Mahābhārata · Adhyāya 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
Bester der Bharatas, ich habe von der Frucht derer gehört, die Blumen und Weihrauch darbringen, und von der Frucht des Opferritus. Es geziemt dir, davon noch einmal zu sprechen.
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
Was ist die Frucht des Weihrauchopfers und ebenso die der Lampe? Und zu welchem Zweck werfen die Hausvorstände die Gaben (balis) aus?
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
Zu dieser Frage erzählt man auch diese alte Geschichte: den Dialog Nahuṣas mit Agastya und mit Bhṛgu.
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
Großer König, Nahuṣa war ein königlicher Weiser von großer Askese, und durch seine guten Taten erlangte er hier die Herrschaft der Götter.
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
Auch dort, o König, blieb Nahuṣa, im Himmel wohnend, beherrscht und vollzog verschiedene Riten, menschliche wie göttliche.
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
Dort, o König, setzten sich alle menschlichen Riten jenes großherzigen im Himmel fort, ebenso die göttlichen und ewigen.
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
Feuerriten, Opferholz, Kuśa-Gras, duftende Blumen, Opfergaben aus Speise und Röstgetreide, Räucherwerk und das Entzünden der Lampen.
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
Im Hause jenes großherzigen Königs ging alles weiter; auch im Himmel vollzog er Opfer der Rezitation und Opfer des Geistes.
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
Jener Herr der Götter verehrte auch die Götter gemäß der Vorschrift; ja, o Bezwinger der Feinde, er ehrte sie alle recht und wie zuvor.
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
Dann, in dem Glauben, er sei Indra, verfiel er dem Hochmut, und alle Riten jenes Königs wurden vernachlässigt.
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
Begabt mit Gnaden und Selbstbeherrschung, ließ er die sieben Weisen seine Sänfte tragen; und da seine Riten verlassen waren, verfiel er der Schwäche.
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
Während er die vornehmsten Weisen, reich an Askese, tragen ließ, verging für ihn, überwältigt vom Hochmut, eine sehr lange Zeit.
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
Dann begann er, sie alle der Reihe nach zu tragen; und, o Bhārata, die Reihe kam auch an Agastya.
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
Da kam Bhṛgu, von großem Glanz, der Beste unter den Brahmakennern, trat zu Agastya, der in der Einsiedelei weilte, und sprach dies.
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
Warum ertragen wir so die Missachtung durch diesen bösgesinnten Herrn der Götter, Nahuṣa, o großer Weiser?
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
Wie kann ich ihn verfluchen, o großer Weiser, dem der Gewährer des Segens einen Segen verliehen hat? Und auch du weißt es.
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
»Wer in den Bereich meines Blickes kommt, soll mir untertan werden« — so bat dieser Gott um einen Segen, als er zum Himmel ging.
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
So wurde er weder von mir noch von dir verbrannt — daran besteht kein Zweifel; auch von keinem anderen Hauptweisen wurde er verbrannt oder gefällt.
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
O Mächtiger, einst gab ihm jener Großherzige Amṛta zu trinken, und um dessentwillen stürzen wir ihn nicht.
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
Der Gott gewährte ihm eine Gabe, die den Menschen Leid bringt; jener Niedrigste der Menschen begeht unrechte Taten gegen die Zweimalgeborenen.
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
Darum sag uns, was für uns zur rechten Zeit ist, o Bester der Redner; was immer du sagst, das werde ich tun, daran ist kein Zweifel.
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
Auf Geheiß des Großvaters bin ich zu dir gekommen, um den mächtigen, vom Stolz verblendeten Nahuṣa zu bekämpfen.
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
Heute wird der König der Götter dich, Verblendeter, an seinen Wagen spannen; heute werde ich diesen Übermütigen durch meine Kraft zu einem Nicht-Indra machen.
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
Heute, während du zusiehst, werde ich Indra, den Hundertopferer, wieder einsetzen; jenen Übeltäter, den sehr Bösgesinnten, vertreibe ich von Indras Sitz.
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
Heute wird jener üble Scheingott Indra dich mit dem Fuß niedertreten. Vom Schicksal im Geist geschlagen, Dummkopf, bereitest du dein eigenes Verderben.
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
Tief erzürnt über die Schmach werde ich jenen Sünder, der das Dharma übertreten hat, den Feind der Brahmanen, im Zorn verfluchen: 'Werde eine Schlange!'
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
Dann werde ich, während du zusiehst, großer Weiser, jenen überaus bösen Geist, dessen Glanz vom Ruf 'Schande!' getroffen wurde, zu Boden werfen.
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
Was Nahuṣa betrifft, den Täter böser Taten, verblendet von der Macht der Herrschaft, so werde ich genau das tun, was dir gefällt, o Weiser.
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
So von Bhṛgu angesprochen, wurde der unvergängliche Agastya, Sohn von Mitra und Varuṇa, hoch erfreut und von seinem Fieber (seiner Unruhe) befreit.