ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.151.1
ततः श्रुतिसमापन्नः संस्कृश्च यथाविधि ।
चौलोपनयनं तस्य यथावत्क्रियते द्विजैः ॥ १३.१५१.१ ॥
ನಂತರ ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗೊಂಡ ಅವನಿಗೆ, ದ್ವಿಜರು ಚೌಲ ಮತ್ತು ಉಪನಯನ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.151.2
ततोऽष्टमे स वर्षे तु व्रतोपनयनादिभिः ।
क्रियाभिर्विधिदृष्टाभिर्ब्रह्मत्वमुपनीयते ॥ १३.१५१.२ ॥
ನಂತರ ಎಂಟನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ವ್ರತ, ಉಪನಯನ ಮೊದಲಾದ ವಿಧಿಸಮ್ಮತ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮತ್ವದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
13.151.3
गायत्रेण छन्दसा तु संस्कृतश्चरितव्रतः ।
अधीयमानो मेधावी शुद्धात्मा नियतव्रतः ॥ १३.१५१.३ ॥
ಗಾಯತ್ರೀ ಛಂದಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರಗೊಂಡವನು, ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು, ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಶುದ್ಧಾತ್ಮ, ನಿಯತ ವ್ರತಧಾರಿ.
13.151.4
अचिरेणैव कालेन साङ्गान्वेदानवाप्नुते ।
समावृत्तः स धर्मात्मा समावृत्तिक्रियस्तथा ॥ १३.१५१.४ ॥
ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಸಮಾವರ್ತನ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
13.151.5
याजनाध्यापनरतः कुशले कर्मणि स्थितः ।
अग्निहोइत्रपरो नित्यं देवतातिथिपूजकः ॥ १३.१५१.५ ॥
ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಶುಭ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ನಿತ್ಯ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು.
13.151.6
यजते विविधैर्यज्ञैर्जपयज्ञैस्तथैव च ।
न्यायागतधनान्वेषी न्यायवृत्तस्तपोधनः ॥ १३.१५१.६ ॥
ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಜಪಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಬಂದ ಧನವನ್ನು ಹುಡುಕುವವನು, ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು, ತಪಸ್ಸೇ ಸಂಪತ್ತಾದವನು.
13.151.7
सर्वभूतहितश्चैव सर्वशास्त्रविशारदः ।
स्वदारपरितुष्टात्मा क्रतुगामी जितेन्द्रियः ॥ १३.१५१.७ ॥
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಂತೃಪ್ತನಾದವನು, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು.
13.151.8
परापवादविरतः सत्यव्रतपरः सदा ।
स कालपरिणामात्तु संयुतः कालधर्मणा ॥ १३.१५१.८ ॥
ಇತರರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದರಿಂದ ದೂರವಿರುವವನು, ಸದಾ ಸತ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು — ಅವನು ಕಾಲದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ, ಕಾಲಧರ್ಮದಿಂದ (ಮರಣದಿಂದ) ಸಂಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.151.9
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण यथावद्विधिपूर्वकम् ।
सोमलोकमवाप्नोति देहन्यासान्न संशयः ॥ १३.१५१.९ ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತನಾದವನು ದೇಹತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ಸೋಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.151.10
तत्र सोमप्रभैर्देवैरग्निष्वात्तैश्च भास्वरैः ।
तथा बर्हिषदैश्चैव देवैराङ्गिरसैरपि ॥ १३.१५१.१० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸೋಮನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ದೇವತೆಗಳಿಂದ, ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತರಿಂದ, ತೇಜಸ್ವಿಗಳಿಂದ, ಬರ್ಹಿಷದರಿಂದ ಮತ್ತು ಆಂಗಿರಸರಾದ ದೇವತೆಗಳಿಂದ (ಅವನು ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ).
13.151.11
विश्वेभिश्चैव देवैश्च तथा ब्रह्मर्षिभिः पुनः ।
देवर्षिभिश्चाप्रतिमैस्तथैवाप्सरसां गणैः।
साध्यैः सिद्धैश्च सततं सत्कृतस्तत्र मोदते ॥ १३.१५१.११ ॥
ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳಿಂದ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಅಸಮಾನ ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಂದ, ಅಪ್ಸರಸರ ಗಣಗಳಿಂದ, ಸಾಧ್ಯರಿಂದ, ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಸದಾ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.151.12
जातरूपमयं दिव्यमर्कतुल्यं मनोजवम् ।
देवगन्धर्वसंकीर्णं विमानमधिरोहति ॥ १३.१५१.१२ ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ, ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳ, ದೇವ ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿಮಾನವನ್ನು ಅವನು ಏರುತ್ತಾನೆ.
13.151.13
सौम्यरूपा मनःकान्तास्तप्तकाञ्चनभूषणाः ।
सोमकन्या विमानस्थं रमयन्ति मुदान्विताः ॥ १३.१५१.१३ ॥
ಸೌಮ್ಯ ರೂಪದವರು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವವರು, ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಸೋಮನ ಕನ್ಯೆಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.151.14
स तत्र रमते प्रीतः सह देवैः सहर्षिभिः ।
लोकान्सर्वाननुचरन्दीप्ततेजा मनोजवः ॥ १३.१५१.१४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.151.15
सभां कामजवीं चापि नित्यमेवाभिगच्छति ।
सर्वलोकेश्वरमृषिं नमस्कृत्य पितामहम् ॥ १३.१५१.१५ ॥
ಅವನು ಸದಾ ಬಯಕೆಯ ವೇಗದ ಆ ಸಭೆಗೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನೂ ಋಷಿಯೂ ಆದ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ (ಅವನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ).
13.151.16
परमेष्ठिरनन्तश्रीर्लोकानां प्रभवाप्ययः ।
यतः सर्वाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः।
स तत्र वर्तते श्रीमान्द्विशतं द्विजसत्तम ॥ १३.१५१.१६ ॥
ಪರಮೇಷ್ಠಿ, ಅನಂತ ಶ್ರೀಯುಳ್ಳವನು, ಲೋಕಗಳ ಉದ್ಭವ ಮತ್ತು ಲಯ ಅವನೇ; ಅವನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಳಯದ ಎಲ್ಲ ವಿಕಾರಗಳು ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು ಎರಡು ನೂರು (ವರ್ಷಗಳು) ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.151.17
अथ कालक्षयात्तस्मात्स्थानादावर्तते पुनः ।
जातिधर्मांस्तथा सर्वान्सर्गादावर्तनानि च ॥ १३.१५१.१७ ॥
ಆಗ ಕಾಲ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಆ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ; ಜಾತಿಧರ್ಮಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪುನರಾವರ್ತನೆಗಳನ್ನೂ (ಮತ್ತೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ).
13.151.18
अशाश्वतमिदं सवेमिति चिन्त्योपलभ्य च ।
शाश्वतं दिव्यमचलमदीनमपनर्भवम् ॥ १३.१५१.१८ ॥
ಇದೆಲ್ಲವೂ ಅಶಾಶ್ವತ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ಮತ್ತು ಅರಿತು, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಅಚಲವಾದ, ದೈನ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ (ಪರಮಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ).
13.151.19
आस्थास्यत्यभयं नित्यं यत्रावृत्तिर्न विद्यते ।
यत्रि गत्वा न म्रियते जन्म चापि न विद्यते ॥ १३.१५१.१९ ॥
ಎಲ್ಲಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಇಲ್ಲವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಸದಾ ಅಭಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವನು. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆ ಸಾವಿಲ್ಲವೋ, ಜನ್ಮವೂ ಇಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿ.
13.151.20
गर्भक्लेशामयाः प्राप्ता जायता च पुनः पुनः ।
कायक्लेशाश्च विविधा द्वन्द्वानि विविधानि च ॥ १३.१५१.२० ॥
ಗರ್ಭದ ಕ್ಲೇಶಗಳು ಮತ್ತು ರೋಗಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ; ಜನಿಸುವಾಗ ಪದೇ ಪದೇ. ದೇಹದ ವಿವಿಧ ಕ್ಲೇಶಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ದ್ವಂದ್ವಗಳೂ.
13.151.21
शीतोष्णसुखदुःखानि ईर्ष्याद्वेषकृतानि च ।
तत्रतत्रोपभुक्तानि न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ॥ १३.१५१.२१ ॥
ಶೀತೋಷ್ಣ, ಸುಖ-ದುಃಖ, ಈರ್ಷ್ಯೆ-ದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದವು. ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಎಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲ.
13.151.22
एवं स निश्चयं कृत्वा निर्मुच्यि ग्रहबन्धनात् ।
छित्त्वा भार्यामयं पाशं तथैवापत्यसम्भवम् ॥ १३.१५१.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಗ್ರಹಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಆದ ಪಾಶವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಾಶವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ.
13.151.23
यतिधर्ममुपाश्रित्यि गुरुशुश्रूषणे रतः ।
अचिरेणैव कालेन श्रेयः समभिगच्छति ॥ १३.१५१.२३ ॥
ಯತಿಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.151.24
योगशास्त्रं च साङ्ख्यं च विदित्वा सोऽर्थतत्वतः ।
अनुज्ञातश्च गुरुणा यथाशास्त्रमवस्थितः ॥ १३.१५१.२४ ॥
ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸಾಂಖ್ಯವನ್ನು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥತತ್ತ್ವದಿಂದ ತಿಳಿದು, ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ನೆಲೆಸಿದನು.
13.151.25
पुण्यतीर्थानुसेवी च नदीनां पुलिनाश्रयः ।
शून्यागारनिकेतश्च वनवृक्षगुहाशयः ॥ १३.१५१.२५ ॥
ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು, ನದಿಗಳ ಮರಳು ದಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಖಾಲಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿವಾಸವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವನು, ಕಾಡಿನ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗುವವನು.
13.151.26
अरण्यानुचरो नित्यं देवारण्यनिकेतनः ।
एकरात्रं द्विरात्रं वा न क्वचित्सज्जते द्विजः ॥ १३.१५१.२६ ॥
ಸದಾ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ದಿವ್ಯ ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ನಿವಾಸವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವನು, ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ರಾತ್ರಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದವನು — ಅವನೇ ದ್ವಿಜ.
13.151.27
शीर्णपर्णभुगेवापि वने चरति भिक्षुकः ।
न भोगार्थमनुप्रेत्य यात्रामात्रं समश्नुते ॥ १३.१५१.२७ ॥
ಭಿಕ್ಷು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಉದುರಿದ ಒಣ ಎಲೆಗಳನ್ನೇ ತಿಂದು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗದೆ, ಜೀವನಯಾತ್ರೆಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.151.28
धर्मलब्धं समश्नाति न कामात्किञ्चिदश्नुते ।
युगमात्रदृगध्वानं क्रोशादूर्ध्वं न गच्छति ॥ १३.१५१.२८ ॥
ಧರ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದದ್ದನ್ನೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಆಸೆಯಿಂದ ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ; ನೊಗದ ಅಳತೆಯಷ್ಟು ದೂರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಒಂದು ಕ್ರೋಶಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.151.29
समो मानावमानाभ्यां समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
सर्वभूताभयकरस्तथैवाभयदक्षिणः ॥ १३.१५१.२९ ॥
ಮಾನ ಅವಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರುವವನು, ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆ, ಕಲ್ಲು, ಚಿನ್ನ ಇವುಗಳನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಕಾಣುವವನು, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಅಭಯ ನೀಡುವವನು, ಅಭಯವನ್ನೇ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ನೀಡುವವನು.
13.151.30
निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निरानन्दपरिग्रहः ।
निर्ममो निरहङ्कारः सर्वभूतनिराश्रयः ॥ १३.१५१.३० ॥
ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನು, ಯಾರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸದವನು, ಸಂತೋಷ ಕೊಡುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸದವನು, ಮಮಕಾರ-ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವನು, ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸದವನು.
13.151.31
परिसङ्ख्यानतत्वज्ञस्तदा सत्यरतः सदा ।
ऊर्ध्वं नाधो न तिर्यक्च न किञ्चिदभिकामयेत् ॥ १३.१५१.३१ ॥
ಪರಿಗಣನೆಯ ತತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವನು, ಸದಾ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನು, ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ, ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಯಸಬಾರದು.
13.151.32
एवं हि रममाणस्तु यतिधर्मं यथाविधि ।
कालस्य परिणामात्तु यथा पक्वफलं तथा ॥ १३.१५१.३२ ॥
ಹೀಗೆ ಯತಿಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ರಮಿಸುತ್ತಿರುವವನು, ಕಾಲದ ಪರಿಪಾಕದಿಂದ, ಹಣ್ಣಾದ ಫಲದಂತೆ.
13.151.33
स विसृज्य स्वकं देहं प्रविशेद्ब्रह्म शाश्वतम् ।
निरामयमनाद्यन्तं गुणसौम्यमचेतनम् ॥ १३.१५१.३३ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ಅದು ರೋಗರಹಿತ, ಆದ್ಯಂತರಹಿತ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಶಾಂತ, ಅಚೇತನ.
13.151.34
निरक्षरमबीजं च निरिन्द्रियमजं तथा ।
अजय्यमक्षयं यत्तदभेद्यं सूक्ष्ममेव च ॥ १३.१५१.३४ ॥
ಅಕ್ಷರರಹಿತ, ಬೀಜರಹಿತ, ಇಂದ್ರಿಯರಹಿತ, ಅಜನ್ಮ, ಅಜೇಯ, ಅಕ್ಷಯ, ಭೇದಿಸಲಾಗದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದುದು ಅದೇ.
13.151.35
निर्गुणं च प्रकृतिमन्निर्विकारं च सर्वशः ।
भूतभव्यभविष्यस्य कालस्य परमेश्वरम्। ॥ १३.१५१.३५ ॥
ಗುಣರಹಿತ, ಪ್ರಕೃತಿಗಿಂತ ಮೀರಿದ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕಾರರಹಿತ; ಭೂತ-ಭವ್ಯ-ಭವಿಷ್ಯದ ಕಾಲದ ಪರಮೇಶ್ವರ.
13.151.36
अव्यक्तं पुरुषं क्षेत्रमानन्त्याय प्रपद्यते॥ ॥ १३.१५१.३६ ॥
ಅವ್ಯಕ್ತ ಪುರುಷ, ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು, ಅನಂತತೆಗಾಗಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.