Mahābhārata · Adhyāya 13.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.150.1
शुश्रूषानिरतो नित्यमरिष्टान्युपलक्षयेत् ।
त्रैवार्षिकं द्विवार्षिकं वा वार्षिकं वा समुत्थितम् ॥ १३.१५०.१ ॥
Wer stets dem Dienst ergeben ist, soll die aufgetretenen Vorzeichen erkennen, die den Tod in drei Jahren, zwei Jahren oder einem Jahr anzeigen.
13.150.2
षाण्मासिकं मासिकं वा साप्तरात्रिकमेव वा ।
सर्वांस्तदर्थान्वा विद्यात्तेषां चिह्नानि लभयेत् ॥ १३.१५०.२ ॥
Man soll die Bedeutung aller dieser kennen, ob der Tod in sechs Monaten, einem Monat oder sieben Nächten kommt, und ihre Zeichen erlangen.
13.150.3
पुरुषं हिरण्मयं यस्तु तिष्ठन्तं दक्षिणामुखम् ।
लक्षयेदुत्तरेणैव मृत्युस्त्रैवार्षिको भवेत् ॥ १३.१५०.३ ॥
Wer einen goldenen Mann nach Süden gewandt stehen sieht und ihn vom Norden her wahrnimmt, dem droht der Tod innerhalb von drei Jahren.
13.150.4
शुद्धमण्डलमादित्यमरश्मिं सम्प्रपश्यतः ।
संवत्सरद्वयेनैव तस्य मत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.४ ॥
Wer die Sonne mit reinem Scheibenrand und ohne Strahlen klar sieht, dem ist der Tod innerhalb zweier Jahre anzusagen.
13.150.5
ज्योत्स्नायामात्मनश्छायां सच्छिद्रां यः प्रपश्यति ।
मृत्युं संवत्सरेणैव जानीयात्सुविचक्षणः ॥ १३.१५०.५ ॥
Der Weise soll wissen, dass, wer im Mondlicht seinen eigenen Schatten mit einem Loch darin sieht, innerhalb eines Jahres sterben wird.
13.150.6
विशिरस्कां यदा छायां पश्येत्पुरुष आत्मनः ।
जानीयादात्मनो मृत्युं षाण्मासेनेह बुद्धिमान् ॥ १३.१५०.६ ॥
Wenn ein Mensch seinen eigenen Schatten kopflos sieht, soll der Weise wissen, dass sein Tod innerhalb von sechs Monaten kommen wird.
13.150.7
कर्णौ पिधाय हस्ताभ्यां शब्दं न शृणुते यदि ।
जानीयादात्मनो मृत्युं मासेनैव विचक्षणः ॥ १३.१५०.७ ॥
Wenn ein Mensch, selbst wenn er beide Ohren mit den Händen verschließt, keinen Laut hört, so soll der Weise wissen, dass sein Tod innerhalb eines Monats eintritt.
13.150.8
शवगन्धमुपाघ्राति अन्यद्वा सुरभिं नरः ।
देवतायतनस्थो वै सप्तरात्रेण मृत्युभाक् ॥ १३.१५०.८ ॥
Riecht ein Mensch den Gestank eines Leichnams oder kann er keinen anderen Wohlgeruch wahrnehmen, und geschieht dies, während er in einem Götterheiligtum steht, so ist er innerhalb von sieben Nächten dem Tod verfallen.
13.150.9
कर्णनासापनयनं दन्यदृष्टिविरागता ।
लुप्तसंज्ञं हि करणं सद्यो मृत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.९ ॥
Der Verlust des Gefühls in Ohren und Nase, die Augen, die sich gleichgültig abwenden, und die Sinne, die das Bewusstsein verlieren – dies sind Zeichen unmittelbaren Todes.
13.150.10
एवमेषामरिष्टानां पश्येदन्यतमं यदि ।
न तं कालं परीक्षेत यथाऽरिष्टं प्रकल्पितम् ॥ १३.१५०.१० ॥
Sieht man nun eines dieser Todesvorzeichen, so soll man den Zeitpunkt nicht prüfen wollen; das Vorzeichen soll so angenommen werden, wie es festgelegt ist.
13.150.11
अभ्यासेन तु कालस्य गच्छेत पुलिनं शुचि ।
तत्र प्राणान्प्रमुञ्चेत तमीशानमनुस्मरन् ॥ १३.१५०.११ ॥
Durch Übung soll man zur rechten Zeit an eine reine Sandbank gehen; dort, beständig Īśāna gedenkend, soll man die Lebensatem loslassen.
13.150.12
ततोऽन्यदेहमासाद्य गान्धर्वं स्थानमाप्नुयात् ।
तत्रस्थो वसते विंशत्पद्मानि सुहहाद्युतिः ॥ १३.१५०.१२ ॥
Dann erlangt er einen anderen Leib und gelangt in den Ort der Gandharvas; dort verweilend, mit dem Glanz eines Freundes, lebt er zwanzig Padma-Zeiten.
13.150.13
गन्धर्वैश्चित्रसेनाद्यैः सहितः सत्कृतस्तथा ।
नीलवैडूर्यवर्णेन विमानेनावभासयन् ॥ १३.१५०.१३ ॥
Begleitet von den Gandharvas, angeführt von Citrasena, ebenso geehrt, den Himmel erhellend mit einem himmlischen Wagen in der Farbe des blauen Lapislazuli.
13.150.14
नभस्थलमदीनात्मा सार्धमप्सरसां गणैः ।
छन्दकामानुसारी च तत्रतत्र महीयते ॥ १३.१५०.१४ ॥
Durch die Weiten des Himmels ziehend mit unerschrockenem Geist, zusammen mit Scharen von Apsaras, seinem Wunsch folgend, wird er hier und dort geehrt.
13.150.15
मोदतेऽमरतुल्यात्मा सदाऽमरगणैः सह ।
पतितश्च क्षये काले क्षणेन विमलद्युतिः ॥ १३.१५०.१५ ॥
Von unsterblicher Art, freut er sich stets mit den Scharen der Unsterblichen; doch wenn die Zeit kommt und sein Verdienst erschöpft ist, fällt er im Nu, von reinem Glanz.
13.150.16
वैश्यस्य बहुवित्तस्य कुलेऽग्र्ये बहुगोधने ।
अवाप्य तत्र वै जन्म स पूतो देवकर्मणा ॥ १३.१५०.१६ ॥
Dort in der angesehenen Familie eines reichen Kaufmanns, reich an Vieh und Gut, geboren, wird er durch ein Werk der Götter geläutert.
13.150.17
छन्दसा जागतेनैव प्राप्तोपनयनं ततः ।
क्षौमवस्त्रोपकरणं द्विजत्वं समवाप्य तु ॥ १३.१५०.१७ ॥
Nachdem er die Einweihung eben mit dem Jāgata-Metrum empfangen hat, dann mit seidenen Gewändern und Gerät ausgestattet, hat er den Stand des Zweimalgeborenen vollständig erlangt.
13.150.18
अधीयमानो वेदार्थान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्तपस्वी जायते ततः ॥ १३.१५०.१८ ॥
Die Bedeutungen der Veden studierend, dem Dienst am Lehrer ergeben, ein keuscher Schüler, der den Zorn besiegt hat, wird dann zum Asketen.
13.150.19
अधीत्य दक्षिणां दत्त्वा गुरवे विधिपूर्वकम् ।
कृतदारः समुपैति गृहस्थव्रतमुत्तमम् ॥ १३.१५०.१९ ॥
Nachdem er die Veden studiert und dem Lehrer die vorgeschriebene Gabe gegeben hat, hat eine Frau genommen, tritt er in das höchste Gelübde des Hausvaters ein.
13.150.20
ददाति यजते चैव चज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ।
अग्निहोत्रमुपासन्वै जुह्वच्चैव यथाविधिः ॥ १३.१५०.२० ॥
Er gibt Gaben und opfert mit Opfern reicher Dakṣiṇā; den Agnihotra gemäß der Vorschrift pflegend, bringt er auch Spenden dar.
13.150.21
धर्मं सञ्चिनुते नित्यं मृदुगामी जितेन्द्रियः ।
स कालपरिणामात्तु मृत्युना सम्प्रयुज्यते ॥ १३.१५०.२१ ॥
Der sanft schreitende, seine Sinne beherrschende Mann sammelt beständig Dharma; doch im Lauf der Zeit wird er vom Tod ereilt.
13.150.22
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण कृतपात्रोपधानवान् ।
संस्कृतो देहमुत्सृज्य मरुद्भिरुपपद्यते ॥ १३.१५०.२२ ॥
Durch den Agnihotra geweiht, mit bereiteten Gefäßen und Kissen, durch Riten geläutert, verlässt er den Leib und gelangt zu den Maruts.
13.150.23
मरुद्भिः सहितश्चापि तुल्यतेजा महाद्युतिः ।
बालार्कसमवर्णेन विमानेन विराजता ॥ १३.१५०.२३ ॥
Mit den Maruts vereint, ihnen an Glanz gleich und von großer Strahlkraft, leuchtet er in einem himmlischen Wagen von der Farbe der aufgehenden Sonne.
13.150.24
सुखं चरति तत्रस्तो गन्थर्वाप्सरसां गणैः ।
विरजोम्बरसंवीतस्तप्तकाञ्चनभूषणः ॥ १३.१५०.२४ ॥
Dort wohnend, wandelt er glücklich unter Scharen von Gandharvas und Apsaras, in makellose Gewänder gehüllt und mit Schmuck aus geläutertem Gold geschmückt.
13.150.25
छन्दकामानुसारी च द्विगुणं कालमावसेत् ।
सन्निवर्तेत कालेन स्थानादस्मात्परिच्युतः ॥ १३.१५०.२५ ॥
Wer seinem eigenen Wunsch folgt, soll doppelt so lange dort verweilen; dann, von jenem Ort gefallen, kehrt er zur rechten Zeit zurück.
13.150.26
अवितृप्तविहारार्थो दिव्यभोगान्विहाय तु ।
सञ्जायते नृपकुले गजाश्वरथसंकुले ॥ १३.१५०.२६ ॥
Aus Verlangen nach unerfülltem Vergnügen, die göttlichen Freuden verlassend, wird er in einer königlichen Familie geboren, die voller Elefanten, Pferde und Streitwagen ist.
13.150.27
पार्थिवीं श्रियमापन्नः श्रीमान्धर्मपतिर्यथा ।
जन्मप्रभृति संस्कारं चौलोपनयनानि च ॥ १३.१५०.२७ ॥
Nachdem er königlichen Glanz erlangt hat, herrlich wie der Herr des Dharma, empfängt er von Geburt an die Weihe-Riten, die Tonsur und die Einweihung.
13.150.28
प्राप्य राजकुले तत्र यथावद्विधिपूर्वकम् ।
छ्दसा त्रैष्टुभेनेह द्विजत्वमुपनीयते ॥ १३.१५०.२८ ॥
Dort in der königlichen Familie angelangt, gehörig und nach Vorschrift, wird hier der Zustand des Zweimalgeborenen mit dem Tristubh-Vers verliehen.
13.150.29
अधीत्य वेदमखिलं धनुर्वेदं च मुख्यशः ।
समावृत्तस्ततः पित्रा यौवराज्येऽभिषिच्यते ॥ १३.१५०.२९ ॥
Nachdem er den gesamten Veda und vor allem die Bogenkunst studiert hat, wird er, zurückgekehrt, von seinem Vater zum Kronprinzen gesalbt.
13.150.30
कृतदारक्रियः श्रीमान्राज्यं सम्प्राप्य धर्मतः ।
प्रजाः पालयते सम्यक् षड्भागकृतसंविधिः ॥ १३.१५०.३० ॥
Nachdem er die Hochzeitsriten vollzogen hat, erlangt der Glanzvolle das Reich rechtmäßig, richtet die Abgabe eines Sechstels ein und beschützt seine Untertanen gut.
13.150.31
यज्ञैर्बहुभिरीजानः सम्यगाप्तार्थदक्षिणैः ।
प्रशासति महीं श्रीमान्राज्यमिन्द्रसमुद्युतिः ॥ १३.१५०.३१ ॥
Der Glanzvolle, der viele Opfer darbringt und die Dakṣiṇās vollständig gibt, dem Indra an Glanz gleich, regiert die Erde und das Reich.
13.150.32
स्वधर्मनिरतो नित्यं पुत्रपौत्रसहायवान् ।
कालस्य वशमापन्नः प्राणांस्त्यजति संयुगे ॥ १३.१५०.३२ ॥
Stets seiner eigenen Pflicht hingegeben, von Söhnen und Enkeln unterstützt, gerät er in die Gewalt der Zeit und gibt im Kampf sein Leben hin.
13.150.33
देवराजस्य भवनमिन्द्रलोकमवाप्नुते ।
सम्पूज्यमानस्त्रिदिवैर्विचचार यथासुखम् ॥ १३.१५०.३३ ॥
Er erreicht die Wohnstatt des Götterkönigs, die Welt Indras, und dort, von den Himmelsbewohnern geehrt, wandelt er mühelos umher.
13.150.34
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिर्यथा देवपतिस्तथा ।
तैः स्तूयते बन्दिभिस्तु नानावाद्यैः प्रबोध्यते ॥ १३.१५०.३४ ॥
So wie der Herr der Götter, so wird er von den königlichen Weisen gepriesen, die Verdienste erworben haben; Barden preisen ihn, und mit verschiedenen Instrumenten wird er geweckt.
13.150.35
दिव्यजाम्बूनदमयं भ्राजमानं समन्ततः ।
वराप्सरोभिः सम्पूर्णं देवगन्धर्वसेवितम् ॥ १३.१५०.३५ ॥
Aus göttlichem Jāmbūnada-Gold gefertigt, überall strahlend, erfüllt von vortrefflichen Apsarasen, von Göttern und Gandharvas umsorgt.
13.150.36
यानमारुह्य विचरेद्यथा शक्रः शचीपतिः ।
स तत्र वसते षष्टिं पद्मानीह मुदान्वितः ॥ १३.१५०.३६ ॥
So wie Śakra, der Gemahl der Śacī, ein Fahrzeug besteigt und umherzieht, so fährt auch er dort auf einem Fahrzeug umher; von Freude erfüllt, weilt er dort sechzig Padma-Zeiträume lang.
13.150.37
सर्वाँल्लोकाननुचरन्महर्द्धिरवभासयन् ।
अथ पुण्यक्षयात्तस्मात्स्थाप्यते भुवि भारत।
जायते च द्विजकुले वेदवेदाङ्गपारगे ॥ १३.१५०.३७ ॥
Alle Welten durchwandernd und sie mit großem Glanz erhellend. Dann, o Bhārata, wenn sein Verdienst erschöpft ist, wird er auf die Erde gesetzt und wird in einer Familie der Zweimalgeborenen geboren, die in den Veden und ihren Hilfswissenschaften bewandert sind.