മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പുഷ്പവും ധൂപവും അർപ്പിക്കുന്നവരുടെ ഫലം ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ബലിവിധാനത്തിന്റെ ഫലവും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് വീണ്ടും പറയുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോഗ്യമാണ്.
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
ധൂപദാനത്തിന്റെ ഫലമെന്ത്, ദീപത്തിന്റെ ഫലവും അതുപോലെ എന്ത്? ഗൃഹസ്ഥന്മാർ ബലികൾ എന്തിനായി എറിയുന്നു?
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
ഇതിനെക്കുറിച്ചും ജനങ്ങൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയുന്നു—നഹുഷന്റെയും അഗസ്ത്യന്റെയും ഭൃഗുവിന്റെയും സംവാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കഥ.
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
മഹാരാജാവേ, നഹുഷൻ രാജർഷിയും മഹാതപസ്വിയുമായിരുന്നു. തന്റെ സത്കർമ്മത്താൽ ഇവിടെ ദേവരാജ്യം പ്രാപിച്ചു.
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
രാജാവേ, അവിടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുമ്പോഴും നഹുഷൻ സംയമത്തോടെ മാനുഷികവും ദിവ്യവുമായ വിവിധ ക്രിയകൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
രാജാവേ, അവിടെ ആ മഹാത്മാവിന്റെ മാനുഷികമായ എല്ലാ ക്രിയകളും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തുടർന്നു; ദിവ്യവും സനാതനവുമായ ക്രിയകളും തുടർന്നു.
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
അഗ്നികാര്യങ്ങൾ, സമിധകൾ, കുശപ്പുല്ല്, സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങൾ, ബലികൾ, അന്നവും ലാജയും, ധൂപം, ദീപകർമ്മം.
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
ആ മഹാത്മാവായ രാജാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ എല്ലാം തുടർന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലും അവൻ ജപയജ്ഞങ്ങളും മനോയജ്ഞങ്ങളും ചെയ്തു.
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
ആ സുരേശ്വരൻ വിധിപ്രകാരം ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു; ശത്രുദമനാ, മുമ്പത്തേതുപോലെ ന്യായപ്രകാരം എല്ലാവരെയും ആരാധിച്ചു.
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
പിന്നെ 'ഞാൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ' എന്നറിഞ്ഞ് അവൻ അഹങ്കാരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആ രാജാവിന്റെ എല്ലാ ക്രിയകളും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
വരദാനങ്ങളാലും ദമത്താലും സമ്പന്നനായ അവൻ സപ്തർഷികളെക്കൊണ്ട് (പല്ലക്ക്) ചുമപ്പിച്ചു; ക്രിയകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവൻ ദൗർബല്യം പ്രാപിച്ചു.
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
തപോധനരായ മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരെക്കൊണ്ട് ചുമപ്പിച്ച, അഹങ്കാരത്താൽ അഭിഭൂതനായ അവന്റെ വളരെ ദീർഘമായ കാലം കടന്നുപോയി.
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
പിന്നെ ക്രമമനുസരിച്ച് എല്ലാവരെയും വഹിക്കാൻ അവൻ തുടങ്ങി; ഭാരതാ, അഗസ്ത്യന്റെ ഊഴവും വന്നു.
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയും ബ്രഹ്മജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ഭൃഗു വന്ന്, ആശ്രമത്തിലിരുന്ന അഗസ്ത്യനെ സമീപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
ഇങ്ങനെ, ദുർബുദ്ധിയായ ഈ ദേവേന്ദ്രനായ നഹുഷന്റെ അവഹേളനം ഞങ്ങൾ എന്തിനു സഹിക്കണം, മഹാമുനേ?
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
മഹാമുനേ, വരദായകൻ വരം നൽകിയ ഇവനെ ഞാൻ എങ്ങനെ ശപിക്കാനാകും? അത് അങ്ങേക്കും അറിയാമല്ലോ.
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
"എന്റെ ദൃഷ്ടിപഥത്തിൽ വരുന്നവൻ എന്റെ വശനാകട്ടെ" എന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഈ ദേവൻ വരം ചോദിച്ചു.
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
ഇങ്ങനെ അവനെ ഞാനോ നിങ്ങളോ ദഹിപ്പിച്ചിട്ടില്ല, സംശയമില്ല; മറ്റൊരു പ്രധാന ഋഷിയാലും അവൻ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല, വീഴ്ത്തപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല.
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
ഓ വിഭോ, മുൻപ് ആ മഹാത്മാവ് ഇവന് കുടിക്കുവാൻ അമൃത് നൽകിയിരുന്നു; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ഇവനെ വീഴ്ത്തുന്നില്ല.
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
ദേവൻ പ്രജകൾക്ക് ദുഃഖകാരണമായ വരം നൽകി; ആ നരാധമൻ ബ്രാഹ്മണരോട് അധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഉചിതമായ കാര്യം, വാചാലരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, പറയൂ; നീ പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യും, സംശയമില്ല.
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
പിതാമഹന്റെ കല്പനയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു; അഹങ്കാരത്താൽ മോഹിതനായ ബലവാനായ നഹുഷനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ.
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
ഇന്ന് തന്നെ ദേവരാജൻ നിന്നെ, ദുർബുദ്ധീ, രഥത്തിൽ കെട്ടും; ഇന്നുതന്നെ ഈ ഗർവ്വിയെ എന്റെ ഓജസ്സാൽ ഇന്ദ്രനല്ലാത്തവനാക്കും.
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
ഇന്ന് നിന്റെ കൺമുന്നിൽ തന്നെ നൂറ് യാഗം ചെയ്തവനായ ഇന്ദ്രനെ ഞാൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കും; പാപകർമ്മിയും ദുർമതിയുമായവനെ ഇന്ദ്രസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് ഇളക്കി നീക്കും.
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
ഇന്ന് ആ ദുഷ്ട ദേവേന്ദ്രൻ നിന്നെ കാലുകൊണ്ട് അപമാനിക്കും. ദൈവത്താൽ ബാധിതമായ ചിത്തമുള്ള മന്ദബുദ്ധിയേ, നിന്റെ സ്വനാശത്തിനായി നീ ഇത് ചെയ്യുന്നു.
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
ധർമ്മം ലംഘിച്ച ആ പാപിയെ, ബ്രാഹ്മണദ്രോഹിയെ, അപമാനത്താൽ അത്യന്തം കുപിതനായി ഞാൻ 'നീ പാമ്പായിത്തീരുക' എന്ന് ശപിക്കും.
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
പിന്നെ ആ അതിദുർബുദ്ധിയെ, 'ധിക്' എന്ന വാക്കാൽ പ്രഭ നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ, മഹാമുനേ, നീ കാൺകെ ഞാൻ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തും.
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
ഐശ്വര്യബലത്താൽ മോഹിതനായ പാപകർമ്മിയായ നഹുഷനോട്, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യും, മുനേ.
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
ഭൃഗു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മൈത്രാവരുണി അവ്യയനായ അഗസ്ത്യൻ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി, ജ്വരം (ഉത്കണ്ഠ) നീങ്ങിയവനായി.