Mahābhārata · Adhyāya 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
Melhor dos Bharatas, ouvi o fruto dos que oferecem flores e incenso, e o fruto do rito das oferendas. Convém que fales novamente sobre isso.
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
Qual é o fruto de oferecer incenso, e igualmente o da lâmpada? E com que finalidade os chefes de família lançam as oferendas (balis)?
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
Sobre este assunto também contam esta antiga história: o diálogo de Nahuṣa com Agastya e com Bhṛgu.
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
Grande rei, Nahuṣa era um sábio real de grande austeridade, e por suas boas ações alcançou aqui a realeza dos deuses.
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
Também ali, ó rei, Nahuṣa, morando no céu, permaneceu contido e realizava diversos ritos, humanos e divinos.
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
Ali, ó rei, todas as ações humanas daquele de grande alma continuaram no céu, assim como as divinas e eternas.
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
Os ritos do fogo, lenha de oferenda, erva kuśa, flores perfumadas, oferendas de alimento e grãos torrados, incenso e o acendimento das lâmpadas.
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
Na casa daquele rei de grande alma tudo prosseguiu; até no céu ele realizou sacrifícios de recitação e sacrifícios da mente.
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
Aquele senhor dos deuses também honrou os deuses segundo o rito; de fato, ó domador de inimigos, honrou a todos devidamente e como antes.
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
Então, julgando-se Indra, entrou na soberba, e todos os ritos daquele rei foram abandonados.
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
Dotado de dons e de domínio de si, fez que os sete sábios carregassem seu palanquim; e com seus ritos abandonados, caiu na fraqueza.
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
Enquanto fazia carregá-lo os principais sábios, ricos em austeridade, passou-se um tempo muito longo para ele, dominado pela soberba.
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
Então, por turno, começou a carregar todos; e, ó Bhārata, a vez chegou também a Agastya.
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
Então Bhṛgu, de grande esplendor, o melhor dos conhecedores de Brahman, chegou, aproximou-se de Agastya, que habitava no eremitério, e disse isto.
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
Assim, por que suportamos este desrespeito de Nahuṣa, senhor dos deuses de mente perversa, ó grande sábio?
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
Como posso amaldiçoá-lo, ó grande sábio, a quem o doador de bênçãos concedeu uma bênção? E tu também o sabes.
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
«Quem entrar no caminho da minha vista ficará sob o meu domínio» — assim pediu uma bênção este deus, ao ir para o céu.
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
Assim, ele não foi queimado por mim, nem por ti — não há dúvida; nem foi queimado ou derrubado por nenhum outro sábio principal.
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
Ó poderoso, outrora aquele magnânimo deu-lhe amṛta para beber, e por isso não o derrubamos.
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
O deus concedeu-lhe uma dádiva que é causa de sofrimento para o povo; esse mais vil dos homens comete ações injustas contra os dvija.
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
Portanto, diz-nos o que é oportuno para nós, ó melhor dos oradores; o que tu disseres, isso farei, sem dúvida.
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
Por ordem do avô vim a ti, para contrariar o poderoso Nahuṣa, iludido pelo orgulho.
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
Hoje o rei dos deuses atrelar-te-á ao seu carro, ó insensato; hoje farei com que este arrogante deixe de ser Indra, pelo meu poder.
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
Hoje, enquanto observas, restabelecerei Indra, o dos cem sacrifícios; farei cair do assento de Indra esse malfeitor de mente perversa.
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
Hoje aquele falso senhor dos deuses te pisoteará com o pé. Com a mente abatida pelo destino, insensato, causas a tua própria ruína.
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
Profundamente irado com o insulto, amaldiçoarei com ira aquele pecador que transgrediu o dharma, inimigo dos brâmanes: 'Torna-te serpente!'
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
Então, enquanto observas, grande sábio, lançarei por terra aquele de mente muito perversa, cujo esplendor foi abatido pelo grito 'Vergonha!'.
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
Quanto a Nahuṣa, o autor de más ações, cegado pelo poder da soberania, farei exatamente o que te agradar, ó sábio.
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
Assim interpelado por Bhṛgu, o imperecível Agastya, filho de Mitra e Varuṇa, ficou muito satisfeito e livre da febre (da inquietação).