മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.149.1
एवं प्रयतितव्यं हि शुश्रूषार्थमतन्द्रितैः ।
सर्वाभिरूपसेवाभिस्तुष्यन्ति यतयो यथा ॥ १३.१४९.१ ॥
ഇങ്ങനെ മടികൂടാതെ സേവയ്ക്കായി പ്രയത്നിക്കണം; എല്ലാ യോഗ്യമായ സേവകളാലും യതികൾ സംതൃപ്തരാകുന്നു.
13.149.2
नापराध्येत भिक्षोस्तु न चैनमवधीरयेत् ।
उत्तरं च न सन्दद्यात्क्रुद्धं चैव प्रसादयेत् ॥ १३.१४९.२ ॥
ഭിക്ഷുവിനോട് അപരാധം ചെയ്യരുത്, അവനെ അവഗണിക്കരുത്; കോപിച്ചവനോട് മറുപടി പറയാതെ അവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കണം.
13.149.3
श्रेय एवाभिधातव्यं कर्तव्यं च प्रहृष्टवत् ।
तूष्णींभावेन वै तत्र न क्रुद्धमभिसंवदेत् ॥ १३.१४९.३ ॥
നന്മയുള്ളതു മാത്രം പറയണം, ചെയ്യണം; സന്തുഷ്ടനെപ്പോലെ പെരുമാറണം; അവിടെ മൗനമായിരുന്ന് കോപിച്ചവനോട് സംസാരിക്കരുത്.
13.149.4
नाददीत परस्वानि न गृह्णीयादयाचितम् ।
लब्धालब्धेन जीवेत तथैव परितोषयेत् ॥ १३.१४९.४ ॥
മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് എടുക്കരുത്; ചോദിക്കാതെ കിട്ടുന്നതും സ്വീകരിക്കരുത്; കിട്ടിയതോ കിട്ടാത്തതോ കൊണ്ട് ജീവിക്കണം, അതിൽത്തന്നെ സംതൃപ്തനാകണം.
13.149.5
कोपिनं तु न याचेत ज्ञानविद्वेषकारितः ।
स्थावरेषु दयां कुर्याज्जङ्गमेषु चु प्राणिषु ॥ १३.१४९.५ ॥
ജ്ഞാനത്തോടുള്ള വിദ്വേഷത്താൽ പ്രേരിതനായി കൗപീനം യാചിക്കരുത്; സ്ഥാവര-ജംഗമ ജീവികളോട് കാരുണ്യം കാണിക്കണം.
13.149.6
यथाऽऽत्मनि तथाऽन्येषु समां दृष्टिं निपातयेत् ।
सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि।
सम्पश्यमानो विचरन्ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १३.१४९.६ ॥
സ്വന്തത്തിൽ എങ്ങനെയോ അങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരിലും സമദൃഷ്ടി വെക്കണം; സർവ ജീവികളിലും ആത്മാവിനെയും, ആത്മാവിൽ സർവ ജീവികളെയും കണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മഭാവത്തിന് യോഗ്യനാകുന്നു.
13.149.7
हिंसा वा यदि वाऽहिंसां न कुर्यादात्मकारणात् ।
यत्रेतरो भवेन्नित्यं दोषं तत्र न कारयेत् ॥ १३.१४९.७ ॥
ഹിംസയോ അഹിംസയോ, സ്വന്തം കാര്യത്തിനായി ചെയ്യരുത്; മറ്റൊരാൾ എപ്പോഴും ദോഷത്തിന് വിധേയനാകുന്നിടത്ത് അവനെ ആ ദോഷത്തിലേക്ക് നയിക്കരുത്.
13.149.8
एवं स मुच्यते दोषात्परानाश्रित्य वर्तयन् ।
आत्माश्रयेण दोषेण लिप्यते ह्यल्पबुद्धिमान् ॥ १३.१४९.८ ॥
ഇങ്ങനെ അവൻ മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ദോഷത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; എന്നാൽ അല്പബുദ്ധിയുള്ളവൻ സ്വന്തം ആശ്രയത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷത്തിൽ മുഴുകുന്നു.
13.149.9
जरायुजाण्डजाश्चैव उद्भिज्जाः स्वेदजाश्व ये ।
अवध्याः सर्व एतैते बुधैः समनुवर्णिताः ॥ १३.१४९.९ ॥
ഗർഭജം, അണ്ഡജം, ഉദ്ഭിജ്ജം, സ്വേദജം എന്നിവയെല്ലാം വധിക്കരുതാത്തവയെന്ന് ജ്ഞാനികൾ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
13.149.10
निश्चयार्थं विबुद्धानां प्रायश्चित्तं विधीयते ।
हिंसा यथाऽन्या विहिता तथा दोष प्रयोजयेत्।
तथोपदिष्टं गुरुणा शिष्यस्य चरतो विधिम् ॥ १३.१४९.१० ॥
ഉറപ്പിനായി, ഉണർന്നവർക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മറ്റ് ഹിംസ വിധിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ അതും ദോഷം ഉണ്ടാക്കട്ടെ. ആചരിക്കുന്ന ശിഷ്യന് ഗുരു ഈ വിധി ഉപദേശിച്ചു.
13.149.11
न हि लोभः प्रभवति हिंसा वाऽपि तदात्मिका ।
शास्त्रदर्शनमेतद्धि विहितं विश्वयोनिना ॥ १३.१४९.११ ॥
ലോഭം ഉണ്ടാകുന്നില്ല, ഹിംസയോ അതിന്റെ സ്വഭാവമോ ഉണ്ടാകുന്നുമില്ല; ഇതാണ് വിശ്വയോനി (ബ്രഹ്മാവ്) വിധിച്ച ശാസ്ത്രദർശനം.
13.149.12
यद्येतदेवं मन्येत शूद्रो ह्यपि च बुद्धिमान् ।
कृतं कृतवतां गच्छेत्किं पुनर्यो निषेवते ॥ १३.१४९.१२ ॥
ഇങ്ങനെ കരുതി ബുദ്ധിമാനായ ശൂദ്രനും ഇതിനെ ഇപ്രകാരം മനസ്സിലാക്കിയാൽ, അവനും കൃതകർമികളുടെ ഗതി പ്രാപിക്കും; പിന്നെ ഇതു സേവിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയാൻ?
13.149.13
न शूद्रः पतते कश्चिन्न च संस्कारमर्हति ।
नास्याधिकारो धर्मेऽस्ति न धर्मात्प्रतिषेधनम् ॥ १३.१४९.१३ ॥
ശൂദ്രൻ ആരും പതിക്കുന്നില്ല; അവൻ സംസ്കാരത്തിന് യോഗ്യനുമല്ല. ധർമ്മത്തിൽ അവന് അധികാരമില്ല; ധർമ്മത്തിൽനിന്ന് അവനെ വിലക്കുന്നതുമില്ല.
13.149.14
अनुग्रहार्तं मनुना सर्ववर्णेषु वर्णितम्। ॥ १३.१४९.१४ ॥
അനുഗ്രഹത്തിനായി മനു ഇത് എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളെയും കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
13.149.15
यदापवादस्तु भवेत्स्त्रीकृतः परिचारके ।
अभ्रावकाशशयनं तस्य संवत्सरं स्मृतम्।
तेन तस्य भवेच्छान्तिस्ततो भूयोप्युपाव्रजेत् ॥ १३.१४९.१५ ॥
ഒരു പരിചാരികയെക്കൊണ്ട് അപവാദം ഉണ്ടായാൽ, ഒരു സംവത്സരം തുറന്ന ആകാശത്തിനു കീഴിൽ ഉറങ്ങണമെന്ന് വിധിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ അവന് ശാന്തി ഉണ്ടാകും; പിന്നീട് അവൻ വീണ്ടും സമീപിക്കാം.
13.149.16
सवर्णाया भवेदेतद्धीनायास्त्वर्धमर्हति ।
वर्षत्रयं तु वैश्यायाः क्षत्रियायास्तु षट् समाः।
ब्राह्मण्या तु समेतस्य समा द्वादश कीर्तिताः। ॥ १३.१४९.१६ ॥
ഇത് സവർണ്ണയോടൊത്തുള്ളതാണെങ്കിൽ; ഹീനയോടൊത്തുള്ളതിൽ അതിന്റെ പകുതിയേ യോഗ്യം. വൈശ്യസ്ത്രീക്ക് മൂന്നു വർഷം, ക്ഷത്രിയസ്ത്രീക്ക് ആറു വർഷം; എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണിയോടൊത്ത് ചേർന്നവന് പന്ത്രണ്ടു വർഷം പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
13.149.17
कटाग्निना वा दग्धव्यस्तस्मिन्नेव क्षणे भवेत् ।
शिश्नावपातनाद्वाऽपि विशुद्धिं समवाप्नुयात् ॥ १३.१४९.१७ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ അവനെ കടാഗ്നിയാൽ (ഉണങ്ങിയ പുല്ലിന്റെ തീ) ദഹിപ്പിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ലിംഗം ഛേദിക്കുന്നതിലൂടെയും അവന് ശുദ്ധി ലഭിക്കാം.
13.149.18
अनस्थिबन्धमेकं तु यदि प्राणैर्वियोजयेत् ।
उपोष्यैकाहमादद्यात्प्राणायामांस्तु द्वादश ॥ १३.१४९.१८ ॥
അസ്ഥിയില്ലാത്ത ഒരു ജീവിയെ (ബന്ധനത്തെ) പ്രാണനിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തിയാൽ, ഒരു ദിവസം ഉപവസിച്ച് പന്ത്രണ്ടു പ്രാണായാമങ്ങൾ ചെയ്യണം.
13.149.19
त्रिः स्नानमुदके कृत्वा तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ।
अस्थिबन्धेषु द्विगुणं प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १३.१४९.१९ ॥
വെള്ളത്തിൽ മൂന്നുതവണ സ്നാനം ചെയ്ത് ആ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. അസ്ഥിബന്ധങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രായശ്ചിത്തം ഇരട്ടിയായി വിധിക്കപ്പെടുന്നു.
13.149.20
अनेन विधिना वाऽपि स्थावरेषु न संशयः ।
कायेन पद्भ्यां हस्ताभ्यामपराधात्तु मुच्यते ॥ १३.१४९.२० ॥
ഈ വിധിയാലോ സ്ഥാവരജീവികളുടെ കാര്യത്തിലോ സംശയമില്ല. ശരീരം, കാലുകൾ, കൈകൾ എന്നിവകൊണ്ടുള്ള അപരാധത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
13.149.21
अदुष्टं क्षपयेद्यस्तु सर्ववर्णेषु यश्चरेत् ।
तस्याप्यष्टगुणं विद्यात्प्रायश्चित्तं तदेव तु ॥ १३.१४९.२१ ॥
നിരപരാധിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, സകല വർണങ്ങളിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും - അവനും പ്രായശ്ചിത്തം എട്ടിരട്ടിയെന്ന് അറിയണം; അതുതന്നെ.
13.149.22
चतुर्गुणं कर्मकृते द्विगुणं वाक्प्रदूषिते ।
कृत्वा तु मानसं पापं तथैवैकगुणं स्मृतम् ॥ १३.१४९.२२ ॥
കർമം ചെയ്തവന് നാലിരട്ടി, വാക്കുകൊണ്ട് മലിനമാക്കിയവന് ഇരട്ടി. എന്നാൽ മനസ്സുകൊണ്ട് പാപം ചെയ്താൽ അതുപോലെ ഒരിരട്ടി എന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.149.23
तस्मादेतानि सर्वाणि विदित्वा न समाचरेत् ।
सर्वभूतहितार्थं हि कुशलानि समाचरेत् ॥ १३.१४९.२३ ॥
അതിനാൽ ഇവയെല്ലാം അറിഞ്ഞ് അവ ആചരിക്കരുത്. സകല ജീവികളുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി മാത്രം നന്മകൾ ആചരിക്കണം.
13.149.24
एवं समाहितमनाः सेवते यदि यत्तमान् ।
तद्गतिस्तत्समाचारस्तन्मनास्तत्परायणः ॥ १३.१४९.२४ ॥
ഇങ്ങനെ ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ സംയമിയായവൻ സേവിച്ചാൽ, അവന്റെ ഗതി അതുതന്നെ, അവന്റെ നടപ്പും അതുതന്നെ, അവന്റെ മനസ്സും അതുതന്നെ, അതുതന്നെ അവന്റെ പരമശരണം.
13.149.25
नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम् ।
कालमेव प्रतीक्षेत निर्वेशं भृतको यथा ॥ १३.१४९.२५ ॥
കൂലിക്ക് ജോലി ചെയ്യുന്ന ഭൃത്യൻ തന്റെ നിശ്ചിത കാലാവധി കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ, മരണത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്യരുത്, ജീവിതത്തെയും സ്വാഗതം ചെയ്യരുത്; കാലത്തെ മാത്രം കാത്തിരിക്കണം.
13.149.26
एवं प्रवर्तमानस्तु विनीतः प्रयतात्मवान् ।
निर्णयं पुण्यपापाभ्यामचिरेणोपगच्छति ॥ १३.१४९.२६ ॥
ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്ന വിനീതനും ആത്മസംയമമുള്ളവനുമായവൻ പുണ്യപാപങ്ങളാൽ വരുന്ന വിധി വേഗത്തിൽ പ്രാപിക്കുന്നു.