป็นคนโกง ผู้ใดขโมยปุษกรของท่านไป
13.143.21
अकृतज्ञस्तु मित्राणां शूद्रायां च प्रजायतु ।
एकः सम्पन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२१ ॥
ให้เขาไม่รู้คุณมิตรทั้งหลาย ให้เขามีบุตรกับหญิงศูทร ให้เขากินอาหารอันอุดมอยู่ผู้เดียว ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ผู้นั้นพึงเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.22
चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु ।
श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२२ ॥
ให้เขาประกอบการแพทย์ ให้เขาเลี้ยงชีพด้วยภรรยา และให้เครื่องยังชีพของเขามาจากพ่อตา ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ผู้นั้นพึงเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.23
उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः ।
तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२३ ॥
ในหมู่บ้านที่น้ำในบ่อล้นไหล ให้พราหมณ์กลายเป็นสามีของหญิงศูทร ให้เขาไปสู่โลกเหล่านั้น ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ผู้นั้นพึงเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.24
वृथा मांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम् ।
प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२४ ॥
ให้เขากินเนื้อสัตว์เปล่าประโยชน์ ให้เขาร่วมประเวณีในเวลากลางวัน และให้เขาเป็นผู้รับใช้ของพระราชา ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ผู้นั้นพึงเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.25
जमदग्निरुवाच ।
अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्।
श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२५ ॥
ชมทัคนยะกล่าวว่า ให้เขาเรียนในวันที่ห้ามเรียน ให้เขาเลี้ยงมิตรในพิธีศราทธะ และให้เขากินร่วมกับศูทรในพิธีศราทธะ ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ผู้นั้นพึงเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.26
शिबिरुवाच ।
अनाहिताग्निर्मियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च।
तपस्विभिर्विरुध्येच्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२६ ॥
ศิพิกล่าวว่า ให้ผู้ที่มิได้ก่อไฟศักดิ์สิทธิ์ตายไปเถิด ให้เขาสร้างอุปสรรคในยัญ และให้เขาต่อต้านนักพรต ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ผู้นั้นพึงเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.27
ययातिरुवाच ।
अनृतौ व्रतनियतायां भार्यायां स प्रजायतु।
निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२७ ॥
ยยาติกล่าวว่า ให้ผู้ที่มีบุตรกับภรรยาผู้ถือศีลในเวลาที่มิใช่ฤดูกาลนั้นปฏิเสธพระเวท และให้ผู้ที่ขโมยปุษกรของท่านนั้นเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.28
नहुष उवाच ।
अतिथिर्गृहसंस्थोऽस्तु कामवृत्तस्तु दीक्षितः।
विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२८ ॥
นหุษกล่าวว่า ให้แขกอาศัยอยู่ในเรือน ให้ผู้ประพฤติตามความปรารถนาได้รับการอุทิศตน ให้ลูกจ้างมอบความรู้ และให้ผู้ที่ขโมยปุษกรของท่านนั้นเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.29
नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च ।
निहन्तु ब्राह्मणं चापि यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.२९ ॥
อัมพริษะกล่าวว่า ให้เขาเป็นคนโหดร้าย ละทิ้งธรรมต่อสตรี ญาติ และโค ให้เขาแม้ฆ่าพราหมณ์ และให้ผู้ที่ขโมยปุษกรของท่านนั้นเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.30
गृहज्ञानी बहिःशास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् ।
गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३० ॥
นารทกล่าวว่า ให้ผู้รู้เพียงเรื่องในเรือนดูหมิ่นถ้อยคำอันไม่กลมกลืนของผู้ที่ท่องนอกคัมภีร์ และดูหมิ่นผู้เฒ่าผู้แก่ ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ผู้นั้นพึงเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.31
अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्चैव विरुध्यतु ।
शुल्केन ददतु कन्यां यस्ते हरपि पुष्करम् ॥ १३.१४३.३१ ॥
นาภาคกล่าวว่า ให้เขากล่าวเท็จเสมอ และต่อต้านผู้ดี ให้เขายกหญิงสาวให้ด้วยค่าสินสอด และผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ผู้นั้นพึงเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.32
कविरुवाच ।
पदा च गां संस्पृशतु सूर्यं च प्रति मेहतु।
शरणागतं संत्यजतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३२ ॥
กวีกล่าวว่า ให้เขาเอาเท้าแตะต้องโค และปัสสาวะไปทางดวงอาทิตย์ ให้เขาทอดทิ้งผู้ที่เข้าพึ่งที่พำนัก และผู้ที่ขโมยปุษกรของท่านนั้นเป็นเช่นนั้นเถิด
13.143.33
करोतु भृतकोऽवर्षां राज्ञश्चास्तु पुरोहितः ।
ऋत्विगस्तु ह्ययाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३३ ॥
ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ให้เขาเป็นลูกจ้างผู้ทำให้ฝนไม่ตก ให้เขาเป็นปุโรหิตของพระราชา และให้เขาเป็นผู้ทำพิธีแทนผู้ที่ไม่ควรมีการบูชายัญ
13.143.34
ग्रामे चाधिकृतः सोऽस्तु खरयानेन गच्छतु ।
शुनः कर्षतु वृत्त्यर्थे यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३४ ॥
ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ให้เขาเป็นเจ้าหน้าที่ของหมู่บ้าน ให้เขาเดินทางด้วยเกวียนลา และให้เขาไถนาด้วยสุนัขเพื่อเลี้ยงชีพ
13.143.35
सर्वपापसमादानं नृशंसे चानृते च यत् ।
तत्तस्यास्तु सदा पापं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३५ ॥
บาปทั้งหมดที่เกิดจากการรวบรวมความโหดร้ายและความเท็จ ให้บาปนั้นตกอยู่กับผู้ที่ขโมยปุษกรของท่านเสมอไป
13.143.36
स राजास्त्वकृतप्रज्ञः कामवृत्तश्च पापकृत् ।
अधर्मेणाभिशास्तूर्वीं यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३६ ॥
ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ให้เขาเป็นพระราชาผู้มีปัญญาไม่พัฒนา ประพฤติตามความปรารถนา และเป็นผู้กระทำบาป และให้เขาปกครองแผ่นดินด้วยความอธรรม
13.143.37
पापिष्ठेभ्यो ह्यनर्घार्हः स नरोऽस्तु स्वपापकृत् ।
दत्त्वा दानं कीर्तयतु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३७ ॥
ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ให้เขาไม่คู่ควรแก่รางวัลใดๆ ให้เขารับของบริจาคแม้จากผู้บาปหนาที่สุด ให้เขากลายเป็นผู้ทำบาปของตนเอง และให้เขาประกาศการให้ทานของตน
13.143.38
अरुन्धत्युवाच ।
श्वश्र्वाऽपवादं वदतु भर्तुर्भवतु दुर्मनाः।
एका स्वादु समश्नातु या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३८ ॥
อรุณธตีกล่าวว่า ผู้ใดขโมยปุษกรของท่าน ให้นางกล่าวร้ายแม่สามี ให้นางมีใจไม่ดีต่อสามี และกินอาหารอันหวานอยู่ผู้เดียว
13.143.39
एकपादेन वृत्त्यर्थं ग्रामद्वारे स तिष्ठतु ।
धर्मज्ञस्त्यक्तधर्मास्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.३९ ॥
แม้เขาจะรู้ธรรม แต่ผู้ที่ละทิ้งธรรมและขโมยปุษกรของท่านนั้น ให้เขายืนอยู่ที่ประตูหมู่บ้านด้วยเท้าข้างเดียวเพื่อเลี้ยงชีพ
13.143.40
अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विजः ।
परिव्राट् कामवृत्तोस्तु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४० ॥
ให้ผู้เกิดสองครั้งที่ละเลยอัคนิโหตระและนอนหลับสบาย และผู้ที่ขโมยปุษกรของท่านนั้น กลายเป็นนักพรตพเนจรที่ดำเนินชีวิตตามความปรารถนา
13.143.41
सुरभ्युवाच ।
वालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम्।
दुह्येत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४१ ॥
สุรภีกล่าวว่า ด้วยเหตุนี้ ขอให้ภาชนะที่ใช้รีดนมนางจงทำด้วยทองสัมฤทธิ์ และขอให้นางถูกรีดนมด้วยลูกโคของผู้อื่น ผู้ที่ขโมยดอกบัวของท่านไปนั้น
13.143.42
ततस्तु तैः शपथैः शप्यमानै-
र्नानाविधैर्बहुभिः कौरवेन्द्र।
सहस्राक्षो देवराट् सम्प्रहृष्टः ।
समीक्ष्य तं कोपनं विप्रमुख्यम् ॥ १३.१४३.४२ ॥
ครั้นเมื่อพวกเขาถูกสาปด้วยคำสาปต่างๆ มากมายหลายประการ ข้าแต่เจ้าแห่งกุรุ ท้าวสหัสรากษ์ จอมเทพ ทรงมีความยินดียิ่งนัก เมื่อทรงเห็นพราหมณ์ผู้ประเสริฐผู้กำลังโกรธเกรี้ยวนั้น
13.143.43
यथाब्रवीन्मघवा प्रत्ययं स्वं ।
स्वयं समागत्य तमृषिं जातरोषम्।
ब्रह्मर्षिदेवर्षिनृपर्षिमध्ये ।
यं तं निबोधेह ममाद्य राजन् ॥ १३.१४३.४३ ॥
ดังที่พระมฆวานตรัสไว้เป็นคำรับรองของพระองค์เอง พระองค์เสด็จมาด้วยพระองค์เองยังฤๅษีผู้โกรธเคืองนั้น ข้าแต่พระราชา บัดนี้จงรู้จักท่านผู้นั้นจากข้าในที่นี้ ท่ามกลางพรหมฤๅษี เทวฤๅษี และราชฤๅษี
13.143.44
अध्वर्यवे दुहितरं ददातु ।
छन्दोगे वाऽऽचरितब्रह्मचर्ये।
अथर्वणं वेदमधीत्य विप्रः ।
स्नायीत यः पुष्करमाददाति ॥ १३.१४३.४४ ॥
ให้เขายกบุตรีให้แก่อัธวรยุ หรือแก่ฉันโทคะผู้ได้ประพฤติพรหมจรรย์แล้ว พราหมณ์ผู้ได้ศึกษาอถรรพเวทแล้วจงอาบน้ำในปุษกร ผู้ที่นำปุษกรไปนั้นจงได้มันมา
13.143.45
सर्वान्वेदानधीयीत पुण्यशीलोऽस्तु धार्मिकः ।
ब्रह्मणः सदनं यातु यस्ते हरति पुष्करम् ॥ १३.१४३.४५ ॥
ขอให้เขาศึกษาเวททั้งปวง และขอให้เขามีศีลอันบริสุทธิ์และเป็นผู้ประพฤติธรรม ขอให้ผู้ที่ขโมยปุษกรของท่านไปนั้นไปสู่ที่อยู่ของพระพรหม
13.143.46
आशीर्वादस्त्वया प्रोक्तः शपथो बलसूदन ।
दीयतां पुष्करं मह्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १३.१४३.४६ ॥
ข้าแต่ผู้สังหารพละ คำอวยพรและคำสาบานที่ท่านกล่าวไว้นั้น ขอให้ปุษกรจงมอบแก่ข้า นี่คือธรรมอันเที่ยงแท้ตลอดกาล
13.143.47
न मया भगवँल्लोभाद्धृतं पुष्करमद्य वै ।
धर्मांस्तु श्रोतुकामेन हृतं न क्रोद्धुमर्हसि ॥ १३.१४३.४७ ॥
ข้าแต่ท่านผู้ทรงพระภคะ วันนี้ข้ามิได้นำปุษกรไปด้วยความโลภ แต่ข้านำไปด้วยความปรารถนาจะฟังธรรมทั้งหลาย ท่านไม่ควรโกรธข้าเลย
13.143.48
धर्मश्रुतिसमुत्कर्षो धर्मसेतुरनामयः ।
आर्षो वै शाश्वतो नित्यमव्ययोऽयं मया श्रुतः ॥ १३.१४३.४८ ॥
ความยอดเยี่ยมแห่งธรรมศรุติ สะพานแห่งธรรมที่ปราศจากโทษ เป็นของฤๅษี เป็นนิรันดร์ เป็นอมตะ ไม่เสื่อมสูญ นี่คือสิ่งที่ข้าได้ยินมา
13.143.49
तदिदं गृह्यतां विद्वन्पुष्करं द्विजसत्तम ।
अतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १३.१४३.४९ ॥
เหตุนั้น ข้าแต่ผู้รู้ ผู้ประเสริฐแห่งทวิชาติ ขอท่านจงรับปุษกรนี้ไว้ ข้าแต่ท่านผู้ไม่มีโทษ ขอท่านโปรดให้อภัยการล่วงเกินของข้าด้วย
13.143.50
इत्युक्तः स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भृशम् ।
जग्राह पुष्करं धीमान्प्रसन्नश्चाभवन्मुनिः ॥ १३.१४३.५० ॥
เมื่อพระมเหนทร์ตรัสเช่นนี้แล้ว ฤๅษีผู้มีตบะ ผู้โกรธเคืองยิ่งนัก ผู้มีปัญญานั้นจึงรับปุษกรไว้ และฤๅษีก็ทรงมีความพอพระทัย
13.143.51
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचराः ।
पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते ॥ १३.१४३.५१ ॥
จากนั้นคนป่าเหล่านั้นก็ไปยังท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง และในท่าน้ำอันศักดิ์สิทธิ์นั้น พวกเขาได้อาบร่างกาย
13.143.52
आख्यानं य इदं युक्तः पठेत्वर्वणिपर्वणि ।
न मूर्खं जनयेत्पुत्रं न भवेच्च निराकृतिः ॥ १३.१४३.५२ ॥
ผู้ใดด้วยความตั้งใจมั่นสวดเรื่องเล่านี้ในเวลาเทศกาลอรวณี ผู้นั้นจะไม่ให้กำเนิดบุตรที่โง่เขลา และจะไม่กลายเป็นผู้มีรูปร่างวิการ
13.143.53
न तमापत्स्पृशेत्काचिद्विज्वरो न जरावहः ।
विरजाः श्रेयसा युक्तः प्रेत्य स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ १३.१४३.५३ ॥
ภัยพิบัติใดๆ จะไม่แตะต้องเขา เขาปราศจากไข้ และความแก่ชราจะไม่นำความทุกข์มาให้ เขาเป็นผู้บริสุทธิ์และประกอบด้วยความเจริญ เมื่อละโลกแล้วจะได้บรรลุสวรรค์
13.143.54
यश्च शास्त्रमधीयीत ऋषिभिः परिपालितम् ।
स गच्छेद्ब्रह्मणो लोकमव्ययं च नरोत्तम ॥ १३.१४३.५४ ॥
และผู้ใดศึกษาคัมภีร์นี้ซึ่งฤๅษีทั้งหลายรักษาไว้ ข้าแต่นรชนผู้ประเสริฐ ผู้นั้นจะไปสู่พรหมโลกอันไม่เสื่อมสูญ