Mahābhārata · Adhyāya 13.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.150.1
शुश्रूषानिरतो नित्यमरिष्टान्युपलक्षयेत् ।
त्रैवार्षिकं द्विवार्षिकं वा वार्षिकं वा समुत्थितम् ॥ १३.१५०.१ ॥
Quem está sempre dedicado ao serviço deve reconhecer os presságios que surgiram, que indicam a morte em três anos, dois anos ou um ano.
13.150.2
षाण्मासिकं मासिकं वा साप्तरात्रिकमेव वा ।
सर्वांस्तदर्थान्वा विद्यात्तेषां चिह्नानि लभयेत् ॥ १३.१५०.२ ॥
Deve-se conhecer o significado de todos eles, seja a morte em seis meses, um mês ou sete noites, e obter os seus sinais.
13.150.3
पुरुषं हिरण्मयं यस्तु तिष्ठन्तं दक्षिणामुखम् ।
लक्षयेदुत्तरेणैव मृत्युस्त्रैवार्षिको भवेत् ॥ १३.१५०.३ ॥
Quem vê um homem dourado de pé voltado para o sul, percebendo-o do norte, terá a morte em três anos.
13.150.4
शुद्धमण्डलमादित्यमरश्मिं सम्प्रपश्यतः ।
संवत्सरद्वयेनैव तस्य मत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.४ ॥
Para quem vê claramente o sol, de disco puro e sem raios, deve-se anunciar a morte em dois anos.
13.150.5
ज्योत्स्नायामात्मनश्छायां सच्छिद्रां यः प्रपश्यति ।
मृत्युं संवत्सरेणैव जानीयात्सुविचक्षणः ॥ १३.१५०.५ ॥
O sábio deve saber que quem vê sua própria sombra com um buraco à luz do luar morrerá em um ano.
13.150.6
विशिरस्कां यदा छायां पश्येत्पुरुष आत्मनः ।
जानीयादात्मनो मृत्युं षाण्मासेनेह बुद्धिमान् ॥ १३.१५०.६ ॥
Quando uma pessoa vê sua própria sombra sem cabeça, o sábio deve saber que sua morte virá em seis meses.
13.150.7
कर्णौ पिधाय हस्ताभ्यां शब्दं न शृणुते यदि ।
जानीयादात्मनो मृत्युं मासेनैव विचक्षणः ॥ १३.१५०.७ ॥
Se, mesmo tapando os ouvidos com as mãos, alguém não ouvir nenhum som, o sábio deve saber que sua morte virá dentro de um mês.
13.150.8
शवगन्धमुपाघ्राति अन्यद्वा सुरभिं नरः ।
देवतायतनस्थो वै सप्तरात्रेण मृत्युभाक् ॥ १३.१५०.८ ॥
Se um homem sente o cheiro de um cadáver, ou não consegue sentir nenhum outro perfume, e isso acontece estando ele num templo dos deuses, estará sujeito à morte em sete noites.
13.150.9
कर्णनासापनयनं दन्यदृष्टिविरागता ।
लुप्तसंज्ञं हि करणं सद्यो मृत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.९ ॥
A perda da sensibilidade nos ouvidos e no nariz, os olhos que se afastam com indiferença e os sentidos que perdem a consciência: estes devem ser tomados como sinais de morte imediata.
13.150.10
एवमेषामरिष्टानां पश्येदन्यतमं यदि ।
न तं कालं परीक्षेत यथाऽरिष्टं प्रकल्पितम् ॥ १३.१५०.१० ॥
Assim, se alguém vir qualquer um destes presságios de morte, não deve tentar testar o tempo; o presságio deve ser aceito como foi estabelecido.
13.150.11
अभ्यासेन तु कालस्य गच्छेत पुलिनं शुचि ।
तत्र प्राणान्प्रमुञ्चेत तमीशानमनुस्मरन् ॥ १३.१५०.११ ॥
Pela prática, quando chegar o momento, deve-se ir a uma margem de areia pura; ali, lembrando-se constantemente de Īśāna, deve-se abandonar os alentos da vida.
13.150.12
ततोऽन्यदेहमासाद्य गान्धर्वं स्थानमाप्नुयात् ।
तत्रस्थो वसते विंशत्पद्मानि सुहहाद्युतिः ॥ १३.१५०.१२ ॥
Depois, obtendo outro corpo, alcança a morada dos Gandharvas; ali habitando, dotado do esplendor de um amigo, vive vinte períodos de padma.
13.150.13
गन्धर्वैश्चित्रसेनाद्यैः सहितः सत्कृतस्तथा ।
नीलवैडूर्यवर्णेन विमानेनावभासयन् ॥ १३.१५०.१३ ॥
Acompanhado pelos Gandharvas, liderados por Citrasena, igualmente honrado, iluminando o céu com um carro celestial da cor do lápis-lazúli azul.
13.150.14
नभस्थलमदीनात्मा सार्धमप्सरसां गणैः ।
छन्दकामानुसारी च तत्रतत्र महीयते ॥ १३.१५०.१४ ॥
Percorrendo a extensão do céu com espírito destemido, junto a grupos de apsarases, seguindo sua vontade, é honrado aqui e ali.
13.150.15
मोदतेऽमरतुल्यात्मा सदाऽमरगणैः सह ।
पतितश्च क्षये काले क्षणेन विमलद्युतिः ॥ १३.१५०.१५ ॥
De espírito semelhante ao dos imortais, sempre se regozija com as hostes imortais; mas quando chega o tempo e seu mérito se esgota, cai num instante, de brilho puro.
13.150.16
वैश्यस्य बहुवित्तस्य कुलेऽग्र्ये बहुगोधने ।
अवाप्य तत्र वै जन्म स पूतो देवकर्मणा ॥ १३.१५०.१६ ॥
Tendo obtido ali o nascimento na ilustre família de um rico mercador, abundante em gado e riqueza, é purificado por um feito dos deuses.
13.150.17
छन्दसा जागतेनैव प्राप्तोपनयनं ततः ।
क्षौमवस्त्रोपकरणं द्विजत्वं समवाप्य तु ॥ १३.१५०.१७ ॥
Tendo recebido a iniciação justamente com o metro Jāgata, então equipado com vestes de seda e utensílios, tendo plenamente alcançado a condição de duas vezes nascido.
13.150.18
अधीयमानो वेदार्थान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्तपस्वी जायते ततः ॥ १३.१५०.१८ ॥
Estudando os sentidos dos Vedas, dedicado ao serviço do mestre, sendo um brahmacārin que venceu a ira, então se torna um asceta.
13.150.19
अधीत्य दक्षिणां दत्त्वा गुरवे विधिपूर्वकम् ।
कृतदारः समुपैति गृहस्थव्रतमुत्तमम् ॥ १३.१५०.१९ ॥
Tendo estudado os Vedas e dado ao mestre a oferta devida segundo o rito, tendo tomado esposa, ele entra no voto supremo do chefe de família.
13.150.20
ददाति यजते चैव चज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ।
अग्निहोत्रमुपासन्वै जुह्वच्चैव यथाविधिः ॥ १३.१५०.२० ॥
Ele dá presentes e sacrifica com sacrifícios de abundantes dakṣiṇās; cultivando o agnihotra segundo a regra, também faz oblações.
13.150.21
धर्मं सञ्चिनुते नित्यं मृदुगामी जितेन्द्रियः ।
स कालपरिणामात्तु मृत्युना सम्प्रयुज्यते ॥ १३.१५०.२१ ॥
O homem de passo suave e sentidos dominados acumula sempre o dharma; mas, com o curso do tempo, a morte o alcança.
13.150.22
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण कृतपात्रोपधानवान् ।
संस्कृतो देहमुत्सृज्य मरुद्भिरुपपद्यते ॥ १३.१५०.२२ ॥
Consagrado com o agnihotra, com os vasos e a almofada preparados, purificado pelos ritos, ele deixa o corpo e alcança os Marutas.
13.150.23
मरुद्भिः सहितश्चापि तुल्यतेजा महाद्युतिः ।
बालार्कसमवर्णेन विमानेन विराजता ॥ १३.१५०.२३ ॥
Acompanhado pelos Marutas, igual a eles em brilho e de grande esplendor, ele resplandece num carro celeste da cor do sol nascente.
13.150.24
सुखं चरति तत्रस्तो गन्थर्वाप्सरसां गणैः ।
विरजोम्बरसंवीतस्तप्तकाञ्चनभूषणः ॥ १३.१५०.२४ ॥
Morando ali, ele se move feliz entre as hostes de gandharvas e apsaras, vestido com roupas imaculadas e adornado com joias de ouro fundido.
13.150.25
छन्दकामानुसारी च द्विगुणं कालमावसेत् ।
सन्निवर्तेत कालेन स्थानादस्मात्परिच्युतः ॥ १३.१५०.२५ ॥
Quem segue o próprio desejo deve morar lá o dobro do tempo; depois, caído daquele lugar, retorna no tempo devido.
13.150.26
अवितृप्तविहारार्थो दिव्यभोगान्विहाय तु ।
सञ्जायते नृपकुले गजाश्वरथसंकुले ॥ १३.१५०.२६ ॥
Pelo desejo de prazer não saciado, abandonando os gozos divinos, nasce numa família real repleta de elefantes, cavalos e carros.
13.150.27
पार्थिवीं श्रियमापन्नः श्रीमान्धर्मपतिर्यथा ।
जन्मप्रभृति संस्कारं चौलोपनयनानि च ॥ १३.१५०.२७ ॥
Tendo obtido o esplendor terreno, glorioso como o senhor do dharma, desde o nascimento recebe os ritos consagratórios, a tonsura e a iniciação.
13.150.28
प्राप्य राजकुले तत्र यथावद्विधिपूर्वकम् ।
छ्दसा त्रैष्टुभेनेह द्विजत्वमुपनीयते ॥ १३.१५०.२८ ॥
Tendo alcançado ali a família real, devidamente e segundo a regra, aqui se confere o estado de duas vezes nascido pelo metro tristubh.
13.150.29
अधीत्य वेदमखिलं धनुर्वेदं च मुख्यशः ।
समावृत्तस्ततः पित्रा यौवराज्येऽभिषिच्यते ॥ १३.१५०.२९ ॥
Tendo estudado todo o Veda e principalmente a ciência do arco, ao retornar, é ungido príncipe herdeiro por seu pai.
13.150.30
कृतदारक्रियः श्रीमान्राज्यं सम्प्राप्य धर्मतः ।
प्रजाः पालयते सम्यक् षड्भागकृतसंविधिः ॥ १३.१५०.३० ॥
Tendo cumprido os ritos do casamento, o glorioso, tendo obtido o reino conforme o dharma e estabelecido o imposto de um sexto, protege bem seus súditos.
13.150.31
यज्ञैर्बहुभिरीजानः सम्यगाप्तार्थदक्षिणैः ।
प्रशासति महीं श्रीमान्राज्यमिन्द्रसमुद्युतिः ॥ १३.१५०.३१ ॥
Realizando muitos sacrifícios e dando plenamente as dakṣiṇās, aquele glorioso, igual em esplendor a Indra, governa a terra e o reino.
13.150.32
स्वधर्मनिरतो नित्यं पुत्रपौत्रसहायवान् ।
कालस्य वशमापन्नः प्राणांस्त्यजति संयुगे ॥ १३.१५०.३२ ॥
Sempre dedicado ao seu próprio dever, com filhos e netos como auxiliares, cai sob o poder do tempo e entrega a vida na batalha.
13.150.33
देवराजस्य भवनमिन्द्रलोकमवाप्नुते ।
सम्पूज्यमानस्त्रिदिवैर्विचचार यथासुखम् ॥ १३.१५०.३३ ॥
Alcança a morada do rei dos deuses, o mundo de Indra, e lá, honrado pelos habitantes do céu, vagueia com prazer.
13.150.34
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिर्यथा देवपतिस्तथा ।
तैः स्तूयते बन्दिभिस्तु नानावाद्यैः प्रबोध्यते ॥ १३.१५०.३४ ॥
Assim como o senhor dos deuses, é louvado pelos reis sábios que praticaram obras meritórias; bardos o celebram e ele é despertado com diversos instrumentos.
13.150.35
दिव्यजाम्बूनदमयं भ्राजमानं समन्ततः ।
वराप्सरोभिः सम्पूर्णं देवगन्धर्वसेवितम् ॥ १३.१५०.३५ ॥
Feito de ouro divino do Jāmbūnada, resplandecente por todos os lados, cheio de excelentes apsaras, servido por deuses e gandharvas.
13.150.36
यानमारुह्य विचरेद्यथा शक्रः शचीपतिः ।
स तत्र वसते षष्टिं पद्मानीह मुदान्वितः ॥ १३.१५०.३६ ॥
Assim como Śakra, senhor de Śacī, sobe num veículo e vagueia, ele, montado num veículo, vagueia ali; cheio de alegria, habita ali sessenta períodos de padma.
13.150.37
सर्वाँल्लोकाननुचरन्महर्द्धिरवभासयन् ।
अथ पुण्यक्षयात्तस्मात्स्थाप्यते भुवि भारत।
जायते च द्विजकुले वेदवेदाङ्गपारगे ॥ १३.१५०.३७ ॥
Percorrendo todos os mundos, iluminando-os com grande esplendor. Então, ó Bhārata, quando seu mérito se esgota, ele é colocado sobre a terra e nasce em uma família de dvijas, mestres dos Vedas e de seus membros.