మహాభారతం · అధ్యాయం 13.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.151.1
ततः श्रुतिसमापन्नः संस्कृश्च यथाविधि ।
चौलोपनयनं तस्य यथावत्क्रियते द्विजैः ॥ १३.१५१.१ ॥
తరువాత వేదాధ్యయనం పూర్తిచేసి విధిప్రకారం సంస్కారాలు పొందిన అతనికి, ద్విజులు చౌల-ఉపనయన సంస్కారాన్ని యథావిధిగా నిర్వహిస్తారు.
13.151.2
ततोऽष्टमे स वर्षे तु व्रतोपनयनादिभिः ।
क्रियाभिर्विधिदृष्टाभिर्ब्रह्मत्वमुपनीयते ॥ १३.१५१.२ ॥
తరువాత ఎనిమిదవ సంవత్సరంలో వ్రతం, ఉపనయనం మొదలైన విధిసమ్మత క్రియల ద్వారా అతనికి బ్రహ్మత్వం సమకూర్చబడుతుంది.
13.151.3
गायत्रेण छन्दसा तु संस्कृतश्चरितव्रतः ।
अधीयमानो मेधावी शुद्धात्मा नियतव्रतः ॥ १३.१५१.३ ॥
గాయత్రీ ఛందస్సుతో సంస్కరించబడినవాడు, వ్రతాలను ఆచరించేవాడు, అధ్యయనం చేసే మేధావి, శుద్ధహృదయుడు, నియత వ్రతుడు.
13.151.4
अचिरेणैव कालेन साङ्गान्वेदानवाप्नुते ।
समावृत्तः स धर्मात्मा समावृत्तिक्रियस्तथा ॥ १३.१५१.४ ॥
అతి కొద్ది కాలంలోనే అంగాలతో కూడిన వేదాలను పొందుతాడు; ధర్మాత్ముడైన అతడు సమావర్తన క్రియను పూర్తిచేసి తిరిగివస్తాడు.
13.151.5
याजनाध्यापनरतः कुशले कर्मणि स्थितः ।
अग्निहोइत्रपरो नित्यं देवतातिथिपूजकः ॥ १३.१५१.५ ॥
యాగాలు చేయించడంలో, బోధించడంలో నిమగ్నుడై, శుభకర్మలో స్థిరుడై, నిత్యం అగ్నిహోత్రంలో తత్పరుడై, దేవతలను అతిథులను పూజించేవాడు.
13.151.6
यजते विविधैर्यज्ञैर्जपयज्ञैस्तथैव च ।
न्यायागतधनान्वेषी न्यायवृत्तस्तपोधनः ॥ १३.१५१.६ ॥
వివిధ యజ్ఞాలతో, జపయజ్ఞాలతో యజిస్తాడు; న్యాయంగా లభించిన ధనాన్ని అన్వేషించేవాడు, న్యాయంగా వర్తించేవాడు, తపస్సునే ధనంగా కలవాడు.
13.151.7
सर्वभूतहितश्चैव सर्वशास्त्रविशारदः ।
स्वदारपरितुष्टात्मा क्रतुगामी जितेन्द्रियः ॥ १३.१५१.७ ॥
అన్ని ప్రాణులకు హితుడు, అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడు, తన భార్యతోనే సంతృప్తి చెందినవాడు, యజ్ఞాలను ఆచరించేవాడు, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.
13.151.8
परापवादविरतः सत्यव्रतपरः सदा ।
स कालपरिणामात्तु संयुतः कालधर्मणा ॥ १३.१५१.८ ॥
ఇతరులను దూషించడం మానినవాడు, ఎల్లప్పుడూ సత్యవ్రతంలో నిమగ్నమైనవాడు, అతడు కాల పరిణామంతో, కాలధర్మంతో (మరణంతో) కూడుకుంటాడు.
13.151.9
संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण यथावद्विधिपूर्वकम् ।
सोमलोकमवाप्नोति देहन्यासान्न संशयः ॥ १३.१५१.९ ॥
అగ్నిహోత్రంతో విధిప్రకారం యథావిధిగా సంస్కారం పొందినవాడు, దేహత్యాగం తర్వాత సోమలోకాన్ని చేరుకుంటాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.
13.151.10
तत्र सोमप्रभैर्देवैरग्निष्वात्तैश्च भास्वरैः ।
तथा बर्हिषदैश्चैव देवैराङ्गिरसैरपि ॥ १३.१५१.१० ॥
అక్కడ సోమకాంతితో ప్రకాశించే దేవతలచేత, అగ్నిష్వాత్తులచేత, తేజస్వులచేత, బర్హిషదులచేత, ఆంగిరసులైన దేవతలచేత కూడా (అతడు సత్కరించబడతాడు).
13.151.11
विश्वेभिश्चैव देवैश्च तथा ब्रह्मर्षिभिः पुनः ।
देवर्षिभिश्चाप्रतिमैस्तथैवाप्सरसां गणैः।
साध्यैः सिद्धैश्च सततं सत्कृतस्तत्र मोदते ॥ १३.१५१.११ ॥
విశ్వదేవతలచేత, దేవతలచేత, అలాగే బ్రహ్మర్షులచేత, మళ్ళీ అసమానులైన దేవర్షులచేత, అప్సరస గణాలచేత, సాధ్యులచేత, సిద్ధులచేత నిరంతరం సత్కరించబడి అతడు అక్కడ ఆనందిస్తాడు.
13.151.12
जातरूपमयं दिव्यमर्कतुल्यं मनोजवम् ।
देवगन्धर्वसंकीर्णं विमानमधिरोहति ॥ १३.१५१.१२ ॥
బంగారంతో చేయబడిన, దివ్యమైన, సూర్యునితో సమానమైన, మనస్సువంటి వేగంగల, దేవగంధర్వులతో నిండిన విమానాన్ని అతడు అధిరోహిస్తాడు.
13.151.13
सौम्यरूपा मनःकान्तास्तप्तकाञ्चनभूषणाः ।
सोमकन्या विमानस्थं रमयन्ति मुदान्विताः ॥ १३.१५१.१३ ॥
సౌమ్య రూపులు, మనసును ఆకర్షించేవారు, కాచిన బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన సోముని కుమార్తెలు ఆనందంతో విమానంలో ఉన్న (అతనిని) రమింపజేస్తారు.
13.151.14
स तत्र रमते प्रीतः सह देवैः सहर्षिभिः ।
लोकान्सर्वाननुचरन्दीप्ततेजा मनोजवः ॥ १३.१५१.१४ ॥
అక్కడ అతడు సంతోషంతో దేవతలు, ఋషులతో కలిసి రమిస్తాడు; తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, మనస్సులా వేగంగా అతడు అన్ని లోకాలలో సంచరిస్తాడు.
13.151.15
सभां कामजवीं चापि नित्यमेवाभिगच्छति ।
सर्वलोकेश्वरमृषिं नमस्कृत्य पितामहम् ॥ १३.१५१.१५ ॥
అతడు ఎల్లప్పుడూ కోరిక వేగమున్న ఆ సభకు వెళ్తాడు; సర్వలోకాధిపతి, ఋషి అయిన పితామహుణ్ణి నమస్కరించి (ఆయనను చేరుతాడు).
13.151.16
परमेष्ठिरनन्तश्रीर्लोकानां प्रभवाप्ययः ।
यतः सर्वाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः।
स तत्र वर्तते श्रीमान्द्विशतं द्विजसत्तम ॥ १३.१५१.१६ ॥
పరమేష్ఠి, అనంత శ్రీ కలవాడు, లోకాల ఉత్పత్తి, లయం ఆయనే; ఆయన నుండి సృష్టి, ప్రళయ వికారాలన్నీ ప్రవర్తిస్తాయి. అక్కడ ఆ శ్రీమంతుడు రెండు వందల (సంవత్సరాలు) ఉంటాడు, ద్విజోత్తమా.
13.151.17
अथ कालक्षयात्तस्मात्स्थानादावर्तते पुनः ।
जातिधर्मांस्तथा सर्वान्सर्गादावर्तनानि च ॥ १३.१५१.१७ ॥
అప్పుడు కాలం క్షీణించగా ఆ స్థానం నుండి అతడు మళ్లీ తిరిగి వస్తాడు; జాతి ధర్మాలను, సర్వాన్నీ, సృష్టి ఆరంభంలో జరిగే పునరావృతాలనూ (తిరిగి పొందుతాడు).
13.151.18
अशाश्वतमिदं सवेमिति चिन्त्योपलभ्य च ।
शाश्वतं दिव्यमचलमदीनमपनर्भवम् ॥ १३.१५१.१८ ॥
ఇదంతా అశాశ్వతమని ఆలోచించి తెలుసుకుని, శాశ్వతమైన, దివ్యమైన, అచలమైన, అదీనమైన, పునర్జన్మ లేని (పరమ స్థితిని పొందుతాడు).
13.151.19
आस्थास्यत्यभयं नित्यं यत्रावृत्तिर्न विद्यते ।
यत्रि गत्वा न म्रियते जन्म चापि न विद्यते ॥ १३.१५१.१९ ॥
ఎక్కడ పునరావృత్తి ఉండదో, అక్కడ అతడు ఎల్లప్పుడూ అభయంలో నిలుస్తాడు. ఎక్కడికి వెళ్ళితే మరణం లేదో, జన్మ కూడా లేదో అక్కడ.
13.151.20
गर्भक्लेशामयाः प्राप्ता जायता च पुनः पुनः ।
कायक्लेशाश्च विविधा द्वन्द्वानि विविधानि च ॥ १३.१५१.२० ॥
గర్భ క్లేశాలు, రోగాలు పొందబడతాయి; జన్మిస్తూ మళ్లీ మళ్లీ. శరీర క్లేశాలు, వివిధ ద్వంద్వాలు కూడా.
13.151.21
शीतोष्णसुखदुःखानि ईर्ष्याद्वेषकृतानि च ।
तत्रतत्रोपभुक्तानि न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ॥ १३.१५१.२१ ॥
చలి-వేడి, సుఖం-దుఃఖం, ఈర్ష్య-ద్వేషాల వల్ల కలిగినవి. ఇక్కడ అక్కడ అనుభవించబడినవి; ఎక్కడా శాశ్వత స్థితి లేదు.
13.151.22
एवं स निश्चयं कृत्वा निर्मुच्यि ग्रहबन्धनात् ।
छित्त्वा भार्यामयं पाशं तथैवापत्यसम्भवम् ॥ १३.१५१.२२ ॥
ఈ విధంగా అతడు నిశ్చయించుకుని, గ్రహబంధనం నుండి విముక్తుడై, భార్యతో చేసిన పాశాన్ని, అలాగే సంతానంవల్ల కలిగిన పాశాన్ని తెగగొట్టి.
13.151.23
यतिधर्ममुपाश्रित्यि गुरुशुश्रूषणे रतः ।
अचिरेणैव कालेन श्रेयः समभिगच्छति ॥ १३.१५१.२३ ॥
యతిధర్మాన్ని ఆశ్రయించి, గురుశుశ్రూషలో రతుడై, అతి త్వరలోనే అతడు శ్రేయస్సును పొందుతాడు.
13.151.24
योगशास्त्रं च साङ्ख्यं च विदित्वा सोऽर्थतत्वतः ।
अनुज्ञातश्च गुरुणा यथाशास्त्रमवस्थितः ॥ १३.१५१.२४ ॥
యోగశాస్త్రాన్ని, సాంఖ్యాన్ని వాటి అర్థతత్త్వం నుండి తెలుసుకుని, గురువు అనుమతి పొంది, శాస్త్రానుసారంగా స్థితుడయ్యాడు.
13.151.25
पुण्यतीर्थानुसेवी च नदीनां पुलिनाश्रयः ।
शून्यागारनिकेतश्च वनवृक्षगुहाशयः ॥ १३.१५१.२५ ॥
పవిత్ర తీర్థాలను సేవించేవాడు, నదుల ఇసుక దిబ్బలపై నివసించేవాడు, శూన్య గృహాలను నివాసంగా చేసుకునేవాడు, అడవి చెట్లలో మరియు గుహలలో నిద్రించేవాడు.
13.151.26
अरण्यानुचरो नित्यं देवारण्यनिकेतनः ।
एकरात्रं द्विरात्रं वा न क्वचित्सज्जते द्विजः ॥ १३.१५१.२६ ॥
ఎల్లప్పుడూ అడవిలో సంచరించేవాడు, దివ్య అరణ్యాలను నివాసంగా చేసుకునేవాడు, ఒకటి లేదా రెండు రాత్రులకంటే ఎక్కడా అంటుకోనివాడు — అతడే ద్విజుడు.
13.151.27
शीर्णपर्णभुगेवापि वने चरति भिक्षुकः ।
न भोगार्थमनुप्रेत्य यात्रामात्रं समश्नुते ॥ १३.१५१.२७ ॥
భిక్షువు అడవిలో రాలిన ఎండిన ఆకులను మాత్రమే తింటూ సంచరిస్తాడు; భోగం కోసం వెళ్ళకుండా, జీవనయాత్రకు సరిపడేదే స్వీకరిస్తాడు.
13.151.28
धर्मलब्धं समश्नाति न कामात्किञ्चिदश्नुते ।
युगमात्रदृगध्वानं क्रोशादूर्ध्वं न गच्छति ॥ १३.१५१.२८ ॥
ధర్మంగా లభించిన దానినే భుజిస్తాడు, కోరికతో ఏదీ తినడు; యుగమాత్ర దూరం మాత్రమే చూస్తూ దారిలో నడుస్తాడు, ఒక క్రోశం దాటి వెళ్ళడు.
13.151.29
समो मानावमानाभ्यां समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
सर्वभूताभयकरस्तथैवाभयदक्षिणः ॥ १३.१५१.२९ ॥
మానావమానాలలో సమభావంగా ఉండేవాడు, మట్టిగడ్డ, రాయి, బంగారాన్ని సమంగా చూసేవాడు, సర్వ ప్రాణులకు అభయం ఇచ్చేవాడు, అభయమే దక్షిణగా ఇచ్చేవాడు.
13.151.30
निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निरानन्दपरिग्रहः ।
निर्ममो निरहङ्कारः सर्वभूतनिराश्रयः ॥ १३.१५१.३० ॥
ద్వంద్వాలకు అతీతుడు, ఎవరికీ నమస్కరించనివాడు, ఆనందం కలిగించే వస్తువులను పోగుచేయనివాడు, మమకారం అహంకారం లేనివాడు, ఏ ప్రాణిపైనా ఆధారపడనివాడు.
13.151.31
परिसङ्ख्यानतत्वज्ञस्तदा सत्यरतः सदा ।
ऊर्ध्वं नाधो न तिर्यक्च न किञ्चिदभिकामयेत् ॥ १३.१५१.३१ ॥
పరిగణన తత్త్వాన్ని తెలిసినవాడు, ఎల్లప్పుడూ సత్యంలో రమించేవాడు, ఊర్ధ్వంగా, అధోగా, తిర్యగ్గా ఏదీ కోరకూడదు.
13.151.32
एवं हि रममाणस्तु यतिधर्मं यथाविधि ।
कालस्य परिणामात्तु यथा पक्वफलं तथा ॥ १३.१५१.३२ ॥
ఇలా యతిధర్మాన్ని విధి ప్రకారం ఆనందిస్తూ, కాలం పరిపక్వం చేయగా, పండిన ఫలం వలె.
13.151.33
स विसृज्य स्वकं देहं प्रविशेद्ब्रह्म शाश्वतम् ।
निरामयमनाद्यन्तं गुणसौम्यमचेतनम् ॥ १३.१५१.३३ ॥
అతడు తన దేహాన్ని విడిచి శాశ్వతమైన బ్రహ్మంలో ప్రవేశించాలి; అది రోగరహితమైనది, ఆదిఅంతములు లేనిది, గుణాలతో శాంతమైనది, అచేతనమైనది.
13.151.34
निरक्षरमबीजं च निरिन्द्रियमजं तथा ।
अजय्यमक्षयं यत्तदभेद्यं सूक्ष्ममेव च ॥ १३.१५१.३४ ॥
అక్షరము లేనిది, బీజము లేనిది, ఇంద్రియములు లేనిది, అజన్మమైనది, జయింపరానిది, క్షయము లేనిది, భేదింపరానిది, సూక్ష్మమైనది అదే.
13.151.35
निर्गुणं च प्रकृतिमन्निर्विकारं च सर्वशः ।
भूतभव्यभविष्यस्य कालस्य परमेश्वरम्। ॥ १३.१५१.३५ ॥
గుణరహితమైనది, ప్రకృతిని మించినది, అన్ని విధాలుగా వికారరహితమైనది; భూత-భవ్య-భవిష్యత్తుల కాలానికి పరమేశ్వరుడు.
13.151.36
अव्यक्तं पुरुषं क्षेत्रमानन्त्याय प्रपद्यते॥ ॥ १३.१५१.३६ ॥
అవ్యక్త పురుషుని, క్షేత్రాన్ని, అనంతత్వం కోసం పొందుతాడు.