மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.149.1
एवं प्रयतितव्यं हि शुश्रूषार्थमतन्द्रितैः ।
सर्वाभिरूपसेवाभिस्तुष्यन्ति यतयो यथा ॥ १३.१४९.१ ॥
இவ்வாறு சோம்பலின்றி பணிவிடைக்காக முயற்சி செய்ய வேண்டும்; அனைத்து முறையான பணிவிடைகளாலும் துறவிகள் மகிழ்வடைவர்.
13.149.2
नापराध्येत भिक्षोस्तु न चैनमवधीरयेत् ।
उत्तरं च न सन्दद्यात्क्रुद्धं चैव प्रसादयेत् ॥ १३.१४९.२ ॥
பிச்சை கேட்கும் துறவிக்கு அபராதம் செய்யக்கூடாது, அவனை இகழவும் கூடாது; சினந்தவனுக்கு மறுமொழி கூறாமல் அவனைச் சமாதானப்படுத்த வேண்டும்.
13.149.3
श्रेय एवाभिधातव्यं कर्तव्यं च प्रहृष्टवत् ।
तूष्णींभावेन वै तत्र न क्रुद्धमभिसंवदेत् ॥ १३.१४९.३ ॥
நன்மையானதையே சொல்ல வேண்டும், செய்ய வேண்டும்; மகிழ்ச்சியுடையவன் போல் நடக்க வேண்டும்; அங்கு மௌனமாக இருந்து சினந்தவனுடன் பேசக்கூடாது.
13.149.4
नाददीत परस्वानि न गृह्णीयादयाचितम् ।
लब्धालब्धेन जीवेत तथैव परितोषयेत् ॥ १३.१४९.४ ॥
பிறருடைய பொருளை எடுக்கக்கூடாது; கேட்காமல் கொடுக்கப்பட்டதையும் ஏற்கக்கூடாது; கிடைத்ததையோ கிடைக்காததையோ கொண்டு வாழ்ந்து, அதிலேயே திருப்தி அடைய வேண்டும்.
13.149.5
कोपिनं तु न याचेत ज्ञानविद्वेषकारितः ।
स्थावरेषु दयां कुर्याज्जङ्गमेषु चु प्राणिषु ॥ १३.१४९.५ ॥
அறிவின் மீதான வெறுப்பால் உந்தப்பட்டு கௌபீனத்தைக் கேட்கக்கூடாது; அசையாத உயிர்கள் மீதும் அசையும் உயிர்கள் மீதும் கருணை காட்ட வேண்டும்.
13.149.6
यथाऽऽत्मनि तथाऽन्येषु समां दृष्टिं निपातयेत् ।
सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि।
सम्पश्यमानो विचरन्ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १३.१४९.६ ॥
தன்னிடம் பார்ப்பதுபோலவே பிறரிடத்தும் சம நோக்கு வைக்க வேண்டும்; எல்லா உயிர்களிலும் ஆத்மாவையும், ஆத்மாவில் எல்லா உயிர்களையும் காண்பவன் பிரம்மநிலையை அடையத் தகுதி பெறுகிறான்.
13.149.7
हिंसा वा यदि वाऽहिंसां न कुर्यादात्मकारणात् ।
यत्रेतरो भवेन्नित्यं दोषं तत्र न कारयेत् ॥ १३.१४९.७ ॥
வன்முறையோ அல்லது அகிம்சையோ, தனக்காக அதைச் செய்யக்கூடாது; மற்றவர் எப்போதும் பாவத்தில் சிக்குமிடத்தில் அந்தப் பாவத்தை அவரைச் செய்யவைக்கக் கூடாது.
13.149.8
एवं स मुच्यते दोषात्परानाश्रित्य वर्तयन् ।
आत्माश्रयेण दोषेण लिप्यते ह्यल्पबुद्धिमान् ॥ १३.१४९.८ ॥
இவ்வாறு அவன் பிறரைச் சார்ந்து செயல்படுவதன் மூலம் குற்றத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; ஆனால் குறைந்த அறிவுடையவன் தன்னையே சார்ந்த குற்றத்தில் ஒட்டிக்கொள்கிறான்.
13.149.9
जरायुजाण्डजाश्चैव उद्भिज्जाः स्वेदजाश्व ये ।
अवध्याः सर्व एतैते बुधैः समनुवर्णिताः ॥ १३.१४९.९ ॥
கருவில் பிறந்தவை, முட்டையில் பிறந்தவை, முளைப்பவை, வியர்வையில் பிறந்தவை ஆகிய அனைத்தும் கொல்லத் தகாதவை என்று அறிஞர்கள் விவரித்துள்ளனர்.
13.149.10
निश्चयार्थं विबुद्धानां प्रायश्चित्तं विधीयते ।
हिंसा यथाऽन्या विहिता तथा दोष प्रयोजयेत्।
तथोपदिष्टं गुरुणा शिष्यस्य चरतो विधिम् ॥ १३.१४९.१० ॥
தெளிவடைந்தவர்களுக்கு உறுதிப்பாட்டிற்காக பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்படுகிறது; மற்ற வன்முறை விதிக்கப்பட்டதுபோல, அதே குற்றத்தை அது உண்டாக்கட்டும். இவ்வாறே குரு நடக்கும் சீடனுக்கு இந்த முறையை உபதேசித்தார்.
13.149.11
न हि लोभः प्रभवति हिंसा वाऽपि तदात्मिका ।
शास्त्रदर्शनमेतद्धि विहितं विश्वयोनिना ॥ १३.१४९.११ ॥
பேராசையோ, அதன் இயல்புடைய வன்முறையோ எழுவதில்லை; இது உலகின் மூலமான (பிரம்மன்) விதித்த சாஸ்திரத்தின் நோக்கம்.
13.149.12
यद्येतदेवं मन्येत शूद्रो ह्यपि च बुद्धिमान् ।
कृतं कृतवतां गच्छेत्किं पुनर्यो निषेवते ॥ १३.१४९.१२ ॥
இவ்வாறு நினைத்து அறிவுள்ள சூத்திரனும் இதை அவ்வாறு கருதினால், அவனும் செய்தவர்களின் கதியை அடைவான்; இதைக் கடைப்பிடிப்பவனைப் பற்றி என்ன சொல்வது?
13.149.13
न शूद्रः पतते कश्चिन्न च संस्कारमर्हति ।
नास्याधिकारो धर्मेऽस्ति न धर्मात्प्रतिषेधनम् ॥ १३.१४९.१३ ॥
சூத்திரன் எவனும் வீழ்ச்சியடைவதில்லை; அவன் சம்ஸ்காரத்திற்குத் தகுதியுடையவனும் அல்ல. தர்மத்தில் அவனுக்கு உரிமை இல்லை; தர்மத்திலிருந்து அவனுக்குத் தடையும் இல்லை.
13.149.14
अनुग्रहार्तं मनुना सर्ववर्णेषु वर्णितम्। ॥ १३.१४९.१४ ॥
கருணையின் பொருட்டு மனு இதை எல்லா வர்ணங்களைப் பற்றியும் கூறியுள்ளார்.
13.149.15
यदापवादस्तु भवेत्स्त्रीकृतः परिचारके ।
अभ्रावकाशशयनं तस्य संवत्सरं स्मृतम्।
तेन तस्य भवेच्छान्तिस्ततो भूयोप्युपाव्रजेत् ॥ १३.१४९.१५ ॥
ஒரு பணிப்பெண்ணால் குற்றம் (அபவாதம்) நேர்ந்தால், அவனுக்கு ஓராண்டு திறந்த வானின் கீழ் உறங்குதல் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் அவனுக்குச் சாந்தி உண்டாகும்; பின்னர் அவன் மீண்டும் அணுகலாம்.
13.149.16
सवर्णाया भवेदेतद्धीनायास्त्वर्धमर्हति ।
वर्षत्रयं तु वैश्यायाः क्षत्रियायास्तु षट् समाः।
ब्राह्मण्या तु समेतस्य समा द्वादश कीर्तिताः। ॥ १३.१४९.१६ ॥
இது சமவர்ணப் பெண்ணுடன் நேர்ந்தால் ஆகும்; தாழ்ந்த பெண்ணுடன் அதில் பாதியே தகும். வைசியப் பெண்ணுக்கு மூன்று ஆண்டுகள், க்ஷத்திரியப் பெண்ணுக்கு ஆறு ஆண்டுகள்; ஆனால் பிராமணப் பெண்ணுடன் கூடியவனுக்குப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கூறப்பட்டுள்ளன.
13.149.17
कटाग्निना वा दग्धव्यस्तस्मिन्नेव क्षणे भवेत् ।
शिश्नावपातनाद्वाऽपि विशुद्धिं समवाप्नुयात् ॥ १३.१४९.१७ ॥
அல்லது அந்தக் கணத்திலேயே அவன் கடாக்னியால் (வைக்கோல் நெருப்பால்) சுடப்பட வேண்டும்; அல்லது ஆண்குறியை வெட்டுவதாலும் அவன் தூய்மையை அடையலாம்.
13.149.18
अनस्थिबन्धमेकं तु यदि प्राणैर्वियोजयेत् ।
उपोष्यैकाहमादद्यात्प्राणायामांस्तु द्वादश ॥ १३.१४९.१८ ॥
எலும்பற்ற ஒரு உயிரை ஒருவன் உயிரிலிருந்து பிரித்தால், அவன் ஒரு நாள் உபவாசம் இருந்து பன்னிரண்டு பிராணாயாமங்களைச் செய்ய வேண்டும்.
13.149.19
त्रिः स्नानमुदके कृत्वा तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ।
अस्थिबन्धेषु द्विगुणं प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १३.१४९.१९ ॥
நீரில் மூன்று முறை நீராடுவதால் அந்தப் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான். எலும்பு இணைப்புகளைப் பற்றியதில் பிராயசித்தம் இருமடங்கு விதிக்கப்படுகிறது.
13.149.20
अनेन विधिना वाऽपि स्थावरेषु न संशयः ।
कायेन पद्भ्यां हस्ताभ्यामपराधात्तु मुच्यते ॥ १३.१४९.२० ॥
இந்த முறையாலோ அல்லது அசையாத உயிரினங்களைப் பற்றியதிலோ சந்தேகம் இல்லை. உடலாலும் கால்களாலும் கைகளாலும் செய்த குற்றத்திலிருந்து மனிதன் விடுபடுகிறான்.
13.149.21
अदुष्टं क्षपयेद्यस्तु सर्ववर्णेषु यश्चरेत् ।
तस्याप्यष्टगुणं विद्यात्प्रायश्चित्तं तदेव तु ॥ १३.१४९.२१ ॥
குற்றமற்றவனை அழிப்பவனும், எல்லா வர்ணங்களிலும் செயல்படுபவனும், அவனுக்கும் பிராயசித்தம் எட்டு மடங்கு என அறிய வேண்டும்; அதுவே ஆகும்.
13.149.22
चतुर्गुणं कर्मकृते द्विगुणं वाक्प्रदूषिते ।
कृत्वा तु मानसं पापं तथैवैकगुणं स्मृतम् ॥ १३.१४९.२२ ॥
செயலைச் செய்தவனுக்கு நான்கு மடங்கு, சொல்லால் கெடுத்தவனுக்கு இருமடங்கு. ஆனால் மனதால் பாவம் செய்தால் அதுபோலவே ஒரு மடங்கு என நினைவுகூரப்படுகிறது.
13.149.23
तस्मादेतानि सर्वाणि विदित्वा न समाचरेत् ।
सर्वभूतहितार्थं हि कुशलानि समाचरेत् ॥ १३.१४९.२३ ॥
ஆகவே இவை அனைத்தையும் அறிந்து அவற்றைச் செய்யக்கூடாது. எல்லா உயிர்களின் நலனுக்காகவே நற்செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.
13.149.24
एवं समाहितमनाः सेवते यदि यत्तमान् ।
तद्गतिस्तत्समाचारस्तन्मनास्तत्परायणः ॥ १३.१४९.२४ ॥
இவ்வாறு ஒருமுகப்பட்ட மனதுடன் அடக்கமுள்ளவன் சேவித்தால், அவனுடைய கதி அதுவே ஆகும், அவனுடைய நடத்தை அதுவே ஆகும், அவனுடைய மனம் அதுவே ஆகும், அதுவே அவனுடைய பரம புகலிடம் ஆகும்.
13.149.25
नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम् ।
कालमेव प्रतीक्षेत निर्वेशं भृतको यथा ॥ १३.१४९.२५ ॥
கூலிக்கு வேலை செய்பவன் தன் நியமிக்கப்பட்ட காலத்தை எதிர்பார்ப்பது போல, மரணத்தை வரவேற்கக் கூடாது, வாழ்க்கையையும் வரவேற்கக் கூடாது; காலத்தையே எதிர்பார்க்க வேண்டும்.
13.149.26
एवं प्रवर्तमानस्तु विनीतः प्रयतात्मवान् ।
निर्णयं पुण्यपापाभ्यामचिरेणोपगच्छति ॥ १३.१४९.२६ ॥
இவ்வாறு நடந்துகொள்ளும் அடக்கமும் தன்னடக்கமும் உடையவன், விரைவில் புண்ணியம் மற்றும் பாவத்தால் வரும் தீர்ப்பை அடைகிறான்.