ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.150.1
शुश्रूषानिरतो नित्यमरिष्टान्युपलक्षयेत् ।
त्रैवार्षिकं द्विवार्षिकं वा वार्षिकं वा समुत्थितम् ॥ १३.१५०.१ ॥
ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತನಾದವನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು; ಅವು ಮೂರು ವರ್ಷ, ಎರಡು ವರ್ಷ ಅಥವಾ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
13.150.2
षाण्मासिकं मासिकं वा साप्तरात्रिकमेव वा ।
सर्वांस्तदर्थान्वा विद्यात्तेषां चिह्नानि लभयेत् ॥ १३.१५०.२ ॥
ಆರು ತಿಂಗಳು, ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಅಥವಾ ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮರಣವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳೆಲ್ಲದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವುಗಳ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.
13.150.3
पुरुषं हिरण्मयं यस्तु तिष्ठन्तं दक्षिणामुखम् ।
लक्षयेदुत्तरेणैव मृत्युस्त्रैवार्षिको भवेत् ॥ १३.१५०.३ ॥
ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖನಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಪುರುಷನನ್ನು ಉತ್ತರದಿಂದ ನೋಡುವವನಿಗೆ ಮರಣ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ.
13.150.4
शुद्धमण्डलमादित्यमरश्मिं सम्प्रपश्यतः ।
संवत्सरद्वयेनैव तस्य मत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.४ ॥
ಶುದ್ಧ ವೃತ್ತದ, ಕಿರಣರಹಿತ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುವವನಿಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.
13.150.5
ज्योत्स्नायामात्मनश्छायां सच्छिद्रां यः प्रपश्यति ।
मृत्युं संवत्सरेणैव जानीयात्सुविचक्षणः ॥ १३.१५०.५ ॥
ಬೆಳದಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ರಂಧ್ರದೊಂದಿಗೆ ನೋಡುವವನಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮರಣ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿವೇಕಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
13.150.6
विशिरस्कां यदा छायां पश्येत्पुरुष आत्मनः ।
जानीयादात्मनो मृत्युं षाण्मासेनेह बुद्धिमान् ॥ १३.१५०.६ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ತಲೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ತನ್ನ ಮರಣ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
13.150.7
कर्णौ पिधाय हस्ताभ्यां शब्दं न शृणुते यदि ।
जानीयादात्मनो मृत्युं मासेनैव विचक्षणः ॥ १३.१५०.७ ॥
ಕೈಗಳಿಂದ ಎರಡೂ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರೂ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸದಿದ್ದರೆ, ವಿವೇಕಿ ತನ್ನ ಮರಣ ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
13.150.8
शवगन्धमुपाघ्राति अन्यद्वा सुरभिं नरः ।
देवतायतनस्थो वै सप्तरात्रेण मृत्युभाक् ॥ १३.१५०.८ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ಶವದ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಾಗಲೂ ಹೀಗಾದರೆ, ಅವನು ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.150.9
कर्णनासापनयनं दन्यदृष्टिविरागता ।
लुप्तसंज्ञं हि करणं सद्यो मृत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.९ ॥
ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಮೂಗಿನ ಸ್ಪರ್ಶ ನಷ್ಟ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ನಿರಾಸಕ್ತವಾಗುವುದು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದು — ಇವು ತಕ್ಷಣದ ಮರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
13.150.10
एवमेषामरिष्टानां पश्येदन्यतमं यदि ।
न तं कालं परीक्षेत यथाऽरिष्टं प्रकल्पितम् ॥ १३.१५०.१० ॥
ಈ ಮರಣ ಸೂಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದನ್ನು ಕಂಡರೆ, ಆ ಕಾಲವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಾರದು; ಸೂಚನೆ ಹೇಗೆ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.
13.150.11
अभ्यासेन तु कालस्य गच्छेत पुलिनं शुचि ।
तत्र प्राणान्प्रमुञ्चेत तमीशानमनुस्मरन् ॥ १३.१५०.११ ॥
ಅಭ್ಯಾಸದ ಮೂಲಕ, ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಮನುಷ್ಯನು ಪವಿತ್ರ ಮರಳುದಂಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಈಶಾನನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.
13.150.12
ततोऽन्यदेहमासाद्य गान्धर्वं स्थानमाप्नुयात् ।
तत्रस्थो वसते विंशत्पद्मानि सुहहाद्युतिः ॥ १३.१५०.१२ ॥
ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ಗಂಧರ್ವರ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಮಿತ್ರರಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಪದ್ಮ ಕಾಲ ಬಾಳುತ್ತಾನೆ.
13.150.13
गन्धर्वैश्चित्रसेनाद्यैः सहितः सत्कृतस्तथा ।
नीलवैडूर्यवर्णेन विमानेनावभासयन् ॥ १३.१५०.१३ ॥
ಚಿತ್ರಸೇನ ಮೊದಲಾದ ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ಕೂಡಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನೀಲವೈಡೂರ್ಯ ವರ್ಣದ ವಿಮಾನದಿಂದ (ಆಕಾಶವನ್ನು) ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ.
13.150.14
नभस्थलमदीनात्मा सार्धमप्सरसां गणैः ।
छन्दकामानुसारी च तत्रतत्र महीयते ॥ १३.१५०.१४ ॥
ಆಕಾಶಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ದೀನತೆಯಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳೊಡನೆ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.150.15
मोदतेऽमरतुल्यात्मा सदाऽमरगणैः सह ।
पतितश्च क्षये काले क्षणेन विमलद्युतिः ॥ १३.१५०.१५ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಸದಾ ದೇವಗಣಗಳೊಡನೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕಾಲ ಬಂದು (ಪುಣ್ಯ) ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.
13.150.16
वैश्यस्य बहुवित्तस्य कुलेऽग्र्ये बहुगोधने ।
अवाप्य तत्र वै जन्म स पूतो देवकर्मणा ॥ १३.१५०.१६ ॥
ಅಪಾರ ಧನವಂತ ವೈಶ್ಯನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ, ಬಹು ಗೋಧನವುಳ್ಳ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆದು, ಅವನು ದೇವಕರ್ಮದಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.150.17
छन्दसा जागतेनैव प्राप्तोपनयनं ततः ।
क्षौमवस्त्रोपकरणं द्विजत्वं समवाप्य तु ॥ १३.१५०.१७ ॥
ಜಾಗತ ಛಂದಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಉಪನಯನವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳುಳ್ಳವನಾಗಿ, ದ್ವಿಜತ್ವವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆದು.
13.150.18
अधीयमानो वेदार्थान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्तपस्वी जायते ततः ॥ १३.१५०.१८ ॥
ವೇದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿ, ಆಮೇಲೆ ತಪಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.150.19
अधीत्य दक्षिणां दत्त्वा गुरवे विधिपूर्वकम् ।
कृतदारः समुपैति गृहस्थव्रतमुत्तमम् ॥ १३.१५०.१९ ॥
ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಗುರುವಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವನು ಗೃಹಸ್ಥ ಧರ್ಮದ ಉತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.150.20
ददाति यजते चैव चज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ।
अग्निहोत्रमुपासन्वै जुह्वच्चैव यथाविधिः ॥ १३.१५०.२० ॥
ಅವನು ದಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅಧಿಕ ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿ ಆಹುತಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.150.21
धर्मं सञ्चिनुते नित्यं मृदुगामी जितेन्द्रियः ।
स कालपरिणामात्तु मृत्युना सम्प्रयुज्यते ॥ १३.१५०.२१ ॥
ಮೃದುವಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ಸದಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಚಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಕಾಲದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಅವನು ಮೃತ್ಯುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
13.150.22
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण कृतपात्रोपधानवान् ।
संस्कृतो देहमुत्सृज्य मरुद्भिरुपपद्यते ॥ १३.१५०.२२ ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತನಾದವನು, ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದಿಂಬನ್ನು ಸಿದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮರುತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
13.150.23
मरुद्भिः सहितश्चापि तुल्यतेजा महाद्युतिः ।
बालार्कसमवर्णेन विमानेन विराजता ॥ १३.१५०.२३ ॥
ಮರುತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಹಿತನಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನ, ಮಹಾಕಾಂತಿಯ, ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣದ ವಿಮಾನದಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.150.24
सुखं चरति तत्रस्तो गन्थर्वाप्सरसां गणैः ।
विरजोम्बरसंवीतस्तप्तकाञ्चनभूषणः ॥ १३.१५०.२४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಿರ್ಮಲ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ.
13.150.25
छन्दकामानुसारी च द्विगुणं कालमावसेत् ।
सन्निवर्तेत कालेन स्थानादस्मात्परिच्युतः ॥ १३.१५०.२५ ॥
ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವವನು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿ; ನಂತರ ಈ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಪತಿತನಾಗಿ, ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಹಿಂತಿರುಗಲಿ.
13.150.26
अवितृप्तविहारार्थो दिव्यभोगान्विहाय तु ।
सञ्जायते नृपकुले गजाश्वरथसंकुले ॥ १३.१५०.२६ ॥
ತೃಪ್ತಿಯಾಗದ ವಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಆನೆ ಕುದುರೆ ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.150.27
पार्थिवीं श्रियमापन्नः श्रीमान्धर्मपतिर्यथा ।
जन्मप्रभृति संस्कारं चौलोपनयनानि च ॥ १३.१५०.२७ ॥
ಭೂಮಿಯ ರಾಜ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಧರ್ಮಪತಿಯಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು ಜನನದಿಂದಲೇ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು, ಚೌಲ ಮತ್ತು ಉಪನಯನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.150.28
प्राप्य राजकुले तत्र यथावद्विधिपूर्वकम् ।
छ्दसा त्रैष्टुभेनेह द्विजत्वमुपनीयते ॥ १३.१५०.२८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಲದಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ತ್ರೈಷ್ಟುಭ ಛಂದಸ್ಸಿನಿಂದ ದ್ವಿಜತ್ವ ಪ್ರದಾನವಾಗುತ್ತದೆ.
13.150.29
अधीत्य वेदमखिलं धनुर्वेदं च मुख्यशः ।
समावृत्तस्ततः पित्रा यौवराज्येऽभिषिच्यते ॥ १३.१५०.२९ ॥
ಸಮಸ್ತ ವೇದವನ್ನು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಗುರುಕುಲದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ತಂದೆಯಿಂದ ಯುವರಾಜ ಪದವಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.150.30
कृतदारक्रियः श्रीमान्राज्यं सम्प्राप्य धर्मतः ।
प्रजाः पालयते सम्यक् षड्भागकृतसंविधिः ॥ १३.१५०.३० ॥
ವಿವಾಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ, ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.150.31
यज्ञैर्बहुभिरीजानः सम्यगाप्तार्थदक्षिणैः ।
प्रशासति महीं श्रीमान्राज्यमिन्द्रसमुद्युतिः ॥ १३.१५०.३१ ॥
ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತ, ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಪೂರ್ಣ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಾನೆ.
13.150.32
स्वधर्मनिरतो नित्यं पुत्रपौत्रसहायवान् ।
कालस्य वशमापन्नः प्राणांस्त्यजति संयुगे ॥ १३.१५०.३२ ॥
ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತನಾದ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರ ಸಹಾಯವುಳ್ಳ ಅವನು ಕಾಲದ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
13.150.33
देवराजस्य भवनमिन्द्रलोकमवाप्नुते ।
सम्पूज्यमानस्त्रिदिवैर्विचचार यथासुखम् ॥ १३.१५०.३३ ॥
ಅವನು ದೇವರಾಜನ ಭವನವಾದ ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.150.34
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिर्यथा देवपतिस्तथा ।
तैः स्तूयते बन्दिभिस्तु नानावाद्यैः प्रबोध्यते ॥ १३.१५०.३४ ॥
ದೇವಪತಿ ಇಂದ್ರನಂತೆಯೇ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಾದ ರಾಜರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅವನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಬಂದಿಜನರು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಾನಾ ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
13.150.35
दिव्यजाम्बूनदमयं भ्राजमानं समन्ततः ।
वराप्सरोभिः सम्पूर्णं देवगन्धर्वसेवितम् ॥ १३.१५०.३५ ॥
ದಿವ್ಯ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೊಳೆಯುವುದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ದೇವಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದದ್ದು.
13.150.36
यानमारुह्य विचरेद्यथा शक्रः शचीपतिः ।
स तत्र वसते षष्टिं पद्मानीह मुदान्वितः ॥ १३.१५०.३६ ॥
ಶಚೀಪತಿ ಶಕ್ರನು ವಾಹನವೇರಿ ಸಂಚರಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಹನವೇರಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತು ಪದ್ಮ ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.150.37
सर्वाँल्लोकाननुचरन्महर्द्धिरवभासयन् ।
अथ पुण्यक्षयात्तस्मात्स्थाप्यते भुवि भारत।
जायते च द्विजकुले वेदवेदाङ्गपारगे ॥ १३.१५०.३७ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ. ಆಗ, ಓ ಭಾರತ, ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದಾಗ ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ವೇದ-ವೇದಾಂಗ ಪಾರಂಗತ ದ್ವಿಜ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.