மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.151.1
ततः श्रुतिसमापन्नः संस्कृश्च यथाविधि ।
चौलोपनयनं तस्य यथावत्क्रियते द्विजैः ॥ १३.१५१.१ ॥
பின்பு வேதத்தில் தேர்ச்சி பெற்று முறைப்படி சம்ஸ்காரம் செய்யப்பட்ட அவனுக்கு, துவிஜர்களால் சௌல உபநயனச் சடங்கு முறைப்படி செய்யப்படுகிறது.
13.151.2
ततोऽष्टमे स वर्षे तु व्रतोपनयनादिभिः ।
क्रियाभिर्विधिदृष्टाभिर्ब्रह्मत्वमुपनीयते ॥ १३.१५१.२ ॥
பின்பு எட்டாம் ஆண்டில், விரதம், உபநயனம் முதலிய முறைப்படி கூறப்பட்ட சடங்குகளால் அவனுக்கு பிராமணத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது.
13.151.3
गायत्रेण छन्दसा तु संस्कृतश्चरितव्रतः ।
अधीयमानो मेधावी शुद्धात्मा नियतव्रतः ॥ १३.१५१.३ ॥
காயத்ரி சந்தத்துடன் சம்ஸ்கரிக்கப்பட்டவன், விரதங்களைக் கடைப்பிடிப்பவன், கற்றலில் ஈடுபட்ட அறிவுள்ளவன், தூய உள்ளம் கொண்டவன், உறுதியான விரதமுடையவன்.
13.151.4
अचिरेणैव कालेन साङ्गान्वेदानवाप्नुते ।
समावृत्तः स धर्मात्मा समावृत्तिक्रियस्तथा ॥ १३.१५१.४ ॥
சிறிது காலத்திலேயே அங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்களை அவன் அடைகிறான்; தர்மாத்மாவான அவன் சமாவர்த்தன சடங்கை முடித்து திரும்புகிறான்.
13.151.5
याजनाध्यापनरतः कुशले कर्मणि स्थितः ।
अग्निहोइत्रपरो नित्यं देवतातिथिपूजकः ॥ १३.१५१.५ ॥
யாகம் நடத்துவதிலும் கற்பிப்பதிலும் ஈடுபட்டவன், நற்செயலில் நிலைத்தவன், நாள்தோறும் அக்னிஹோத்ரத்தில் ஈடுபட்டவன், தேவர்களையும் விருந்தினர்களையும் வழிபடுபவன்.
13.151.6
यजते विविधैर्यज्ञैर्जपयज्ञैस्तथैव च ।
न्यायागतधनान्वेषी न्यायवृत्तस्तपोधनः ॥ १३.१५१.६ ॥
பல்வேறு யாகங்களாலும் ஜபயாகங்களாலும் வேள்வி செய்கிறான்; நியாயமாகப் பெற்ற செல்வத்தையே நாடுபவன், நியாயமாக நடப்பவன், தவமே செல்வமாகக் கொண்டவன்.
13.151.7
सर्वभूतहितश्चैव सर्वशास्त्रविशारदः ।
स्वदारपरितुष्टात्मा क्रतुगामी जितेन्द्रियः ॥ १३.१५१.७ ॥
அனைத்து உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்பவனும், எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவனும், தன் மனைவியிடம் மனநிறைவு கொண்டவனும், யாகங்களைச் செய்பவனும், புலன்களை வென்றவனும் ஆவான்.
13.151.8
परापवादविरतः सत्यव्रतपरः सदा ।
स कालपरिणामात्तु संयुतः कालधर्मणा ॥ १३.१५१.८ ॥
பிறரை நிந்திப்பதிலிருந்து விலகியவனும், எப்போதும் சத்திய விரதத்தில் ஈடுபட்டவனுமான அவன், காலத்தின் போக்கால், காலதர்மத்தினால் (மரணத்தால்) பிணைக்கப்படுகிறான்.
13.151.9
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण यथावद्विधिपूर्वकम् ।
सोमलोकमवाप्नोति देहन्यासान्न संशयः ॥ १३.१५१.९ ॥
அக்னிஹோத்ரத்தால் விதிப்படி முறையாகப் புனிதப்படுத்தப்பட்டவன், உடலைத் துறந்த பின் சோமலோகத்தை அடைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
13.151.10
तत्र सोमप्रभैर्देवैरग्निष्वात्तैश्च भास्वरैः ।
तथा बर्हिषदैश्चैव देवैराङ्गिरसैरपि ॥ १३.१५१.१० ॥
அங்கே சோமனைப் போல் ஒளிர்பவர்களான தேவர்களாலும், அக்னிஷ்வாத்தர்களாலும், பிரகாசமானவர்களாலும், பர்ஹிஷதர்களாலும், ஆங்கிரசர்களாகிய தேவர்களாலும் (அவன் வரவேற்கப்படுகிறான்).
13.151.11
विश्वेभिश्चैव देवैश्च तथा ब्रह्मर्षिभिः पुनः ।
देवर्षिभिश्चाप्रतिमैस्तथैवाप्सरसां गणैः।
साध्यैः सिद्धैश्च सततं सत्कृतस्तत्र मोदते ॥ १३.१५१.११ ॥
விசுவதேவர்களாலும், தேவர்களாலும், அவ்வாறே பிரம்மரிஷிகளாலும், மீண்டும் ஒப்பற்ற தேவரிஷிகளாலும், அப்சரஸ் கூட்டங்களாலும், சாத்தியர்களாலும், சித்தர்களாலும் எப்போதும் கௌரவிக்கப்பட்டு அவன் அங்கே மகிழ்கிறான்.
13.151.12
जातरूपमयं दिव्यमर्कतुल्यं मनोजवम् ।
देवगन्धर्वसंकीर्णं विमानमधिरोहति ॥ १३.१५१.१२ ॥
தங்கத்தால் ஆன, தெய்வீகமான, சூரியனுக்கு நிகரான, மனத்தைப் போல் வேகமான, தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் நிறைந்த விமானத்தில் அவன் ஏறுகிறான்.
13.151.13
सौम्यरूपा मनःकान्तास्तप्तकाञ्चनभूषणाः ।
सोमकन्या विमानस्थं रमयन्ति मुदान्विताः ॥ १३.१५१.१३ ॥
சௌம்ய வடிவுடையவர்களும், மனத்தைக் கவர்பவர்களும், உருக்கிய பொன்னணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களுமான சோமனின் மகள்கள் மகிழ்ச்சியுடன் விமானத்தில் இருப்பவனை மகிழ்விக்கின்றனர்.
13.151.14
स तत्र रमते प्रीतः सह देवैः सहर्षिभिः ।
लोकान्सर्वाननुचरन्दीप्ततेजा मनोजवः ॥ १३.१५१.१४ ॥
அங்கே அவன் மகிழ்ச்சியுடன் தேவர்களோடும் ரிஷிகளோடும் இன்புறுகிறான்; ஒளிர்ந்த தேஜஸ்ஸுடன், மனத்தின் வேகமுடையவனாக அவன் எல்லா உலகங்களிலும் சஞ்சரிக்கிறான்.
13.151.15
सभां कामजवीं चापि नित्यमेवाभिगच्छति ।
सर्वलोकेश्वरमृषिं नमस्कृत्य पितामहम् ॥ १३.१५१.१५ ॥
அவன் எப்போதும் விருப்பத்தின் வேகமுடைய அந்தச் சபைக்கும் செல்கிறான்; எல்லா உலகங்களுக்கும் தலைவரும் ரிஷியுமான பிதாமகருக்கு வணங்கிவிட்டு (அவரை அடைகிறான்).
13.151.16
परमेष्ठिरनन्तश्रीर्लोकानां प्रभवाप्ययः ।
यतः सर्वाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः।
स तत्र वर्तते श्रीमान्द्विशतं द्विजसत्तम ॥ १३.१५१.१६ ॥
பரமேஷ்டி, முடிவற்ற ஸ்ரீ உடையவர், உலகங்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆனவர்; அவரிடமிருந்தே படைப்பு, ஒடுக்கத்தின் எல்லா மாற்றங்களும் தோன்றுகின்றன. அங்கே அந்த ஸ்ரீமான் இருநூறு (ஆண்டுகள்) வாழ்கிறான், திவிஜ சிறந்தவரே.
13.151.17
अथ कालक्षयात्तस्मात्स्थानादावर्तते पुनः ।
जातिधर्मांस्तथा सर्वान्सर्गादावर्तनानि च ॥ १३.१५१.१७ ॥
பின்னர் காலம் முடிந்ததும், அந்த இடத்திலிருந்து அவன் மீண்டும் திரும்புகிறான்; பிறப்பின் தர்மங்களையும், அனைத்தையும், படைப்பின் தொடக்கத்தில் நிகழும் திரும்பல்களையும் (மீண்டும் அடைகிறான்).
13.151.18
अशाश्वतमिदं सवेमिति चिन्त्योपलभ्य च ।
शाश्वतं दिव्यमचलमदीनमपनर्भवम् ॥ १३.१५१.१८ ॥
இவை அனைத்தும் நிலையற்றவை என்று சிந்தித்து உணர்ந்து, நித்தியமும் தெய்வீகமும் அசைவற்றதும் குறைவற்றதும் மறுபிறப்பற்றதுமான (நிலையை அடைகிறான்).
13.151.19
आस्थास्यत्यभयं नित्यं यत्रावृत्तिर्न विद्यते ।
यत्रि गत्वा न म्रियते जन्म चापि न विद्यते ॥ १३.१५१.१९ ॥
எங்கு மீண்டும் பிறப்பு இல்லையோ, அங்கு அவன் எப்போதும் அபயத்தில் நிலைபெறுவான். எங்கு சென்றால் மரணமில்லையோ, பிறப்பும் இல்லையோ அங்கே.
13.151.20
गर्भक्लेशामयाः प्राप्ता जायता च पुनः पुनः ।
कायक्लेशाश्च विविधा द्वन्द्वानि विविधानि च ॥ १३.१५१.२० ॥
கருப்பையின் துன்பங்களும் நோய்களும் பிறக்கும்போது மீண்டும் மீண்டும் வந்தடைகின்றன. உடலின் பல்வேறு துன்பங்களும், பல்வேறு இரட்டைகளும் (இன்ப துன்பங்களும்).
13.151.21
शीतोष्णसुखदुःखानि ईर्ष्याद्वेषकृतानि च ।
तत्रतत्रोपभुक्तानि न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ॥ १३.१५१.२१ ॥
குளிர்-வெப்பம், இன்பம்-துன்பம், பொறாமை-வெறுப்பால் உண்டானவை. இங்கும் அங்கும் அனுபவிக்கப்பட்டவை; எங்கும் நிலையான நிலை இல்லை.
13.151.22
एवं स निश्चयं कृत्वा निर्मुच्यि ग्रहबन्धनात् ।
छित्त्वा भार्यामयं पाशं तथैवापत्यसम्भवम् ॥ १३.१५१.२२ ॥
இவ்வாறு அவன் உறுதி கொண்டு, பற்றுகளின் பிணைப்பிலிருந்து விடுபட்டு, மனைவியால் ஆன கயிற்றையும், அவ்வாறே மக்களால் உண்டான கயிற்றையும் அறுத்து.
13.151.23
यतिधर्ममुपाश्रित्यि गुरुशुश्रूषणे रतः ।
अचिरेणैव कालेन श्रेयः समभिगच्छति ॥ १३.१५१.२३ ॥
துறவறக் கடமையை ஏற்று, குருவுக்குப் பணிவிடை செய்வதில் மகிழ்ந்து, சிறிது காலத்திலேயே அவன் நன்மையை அடைகிறான்.
13.151.24
योगशास्त्रं च साङ्ख्यं च विदित्वा सोऽर्थतत्वतः ।
अनुज्ञातश्च गुरुणा यथाशास्त्रमवस्थितः ॥ १३.१५१.२४ ॥
யோக சாஸ்திரத்தையும் சாங்கியத்தையும் அவற்றின் பொருளின் உண்மையிலிருந்து அறிந்து, குருவின் அனுமதி பெற்று, சாஸ்திரப்படி நிலைபெற்றான்.
13.151.25
पुण्यतीर्थानुसेवी च नदीनां पुलिनाश्रयः ।
शून्यागारनिकेतश्च वनवृक्षगुहाशयः ॥ १३.१५१.२५ ॥
புனிதத் தீர்த்தங்களைச் சேவிப்பவனும், ஆறுகளின் மணல் திட்டுகளில் வாழ்பவனும், வெறுமையான வீடுகளைத் தன் இருப்பிடமாகக் கொண்டவனும், காட்டு மரங்களிலும் குகைகளிலும் உறங்குபவனும்.
13.151.26
अरण्यानुचरो नित्यं देवारण्यनिकेतनः ।
एकरात्रं द्विरात्रं वा न क्वचित्सज्जते द्विजः ॥ १३.१५१.२६ ॥
எப்போதும் காட்டில் திரிபவனும், தெய்வீக வனங்களைத் தன் இருப்பிடமாகக் கொண்டவனும், ஒரு இரவோ இரண்டு இரவோ மட்டும் எங்கும் பற்றுக் கொள்ளாதவனுமான பிராமணன்.
13.151.27
शीर्णपर्णभुगेवापि वने चरति भिक्षुकः ।
न भोगार्थमनुप्रेत्य यात्रामात्रं समश्नुते ॥ १३.१५१.२७ ॥
துறவி காட்டில் உதிர்ந்த காய்ந்த இலைகளை மட்டும் உண்டு திரிகிறான்; இன்பத்திற்காகச் செல்லாமல், வாழ்க்கையை நடத்தும் அளவுக்கு மட்டுமே ஏற்கிறான்.
13.151.28
धर्मलब्धं समश्नाति न कामात्किञ्चिदश्नुते ।
युगमात्रदृगध्वानं क्रोशादूर्ध्वं न गच्छति ॥ १३.१५१.२८ ॥
தர்மத்தால் பெற்றதை மட்டுமே உண்கிறான், ஆசையினால் எதையும் உண்பதில்லை; நுகத்தடி அளவு தூரம் மட்டும் பார்த்து வழி நடக்கிறான், ஒரு க்ரோசத்திற்கு மேல் செல்வதில்லை.
13.151.29
समो मानावमानाभ्यां समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
सर्वभूताभयकरस्तथैवाभयदक्षिणः ॥ १३.१५१.२९ ॥
மதிப்பிலும் அவமதிப்பிலும் சமமாக இருப்பவன், மண்கட்டி, கல், பொன் ஆகியவற்றை ஒன்றாகக் கருதுபவன், எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளிப்பவன், அபயமே தனது தக்ஷிணையாக இருப்பவன்.
13.151.30
निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निरानन्दपरिग्रहः ।
निर्ममो निरहङ्कारः सर्वभूतनिराश्रयः ॥ १३.१५१.३० ॥
இருமைகளைக் கடந்தவன், யாருக்கும் வணங்காதவன், மகிழ்ச்சி தரும் பொருட்களைச் சேர்க்காதவன், மமகாரமும் அகங்காரமும் அற்றவன், எந்த உயிரையும் சார்ந்திராதவன்.
13.151.31
परिसङ्ख्यानतत्वज्ञस्तदा सत्यरतः सदा ।
ऊर्ध्वं नाधो न तिर्यक्च न किञ्चिदभिकामयेत् ॥ १३.१५१.३१ ॥
எண்ணிக்கையின் தத்துவத்தை அறிந்தவனும், எப்போதும் சத்தியத்தில் ஈடுபட்டவனும், மேலே, கீழே, குறுக்காக எதையும் விரும்பக் கூடாது.
13.151.32
एवं हि रममाणस्तु यतिधर्मं यथाविधि ।
कालस्य परिणामात्तु यथा पक्वफलं तथा ॥ १३.१५१.३२ ॥
இவ்வாறு விதிப்படி யதி தர்மத்தில் மகிழ்ந்திருப்பவன், காலத்தின் முதிர்ச்சியால், பழுத்த பழம் போல.
13.151.33
स विसृज्य स्वकं देहं प्रविशेद्ब्रह्म शाश्वतम् ।
निरामयमनाद्यन्तं गुणसौम्यमचेतनम् ॥ १३.१५१.३३ ॥
அவன் தன் உடலைத் துறந்து, நித்திய பிரம்மத்தில் நுழைய வேண்டும்; அது நோயற்றது, தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதது, குணங்களால் சாந்தமானது, உணர்வற்றது.
13.151.34
निरक्षरमबीजं च निरिन्द्रियमजं तथा ।
अजय्यमक्षयं यत्तदभेद्यं सूक्ष्ममेव च ॥ १३.१५१.३४ ॥
அழிவற்றது, வித்தற்றது, புலனற்றது, பிறப்பற்றது, வெல்லப்பட முடியாதது, அழியாதது, பிளக்கமுடியாதது, நுண்மையானது அது.
13.151.35
निर्गुणं च प्रकृतिमन्निर्विकारं च सर्वशः ।
भूतभव्यभविष्यस्य कालस्य परमेश्वरम्। ॥ १३.१५१.३५ ॥
குணமற்றது, இயற்கையைக் கடந்தது, எல்லா வகையிலும் மாறாதது; கடந்த, நிகழ், எதிர்கால உயிர்களின் காலத்தின் பரமேஸ்வரன்.
13.151.36
अव्यक्तं पुरुषं क्षेत्रमानन्त्याय प्रपद्यते॥ ॥ १३.१५१.३६ ॥
அவ்யக்த புருஷனை, க்ஷேத்திரத்தை, முடிவின்மைக்காக அடைகிறான்.