Mahābhārata · Adhyāya 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
Mejor de los Bharatas, he oído el fruto de quienes ofrecen flores e incienso, y el fruto del rito de las ofrendas. Es digno de ti hablar de ello de nuevo.
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
¿Cuál es el fruto de ofrecer incienso, y asimismo el de la lámpara? ¿Y con qué fin los cabezas de familia arrojan las ofrendas (balis)?
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
Sobre este asunto también narran esta antigua historia: el diálogo de Nahuṣa con Agastya y con Bhṛgu.
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
Gran rey, Nahuṣa fue un sabio real de gran austeridad, y por sus buenas obras alcanzó aquí el reinado de los dioses.
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
Y también allí, oh rey, Nahuṣa, morando en el cielo, permaneció dominado de sí y realizaba diversos ritos, humanos y divinos.
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
Allí, oh rey, todas las acciones humanas de aquel de gran alma continuaron en el cielo, y también las divinas y eternas.
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
Los ritos del fuego, leños de ofrenda, hierba kuśa, flores fragantes, ofrendas de alimento y granos tostados, incienso y el encendido de lámparas.
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
En la casa de aquel rey de gran alma todo continuó; incluso en el cielo realizó sacrificios de recitación y sacrificios de la mente.
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
Aquel señor de los dioses también honró a los dioses según el rito; en verdad, oh domador de enemigos, honró a todos debidamente y como antes.
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
Entonces, creyéndose Indra, cayó en el orgullo, y todos los ritos de aquel rey fueron abandonados.
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
Dotado de dones y dominio de sí, hizo que los siete sabios cargaran su palanquín; y con sus ritos abandonados, cayó en la debilidad.
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
Mientras hacía cargar a los principales sabios, ricos en austeridad, un larguísimo tiempo transcurrió para él, dominado por el orgullo.
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
Entonces, por turno, comenzó a cargarlos a todos; y, oh Bhārata, también le llegó el turno a Agastya.
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
Entonces Bhṛgu, de gran esplendor, el mejor de los conocedores de Brahman, vino, se acercó a Agastya, que habitaba en el ermitaño, y le habló así.
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
Así pues, ¿por qué soportamos el desprecio de este Nahuṣa, señor de los dioses de mala mente, oh gran sabio?
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
¿Cómo puedo maldecirlo, oh gran sabio, a quien el dador de dones ha concedido un don? Y tú también lo sabes.
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
«Quien entre en el camino de mi vista se volverá sujeto a mí», así pidió este dios un don al ir al cielo.
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
Así, él no fue quemado por mí, ni por ti — no hay duda; ni fue quemado ni derribado por ningún otro sabio principal.
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
Oh poderoso, en otro tiempo aquel magnánimo le dio néctar para beber, y por esa causa no lo derribamos.
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
El dios concedió un don que es causa de sufrimiento para los pueblos; ese más vil de los hombres comete acciones injustas contra los dvijas.
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
Por tanto, dinos lo que es oportuno para nosotros, oh mejor de los oradores; lo que tú dijeres, eso haré, sin duda.
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
Por orden del abuelo he venido a ti, para contrarrestar al poderoso Nahuṣa, cegado por el orgullo.
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
Hoy el rey de los dioses te uncirá a su carro, oh insensato; hoy haré que este arrogante deje de ser Indra por mi poder.
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
Hoy, mientras tú miras, restableceré a Indra, el de los cien sacrificios; haré caer de la posición de Indra a ese malhechor de mente perversa.
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
Hoy ese falso señor de los dioses te pisoteará con el pie. Con la mente herida por el destino, necio, te encaminas a tu propia ruina.
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
Profundamente airado por el ultraje, maldeciré en mi cólera a ese pecador que ha transgredido el dharma, enemigo de los brahmanes: '¡Hazte serpiente!'
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
Entonces, mientras tú miras, gran sabio, derribaré en la tierra a ese de mente muy perversa, cuyo esplendor ha sido herido por el grito '¡Vergüenza!'.
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
En cuanto a Nahuṣa, el autor de malas acciones, cegado por el poder de la soberanía, haré exactamente lo que te plazca, oh sabio.
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
Así dirigido por Bhṛgu, el imperecedero Agastya, hijo de Mitra y Varuṇa, quedó muy complacido y se vio libre de su fiebre (inquietud).