مهابهاراتا · أدهيايا 13.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.149.1
एवं प्रयतितव्यं हि शुश्रूषार्थमतन्द्रितैः ।
सर्वाभिरूपसेवाभिस्तुष्यन्ति यतयो यथा ॥ १३.१४९.१ ॥
هكذا ينبغي السعي بلا كلل في الخدمة؛ فبكل الخدمات المناسبة يرضى الزهّاد.
13.149.2
नापराध्येत भिक्षोस्तु न चैनमवधीरयेत् ।
उत्तरं च न सन्दद्यात्क्रुद्धं चैव प्रसादयेत् ॥ १३.१४९.२ ॥
لا ينبغي أن يُسيء المرء إلى المتسوّل ولا أن يحتقره؛ ولا يردّ على الغاضب، بل يرضيه.
13.149.3
श्रेय एवाभिधातव्यं कर्तव्यं च प्रहृष्टवत् ।
तूष्णींभावेन वै तत्र न क्रुद्धमभिसंवदेत् ॥ १३.१४९.३ ॥
ينبغي أن يُقال ويُفعل ما هو خير فقط، كمن هو مسرور؛ وهناك يُلزم الصمت ولا يُكلَّم الغاضب.
13.149.4
नाददीत परस्वानि न गृह्णीयादयाचितम् ।
लब्धालब्धेन जीवेत तथैव परितोषयेत् ॥ १३.१४९.४ ॥
لا ينبغي أخذ مال الغير ولا قبول ما لم يُطلب؛ بل ينبغي العيش بما يُنال أو لا يُنال، والرضا به.
13.149.5
कोपिनं तु न याचेत ज्ञानविद्वेषकारितः ।
स्थावरेषु दयां कुर्याज्जङ्गमेषु चु प्राणिषु ॥ १३.१४९.५ ॥
لا ينبغي أن يسأل المرء إزاراً مدفوعاً ببغض العلم؛ بل ينبغي أن يُظهر الرحمة للكائنات الساكنة والمتحركة.
13.149.6
यथाऽऽत्मनि तथाऽन्येषु समां दृष्टिं निपातयेत् ।
सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि।
सम्पश्यमानो विचरन्ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १३.१४९.६ ॥
كما ينظر المرء إلى نفسه، فليُلقِ نظرة متساوية على الآخرين؛ فمن يرى الذات في جميع الكائنات، وجميع الكائنات في الذات، ويسير هكذا، يصلح لأن يصبح براهمن.
13.149.7
हिंसा वा यदि वाऽहिंसां न कुर्यादात्मकारणात् ।
यत्रेतरो भवेन्नित्यं दोषं तत्र न कारयेत् ॥ १३.१४९.७ ॥
سواء كان عنفًا أو لا عنف، فلا ينبغي فعله لأجل نفسه؛ وحيث يكون غيره دائمًا عرضة للذنب، فلا ينبغي أن يجعله يقع في ذلك الذنب.
13.149.8
एवं स मुच्यते दोषात्परानाश्रित्य वर्तयन् ।
आत्माश्रयेण दोषेण लिप्यते ह्यल्पबुद्धिमान् ॥ १३.१४९.८ ॥
وهكذا يتحرر من الذنب من يعمل معتمدًا على غيره؛ أما قليل العقل فيتلوث بالذنب الناشئ عن اعتماده على نفسه.
13.149.9
जरायुजाण्डजाश्चैव उद्भिज्जाः स्वेदजाश्व ये ।
अवध्याः सर्व एतैते बुधैः समनुवर्णिताः ॥ १३.१४९.९ ॥
المولودون من الرحم، والمولودون من البيض، والنابتون من الأرض، والمولودون من العرق — كل هؤلاء لا يجوز قتلهم، كما وصفهم الحكماء.
13.149.10
निश्चयार्थं विबुद्धानां प्रायश्चित्तं विधीयते ।
हिंसा यथाऽन्या विहिता तथा दोष प्रयोजयेत्।
तथोपदिष्टं गुरुणा शिष्यस्य चरतो विधिम् ॥ १३.१४९.१० ॥
من أجل اليقين، يُقرر التكفير للمستيقظين؛ فكما أن العنف الآخر مأمور به، فليُحدث هذا أيضًا الذنب. وهكذا علّم المعلم هذا الحكم للتلميذ الذي يتبعه.
13.149.11
न हि लोभः प्रभवति हिंसा वाऽपि तदात्मिका ।
शास्त्रदर्शनमेतद्धि विहितं विश्वयोनिना ॥ १३.१४९.११ ॥
لا ينشأ الطمع، ولا العنف ولا طبيعته؛ هذا هو تعليم الكتاب المقدس، المأمور به من رحم الكون.
13.149.12
यद्येतदेवं मन्येत शूद्रो ह्यपि च बुद्धिमान् ।
कृतं कृतवतां गच्छेत्किं पुनर्यो निषेवते ॥ १३.१४९.१२ ॥
إن فكّر الشودرا الحكيم أيضًا هكذا وفهمه على هذا النحو، فسينال مصير الذين أتمّوا أعمالهم؛ فما بالك بمن يمارسه فعلًا؟
13.149.13
न शूद्रः पतते कश्चिन्न च संस्कारमर्हति ।
नास्याधिकारो धर्मेऽस्ति न धर्मात्प्रतिषेधनम् ॥ १३.१४९.१३ ॥
لا يسقط أي شودرا، ولا يستحق السنسكارات. ليس له سلطان في الدارما، ولا يُمنع من الدارما.
13.149.14
अनुग्रहार्तं मनुना सर्ववर्णेषु वर्णितम्। ॥ १३.१४९.१४ ॥
من أجل الرحمة، بيّن مانو هذا لجميع الفارنات.
13.149.15
यदापवादस्तु भवेत्स्त्रीकृतः परिचारके ।
अभ्रावकाशशयनं तस्य संवत्सरं स्मृतम्।
तेन तस्य भवेच्छान्तिस्ततो भूयोप्युपाव्रजेत् ॥ १३.१४९.१५ ॥
إن وقعت زلة بسبب خادمة، فيُقرَّر له سنة من النوم في العراء تحت السماء. وبذلك ينال السكينة، ثم يجوز له أن يعود إلى القرب.
13.149.16
सवर्णाया भवेदेतद्धीनायास्त्वर्धमर्हति ।
वर्षत्रयं तु वैश्यायाः क्षत्रियायास्तु षट् समाः।
ब्राह्मण्या तु समेतस्य समा द्वादश कीर्तिताः। ॥ १३.१४९.१६ ॥
هذا يسري على امرأة من نفس الفارنا؛ مع امرأة أدنى لا يُستحق إلا نصفه. لامرأة الفايشيا ثلاث سنوات، ولامرأة الكشاتريا ست سنوات؛ أما من يتصل بامرأة برهمية فقد أُعلنت له اثنتا عشرة سنة.
13.149.17
कटाग्निना वा दग्धव्यस्तस्मिन्नेव क्षणे भवेत् ।
शिश्नावपातनाद्वाऽपि विशुद्धिं समवाप्नुयात् ॥ १३.१४९.१७ ॥
أو يُحرق في تلك اللحظة نفسها بنار الحشائش اليابسة؛ أو بقطع العضو يمكنه أيضًا أن ينال الطهارة.
13.149.18
अनस्थिबन्धमेकं तु यदि प्राणैर्वियोजयेत् ।
उपोष्यैकाहमादद्यात्प्राणायामांस्तु द्वादश ॥ १३.१४९.१८ ॥
إن أزهق أحدٌ روح كائن واحد لا عظم له، فعليه أن يصوم يومًا واحدًا ويؤدي اثنتي عشرة من ضبط النفس بالتنفس (براناياما).
13.149.19
त्रिः स्नानमुदके कृत्वा तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ।
अस्थिबन्धेषु द्विगुणं प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १३.१४९.१९ ॥
من يغتسل ثلاث مرات في الماء يتطهّر من ذلك الذنب، وفي أمر روابط العظام يُفرض التكفير مضاعفاً.
13.149.20
अनेन विधिना वाऽपि स्थावरेषु न संशयः ।
कायेन पद्भ्यां हस्ताभ्यामपराधात्तु मुच्यते ॥ १३.१४९.२० ॥
بهذا الأسلوب، أو في شأن الكائنات الساكنة، لا شك في ذلك؛ يتحرر المرء من الذنب الذي اقترفه بجسده أو قدميه أو يديه.
13.149.21
अदुष्टं क्षपयेद्यस्तु सर्ववर्णेषु यश्चरेत् ।
तस्याप्यष्टगुणं विद्यात्प्रायश्चित्तं तदेव तु ॥ १३.१४९.२१ ॥
ولمن يهلك كائناً بريئاً، أو يتصرف بين جميع الطبقات، ينبغي أن يُعرف التكفير ثمانية أضعاف؛ وهو ذاته.
13.149.22
चतुर्गुणं कर्मकृते द्विगुणं वाक्प्रदूषिते ।
कृत्वा तु मानसं पापं तथैवैकगुणं स्मृतम् ॥ १३.१४९.२२ ॥
أربعة أضعاف لمن فعل الفعل، ومضاعفة لمن دنّس بالكلام؛ أما الذنب المقترف بالعقل فيُذكر كذلك بمثل واحد.
13.149.23
तस्मादेतानि सर्वाणि विदित्वा न समाचरेत् ।
सर्वभूतहितार्थं हि कुशलानि समाचरेत् ॥ १३.१४९.२३ ॥
فلذلك، بعد معرفة كل هذا، لا ينبغي أن يُمارَس؛ ومن أجل خير جميع الكائنات ينبغي حقاً ممارسة الأعمال الصالحة.
13.149.24
एवं समाहितमनाः सेवते यदि यत्तमान् ।
तद्गतिस्तत्समाचारस्तन्मनास्तत्परायणः ॥ १३.१४९.२४ ॥
وهكذا، إذا خدم المتحكم في نفسه ذلك بعقل مجتمع، فغايته تلك، وسلوكه ذلك، وعقله ذلك، وذلك ملاذه الأسمى.
13.149.25
नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम् ।
कालमेव प्रतीक्षेत निर्वेशं भृतको यथा ॥ १३.१४९.२५ ॥
كما ينتظر الخادم الأجير الأجل المحدد له، فلا يرحّب بالموت ولا يرحّب بالحياة، بل ينتظر الوقت وحده.
13.149.26
एवं प्रवर्तमानस्तु विनीतः प्रयतात्मवान् ।
निर्णयं पुण्यपापाभ्यामचिरेणोपगच्छति ॥ १३.१४९.२६ ॥
من يسلك هكذا، متواضعًا ضابطًا لنفسه، يبلغ سريعًا الحكم الناتج عن الثواب والإثم.