மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.150.1
शुश्रूषानिरतो नित्यमरिष्टान्युपलक्षयेत् ।
त्रैवार्षिकं द्विवार्षिकं वा वार्षिकं वा समुत्थितम् ॥ १३.१५०.१ ॥
சேவையில் எப்போதும் ஈடுபட்டவன் தோன்றிய அபசகுனங்களை அறிய வேண்டும்; அவை மூன்று ஆண்டுகள், இரண்டு ஆண்டுகள் அல்லது ஓராண்டில் மரணத்தைக் குறிக்கும்.
13.150.2
षाण्मासिकं मासिकं वा साप्तरात्रिकमेव वा ।
सर्वांस्तदर्थान्वा विद्यात्तेषां चिह्नानि लभयेत् ॥ १३.१५०.२ ॥
ஆறு மாதங்கள், ஒரு மாதம் அல்லது ஏழு இரவுகளில் வரும் மரணத்தையும், அவற்றின் அனைத்துப் பொருளையும் அறிய வேண்டும்; அவற்றின் அடையாளங்களையும் பெற வேண்டும்.
13.150.3
पुरुषं हिरण्मयं यस्तु तिष्ठन्तं दक्षिणामुखम् ।
लक्षयेदुत्तरेणैव मृत्युस्त्रैवार्षिको भवेत् ॥ १३.१५०.३ ॥
தங்க நிற மனிதன் தெற்கு நோக்கி நிற்பதைக் கண்டு, வடக்கிலிருந்து அவனைக் காண்பவனுக்கு மரணம் மூன்று ஆண்டுகளில் வரும்.
13.150.4
शुद्धमण्डलमादित्यमरश्मिं सम्प्रपश्यतः ।
संवत्सरद्वयेनैव तस्य मत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.४ ॥
தூய வட்டமும் ஒளியற்ற கதிருமான சூரியனை நன்கு காண்பவனுக்கு, இரண்டு ஆண்டுகளில் மரணம் என்று அறிவிக்க வேண்டும்.
13.150.5
ज्योत्स्नायामात्मनश्छायां सच्छिद्रां यः प्रपश्यति ।
मृत्युं संवत्सरेणैव जानीयात्सुविचक्षणः ॥ १३.१५०.५ ॥
நிலவொளியில் தன் நிழலில் துளையுடன் காண்பவன், ஓராண்டில் மரணம் அடைவான் என்று நுண்ணறிவாளன் அறிய வேண்டும்.
13.150.6
विशिरस्कां यदा छायां पश्येत्पुरुष आत्मनः ।
जानीयादात्मनो मृत्युं षाण्मासेनेह बुद्धिमान् ॥ १३.१५०.६ ॥
ஒரு மனிதன் தன் நிழலைத் தலையற்றதாகக் காணும்போது, அறிவாளி தன் மரணம் ஆறு மாதங்களில் என்று அறிய வேண்டும்.
13.150.7
कर्णौ पिधाय हस्ताभ्यां शब्दं न शृणुते यदि ।
जानीयादात्मनो मृत्युं मासेनैव विचक्षणः ॥ १३.१५०.७ ॥
கைகளால் இரு காதுகளையும் மூடிக்கொண்டும் ஒலியைக் கேட்க முடியாவிட்டால், விவேகி தனது மரணம் ஒரு மாதத்திற்குள் என்று அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.
13.150.8
शवगन्धमुपाघ्राति अन्यद्वा सुरभिं नरः ।
देवतायतनस्थो वै सप्तरात्रेण मृत्युभाक् ॥ १३.१५०.८ ॥
ஒருவன் பிணத்தின் நாற்றத்தை முகர்ந்தாலும், அல்லது வேறு நறுமணத்தை முகர முடியாவிட்டாலும், கோயிலில் நின்றுகொண்டிருக்கும்போதும் அவ்வாறு நேர்ந்தால், அவன் ஏழு இரவுகளில் மரணத்தை அடைவான்.
13.150.9
कर्णनासापनयनं दन्यदृष्टिविरागता ।
लुप्तसंज्ञं हि करणं सद्यो मृत्युं समादिशेत् ॥ १३.१५०.९ ॥
காதும் மூக்கும் உணர்வற்றுப் போவது, கண்கள் வேறு பக்கம் விலகிப் பார்ப்பது, புலன்களின் உணர்வு மறைவது — இவை உடனடி மரணத்தைக் குறிக்கும் என்று அறிய வேண்டும்.
13.150.10
एवमेषामरिष्टानां पश्येदन्यतमं यदि ।
न तं कालं परीक्षेत यथाऽरिष्टं प्रकल्पितम् ॥ १३.१५०.१० ॥
இவ்வாறு இந்த மரண அறிகுறிகளில் ஏதேனும் ஒன்றைக் கண்டால், அந்தக் காலத்தை ஆராயக்கூடாது; அறிகுறி எவ்வாறு நிர்ணயிக்கப்பட்டதோ அவ்வாறே அதை ஏற்க வேண்டும்.
13.150.11
अभ्यासेन तु कालस्य गच्छेत पुलिनं शुचि ।
तत्र प्राणान्प्रमुञ्चेत तमीशानमनुस्मरन् ॥ १३.१५०.११ ॥
பயிற்சியால், காலம் வரும்போது ஒருவன் தூய மணற்திட்டுக்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே ஈசானனை நினைத்தவாறே உயிர்களை விட வேண்டும்.
13.150.12
ततोऽन्यदेहमासाद्य गान्धर्वं स्थानमाप्नुयात् ।
तत्रस्थो वसते विंशत्पद्मानि सुहहाद्युतिः ॥ १३.१५०.१२ ॥
பின்னர் வேறொரு உடலைப் பெற்று, கந்தர்வர்களின் இடத்தை அடைகிறான்; அங்கே வசித்து, நண்பர்களைப் போன்ற ஒளியுடன் இருபது பத்மங்கள் வாழ்கிறான்.
13.150.13
गन्धर्वैश्चित्रसेनाद्यैः सहितः सत्कृतस्तथा ।
नीलवैडूर्यवर्णेन विमानेनावभासयन् ॥ १३.१५०.१३ ॥
சித்திரசேனன் முதலிய கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து, அதேபோல் மதிக்கப்பட்டவனாய், நீலவைடூரிய நிறமுள்ள விமானத்தால் (வானை) ஒளிரச் செய்தபடி.
13.150.14
नभस्थलमदीनात्मा सार्धमप्सरसां गणैः ।
छन्दकामानुसारी च तत्रतत्र महीयते ॥ १३.१५०.१४ ॥
வானப் பரப்பில், தளராத மனமுடையவனாய், அப்சரசுகளின் கூட்டங்களுடன் சேர்ந்து, விருப்பம்போல் திரிந்து, இங்குமங்கும் மதிக்கப்படுகிறான்.
13.150.15
मोदतेऽमरतुल्यात्मा सदाऽमरगणैः सह ।
पतितश्च क्षये काले क्षणेन विमलद्युतिः ॥ १३.१५०.१५ ॥
தேவர்களுக்கு ஒப்பான மனமுடையவனாய், எப்போதும் தேவர்களின் கூட்டத்துடன் மகிழ்கிறான்; காலம் வந்து (புண்ணியம்) தீர்ந்தபோது, ஒரு கணத்தில் தூய ஒளியுடையவன் வீழ்கிறான்.
13.150.16
वैश्यस्य बहुवित्तस्य कुलेऽग्र्ये बहुगोधने ।
अवाप्य तत्र वै जन्म स पूतो देवकर्मणा ॥ १३.१५०.१६ ॥
பெரும் செல்வமுள்ள வைசியனின் சிறந்த குலத்தில், மிக்க பசுச் செல்வமுடைய குடியில் அங்கே பிறப்பைப் பெற்று, அவன் தெய்வச் செயலால் தூய்மையடைகிறான்.
13.150.17
छन्दसा जागतेनैव प्राप्तोपनयनं ततः ।
क्षौमवस्त्रोपकरणं द्विजत्वं समवाप्य तु ॥ १३.१५०.१७ ॥
ஜாகத சந்தஸுடனேயே உபநயனம் பெற்று, பின்னர் பட்டாடையும் உபகரணங்களும் உடையவனாகி, இருபிறப்பாளர் நிலையை முழுதாகப் பெற்று.
13.150.18
अधीयमानो वेदार्थान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्तपस्वी जायते ततः ॥ १३.१५०.१८ ॥
வேதப் பொருள்களை ஓதியவனாய், குருவுக்குப் பணிவிடை செய்வதில் ஈடுபட்டு, பிரம்மச்சாரியாய், சினத்தை வென்றவனாய், பின்னர் தவசீலனாகிறான்.
13.150.19
अधीत्य दक्षिणां दत्त्वा गुरवे विधिपूर्वकम् ।
कृतदारः समुपैति गृहस्थव्रतमुत्तमम् ॥ १३.१५०.१९ ॥
வேதம் கற்று, குருவுக்கு முறைப்படி தட்சிணை அளித்து, மனைவியை ஏற்றுக்கொண்டவன் உயர்ந்த இல்லறத்தின் நோன்பில் நுழைகிறான்.
13.150.20
ददाति यजते चैव चज्ञैर्विपुलदक्षिणैः ।
अग्निहोत्रमुपासन्वै जुह्वच्चैव यथाविधिः ॥ १३.१५०.२० ॥
அவன் தானம் அளிக்கிறான்; ஏராளமான தட்சிணை கொண்ட யாகங்களால் யாகம் செய்கிறான்; முறைப்படி அக்னிஹோத்திரத்தை உபாசித்து ஹோமமும் செய்கிறான்.
13.150.21
धर्मं सञ्चिनुते नित्यं मृदुगामी जितेन्द्रियः ।
स कालपरिणामात्तु मृत्युना सम्प्रयुज्यते ॥ १३.१५०.२१ ॥
மென்மையாக நடப்பவனும், புலன்களை வென்றவனுமான அவன் எப்போதும் தர்மத்தைச் சேர்த்துக்கொள்கிறான்; ஆனால் காலத்தின் போக்கால் மரணத்துடன் இணைக்கப்படுகிறான்.
13.150.22
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण कृतपात्रोपधानवान् ।
संस्कृतो देहमुत्सृज्य मरुद्भिरुपपद्यते ॥ १३.१५०.२२ ॥
அக்னிஹோத்திரத்தால் சடங்கு செய்யப்பட்டவனும், பாத்திரங்களையும் தலையணையையும் தயாராக வைத்திருப்பவனும், சடங்குகளுடன் உடலை விட்டு மருத்துகளிடையே சேருகிறான்.
13.150.23
मरुद्भिः सहितश्चापि तुल्यतेजा महाद्युतिः ।
बालार्कसमवर्णेन विमानेन विराजता ॥ १३.१५०.२३ ॥
மருத்துகளுடன் கூடி, அவர்களுக்கு நிகரான ஒளியும் பெரும் காந்தியும் கொண்டவனாக, உதயசூரியனின் நிறமுள்ள ஒளிரும் விமானத்தால் பிரகாசிக்கிறான்.
13.150.24
सुखं चरति तत्रस्तो गन्थर्वाप्सरसां गणैः ।
विरजोम्बरसंवीतस्तप्तकाञ्चनभूषणः ॥ १३.१५०.२४ ॥
அங்கே தங்கி, கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் கூட்டமாக இருக்க, இன்பமாகத் திரிகிறான்; களங்கமற்ற ஆடையணிந்து, உருக்கிய பொன் அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய்.
13.150.25
छन्दकामानुसारी च द्विगुणं कालमावसेत् ।
सन्निवर्तेत कालेन स्थानादस्मात्परिच्युतः ॥ १३.१५०.२५ ॥
தன் விருப்பப்படி நடப்பவன் இருமடங்கு காலம் அங்கே வாழட்டும்; பின்னர் இந்த நிலையிலிருந்து வீழ்ந்து, காலம் வந்ததும் திரும்பட்டும்.
13.150.26
अवितृप्तविहारार्थो दिव्यभोगान्विहाय तु ।
सञ्जायते नृपकुले गजाश्वरथसंकुले ॥ १३.१५०.२६ ॥
நிறைவடையாத இன்ப வாழ்வின் பொருட்டு தெய்வீக இன்பங்களைத் துறந்து, யானை, குதிரை, தேர்கள் நிறைந்த அரச குலத்தில் பிறக்கிறான்.
13.150.27
पार्थिवीं श्रियमापन्नः श्रीमान्धर्मपतिर्यथा ।
जन्मप्रभृति संस्कारं चौलोपनयनानि च ॥ १३.१५०.२७ ॥
நிலவுலகச் செல்வத்தை அடைந்து, தர்மத்தின் தலைவனைப் போன்ற ஒளியுடையவன், பிறப்பு முதல் சடங்குகளையும், சௌல, உபநயனச் சடங்குகளையும் பெறுகிறான்.
13.150.28
प्राप्य राजकुले तत्र यथावद्विधिपूर्वकम् ।
छ्दसा त्रैष्टुभेनेह द्विजत्वमुपनीयते ॥ १३.१५०.२८ ॥
அங்கே அரச குலத்தில் முறைப்படி, விதிப்படி, இங்கே த்ரைஷ்டுப் சந்தத்தால் துவிஜத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது.
13.150.29
अधीत्य वेदमखिलं धनुर्वेदं च मुख्यशः ।
समावृत्तस्ततः पित्रा यौवराज्येऽभिषिच्यते ॥ १३.१५०.२९ ॥
முழு வேதத்தையும், முக்கியமாக தனுர்வேதத்தையும் கற்று, குருகுலத்திலிருந்து திரும்பி, பின்னர் தந்தையால் யுவராஜ பதவியில் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறான்.
13.150.30
कृतदारक्रियः श्रीमान्राज्यं सम्प्राप्य धर्मतः ।
प्रजाः पालयते सम्यक् षड्भागकृतसंविधिः ॥ १३.१५०.३० ॥
திருமணச் சடங்குகளை முடித்த அந்த ஒளியுடையவன், தர்மப்படி அரசைப் பெற்று, ஆறில் ஒரு பங்கு வரி முறையை ஏற்படுத்தி, குடிமக்களை நன்கு காக்கிறான்.
13.150.31
यज्ञैर्बहुभिरीजानः सम्यगाप्तार्थदक्षिणैः ।
प्रशासति महीं श्रीमान्राज्यमिन्द्रसमुद्युतिः ॥ १३.१५०.३१ ॥
பல யாகங்களைச் செய்தவரும், முறையாக நிறைவான தட்சிணைகளை அளித்தவருமான அவர், இந்திரனுக்கு நிகரான ஒளியுடன் பூமியையும் அரசையும் ஆள்கிறார்.
13.150.32
स्वधर्मनिरतो नित्यं पुत्रपौत्रसहायवान् ।
कालस्य वशमापन्नः प्राणांस्त्यजति संयुगे ॥ १३.१५०.३२ ॥
தன் கடமையில் எப்போதும் ஈடுபட்டவரும், மகன்களும் பேரன்களும் துணையாக உடையவருமான அவர், காலத்தின் வசப்பட்டு போரில் உயிரை விடுகிறார்.
13.150.33
देवराजस्य भवनमिन्द्रलोकमवाप्नुते ।
सम्पूज्यमानस्त्रिदिवैर्विचचार यथासुखम् ॥ १३.१५०.३३ ॥
அவர் தேவராஜனின் இல்லமான இந்திரலோகத்தை அடைகிறார்; அங்கே விண்ணுலகவாசிகளால் போற்றப்பட்டு இன்பமாக உலாவுகிறார்.
13.150.34
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिर्यथा देवपतिस्तथा ।
तैः स्तूयते बन्दिभिस्तु नानावाद्यैः प्रबोध्यते ॥ १३.१५०.३४ ॥
தேவபதியான இந்திரனைப் போலவே, புண்ணியம் செய்த ராஜரிஷிகளால் அவர் புகழப்படுகிறார்; பாடகர்கள் அவரைப் போற்றுகிறார்கள், பல்வேறு இசைக்கருவிகளால் அவர் எழுப்பப்படுகிறார்.
13.150.35
दिव्यजाम्बूनदमयं भ्राजमानं समन्ततः ।
वराप्सरोभिः सम्पूर्णं देवगन्धर्वसेवितम् ॥ १३.१५०.३५ ॥
தெய்வீக ஜாம்புநத பொன்னால் ஆனது, எல்லாப் பக்கமும் ஒளிர்வது, சிறந்த அப்சரஸ்களால் நிறைந்தது, தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவிக்கப்படுவது.
13.150.36
यानमारुह्य विचरेद्यथा शक्रः शचीपतिः ।
स तत्र वसते षष्टिं पद्मानीह मुदान्वितः ॥ १३.१५०.३६ ॥
சசியின் கணவரான சக்கிரன் வாகனத்தில் ஏறி உலாவுவது போல, அவர் அங்கே வாகனத்தில் ஏறி உலவுகிறார்; இங்கே மகிழ்ச்சியுடன் அறுபது பத்ம காலம் அங்கே வசிக்கிறார்.
13.150.37
सर्वाँल्लोकाननुचरन्महर्द्धिरवभासयन् ।
अथ पुण्यक्षयात्तस्मात्स्थाप्यते भुवि भारत।
जायते च द्विजकुले वेदवेदाङ्गपारगे ॥ १३.१५०.३७ ॥
அனைத்து உலகங்களிலும் சஞ்சரித்து, மகத்தான ஒளியால் அவற்றை விளங்கச் செய்தபடி. பின்னர், ஓ பாரதா, புண்ணியம் தீர்ந்ததும் அவன் பூமியில் நிறுத்தப்படுகிறான்; வேத-வேதாங்கங்களில் தேர்ந்த த்விஜ குலத்தில் பிறக்கிறான்.