Mahābhārata · Adhyāya 13.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.150.1
शुश्रूषानिरतो नित्यमरिष्टान्युपलक्षयेत् ।
त्रैवार्षिकं द्विवार्षिकं वा वार्षिकं वा समुत्थितम् ॥ १३.१५०.१ ॥
Quien siempre se dedica al servicio debe reconocer los presagios que han surgido, que señalan la muerte en tres años, dos años o un año.
13.150.2
षाण्मासिकं मासिकं वा साप्तरात्रिकमेव वा ।
सर्वांस्तदर्थान्वा विद्यात्तेषां चिह्नानि लभयेत् ॥ १३.१५०.२ ॥
Debe conocer el significado de todos ellos, sea que la muerte llegue en seis meses, un mes o siete noches, y debe obtener sus señales.
13.150.3
पुरुषं हिरण्मयं यस्तु तिष्ठन्तं दक्षिणामुखम् ।
लक्षयेदुत्तरेणैव मृत्युस्त्रैवार्षिको भवेत् ॥ १३.१५०.३ ॥
Quien ve a un hombre dorado de pie mirando al sur, observándolo desde el norte, tendrá la muerte en tres años.
13.150.4
शुद्धमण्डलमादित्यमरश्मिं सम्प्रपश्यतः ।
संवत्सरद्वयेनैव तस्य मत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.४ ॥
Para quien contempla claramente el sol de disco puro y sin rayos, debe anunciarse la muerte en dos años.
13.150.5
ज्योत्स्नायामात्मनश्छायां सच्छिद्रां यः प्रपश्यति ।
मृत्युं संवत्सरेणैव जानीयात्सुविचक्षणः ॥ १३.१५०.५ ॥
El hombre sabio debe saber que quien ve su propia sombra con un agujero a la luz de la luna morirá en un año.
13.150.6
विशिरस्कां यदा छायां पश्येत्पुरुष आत्मनः ।
जानीयादात्मनो मृत्युं षाण्मासेनेह बुद्धिमान् ॥ १३.१५०.६ ॥
Cuando una persona ve su propia sombra sin cabeza, el sabio debe saber que su muerte llegará en seis meses.
13.150.7
कर्णौ पिधाय हस्ताभ्यां शब्दं न शृणुते यदि ।
जानीयादात्मनो मृत्युं मासेनैव विचक्षणः ॥ १३.१५०.७ ॥
Si, aun tapándose los oídos con las manos, uno no oye ningún sonido, el sabio debe saber que su muerte llegará dentro de un mes.
13.150.8
शवगन्धमुपाघ्राति अन्यद्वा सुरभिं नरः ।
देवतायतनस्थो वै सप्तरात्रेण मृत्युभाक् ॥ १३.१५०.८ ॥
Si un hombre huele el hedor de un cadáver, o no puede percibir ninguna otra fragancia, y esto ocurre estando de pie en un templo de los dioses, quedará sujeto a la muerte dentro de siete noches.
13.150.9
कर्णनासापनयनं दन्यदृष्टिविरागता ।
लुप्तसंज्ञं हि करणं सद्यो मृत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.९ ॥
La pérdida de sensibilidad en los oídos y la nariz, los ojos que se apartan con indiferencia, y los sentidos que pierden la conciencia: estos deben tomarse como señales de muerte inmediata.
13.150.10
एवमेषामरिष्टानां पश्येदन्यतमं यदि ।
न तं कालं परीक्षेत यथाऽरिष्टं प्रकल्पितम् ॥ १३.१५०.१० ॥
Así, si se ve cualquiera de estos presagios de muerte, no se debe intentar poner a prueba el tiempo; el presagio debe aceptarse tal como ha sido establecido.
13.150.11
अभ्यासेन तु कालस्य गच्छेत पुलिनं शुचि ।
तत्र प्राणान्प्रमुञ्चेत तमीशानमनुस्मरन् ॥ १३.१५०.११ ॥
Con la práctica, llegado el momento, uno debe ir a una orilla de arena pura; allí, recordando constantemente a Īśāna, debe exhalar los alientos de vida.
13.150.12
ततोऽन्यदेहमासाद्य गान्धर्वं स्थानमाप्नुयात् ।
तत्रस्थो वसते विंशत्पद्मानि सुहहाद्युतिः ॥ १३.१५०.१२ ॥
Luego, obtenido otro cuerpo, alcanza el lugar de los Gandharvas; morando allí, dotado del esplendor de los amigos, vive veinte períodos de padma.
13.150.13
गन्धर्वैश्चित्रसेनाद्यैः सहितः सत्कृतस्तथा ।
नीलवैडूर्यवर्णेन विमानेनावभासयन् ॥ १३.१५०.१३ ॥
Acompañado por los Gandharvas, encabezados por Citrasena, y igualmente honrado, iluminando el cielo con un carro celestial del color del lapislázuli azul.
13.150.14
नभस्थलमदीनात्मा सार्धमप्सरसां गणैः ।
छन्दकामानुसारी च तत्रतत्र महीयते ॥ १३.१५०.१४ ॥
Recorriendo la extensión del cielo con espíritu intrépido, junto a grupos de apsarás, siguiendo su propio deseo, es honrado aquí y allá.
13.150.15
मोदतेऽमरतुल्यात्मा सदाऽमरगणैः सह ।
पतितश्च क्षये काले क्षणेन विमलद्युतिः ॥ १३.१५०.१५ ॥
De espíritu semejante al de los inmortales, siempre se regocija con las huestes de inmortales; pero cuando llega el tiempo y su mérito se agota, en un instante cae, de brillo puro como era.
13.150.16
वैश्यस्य बहुवित्तस्य कुलेऽग्र्ये बहुगोधने ।
अवाप्य तत्र वै जन्म स पूतो देवकर्मणा ॥ १३.१५०.१६ ॥
Obtenido allí el nacimiento en la noble familia de un rico mercader, opulento en ganado y riqueza, es purificado por una acción de los dioses.
13.150.17
छन्दसा जागतेनैव प्राप्तोपनयनं ततः ।
क्षौमवस्त्रोपकरणं द्विजत्वं समवाप्य तु ॥ १३.१५०.१७ ॥
Habiendo recibido la iniciación precisamente con el metro Jāgata, luego equipado con vestiduras de seda y utensilios, habiendo alcanzado plenamente la condición de dos veces nacido.
13.150.18
अधीयमानो वेदार्थान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्तपस्वी जायते ततः ॥ १३.१५०.१८ ॥
Estudiando los significados de los Vedas, dedicado al servicio del maestro, siendo un brahmacārin que ha vencido la ira, luego se convierte en asceta.
13.150.19
अधीत्य दक्षिणां दत्त्वा गुरवे विधिपूर्वकम् ।
कृतदारः समुपैति गृहस्थव्रतमुत्तमम् ॥ १३.१५०.१९ ॥
Tras estudiar los Vedas y entregar al maestro la ofrenda debida según el rito, habiendo tomado esposa, entra en el voto supremo del cabeza de familia.
13.150.20
ददाति यजते चैव चज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ।
अग्निहोत्रमुपासन्वै जुह्वच्चैव यथाविधिः ॥ १३.१५०.२० ॥
Da dones y ofrece sacrificios con abundantes dakṣiṇās; practicando el agnihotra según la norma, también ofrece libaciones.
13.150.21
धर्मं सञ्चिनुते नित्यं मृदुगामी जितेन्द्रियः ।
स कालपरिणामात्तु मृत्युना सम्प्रयुज्यते ॥ १३.१५०.२१ ॥
El hombre de paso suave y sentidos dominados acumula siempre dharma; pero con el paso del tiempo es alcanzado por la muerte.
13.150.22
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण कृतपात्रोपधानवान् ।
संस्कृतो देहमुत्सृज्य मरुद्भिरुपपद्यते ॥ १३.१५०.२२ ॥
Consagrado con el agnihotra, con vasijas y cojín preparados, y purificado por los ritos, deja el cuerpo y alcanza a los Marut.
13.150.23
मरुद्भिः सहितश्चापि तुल्यतेजा महाद्युतिः ।
बालार्कसमवर्णेन विमानेन विराजता ॥ १३.१५०.२३ ॥
Acompañado de los Marut, igual a ellos en fulgor y de gran resplandor, brilla en un carro celeste del color del sol naciente.
13.150.24
सुखं चरति तत्रस्तो गन्थर्वाप्सरसां गणैः ।
विरजोम्बरसंवीतस्तप्तकाञ्चनभूषणः ॥ १३.१५०.२४ ॥
Morando allí, se mueve felizmente entre las huestes de gandharvas y apsaras, vestido con ropas inmaculadas y adornado con joyas de oro fundido.
13.150.25
छन्दकामानुसारी च द्विगुणं कालमावसेत् ।
सन्निवर्तेत कालेन स्थानादस्मात्परिच्युतः ॥ १३.१५०.२५ ॥
Quien sigue sus propios deseos debe morar allí el doble de tiempo; luego, caído de ese lugar, regresa a su debido tiempo.
13.150.26
अवितृप्तविहारार्थो दिव्यभोगान्विहाय तु ।
सञ्जायते नृपकुले गजाश्वरथसंकुले ॥ १३.१५०.२६ ॥
Por el deseo de un placer no saciado, abandonando los goces divinos, nace en una familia real repleta de elefantes, caballos y carros.
13.150.27
पार्थिवीं श्रियमापन्नः श्रीमान्धर्मपतिर्यथा ।
जन्मप्रभृति संस्कारं चौलोपनयनानि च ॥ १३.१५०.२७ ॥
Habiendo obtenido la fortuna terrenal, glorioso como el señor del dharma, desde el nacimiento recibe los ritos de consagración, la tonsura y la iniciación.
13.150.28
प्राप्य राजकुले तत्र यथावद्विधिपूर्वकम् ।
छ्दसा त्रैष्टुभेनेह द्विजत्वमुपनीयते ॥ १३.१५०.२८ ॥
Habiendo llegado allí a la familia real, debidamente y según la regla, aquí se confiere el estado de dos veces nacido mediante el metro tristubh.
13.150.29
अधीत्य वेदमखिलं धनुर्वेदं च मुख्यशः ।
समावृत्तस्ततः पित्रा यौवराज्येऽभिषिच्यते ॥ १३.१५०.२९ ॥
Habiendo estudiado el Veda entero y principalmente la ciencia del arco, al regresar, es ungido príncipe heredero por su padre.
13.150.30
कृतदारक्रियः श्रीमान्राज्यं सम्प्राप्य धर्मतः ।
प्रजाः पालयते सम्यक् षड्भागकृतसंविधिः ॥ १३.१५०.३० ॥
Habiendo cumplido los ritos del matrimonio, el glorioso, habiendo obtenido el reino conforme al dharma y establecido la contribución de un sexto, protege bien a sus súbditos.
13.150.31
यज्ञैर्बहुभिरीजानः सम्यगाप्तार्थदक्षिणैः ।
प्रशासति महीं श्रीमान्राज्यमिन्द्रसमुद्युतिः ॥ १३.१५०.३१ ॥
Ofreciendo muchos sacrificios y dando cumplidamente las dakṣiṇās, aquel glorioso, igual en esplendor a Indra, gobierna la tierra y el reino.
13.150.32
स्वधर्मनिरतो नित्यं पुत्रपौत्रसहायवान् ।
कालस्य वशमापन्नः प्राणांस्त्यजति संयुगे ॥ १३.१५०.३२ ॥
Siempre dedicado a su propio deber, con hijos y nietos como ayuda, cae bajo el poder del tiempo y entrega su vida en la batalla.
13.150.33
देवराजस्य भवनमिन्द्रलोकमवाप्नुते ।
सम्पूज्यमानस्त्रिदिवैर्विचचार यथासुखम् ॥ १३.१५०.३३ ॥
Alcanza la morada del rey de los dioses, el mundo de Indra, y allí, honrado por los moradores del cielo, vaga con placer.
13.150.34
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिर्यथा देवपतिस्तथा ।
तैः स्तूयते बन्दिभिस्तु नानावाद्यैः प्रबोध्यते ॥ १३.१५०.३४ ॥
Como el señor de los dioses, así es alabado por los reyes sabios que han hecho obras meritorias; los bardos lo alaban y lo despiertan con diversos instrumentos.
13.150.35
दिव्यजाम्बूनदमयं भ्राजमानं समन्ततः ।
वराप्सरोभिः सम्पूर्णं देवगन्धर्वसेवितम् ॥ १३.१५०.३५ ॥
Hecho de oro divino del Jāmbūnada, resplandeciente por todos lados, lleno de excelentes apsaras, servido por dioses y gandharvas.
13.150.36
यानमारुह्य विचरेद्यथा शक्रः शचीपतिः ।
स तत्र वसते षष्टिं पद्मानीह मुदान्वितः ॥ १३.१५०.३६ ॥
Como Śakra, señor de Śacī, sube a un vehículo y vaga, así él, montado en un vehículo, vaga allí; lleno de alegría, habita allí sesenta períodos de padma.
13.150.37
सर्वाँल्लोकाननुचरन्महर्द्धिरवभासयन् ।
अथ पुण्यक्षयात्तस्मात्स्थाप्यते भुवि भारत।
जायते च द्विजकुले वेदवेदाङ्गपारगे ॥ १३.१५०.३७ ॥
Vagando por todos los mundos, iluminándolos con gran esplendor. Entonces, oh Bhārata, cuando su mérito se agota, es colocado sobre la tierra y nace en una familia de dvijas, maestros de los Vedas y sus miembros.