மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, மலர்களையும் தூபத்தையும் அளிப்பவர்களின் பலனைக் கேட்டிருக்கிறேன்; பலி விதியின் பலனையும் கேட்டிருக்கிறேன். அதை மீண்டும் சொல்வது உமக்குத் தகும்.
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
தூபம் அளிப்பதன் பலனும், அவ்வாறே விளக்கின் பலனும் என்ன? இல்லறத்தார் பலிகளை எதற்காக இடுகிறார்கள்?
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
இதைப் பற்றியும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தைச் சொல்கிறார்கள்: நகுஷனுடையதும், அகஸ்த்தியர், பிருகு ஆகியோருடனான அவனுடைய உரையாடலுமான கதை.
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
மகாராஜாவே, நகுஷன் ராஜரிஷி; மிகுந்த தவம் உடையவன். தன் நல்ல செயல்களால் இங்கே தேவர்களின் அரசைப் பெற்றான்.
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
அரசே, அங்கு சொர்க்கத்தில் வாழ்ந்தபோதும் நகுஷன் கட்டுப்பாடுடையவனாக இருந்து, மனிதர்களுக்குரிய, தெய்வீகமான பல்வேறு சடங்குகளைச் செய்தான்.
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
அரசே, அங்கு அந்த மகாத்மாவின் மனிதர்களுக்குரிய சடங்குகள் அனைத்தும் சொர்க்கத்தில் நடந்தன; தெய்வீகமும் நித்தியமுமான சடங்குகளும் நடந்தன.
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
அக்னி கார்யங்கள், சமித்துகள், குசப்புல், நறுமண மலர்கள், பலிகள், அன்னமும் பொரிகளும், தூபமும், தீபச் செயலும்.
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
அந்த மகாத்மா அரசனின் இல்லத்தில் எல்லாம் நடந்து கொண்டிருந்தது; சொர்க்கத்திலும் அவன் ஜப யஞ்ஞங்களும் மனோ யஞ்ஞங்களும் செய்தான்.
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
அந்த தேவர்களின் தலைவன் விதிப்படி தேவர்கள் அனைவரையும் வழிபட்டான்; எதிரிகளை அடக்குபவனே, முன்போல முறைப்படி அனைவரையும் வழிபட்டான்.
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
பின்னர் 'நானே இந்திரன்' என்று அறிந்து அவன் அகங்காரத்தில் புகுந்தான்; அரசனின் அனைத்து கிரியைகளும் கைவிடப்பட்டன.
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
வரங்களாலும் அடக்கத்தாலும் நிறைந்த அவன் சப்தரிஷிகளை (பல்லக்கை) சுமக்கச் செய்தான்; கிரியைகள் விடுபட்டு அவன் பலவீனத்தை அடைந்தான்.
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
தவவளம் நிறைந்த முனிவர்களின் முதன்மையானவர்களை சுமக்கச் செய்த, அகங்காரத்தால் அடக்கப்பட்ட அவனுக்கு மிக நீண்ட காலம் கழிந்தது.
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
பின்னர் வரிசைப்படி அனைவரையும் சுமக்க அவன் தொடங்கினான்; பாரதா, அகஸ்தியருக்கும் முறை வந்தது.
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
பின்னர் பெரும் ஒளியுடைய, பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த பிருகு வந்து, ஆசிரமத்தில் இருந்த அகஸ்தியரை அணுகி இவ்வாறு சொன்னார்.
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
இவ்வாறு, தீய புத்தியுடைய தேவேந்திரனாகிய நகுஷனின் அவமரியாதையை நாங்கள் எதற்காகப் பொறுத்துக் கொள்கிறோம், மாமுனியே?
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
மாமுனியே, வரம் அளிப்பவரால் வரம் தரப்பட்டவனை நான் எவ்வாறு சபிக்க முடியும்? அது உமக்கும் தெரிந்ததே.
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
"என் பார்வையின் எல்லைக்குள் வருபவன் என் வசமாவான்" என்று, சொர்க்கத்துக்குச் செல்லும்போது இந்தத் தேவனால் வரம் கேட்கப்பட்டது.
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
இவ்வாறு அவன் என்னாலோ உன்னாலோ எரிக்கப்படவில்லை; இதில் ஐயமில்லை; வேறு எந்த முதன்மை முனிவராலும் அவன் எரிக்கப்படவோ வீழ்த்தப்படவோ இல்லை.
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
ஓ வீபோ, முன்பு அந்த மகாத்மா இவனுக்குப் பருகுவதற்காக அமிர்தத்தைக் கொடுத்தார்; அதற்காக நாங்கள் இவனை வீழ்த்துவதில்லை.
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
தேவன் மக்களுக்குத் துன்பத்தை உண்டாக்கும் வரத்தை அளித்தான்; அந்த நராதமன் பிராமணர்களிடம் அதர்மமான செயல்களைச் செய்கிறான்.
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
ஆகவே எங்களுக்கு ஏற்ற காலத்துக்குரியதை, பேசுவோரில் சிறந்தவரே, சொல்லுங்கள்; நீங்கள் எவ்வாறு சொல்வீர்களோ அவ்வாறே செய்வேன், இதில் ஐயமில்லை.
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
பிதாமகரின் கட்டளையால் நான் உங்களிடம் வந்தேன்; செருக்கால் மயங்கிய வலிமை மிக்க நகுஷனை எதிர்கொள்ள.
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
இன்றே தேவராஜன் உன்னை, ஓ தீய புத்தியுடையவனே, தேரில் பூட்டுவான்; இன்றே இந்த அகங்காரியை என் ஓஜஸால் இந்திரனல்லாதவனாக்குவேன்.
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
இன்று உன் கண் முன்னே நூறு யாகம் செய்தவரான இந்திரனை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவேன்; பாவச்செயல் செய்யும் தீய புத்தியுடையவனை இந்திர பதவியிலிருந்து அசைத்து அகற்றுவேன்.
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
இன்று அந்தத் தீய தேவேந்திரன் உன்னைக் காலால் உதைப்பான். விதியால் அழிந்த மனமுடைய மந்தபுத்தியே, உன் சொந்த அழிவுக்காக இப்படிச் செய்கிறாய்.
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
தர்மத்தை மீறியவனும் அந்தப் பாவியும், பிராமண-துரோகியுமான அவனை, அவமானத்தால் பெரிதும் சினந்து, 'நீ பாம்பாகு' என்று கோபத்தால் நான் சபிப்பேன்.
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
பின்னர் அந்த மிகத் தீய புத்தியுடையவனை, 'சீ' என்ற சொல்லால் ஒளி இழந்தவனை, மகாமுனியே, நீ பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே பூமியில் வீழ்த்துவேன்.
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
செல்வம் மற்றும் வலிமையால் மயக்கப்பட்ட பாவச்செயல் புரிந்த நகுஷனை, உனக்கு எது விருப்பமோ அதையே நான் செய்வேன், முனிவனே.
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
பிருகு இவ்வாறு சொன்னதும், மைத்ராவருணி அழிவற்ற அகஸ்தியர் மிகவும் மகிழ்ந்து, காய்ச்சல் (கவலை) நீங்கியவரானார்.