మహాభారతం · అధ్యాయం 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, పుష్పధూపాలను సమర్పించేవారి ఫలాన్ని నేను విన్నాను, బలివిధాన ఫలాన్ని కూడా విన్నాను. దానిని మళ్లీ చెప్పడం మీకు తగినది.
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
ధూపదానం ఫలమేమిటి, దీపదానం ఫలం కూడా అలాగే ఏది? గృహస్థులు బలులను ఎందుకు విసురుతారు?
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
ఈ విషయంలో కూడా ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు—నహుషుని, అగస్త్యునితో మరియు భృగువుతో అతని సంవాదాన్ని.
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
మహారాజా, నహుషుడు రాజర్షి, మహాతపస్వి. తన సత్కర్మల వల్ల ఇక్కడ దేవరాజ్యాన్ని పొందాడు.
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
రాజా, అక్కడ స్వర్గంలో నివసిస్తూ కూడా నహుషుడు నియమంతో ఉండి, మానుష మరియు దివ్య వివిధ క్రియలను చేస్తూ ఉన్నాడు.
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
రాజా, అక్కడ ఆ మహాత్ముని మానుష క్రియలన్నీ స్వర్గంలో కొనసాగాయి, దివ్యమైన, సనాతనమైన క్రియలు కూడా కొనసాగాయి.
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
అగ్నికార్యాలు, సమిధలు, దర్భలు, సుగంధ పుష్పాలు, బలులు, అన్నం మరియు లాజలు, ధూపం, దీపకర్మ కూడా.
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
ఆ మహాత్ముడైన రాజు ఇంట అన్నీ కొనసాగాయి; స్వర్గంలో కూడా అతడు జప యజ్ఞాలు, మనో యజ్ఞాలు చేశాడు.
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
ఆ సురేశ్వరుడు విధిప్రకారం దేవతలనందరినీ పూజించాడు; శత్రుదమనా, ముందులాగే న్యాయంగా అందరినీ పూజించాడు.
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
తరువాత 'నేనే ఇంద్రుడను' అని తెలుసుకొని అతడు అహంకారంలో ప్రవేశించాడు; ఆ రాజు చేసే కర్మలన్నీ క్షీణించి పోయాయి.
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
వరదానాలతో, దమంతో కూడిన అతడు సప్తర్షులచేత (పల్లకీ) మోయించాడు; క్రియలు లేక బలహీనతను పొందాడు.
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
తపోధనులైన మునిముఖ్యులచేత మోయించుకుంటూ, అహంకారంచే అభిభూతుడైన అతనికి ఎంతో కాలం గడిచిపోయింది.
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
అప్పుడు క్రమంగా అందరినీ మోయడానికి అతడు ప్రారంభించాడు; ఓ భారతా, అగస్త్యునికీ వంతు వచ్చింది.
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
అప్పుడు మహాతేజస్వి, బ్రహ్మజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడైన భృగువు వచ్చి, ఆశ్రమంలో ఉన్న అగస్త్యుని సమీపించి ఇలా అన్నాడు.
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
ఇలా, ఈ దుర్బుద్ధి గల దేవేంద్రుడు నహుషుని అవమానాన్ని మనం ఎందుకు సహించాలి, ఓ మహాముని?
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
ఓ మహాముని, వరాలిచ్చేవాడు వరం ఇచ్చిన ఇతన్ని నేను ఎలా శపించగలను? అది మీకు కూడా తెలుసు.
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
"నా దృష్టిపథంలోకి వచ్చినవాడు నా వశమౌతాడు" అని, స్వర్గానికి వెళ్తూ ఈ దేవుడు వరం కోరాడు.
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
ఈ విధంగా అతడు నా చేత కాల్చబడలేదు, నీ చేత కూడా కాల్చబడలేదు, ఇందులో సందేహం లేదు; మరే ప్రధాన ఋషి చేతా కాల్చబడలేదు, పడగొట్టబడలేదు.
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
ఓ విభో, పూర్వం ఆ మహాత్ముడు ఇతనికి త్రాగుటకు అమృతాన్ని ఇచ్చాడు; ఆ కారణంగానే మేము ఇతనిని పడగొట్టడం లేదు.
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
దేవుడు ప్రజలకు దుఃఖకారణమైన వరాన్ని ఇచ్చాడు; ఆ నరాధముడు బ్రాహ్మణుల పట్ల అధర్మ కార్యాలు చేస్తున్నాడు.
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
కాబట్టి మాకు తగిన సమయోచితమైనదానిని, వక్తలలో శ్రేష్ఠుడా, చెప్పు; నీవు ఎలా చెబుతావో అలాగే చేస్తాను, ఇందులో సందేహం లేదు.
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
పితామహుని ఆజ్ఞ మేరకు నేను మీ వద్దకు వచ్చాను; గర్వంతో మోహించిన బలవంతుడైన నహుషుని ఎదుర్కోవడానికి.
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
ఈనాడే దేవరాజు నిన్ను, ఓ దుర్బుద్ధీ, రథానికి కట్టిస్తాడు; ఈనాడే ఈ గర్విష్ఠుని నా తేజస్సుతో ఇంద్రుడు కానివాడిగా చేస్తాను.
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
ఈనాడు నీ కళ్ళముందే శతక్రతువు ఇంద్రుడిని తిరిగి స్థాపిస్తాను; పాపకర్ముడు, దుర్మతియైన వానిని ఇంద్ర స్థానం నుండి కదిలించి తొలగిస్తాను.
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
నేడు ఆ దుష్ట దేవేంద్రుడు నిన్ను కాలితో అవమానిస్తాడు. దైవంచేత హతమైన మనస్సు గలవాడా, మందబుద్ధీ, నీ స్వనాశనానికే ఇలా చేస్తున్నావు.
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
ధర్మాన్ని అతిక్రమించిన ఆ పాపిని, బ్రాహ్మణ-ద్రోహిని, అవమానంతో మిక్కిలి కోపించి 'నీవు సర్పమవు కమ్ము' అని నేను కోపంతో శపిస్తాను.
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
అప్పుడు ఆ అతి దుర్బుద్ధిని, 'ధిక్' అనే మాటతో కాంతి హతమైనవాడిని, మహాముని, నీ ఎదుటే నేను నేలపై పడవేస్తాను.
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
ఐశ్వర్య బలంతో మోహితుడైన పాపకర్మ నహుషుని, నీకు ఏది ఇష్టమో అదే నేను చేస్తాను, ముని.
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
భృగువు ఇలా అనగా, మైత్రావరుణి అవ్యయుడైన అగస్త్యుడు మిక్కిలి సంతోషించి, జ్వరం (ఆందోళన) తొలగినవాడయ్యాడు.