مهابهاراتا · أدهيايا 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
يا أفضل البهاراتا، لقد سمعتُ ثمرة من يقدّمون الزهور والبخور، وثمرة طقس القرابين. ويليق بك أن تحدّثني بذلك مرة أخرى.
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
ما ثمرة تقديم البخور، وكذلك ثمرة المصباح؟ ولأي غاية يلقي أرباب البيوت القرابين (البالي)؟
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
وفي هذا الشأن يروون أيضاً هذه الحكاية القديمة: حوار ناهوشا مع أغاستيا ومع بهرغو.
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
أيها الملك العظيم، كان ناهوشا حكيماً ملكياً شديد التقشف، وبأعماله الصالحة نال هنا مُلك الآلهة.
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
وهناك أيضاً، أيها الملك، كان ناهوشا يسكن السماء، وظلّ ضابطاً لنفسه، يؤدي شعائر شتى، بشرية وإلهية.
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
وهناك، أيها الملك، استمرت جميع الشعائر البشرية لذلك العظيم النفس في السماء، وكذلك الشعائر الإلهية والأبدية.
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
شعائر النار، وأعواد الإيقاد، وعشب الكوشا، والأزهار العطرة، والقرابين من الطعام والحبوب المحمّصة، والبخور، وإيقاد المصابيح.
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
في بيت ذلك الملك العظيم النفس استمر كل شيء؛ وحتى في السماء أقام قرابين الترديد وقرابين الفكر.
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
وقد عبد ذلك سيد الآلهة الآلهة أيضًا وفق الشعائر؛ حقًا، يا قاهر الأعداء، أكرم جميعهم حسب الحق وكما كان من قبل.
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
ثم إذ عرف أنه إندرا، دخل في الغرور الذاتي، فتخلّى عنه جميع شعائر ذلك الملك.
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
وقد اتّصف بالنعم والضبط، فجعل السبعة الحكماء يحملون محفّته؛ ولما تُرك عمله، صار إلى الضعف.
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
وبينما كان يُجبر أكابر الحكماء الغنيين بالتقشف على حمله، مرّ زمن طويل جدًا عليه وهو مغلوب بالغرور.
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
ثم شرع في حملهم واحدًا تلو الآخر، وجاء دور أغاستيا أيضًا، يا بهارata.
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
فجاء بهرغو عظيم البهاء، أفضل العارفين بالبراهمان، فاقترب من أغاستيا المقيم في الصومعة وقال هذا.
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
فلماذا نحتمل هذا الإهانة من هذا الملك الشرير نهوشا، سيد الآلهة، أيها الحكيم العظيم؟
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
كيف أستطيع أنألعنه، أيها الحكيم العظيم، وقد منحه واهب النعم نعمةً؟ وأنت أيضًا تعلم ذلك.
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
"من يقع في مجال بصري يصبح خاضعًا لي" — هكذا طلب هذا الإله نعمةً وهو ذاهب إلى السماء.
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
وهكذا لم يُحرق على يدي ولا على يدك — ولا شك في ذلك؛ ولم يُحرق أو يُسقط على يد أي حكيم رئيسي آخر.
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
أيها القدير، لقد أعطاه ذلك العظيم الروح في سالف الزمان أمرتا ليشربها، ولأجل ذلك لا نُسقطه.
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
منح الإله له نعمة هي سبب معاناة الرعية، وذلك الأحقر من البشر يرتكب أفعال الإثم بحق المولودين مرتين.
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
فأخبرنا بما هو في وقته يا خير المتكلمين؛ وما تقوله أنت فسأفعله، لا ريب في ذلك.
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
بأمر الجد جئتُ إليك، لأردّ نهوشا القوي الذي أعماه الكبرياء.
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
اليوم سيُقرن بك ملك الآلهة إلى مركبته، أيها الأحمق؛ واليوم سأجعل هذا المتعجرف غير إندرا بقوتي.
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
اليوم، وأنت تنظر، سأعيد إندرا صاحب المئة قربان إلى مقامه، وأزيح عن مقام إندرا ذلك الفاعل للشر السيء النية.
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
اليوم سيهينك ذلك الإندرا الزائف الشرير برجله. يا قليل العقل، وقد أصاب القدر قلبك، إنما تسعى إلى هلاك نفسك.
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
وقد أغضبني الإهانة غضبًا شديدًا، سألعن في سخطي ذلك الآثم الذي تعدّى الدارما، عدوّ البراهمة: «كن ثعبانًا!»
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
ثم، وأنت تنظر، أيها الحكيم العظيم، سأُسقِط على الأرض ذلك الشرير الفاسد الطوية، الذي أصابت بهاءه صيحة «عار!».
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
أما نهوشا، صاحب الأعمال الآثمة، المغرور بقوة السلطان، فسأفعل بحسب ما يرضيك أيها الحكيم.
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
فلما خاطبه بهرغو بذلك، سُرّ أغاستيا الخالد ابن ميترا وفارونا سرورًا عظيمًا، وزال عنه حُمّاه (قلقه).