മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.151.1
ततः श्रुतिसमापन्नः संस्कृश्च यथाविधि ।
चौलोपनयनं तस्य यथावत्क्रियते द्विजैः ॥ १३.१५१.१ ॥
പിന്നെ വേദപഠനം പൂർത്തിയാക്കി വിധിപ്രകാരം സംസ്കൃതനായ അവന് ദ്വിജന്മാർ ചൗല-ഉപനയന സംസ്കാരം യഥാവിധി നടത്തുന്നു.
13.151.2
ततोऽष्टमे स वर्षे तु व्रतोपनयनादिभिः ।
क्रियाभिर्विधिदृष्टाभिर्ब्रह्मत्वमुपनीयते ॥ १३.१५१.२ ॥
പിന്നെ എട്ടാം വർഷത്തിൽ വ്രതം, ഉപനയനം തുടങ്ങിയ വിധിപ്രകാരമുള്ള ക്രിയകളാൽ അവനെ ബ്രഹ്മത്വത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നു.
13.151.3
गायत्रेण छन्दसा तु संस्कृतश्चरितव्रतः ।
अधीयमानो मेधावी शुद्धात्मा नियतव्रतः ॥ १३.१५१.३ ॥
ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിനാൽ സംസ്കൃതനായവനും, വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവനും, പഠിക്കുന്ന ബുദ്ധിമാനും, ശുദ്ധഹൃദയനും, നിയതവ്രതനുമായവൻ.
13.151.4
अचिरेणैव कालेन साङ्गान्वेदानवाप्नुते ।
समावृत्तः स धर्मात्मा समावृत्तिक्रियस्तथा ॥ १३.१५१.४ ॥
അല്പകാലംകൊണ്ടുതന്നെ അംഗങ്ങളോടുകൂടിയ വേദങ്ങൾ അവൻ നേടുന്നു; ധർമ്മാത്മാവായ അവൻ സമാവർത്തന ക്രിയ ചെയ്ത് മടങ്ങുന്നു.
13.151.5
याजनाध्यापनरतः कुशले कर्मणि स्थितः ।
अग्निहोइत्रपरो नित्यं देवतातिथिपूजकः ॥ १३.१५१.५ ॥
യാഗം നടത്തുന്നതിലും പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും മുഴുകിയവൻ, ശുഭകർമ്മത്തിൽ സ്ഥിതനായവൻ, നിത്യം അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ തത്പരൻ, ദേവന്മാരെയും അതിഥികളെയും പൂജിക്കുന്നവൻ.
13.151.6
यजते विविधैर्यज्ञैर्जपयज्ञैस्तथैव च ।
न्यायागतधनान्वेषी न्यायवृत्तस्तपोधनः ॥ १३.१५१.६ ॥
വിവിധ യജ്ഞങ്ങളാലും ജപയജ്ഞങ്ങളാലും യജിക്കുന്നു; ന്യായമായി ലഭിച്ച ധനം തേടുന്നവൻ, ന്യായമായി വർത്തിക്കുന്നവൻ, തപസ്സെന്ന ധനമുള്ളവൻ.
13.151.7
सर्वभूतहितश्चैव सर्वशास्त्रविशारदः ।
स्वदारपरितुष्टात्मा क्रतुगामी जितेन्द्रियः ॥ १३.१५१.७ ॥
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഹിതം ചെയ്യുന്നവനും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിപുണനും, സ്വന്തം ഭാര്യയിൽ സംതൃപ്തമനസ്സുള്ളവനും, യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനും ആണ്.
13.151.8
परापवादविरतः सत्यव्रतपरः सदा ।
स कालपरिणामात्तु संयुतः कालधर्मणा ॥ १३.१५१.८ ॥
മറ്റുള്ളവരെ അപവദിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിരതനും എപ്പോഴും സത്യവ്രതത്തിൽ മുഴുകിയവനുമായ അവൻ കാലപരിണാമത്താൽ, കാലധർമ്മത്താൽ (മരണത്താൽ) ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.
13.151.9
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण यथावद्विधिपूर्वकम् ।
सोमलोकमवाप्नोति देहन्यासान्न संशयः ॥ १३.१५१.९ ॥
അഗ്നിഹോത്രത്താൽ വിധിപ്രകാരം യഥാവിധി സംസ്കൃതനായവൻ ദേഹത്യാഗത്തിന് ശേഷം സോമലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
13.151.10
तत्र सोमप्रभैर्देवैरग्निष्वात्तैश्च भास्वरैः ।
तथा बर्हिषदैश्चैव देवैराङ्गिरसैरपि ॥ १३.१५१.१० ॥
അവിടെ സോമപ്രഭയുള്ള ദേവന്മാരാലും, അഗ്നിഷ്വാത്തുകളാലും, പ്രകാശമാനരാലും, ബർഹിഷദുകളാലും, ആംഗിരസ ദേവന്മാരാലും (അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു).
13.151.11
विश्वेभिश्चैव देवैश्च तथा ब्रह्मर्षिभिः पुनः ।
देवर्षिभिश्चाप्रतिमैस्तथैवाप्सरसां गणैः।
साध्यैः सिद्धैश्च सततं सत्कृतस्तत्र मोदते ॥ १३.१५१.११ ॥
വിശ്വദേവന്മാരാലും, ദേവന്മാരാലും, അതുപോലെ ബ്രഹ്മർഷികളാലും, വീണ്ടും അതുല്യരായ ദേവർഷികളാലും, അപ്സരസ്സുകളുടെ ഗണങ്ങളാലും, സാധ്യന്മാരാലും, സിദ്ധന്മാരാലും എപ്പോഴും സത്കരിക്കപ്പെട്ട് അവൻ അവിടെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
13.151.12
जातरूपमयं दिव्यमर्कतुल्यं मनोजवम् ।
देवगन्धर्वसंकीर्णं विमानमधिरोहति ॥ १३.१५१.१२ ॥
സ്വർണ്ണംകൊണ്ടുള്ള, ദിവ്യമായ, സൂര്യതുല്യമായ, മനസ്സിനെപ്പോലെ വേഗമുള്ള, ദേവഗന്ധർവന്മാരാൽ നിറഞ്ഞ വിമാനത്തിൽ അവൻ കയറുന്നു.
13.151.13
सौम्यरूपा मनःकान्तास्तप्तकाञ्चनभूषणाः ।
सोमकन्या विमानस्थं रमयन्ति मुदान्विताः ॥ १३.१५१.१३ ॥
സൗമ്യരൂപികളും മനസ്സിനെ കവരുന്നവരും ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞവരുമായ സോമന്റെ പുത്രിമാർ സന്തോഷത്തോടെ വിമാനത്തിലിരിക്കുന്നവനെ രമിപ്പിക്കുന്നു.
13.151.14
स तत्र रमते प्रीतः सह देवैः सहर्षिभिः ।
लोकान्सर्वाननुचरन्दीप्ततेजा मनोजवः ॥ १३.१५१.१४ ॥
അവിടെ അവൻ സന്തുഷ്ടനായി ദേവന്മാരോടും ഋഷിമാരോടുമൊപ്പം രമിക്കുന്നു; ദീപ്തമായ തേജസ്സോടെ മനസ്സിന്റെ വേഗമുള്ളവനായി അവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
13.151.15
सभां कामजवीं चापि नित्यमेवाभिगच्छति ।
सर्वलोकेश्वरमृषिं नमस्कृत्य पितामहम् ॥ १३.१५१.१५ ॥
അവൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹത്തിന്റെ വേഗമുള്ള ആ സഭയിലേക്കും പോകുന്നു; സർവലോകേശ്വരനും ഋഷിയുമായ പിതാമഹനെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ട് (അദ്ദേഹത്തെ സമീപിക്കുന്നു).
13.151.16
परमेष्ठिरनन्तश्रीर्लोकानां प्रभवाप्ययः ।
यतः सर्वाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः।
स तत्र वर्तते श्रीमान्द्विशतं द्विजसत्तम ॥ १३.१५१.१६ ॥
പരമേഷ്ഠി, അനന്തശ്രീയുള്ളവൻ, ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും ലയവുമായവൻ; അവനിൽനിന്നാണ് സൃഷ്ടിയുടെയും പ്രളയത്തിന്റെയും എല്ലാ മാറ്റങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അവിടെ ആ ശ്രീമാൻ ഇരുനൂറ് (വർഷം) വസിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.
13.151.17
अथ कालक्षयात्तस्मात्स्थानादावर्तते पुनः ।
जातिधर्मांस्तथा सर्वान्सर्गादावर्तनानि च ॥ १३.१५१.१७ ॥
പിന്നീട് കാലം ക്ഷയിച്ചാൽ ആ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് അവൻ വീണ്ടും മടങ്ങുന്നു; ജാതിധർമ്മങ്ങളും എല്ലാം സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിലെ ആവർത്തനങ്ങളും (വീണ്ടും പ്രാപിക്കുന്നു).
13.151.18
अशाश्वतमिदं सवेमिति चिन्त्योपलभ्य च ।
शाश्वतं दिव्यमचलमदीनमपनर्भवम् ॥ १३.१५१.१८ ॥
ഇതെല്ലാം അശാശ്വതമെന്ന് ചിന്തിച്ചറിഞ്ഞ്, ശാശ്വതവും ദിവ്യവും അചലവും ദീനതയില്ലാത്തതും പുനർജന്മമില്ലാത്തതുമായ (പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു).
13.151.19
आस्थास्यत्यभयं नित्यं यत्रावृत्तिर्न विद्यते ।
यत्रि गत्वा न म्रियते जन्म चापि न विद्यते ॥ १३.१५१.१९ ॥
എവിടെ പുനരാവൃത്തിയില്ലയോ, അവിടെ അവൻ എന്നും അഭയത്തിൽ നിലകൊള്ളും. എവിടെ ചെന്നാൽ മരണമില്ലയോ, ജന്മവുമില്ലയോ അവിടെ.
13.151.20
गर्भक्लेशामयाः प्राप्ता जायता च पुनः पुनः ।
कायक्लेशाश्च विविधा द्वन्द्वानि विविधानि च ॥ १३.१५१.२० ॥
ഗർഭക്ലേശങ്ങളും രോഗങ്ങളും ലഭിക്കുന്നു; ജനിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും. ശരീരക്ലേശങ്ങളും വിവിധ ദ്വന്ദ്വങ്ങളും.
13.151.21
शीतोष्णसुखदुःखानि ईर्ष्याद्वेषकृतानि च ।
तत्रतत्रोपभुक्तानि न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ॥ १३.१५१.२१ ॥
ശീതോഷ്ണം, സുഖദുഃഖങ്ങൾ, അസൂയദ്വേഷങ്ങളാൽ ഉണ്ടായവ. ഇവിടെയും അവിടെയും അനുഭവിക്കപ്പെട്ടവ; ഒരിടത്തും ശാശ്വത സ്ഥിതിയില്ല.
13.151.22
एवं स निश्चयं कृत्वा निर्मुच्यि ग्रहबन्धनात् ।
छित्त्वा भार्यामयं पाशं तथैवापत्यसम्भवम् ॥ १३.१५१.२२ ॥
ഇങ്ങനെ അവൻ നിശ്ചയിച്ച്, ആസക്തിബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ഭാര്യയാൽ ഉണ്ടായ പാശവും, അതുപോലെ സന്താനത്താൽ ഉണ്ടായ പാശവും മുറിച്ച്.
13.151.23
यतिधर्ममुपाश्रित्यि गुरुशुश्रूषणे रतः ।
अचिरेणैव कालेन श्रेयः समभिगच्छति ॥ १३.१५१.२३ ॥
യതിധർമ്മം സ്വീകരിച്ച്, ഗുരുശുശ്രൂഷയിൽ മുഴുകി, അചിരേണ അവൻ ശ്രേയസ്സ് പ്രാപിക്കുന്നു.
13.151.24
योगशास्त्रं च साङ्ख्यं च विदित्वा सोऽर्थतत्वतः ।
अनुज्ञातश्च गुरुणा यथाशास्त्रमवस्थितः ॥ १३.१५१.२४ ॥
യോഗശാസ്ത്രവും സാംഖ്യവും അവയുടെ അർത്ഥതത്ത്വത്തിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞ്, ഗുരുവിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച്, ശാസ്ത്രാനുസാരം സ്ഥിതനായി.
13.151.25
पुण्यतीर्थानुसेवी च नदीनां पुलिनाश्रयः ।
शून्यागारनिकेतश्च वनवृक्षगुहाशयः ॥ १३.१५१.२५ ॥
പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളെ സേവിക്കുന്നവനും, നദികളുടെ മണൽത്തിട്ടകളിൽ വസിക്കുന്നവനും, ശൂന്യഗൃഹങ്ങളെ വാസസ്ഥലമാക്കുന്നവനും, വനവൃക്ഷങ്ങളിലും ഗുഹകളിലും ശയിക്കുന്നവനും.
13.151.26
अरण्यानुचरो नित्यं देवारण्यनिकेतनः ।
एकरात्रं द्विरात्रं वा न क्वचित्सज्जते द्विजः ॥ १३.१५१.२६ ॥
എപ്പോഴും വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, ദിവ്യവനങ്ങളെ വാസസ്ഥലമാക്കുന്നവനും, ഒന്നോ രണ്ടോ രാത്രിയിലധികം എവിടെയും ആസക്തനാകാത്തവനുമായ ദ്വിജൻ.
13.151.27
शीर्णपर्णभुगेवापि वने चरति भिक्षुकः ।
न भोगार्थमनुप्रेत्य यात्रामात्रं समश्नुते ॥ १३.१५१.२७ ॥
ഭിക്ഷു കാട്ടിൽ ഉതിർന്നുവീണ ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഭോഗത്തിനായി പോകാതെ ജീവയാത്രയ്ക്കുള്ളത് മാത്രം സ്വീകരിക്കുന്നു.
13.151.28
धर्मलब्धं समश्नाति न कामात्किञ्चिदश्नुते ।
युगमात्रदृगध्वानं क्रोशादूर्ध्वं न गच्छति ॥ १३.१५१.२८ ॥
ധർമ്മത്താൽ ലഭിച്ചതു മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നു, ആഗ്രഹത്താൽ ഒന്നും ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല; നുകത്തിന്റെ നീളത്തോളം ദൂരം മാത്രം നോക്കി വഴി നടക്കുന്നു, ഒരു ക്രോശത്തിനപ്പുറം പോകുന്നില്ല.
13.151.29
समो मानावमानाभ्यां समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
सर्वभूताभयकरस्तथैवाभयदक्षिणः ॥ १३.१५१.२९ ॥
മാനാപമാനങ്ങളിൽ സമനായവനും, മണ്ണുകട്ടയെയും കല്ലിനെയും സ്വർണ്ണത്തെയും ഒരുപോലെ കാണുന്നവനും, സർവ്വജീവികൾക്കും അഭയം നൽകുന്നവനും, അഭയം തന്നെ ദക്ഷിണയായി നൽകുന്നവനുമാണ്.
13.151.30
निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निरानन्दपरिग्रहः ।
निर्ममो निरहङ्कारः सर्वभूतनिराश्रयः ॥ १३.१५१.३० ॥
ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കതീതനും, ആരെയും നമസ്കരിക്കാത്തവനും, ആനന്ദം നൽകുന്ന വസ്തുക്കൾ സംഗ്രഹിക്കാത്തവനും, മമകാരവും അഹങ്കാരവുമില്ലാത്തവനും, ഒരു ജീവിയെയും ആശ്രയിക്കാത്തവനുമാണ്.
13.151.31
परिसङ्ख्यानतत्वज्ञस्तदा सत्यरतः सदा ।
ऊर्ध्वं नाधो न तिर्यक्च न किञ्चिदभिकामयेत् ॥ १३.१५१.३१ ॥
പരിഗണനയുടെ തത്ത്വം അറിയുന്നവനും എപ്പോഴും സത്യത്തിൽ രമിക്കുന്നവനും മുകളിലോ താഴെയോ കുറുകെയോ ഒന്നും കാംക്ഷിക്കരുത്.
13.151.32
एवं हि रममाणस्तु यतिधर्मं यथाविधि ।
कालस्य परिणामात्तु यथा पक्वफलं तथा ॥ १३.१५१.३२ ॥
ഇങ്ങനെ യതിധർമ്മത്തിൽ വിധിപ്രകാരം രമിക്കുന്നവൻ, കാലത്തിന്റെ പരിണാമത്താൽ പഴുത്ത ഫലം പോലെ.
13.151.33
स विसृज्य स्वकं देहं प्रविशेद्ब्रह्म शाश्वतम् ।
निरामयमनाद्यन्तं गुणसौम्यमचेतनम् ॥ १३.१५१.३३ ॥
അവൻ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം; അത് രോഗരഹിതവും ആദ്യാന്തമില്ലാത്തതും ഗുണങ്ങളാൽ ശാന്തവും അചേതനവുമാണ്.
13.151.34
निरक्षरमबीजं च निरिन्द्रियमजं तथा ।
अजय्यमक्षयं यत्तदभेद्यं सूक्ष्ममेव च ॥ १३.१५१.३४ ॥
അക്ഷരമില്ലാത്തത്, ബീജമില്ലാത്തത്, ഇന്ദ്രിയമില്ലാത്തത്, അജന്മം, അജേയം, അക്ഷയം, ഭേദിക്കാനാവാത്തത്, സൂക്ഷ്മം തന്നെ അത്.
13.151.35
निर्गुणं च प्रकृतिमन्निर्विकारं च सर्वशः ।
भूतभव्यभविष्यस्य कालस्य परमेश्वरम्। ॥ १३.१५१.३५ ॥
ഗുണരഹിതനും പ്രകൃതിക്കപ്പുറമുള്ളവനും എല്ലാവിധത്തിലും വികാരരഹിതനുമായ, ഭൂത-ഭവ്യ-ഭാവി കാലത്തിന്റെ പരമേശ്വരൻ.
13.151.36
अव्यक्तं पुरुषं क्षेत्रमानन्त्याय प्रपद्यते॥ ॥ १३.१५१.३६ ॥
അവ്യക്തനായ പുരുഷനെയും ക്ഷേത്രത്തെയും അനന്തതയ്ക്കായി പ്രാപിക്കുന്നു.