Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 13.156

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

13.156.1

श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ภรตะ ข้าพเจ้าได้ฟังถึงผลของผู้ที่ถวายดอกไม้และธูป และผลของพิธีถวายพลี ขอท่านได้โปรดกล่าวเรื่องนี้อีกครั้งหนึ่งเถิด

13.156.2

धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥

ผลของการถวายธูป และของประทีปเช่นกัน เหตุใดเล่าเหล่าคฤหัสถ์จึงโปรยพลีทั้งหลาย

13.156.3

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥

ในเรื่องนี้ ท่านทั้งหลายยังเล่าเรื่องเก่าแก่นี้ไว้ด้วย คือบทสนทนาของนหุษะกับอคัสตยะและภฤคุ

13.156.4

नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥

ข้าแต่มหาราช นหุษะเป็นราชฤๅษีผู้มีตบะยิ่งใหญ่ ด้วยกรรมดีของพระองค์ พระองค์ได้ขึ้นครองความเป็นใหญ่แห่งเทวดาในที่นี้

13.156.5

तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥

ข้าแต่พระราชา แม้ในที่นั้น นหุษะผู้ประพฤติตนสำรวมอยู่บนสวรรค์ ได้ประกอบพิธีกรรมต่างๆ ทั้งที่เป็นของมนุษย์และของทิพย์

13.156.6

मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥

ข้าแต่พระราชา พิธีกรรมของมนุษย์ทั้งหมดของผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ผู้นั้นได้ดำเนินต่อไปบนสวรรค์ เช่นเดียวกับพิธีกรรมทิพย์และพิธีกรรมนิรันดร์

13.156.7

अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥

พิธีบูชาไฟ ฟืนสำหรับจุดไฟ หญ้ากุศะ ดอกไม้หอม การถวายพลีด้วยข้าวและข้าวตอก การจุดธูป และการจุดประทีป

13.156.8

सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥

ทุกสิ่งในเรือนของพระราชาผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้นดำเนินต่อไป แม้บนสวรรค์พระองค์ก็ยังประกอบยัชญ์ด้วยการสวดมนต์และยัชญ์ด้วยใจ

13.156.9

देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥

ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู เจ้าแห่งเทวดาพระองค์นั้นได้บูชาเทวดาทั้งหลายตามวิธีที่กำหนด และเคารพทุกองค์ตามสมควรและตามที่เคยปฏิบัติมา

13.156.10

अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥

ต่อมา เมื่อรู้ว่าตนคือพระอินทร์ พระองค์ก็เข้าสู่ความหลงตนเอง และพิธีกรรมทั้งหลายของพระราชาพระองค์นั้นก็เสื่อมหายไปหมด

13.156.11

सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥

พระองค์ซึ่งเต็มด้วยพรที่ได้รับและการข่มใจ ได้ให้พระฤๅษีทั้งเจ็ดหามเสลี่ยงของพระองค์ เมื่อพิธีกรรมถูกละทิ้ง พระองค์ก็ตกสู่ความอ่อนแอ

13.156.12

तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥

ระหว่างที่พระองค์ให้เหล่ามุนีผู้เป็นยอดและอุดมด้วยตบะหามพระองค์ เวลาอันยาวนานก็ล่วงไปสำหรับพระองค์ผู้ถูกความหลงตนเองครอบงำ

13.156.13

अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥

ต่อมา พระองค์เริ่มให้ทุกองค์หามเป็นวาระ ข้าแต่ภารตะ วาระก็ตกถึงอคัสตยะด้วย

13.156.14

अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥

ครั้งนั้น ภฤคุผู้มีเดชรุ่งโรจน์ เป็นผู้ประเสริฐที่สุดในผู้รู้พรหมัน เสด็จมา เข้าไปหาอคัสตยะผู้ประทับอยู่ในอาศรม แล้วกล่าวถ้อยคำเหล่านี้

13.156.15

एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥

ข้าแต่มหามุนี เหตุใดเล่าพวกเราจึงต้องอดทนต่อการไม่ให้เกียรตินี้ จากนหุษะเจ้าแห่งเทวดาผู้มีใจชั่วนี้

13.156.16

कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥

ข้าแต่มหามุนี ข้าจะสาปผู้ที่ผู้ประทานพรได้ประทานพรให้แก่เขาได้อย่างไร ท่านก็ทราบเรื่องนี้เช่นกัน

13.156.17

यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥

"ผู้ใดเข้ามาอยู่ในวิถีแห่งสายตาของเรา ผู้นั้นจะตกอยู่ใต้อำนาจของเรา" เทวดาองค์นี้ได้ขอพรอย่างนี้ขณะเสด็จขึ้นสวรรค์

13.156.18

एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥

ดังนั้น เขาจึงไม่ถูกข้าเผา และท่านก็ไม่ได้เผาเขา ไม่มีข้อสงสัย และแม้โดยพระฤๅษีผู้เป็นยอดองค์อื่นก็ไม่มีใครเผาหรือทำให้เขาล้มลง

13.156.19

अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥

ข้าแต่ผู้ทรงอำนาจ เมื่อก่อนนี้ ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ได้ประทานอมฤตให้เขาดื่ม และเพราะเหตุนั้น พวกเราจึงไม่โค่นล้มเขาลง

13.156.20

प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥

เทวดาได้ประทานพรซึ่งเป็นเหตุให้ประชาชนทุกข์ยาก บุรุษชั่วช้านั้นกระทำการอธรรมต่อผู้เกิดสองครั้ง

13.156.21

तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥

ดังนั้น โปรดบอกพวกข้าพเจ้าว่าสิ่งใดเหมาะแก่เวลาสำหรับพวกเรา โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้กล่าว สิ่งที่ท่านจะกล่าว ข้าพเจ้าจะทำตามนั้น ไม่ต้องสงสัย

13.156.22

पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥

ตามบัญชาของปู่ ข้าพเจ้าจึงมาหาท่าน เพื่อจะต่อกรกับนหุษะผู้ทรงพลัง ผู้ถูกความทะนงหลงใหล

13.156.23

अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥

วันนี้ พระอินทร์ผู้เป็นราชาแห่งเทพจะให้เจ้าผูกกับรถของพระองค์ โอ ผู้ปัญญาทราม วันนี้ข้าพเจ้าจะทำให้ผู้หยิ่งยโสคนนี้หมดความเป็นพระอินทร์ด้วยพลังของข้าพเจ้า

13.156.24

अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥

วันนี้ ต่อหน้าต่อตาเจ้า ข้าพเจ้าจะฟื้นพระอินทร์ ผู้ประกอบยัญหนึ่งร้อยครั้ง ข้าพเจ้าจะขับไล่ผู้ทำบาป ผู้มีใจชั่วยิ่งนักนั้น ออกจากตำแหน่งพระอินทร์

13.156.25

अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥

วันนี้ ผู้เป็นเจ้าเทียมเทพเท็จที่ชั่วร้ายนั้นจะเหยียบเจ้าด้วยเท้าของเขา โอ ผู้ปัญญาทื่อ เพราะจิตของเจ้าถูกโชคชะตาทำให้มืดบอด เจ้ากำลังนำความพินาศมาสู่ตนเอง

13.156.26

व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥

ข้าพเจ้าโกรธจัดเพราะการดูหมิ่นนี้ ข้าพเจ้าจะสาปผู้ทำบาปที่ละเมิดธรรม ผู้เป็นศัตรูของพราหมณ์นั้นด้วยความโกรธว่า จงเป็นงูเถิด

13.156.27

तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥

แล้วข้าพเจ้าจะโยนผู้มีใจชั่วร้ายยิ่งนักคนนี้ ซึ่งความรุ่งเรืองถูกคำว่าน่าละอายตีให้มอดดับ ลงสู่พื้นพสุธา ต่อหน้าต่อตาท่าน โอ มหาฤๅษี

13.156.28

नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥

ส่วนนหุษะ ผู้กระทำความชั่ว ผู้ถูกอำนาจแห่งความยิ่งใหญ่ทำให้หลงใหล ข้าพเจ้าจะทำตามที่ท่านพอพระทัย โอ ฤๅษี

13.156.29

एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥

เมื่อภฤคุกล่าวเช่นนี้ อคัสตยะผู้ไม่เสื่อมสลาย บุตรของมิตรและวรุณ ทรงมีความยินดียิ่งนัก และความกระวนกระวายใจก็หายไป