മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.150.1
शुश्रूषानिरतो नित्यमरिष्टान्युपलक्षयेत् ।
त्रैवार्षिकं द्विवार्षिकं वा वार्षिकं वा समुत्थितम् ॥ १३.१५०.१ ॥
സേവനത്തിൽ എപ്പോഴും മുഴുകിയവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട അനിഷ്ടലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയണം; അവ മൂന്നു വർഷം, രണ്ടു വർഷം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിലെ മരണം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
13.150.2
षाण्मासिकं मासिकं वा साप्तरात्रिकमेव वा ।
सर्वांस्तदर्थान्वा विद्यात्तेषां चिह्नानि लभयेत् ॥ १३.१५०.२ ॥
ആറുമാസം, ഒരു മാസം അല്ലെങ്കിൽ ഏഴു രാത്രികൾക്കുള്ളിലെ മരണവും അവയുടെയെല്ലാം അർത്ഥവും അറിയണം; അവയുടെ ലക്ഷണങ്ങളും ഗ്രഹിക്കണം.
13.150.3
पुरुषं हिरण्मयं यस्तु तिष्ठन्तं दक्षिणामुखम् ।
लक्षयेदुत्तरेणैव मृत्युस्त्रैवार्षिको भवेत् ॥ १३.१५०.३ ॥
തെക്കോട്ടു മുഖമായി നിൽക്കുന്ന സ്വർണ്ണ പുരുഷനെ വടക്കുനിന്നു കാണുന്നവന് മൂന്നു വർഷത്തിനകം മരണം വരും.
13.150.4
शुद्धमण्डलमादित्यमरश्मिं सम्प्रपश्यतः ।
संवत्सरद्वयेनैव तस्य मत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.४ ॥
ശുദ്ധമായ വൃത്തവും രശ്മിയില്ലാത്തതുമായ സൂര്യനെ വ്യക്തമായി കാണുന്നവന് രണ്ടു വർഷത്തിനകം മരണം എന്നു പറയണം.
13.150.5
ज्योत्स्नायामात्मनश्छायां सच्छिद्रां यः प्रपश्यति ।
मृत्युं संवत्सरेणैव जानीयात्सुविचक्षणः ॥ १३.१५०.५ ॥
നിലാവിൽ തന്റെ നിഴൽ ദ്വാരത്തോടുകൂടി കാണുന്നവന് ഒരു വർഷത്തിനകം മരണം വരുമെന്ന് വിവേകി അറിയണം.
13.150.6
विशिरस्कां यदा छायां पश्येत्पुरुष आत्मनः ।
जानीयादात्मनो मृत्युं षाण्मासेनेह बुद्धिमान् ॥ १३.१५०.६ ॥
ഒരാൾ തന്റെ നിഴൽ തലയില്ലാതെ കാണുമ്പോൾ, ബുദ്ധിമാൻ തന്റെ മരണം ആറുമാസത്തിനകം എന്ന് അറിയണം.
13.150.7
कर्णौ पिधाय हस्ताभ्यां शब्दं न शृणुते यदि ।
जानीयादात्मनो मृत्युं मासेनैव विचक्षणः ॥ १३.१५०.७ ॥
കൈകൾ കൊണ്ട് രണ്ടു ചെവികളും അടച്ചിട്ടും ശബ്ദം കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, ബുദ്ധിമാൻ തന്റെ മരണം ഒരു മാസത്തിനകം എന്ന് അറിയണം.
13.150.8
शवगन्धमुपाघ्राति अन्यद्वा सुरभिं नरः ।
देवतायतनस्थो वै सप्तरात्रेण मृत्युभाक् ॥ १३.१५०.८ ॥
ഒരാൾ ശവഗന്ധം മണക്കുകയോ മറ്റ് സുഗന്ധം മണക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ, അവൻ ഏഴു രാത്രികൾക്കകം മരണത്തിന് വിധേയനാകും.
13.150.9
कर्णनासापनयनं दन्यदृष्टिविरागता ।
लुप्तसंज्ञं हि करणं सद्यो मृत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.९ ॥
ചെവിയും മൂക്കും അനുഭവശൂന്യമാകുന്നത്, കണ്ണുകൾ മറ്റൊരിടത്തേക്ക് വിരക്തമായി തിരിയുന്നത്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് — ഇവ ഉടനടി മരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.
13.150.10
एवमेषामरिष्टानां पश्येदन्यतमं यदि ।
न तं कालं परीक्षेत यथाऽरिष्टं प्रकल्पितम् ॥ १३.१५०.१० ॥
ഈ മരണ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് കണ്ടാൽ, ആ കാലത്തെ പരീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല; ലക്ഷണം നിശ്ചയിച്ചതുപോലെ തന്നെ അതിനെ അംഗീകരിക്കണം.
13.150.11
अभ्यासेन तु कालस्य गच्छेत पुलिनं शुचि ।
तत्र प्राणान्प्रमुञ्चेत तमीशानमनुस्मरन् ॥ १३.१५०.११ ॥
അഭ്യാസത്താൽ, കാലമെത്തുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ പവിത്രമായ മണൽത്തിട്ടയിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ ഈശാനനെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് പ്രാണൻ വെടിയണം.
13.150.12
ततोऽन्यदेहमासाद्य गान्धर्वं स्थानमाप्नुयात् ।
तत्रस्थो वसते विंशत्पद्मानि सुहहाद्युतिः ॥ १३.१५०.१२ ॥
പിന്നീട് മറ്റൊരു ശരീരം നേടി ഗന്ധർവ്വലോകത്തെത്തുന്നു; അവിടെ വസിച്ച്, സുഹൃത്തുക്കളുടേതുപോലെ പ്രകാശത്തോടെ ഇരുപത് പദ്മകാലം ജീവിക്കുന്നു.
13.150.13
गन्धर्वैश्चित्रसेनाद्यैः सहितः सत्कृतस्तथा ।
नीलवैडूर्यवर्णेन विमानेनावभासयन् ॥ १३.१५०.१३ ॥
ചിത്രസേനൻ മുതലായ ഗന്ധർവന്മാരോടുകൂടി, അതുപോലെ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനായി, നീലവൈഡൂര്യ വർണ്ണമുള്ള വിമാനത്താൽ (ആകാശത്തെ) പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
13.150.14
नभस्थलमदीनात्मा सार्धमप्सरसां गणैः ।
छन्दकामानुसारी च तत्रतत्र महीयते ॥ १३.१५०.१४ ॥
ആകാശപ്രദേശത്ത്, ദീനതയില്ലാത്ത മനസ്സോടെ, അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങളോടൊപ്പം, ഇഷ്ടാനുസരണം സഞ്ചരിച്ച്, അവിടെയിവിടെ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.150.15
मोदतेऽमरतुल्यात्मा सदाऽमरगणैः सह ।
पतितश्च क्षये काले क्षणेन विमलद्युतिः ॥ १३.१५०.१५ ॥
ദേവതുല്യമായ മനസ്സോടെ, എപ്പോഴും ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു; കാലം വന്ന് (പുണ്യം) ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, ഒരു നിമിഷത്തിൽ വിമല കാന്തിയുള്ളവൻ വീഴുന്നു.
13.150.16
वैश्यस्य बहुवित्तस्य कुलेऽग्र्ये बहुगोधने ।
अवाप्य तत्र वै जन्म स पूतो देवकर्मणा ॥ १३.१५०.१६ ॥
വളരെ സമ്പത്തുള്ള വൈശ്യന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ കുലത്തിൽ, ധാരാളം ഗോധനമുള്ള കുടുംബത്തിൽ അവിടെ ജന്മം ലഭിച്ച്, അവൻ ദേവകർമ്മത്താൽ പവിത്രനാകുന്നു.
13.150.17
छन्दसा जागतेनैव प्राप्तोपनयनं ततः ।
क्षौमवस्त्रोपकरणं द्विजत्वं समवाप्य तु ॥ १३.१५०.१७ ॥
ജാഗത ഛന്ദസ്സോടെ ഉപനയനം ലഭിച്ച്, പിന്നെ പട്ടുവസ്ത്രവും ഉപകരണങ്ങളുമുള്ളവനായി, ദ്വിജത്വം പൂർണ്ണമായി നേടി.
13.150.18
अधीयमानो वेदार्थान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्तपस्वी जायते ततः ॥ १३.१५०.१८ ॥
വേദാർത്ഥങ്ങൾ പഠിച്ചുകൊണ്ട്, ഗുരുശുശ്രൂഷയിൽ രമിച്ച്, ബ്രഹ്മചാരിയായി, ക്രോധം ജയിച്ചവനായി, പിന്നെ തപസ്വിയാകുന്നു.
13.150.19
अधीत्य दक्षिणां दत्त्वा गुरवे विधिपूर्वकम् ।
कृतदारः समुपैति गृहस्थव्रतमुत्तमम् ॥ १३.१५०.१९ ॥
വേദം പഠിച്ച്, ഗുരുവിന് വിധിപ്രകാരം ദക്ഷിണ നൽകി, ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചവൻ ഗൃഹസ്ഥധർമ്മത്തിന്റെ ഉത്തമവ്രതത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
13.150.20
ददाति यजते चैव चज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ।
अग्निहोत्रमुपासन्वै जुह्वच्चैव यथाविधिः ॥ १३.१५०.२० ॥
അവൻ ദാനം ചെയ്യുന്നു; ധാരാളം ദക്ഷിണയോടെ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നു; വിധിപ്രകാരം അഗ്നിഹോത്രം ഉപാസിച്ച് ഹോമവും ചെയ്യുന്നു.
13.150.21
धर्मं सञ्चिनुते नित्यं मृदुगामी जितेन्द्रियः ।
स कालपरिणामात्तु मृत्युना सम्प्रयुज्यते ॥ १३.१५०.२१ ॥
മൃദുവായി നടക്കുന്നവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനുമായവൻ എപ്പോഴും ധർമ്മം സഞ്ചയിക്കുന്നു; എന്നാൽ കാലപരിണാമത്താൽ അവൻ മൃത്യുവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു.
13.150.22
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण कृतपात्रोपधानवान् ।
संस्कृतो देहमुत्सृज्य मरुद्भिरुपपद्यते ॥ १३.१५०.२२ ॥
അഗ്നിഹോത്രത്താൽ സംസ്കൃതനും പാത്രങ്ങളും ഉപധാനവും ഒരുക്കിയവനും സംസ്കാരങ്ങളോടെ ശരീരം വിട്ട് മരുത്തുക്കളിൽ ചേരുന്നു.
13.150.23
मरुद्भिः सहितश्चापि तुल्यतेजा महाद्युतिः ।
बालार्कसमवर्णेन विमानेन विराजता ॥ १३.१५०.२३ ॥
മരുത്തുക്കളോടൊപ്പം, അവരോട് തുല്യതേജസ്സും മഹാകാന്തിയുമുള്ളവനായി, ഉദയസൂര്യവർണ്ണമുള്ള തിളങ്ങുന്ന വിമാനത്താൽ വിരാജിക്കുന്നു.
13.150.24
सुखं चरति तत्रस्तो गन्थर्वाप्सरसां गणैः ।
विरजोम्बरसंवीतस्तप्तकाञ्चनभूषणः ॥ १३.१५०.२४ ॥
അവിടെ വസിച്ച്, ഗന്ധർവന്മാരുടെയും അപ്സരസ്സുകളുടെയും സംഘങ്ങളോടൊപ്പം സുഖമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; നിർമ്മലവസ്ത്രം ധരിച്ച്, തപ്തസ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി.
13.150.25
छन्दकामानुसारी च द्विगुणं कालमावसेत् ।
सन्निवर्तेत कालेन स्थानादस्मात्परिच्युतः ॥ १३.१५०.२५ ॥
സ്വേച്ഛയ്ക്കനുസരിച്ച് നടക്കുന്നവൻ ഇരട്ടി കാലം അവിടെ വസിക്കട്ടെ; പിന്നീട് ഈ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് വീണ്, കാലമാകുമ്പോൾ തിരിച്ചുവരട്ടെ.
13.150.26
अवितृप्तविहारार्थो दिव्यभोगान्विहाय तु ।
सञ्जायते नृपकुले गजाश्वरथसंकुले ॥ १३.१५०.२६ ॥
തൃപ്തിയാകാത്ത വിഹാരത്തിനായി ദിവ്യ ഭോഗങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ രാജകുലത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.150.27
पार्थिवीं श्रियमापन्नः श्रीमान्धर्मपतिर्यथा ।
जन्मप्रभृति संस्कारं चौलोपनयनानि च ॥ १३.१५०.२७ ॥
ഭൂമിയിലെ രാജശ്രീ നേടി, ധർമ്മപതിയെപ്പോലെ തേജസ്വിയായ അവൻ ജനനം മുതൽ സംസ്കാരങ്ങളും ചൗല, ഉപനയന ചടങ്ങുകളും സ്വീകരിക്കുന്നു.
13.150.28
प्राप्य राजकुले तत्र यथावद्विधिपूर्वकम् ।
छ्दसा त्रैष्टुभेनेह द्विजत्वमुपनीयते ॥ १३.१५०.२८ ॥
അവിടെ രാജകുലത്തിൽ യഥാവിധി, വിധിപ്രകാരം, ഇവിടെ ത്രൈഷ്ടുഭ ഛന്ദസ്സിനാൽ ദ്വിജത്വം നൽകപ്പെടുന്നു.
13.150.29
अधीत्य वेदमखिलं धनुर्वेदं च मुख्यशः ।
समावृत्तस्ततः पित्रा यौवराज्येऽभिषिच्यते ॥ १३.१५०.२९ ॥
സമ്പൂർണ വേദവും പ്രധാനമായി ധനുർവേദവും പഠിച്ച്, ഗുരുകുലത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങി, പിതാവ് യുവരാജപദവിയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു.
13.150.30
कृतदारक्रियः श्रीमान्राज्यं सम्प्राप्य धर्मतः ।
प्रजाः पालयते सम्यक् षड्भागकृतसंविधिः ॥ १३.१५०.३० ॥
വിവാഹകർമ്മം നിർവഹിച്ച ആ തേജസ്വി, ധർമ്മപ്രകാരം രാജ്യം നേടി, ആറിലൊന്ന് നികുതി ക്രമം സ്ഥാപിച്ച്, പ്രജകളെ നന്നായി പാലിക്കുന്നു.
13.150.31
यज्ञैर्बहुभिरीजानः सम्यगाप्तार्थदक्षिणैः ।
प्रशासति महीं श्रीमान्राज्यमिन्द्रसमुद्युतिः ॥ १३.१५०.३१ ॥
അനേകം യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്തും യഥാവിധി പൂർണ്ണ ദക്ഷിണകൾ നൽകിയും, ഇന്ദ്രതുല്യ തേജസ്സുള്ള ആ ശ്രീമാൻ ഭൂമിയും രാജ്യവും ഭരിക്കുന്നു.
13.150.32
स्वधर्मनिरतो नित्यं पुत्रपौत्रसहायवान् ।
कालस्य वशमापन्नः प्राणांस्त्यजति संयुगे ॥ १३.१५०.३२ ॥
സ്വധർമ്മത്തിൽ എപ്പോഴും നിരതനായി, പുത്രപൗത്രന്മാരുടെ സഹായമുള്ള അവൻ കാലവശനായി യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണൻ വെടിയുന്നു.
13.150.33
देवराजस्य भवनमिन्द्रलोकमवाप्नुते ।
सम्पूज्यमानस्त्रिदिवैर्विचचार यथासुखम् ॥ १३.१५०.३३ ॥
ദേവരാജന്റെ ഭവനമായ ഇന്ദ്രലോകം അവൻ പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെ സ്വർഗവാസികളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് സുഖമായി വിഹരിക്കുന്നു.
13.150.34
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिर्यथा देवपतिस्तथा ।
तैः स्तूयते बन्दिभिस्तु नानावाद्यैः प्रबोध्यते ॥ १३.१५०.३४ ॥
ദേവപതിയായ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, പുണ്യകർമ്മികളായ രാജർഷിമാരാൽ അവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു; ബന്ദികൾ അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു, പലതരം വാദ്യങ്ങളാൽ അവൻ ഉണർത്തപ്പെടുന്നു.
13.150.35
दिव्यजाम्बूनदमयं भ्राजमानं समन्ततः ।
वराप्सरोभिः सम्पूर्णं देवगन्धर्वसेवितम् ॥ १३.१५०.३५ ॥
ദിവ്യമായ ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണത്താൽ നിർമ്മിതം, എല്ലാ വശങ്ങളിലും പ്രകാശിക്കുന്നത്, ശ്രേഷ്ഠ അപ്സരസ്സുകളാൽ നിറഞ്ഞത്, ദേവഗന്ധർവന്മാരാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നത്.
13.150.36
यानमारुह्य विचरेद्यथा शक्रः शचीपतिः ।
स तत्र वसते षष्टिं पद्मानीह मुदान्वितः ॥ १३.१५०.३६ ॥
ശചീപതിയായ ശക്രൻ വാഹനമേറി സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ അവിടെ വാഹനമേറി വിഹരിക്കുന്നു; ആനന്ദത്തോടെ അവൻ അവിടെ അറുപത് പദ്മകാലം വസിക്കുന്നു.
13.150.37
सर्वाँल्लोकाननुचरन्महर्द्धिरवभासयन् ।
अथ पुण्यक्षयात्तस्मात्स्थाप्यते भुवि भारत।
जायते च द्विजकुले वेदवेदाङ्गपारगे ॥ १३.१५०.३७ ॥
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ച്, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ അവയെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്. പിന്നീട്, ഓ ഭാരതാ, പുണ്യം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; വേദ-വേദാംഗ പാരംഗതനായ ദ്വിജ കുലത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.