ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಧೂಪವನ್ನರ್ಪಿಸುವವರ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಬಲಿವಿಧಾನದ ಫಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವುದು ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
ಧೂಪ ಸಮರ್ಪಣೆಯ ಫಲವೇನು, ಹಾಗೆಯೇ ದೀಪದ ಫಲವೇನು? ಗೃಹಸ್ಥರು ಬಲಿಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ?
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
ಇದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ನಹುಷನ ಮತ್ತು ಅಗಸ್ತ್ಯ ಹಾಗೂ ಭೃಗುವಿನೊಂದಿಗಿನ ಅವನ ಸಂವಾದದ ಕಥೆಯನ್ನು.
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಹುಷನು ರಾಜರ್ಷಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ. ತನ್ನ ಸತ್ಕರ್ಮದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ನಹುಷನು ಸಂಯಮದಿಂದ ಇದ್ದು, ಮಾನುಷ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ವಿವಿಧ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಎಲ್ಲಾ ಮಾನುಷ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದವು; ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಸನಾತನ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಮುಂದುವರಿದವು.
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯಗಳು, ಸಮಿಧೆಗಳು, ದರ್ಭೆ, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಬಲಿಗಳು, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಲಾಜೆಗಳು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪಕರ್ಮ.
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಜಪಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಮನೋಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
ಆ ಸುರೇಶ್ವರನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪೂಜಿಸಿದನು; ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದನು.
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
ಆಮೇಲೆ 'ನಾನೇ ಇಂದ್ರ' ಎಂದು ತಿಳಿದು ಅವನು ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಆ ರಾಜನ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಕುಂಠಿತವಾದವು.
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
ವರದಾನ ಮತ್ತು ದಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳಿಂದ (ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯನ್ನು) ಹೊರಿಸಿದನು; ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನು ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
ತಪೋಧನರಾದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರಿಂದ ಹೊರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಅಭಿಭೂತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು.
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹೊರಲು ಅವನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಓ ಭಾರತ, ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗೂ ಸರದಿ ಬಂತು.
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೃಗು ಬಂದು, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಬಳಿ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
ಹೀಗೆ, ಈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ದೇವೇಂದ್ರ ನಹುಷನ ಅವಮಾನವನ್ನು ನಾವು ಏಕೆ ಸಹಿಸಬೇಕು, ಓ ಮಹಾಮುನಿ?
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ವರ ನೀಡುವವನು ವರ ನೀಡಿದ ಇವನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಶಪಿಸಬಲ್ಲೆ? ಅದು ನಿಮಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
"ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಪಥಕ್ಕೆ ಬರುವವನು ನನ್ನ ವಶನಾಗುವನು" ಎಂದು, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಈ ದೇವನು ವರ ಕೇಳಿದನು.
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನು ನನ್ನಿಂದಲೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೂ ಸುಡಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಬೇರೆ ಯಾವ ಪ್ರಮುಖ ಋಷಿಯಿಂದಲೂ ಅವನು ಸುಡಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ, ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ.
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಹಿಂದೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಇವನಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಇವನನ್ನು ಕೆಡವುವುದಿಲ್ಲ.
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
ದೇವನು ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ದುಃಖಕಾರಣವಾದ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಆ ನರಾಧಮನು ದ್ವಿಜರ ಮೇಲೆ ಅಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸಮಯೋಚಿತವಾದುದನ್ನು, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೇಳು; ನೀನು ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
ಪಿತಾಮಹನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ಬಲಶಾಲಿ ನಹುಷನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು.
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
ಇಂದೇ ದೇವರಾಜನು ನಿನ್ನನ್ನು, ಓ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ, ರಥಕ್ಕೆ ಹೂಡುವನು; ಇಂದೇ ಈ ಉದ್ಧಟನನ್ನು ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರನಲ್ಲದವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವೆನು.
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
ಇಂದು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆಯೇ ಶತಕ್ರತುವಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು; ಪಾಪಕರ್ಮಿಯಾದ ದುರ್ಮತಿಯನ್ನು ಇಂದ್ರಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕದಲಿಸಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವೆನು.
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
ಇಂದು ಆ ದುಷ್ಟ ದೇವೇಂದ್ರ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಅವಮಾನಿಸುವನು. ದೈವದಿಂದ ಹತಚಿತ್ತನಾದ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿದ ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ್ರೋಹಿಯನ್ನು, ಅವಮಾನದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ 'ನೀನು ಹಾವಾಗು' ಎಂದು ನಾನು ಶಪಿಸುವೆನು.
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
ಆಗ ಆ ಅತಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು, 'ಧಿಕ್' ಶಬ್ದದಿಂದ ಕಾಂತಿ ಹತವಾದವನನ್ನು, ಮಹಾಮುನೇ, ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸುವೆನು.
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ಪಾಪಕರ್ಮಿ ನಹುಷನನ್ನು, ನಿನಗೆ ಯಾವುದು ಇಷ್ಟವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಮುನಿಯೇ.
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
ಭೃಗು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮೈತ್ರಾವರುಣಿ ಅವ್ಯಯ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಜ್ವರ (ಆತಂಕ) ನಿವಾರಣೆಯಾದವನಾದನು.