ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.156.1
श्रुतं मे भरतश्रेष्ठ पुष्पधूपप्रदायिनाम् ।
फलं बलिविधाने च तद्भूयो वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५६.१ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଧୂପ ଦାନକାରୀଙ୍କ ଫଳ ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ଏବଂ ବଳିବିଧାନର ଫଳ ମଧ୍ୟ। ତାହା ପୁଣି କହିବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ।
13.156.2
धूपप्रदानस्य फलं प्रदीपस्य तथैव च ।
बलयश्च किमर्थं वै क्षिप्यन्ते गृहमेधिभिः ॥ १३.१५६.२ ॥
ଧୂପ ଦାନର ଫଳ କ'ଣ, ଏବଂ ଦୀପର ଫଳ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କ'ଣ? ଗୃହସ୍ଥମାନେ କାହିଁକି ବଳି ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି?
13.156.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नहुषस्य च संवादमगस्त्यस्य भृगोस्तता ॥ १३.१५६.३ ॥
ଏ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି—ନହୁଷଙ୍କର, ଏବଂ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ଭୃଗୁଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ସଂବାଦର।
13.156.4
नहुषो हि महाराज राजर्षिः सुमहातपाः ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सुकृतेनेह कर्मणा ॥ १३.१५६.४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ନହୁଷ ରାଜର୍ଷି ଥିଲେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ୱୀ। ନିଜ ସତ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏଠାରେ ଦେବରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
13.156.5
तत्रापि प्रयतो राजन्नहुषस्त्रिदिवे वसन् ।
मानुषीश्चैव दिव्याश्च कुर्वाणो विविधाः क्रियाः ॥ १३.१५६.५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସବାସ କରି ମଧ୍ୟ ନହୁଷ ସଂଯମୀ ରହି ମାନବୀୟ ଓ ଦିବ୍ୟ ବିବିଧ କ୍ରିୟା କରୁଥିଲେ।
13.156.6
मानुष्यस्तत्र सर्वाः स्म क्रियास्तस्य महात्मनः ।
प्रवृत्तास्त्रिदिवे राजन्दिव्याश्चैव सनातनाः ॥ १३.१५६.६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ସମସ୍ତ ମାନବୀୟ କ୍ରିୟା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚାଲିଥିଲା, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଓ ସନାତନ କ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ଚାଲିଥିଲା।
13.156.7
अग्निकार्याणि समिधः कुशाः सुमनसस्तथा ।
बलयश्चान्नलाजाभिर्धूपनं दीपकर्म च ॥ १३.१५६.७ ॥
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ, ସମିଧ, କୁଶ, ସୁଗନ୍ଧି ପୁଷ୍ପ, ବଳି, ଅନ୍ନ ଓ ଲାଜା, ଧୂପ ଏବଂ ଦୀପକର୍ମ।
13.156.8
सर्वं तस्य गृहे राज्ञः प्रावर्तत महात्मनः ।
जपयज्ञान्मनोयज्ञांस्त्रिदिवेऽपि चकार सः ॥ १३.१५६.८ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କ ଗୃହରେ ସବୁ ଚାଲିଥିଲା; ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଜପଯଜ୍ଞ ଓ ମନୋଯଜ୍ଞ କଲେ।
13.156.9
देवानभ्यर्चयच्चापि विधिवत्स सुरेश्वरः ।
सर्वानेव यथान्यायं यथापूर्वमरिंदम ॥ १३.१५६.९ ॥
ସେହି ସୁରେଶ୍ୱର ବିଧି ଅନୁସାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କଲେ; ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ପୂର୍ବ ପରି ଯଥାନ୍ୟାୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
13.156.10
अथेनद्रोऽहमिति ज्ञात्वा अहङ्कारं समाविशत् ।
सर्वाश्चैव क्रियास्तस्य पर्यहीयन्त भूपतेः ॥ १३.१५६.१० ॥
ତା'ପରେ 'ମୁଁ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର' ଏହା ଜାଣି ସେ ଅହଙ୍କାରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା; ସେହି ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଛାଡ଼ି ଦିଆଗଲା।
13.156.11
सप्तर्षीन्वाहयामास वरदानदमान्वितः ।
परिहीनक्रियश्चैव दुर्बलत्वमुपेयिवान् ॥ १३.१५६.११ ॥
ବରଦାନ ଓ ଦମରେ ଯୁକ୍ତ ସେ ସପ୍ତର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା (ପାଲିଙ୍କି) ବହାଇଲା; କ୍ରିୟା ଛାଡ଼ି ସେ ଦୁର୍ବଳତା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା।
13.156.12
तस्य वाहयतः कालो मुनिमुख्यांस्तपोधनान् ।
अहङ्काराभिभूतस्य सुमहानत्यवर्तत ॥ १३.१५६.१२ ॥
ତପୋଧନ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହାଇ ଚାଲିଥିବା ଅହଙ୍କାରରେ ଅଭିଭୂତ ତା'ର ବହୁତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତିଗଲା।
13.156.13
अथ पर्यायशः सर्वान्वाहनायोपचक्रमे ।
पर्यायश्चाप्यगस्त्यस्य समपद्यत भारत ॥ १३.१५६.१३ ॥
ଏବେ କ୍ରମାନୁସାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବହନ କରିବାକୁ ସେ ଆରମ୍ଭ କଲା; ହେ ଭାରତ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପାଳି ମଧ୍ୟ ଆସିଲା।
13.156.14
अथागत्य महातेजा भृगुर्ब्रह्मविदांवरः ।
अगस्त्यमाश्रमस्थं वै समुपेत्येदमब्रवीत् ॥ १३.१५६.१४ ॥
ଏବେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୃଗୁ ଆସି ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଏହା କହିଲେ।
13.156.15
एवं वयमसत्कारं देवेन्द्रस्यास्य दुर्मतेः ।
नहुषस्य किमर्थं वै मर्षयाम महामुने ॥ १३.१५६.१५ ॥
ଏହିପରି, ଏହି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଦେବେନ୍ଦ୍ର ନହୁଷଙ୍କ ଅପମାନ ଆମେ କାହିଁକି ସହିବା, ହେ ମହାମୁନି?
13.156.16
कथमेष मया शक्यः शप्तुं यस्य महामुने ।
वरदेन वरो दत्तो भवतो विदितश्च सः ॥ १३.१५६.१६ ॥
ହେ ମହାମୁନି, ଯାହାକୁ ବରଦାତା ବର ଦେଇଛନ୍ତି, ତାକୁ ମୁଁ କିପରି ଶାପ ଦେଇପାରିବି? ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜଣା।
13.156.17
यो मे दृष्टिपथं गच्छेत्स मे वश्यो भवेदिति ।
इत्यनेन वरं देवो याचितो गच्छता दिवम् ॥ १३.१५६.१७ ॥
"ଯେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିପଥକୁ ଆସିବ, ସେ ମୋ ବଶରେ ରହିବ" ଏହିପରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଏହି ଦେବତା ବର ମାଗିଥିଲେ।
13.156.18
एवं न दग्धः स मया भवता च न संशयः ।
अन्येनाप्यृषिमुख्येन न दग्धो न च पातितः ॥ १३.१५६.१८ ॥
ଏହିପରି ସେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୋଇନାହାଁନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ — ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରଧାନ ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେ ଦଗ୍ଧ ବା ପତିତ ହୋଇନାହାଁନ୍ତି।
13.156.19
अमृतं चैव पानाय दत्तमस्मै पुरा विभो ।
महात्मना तदर्तं च नास्माभिर्विनिपात्यते ॥ १३.१५६.१९ ॥
ହେ ବିଭୋ, ପୂର୍ବରେ ସେଇ ମହାତ୍ମା ଏହାକୁ ପିଇବା ପାଇଁ ଅମୃତ ଦେଇଥିଲେ; ସେହି କାରଣରୁ ଆମେ ଏହାକୁ ପାତିତ କରୁନାହୁଁ।
13.156.20
प्रायच्छत वरं देवः प्रजानां दुःखकारणम् ।
द्विजेष्वधर्मयुक्तानि स करोति नराधमः ॥ १३.१५६.२० ॥
ଦେବତା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖର କାରଣ ହେବା ବର ଦେଇଥିଲେ; ସେହି ନରାଧମ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଧର୍ମଯୁକ୍ତ କର୍ମ କରେ।
13.156.21
तत्र यत्प्राप्तकालं नस्तद्ब्रू वदतांवर ।
भवांश्चापि यथा ब्रूयात्तत्कर्तास्मि न संशयः ॥ १३.१५६.२१ ॥
ଅତଏବ ଆମ ପାଇଁ ଯାହା ସମୟୋଚିତ, ହେ ବକ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହା କୁହନ୍ତୁ; ଆପଣ ଯେପରି କହିବେ ସେପରି କରିବି, ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।
13.156.22
पितामहनियोगेन भवन्तं सोऽहमागतः ।
प्रतिकर्तुं बलवति नहुषे दर्पमोहिते ॥ १३.१५६.२२ ॥
ପିତାମହଙ୍କ ଆଦେଶରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ଅହଂକାରରେ ମୋହିତ ବଳବାନ ନହୁଷଙ୍କର ପ୍ରତିକାର କରିବାକୁ।
13.156.23
अद्य हि त्वां सुदुर्बुद्धी रथे योक्ष्यति देवराट् ।
अद्यैनमहमुद्वृत्तं करिष्येऽनिन्द्रमोजसा ॥ १३.१५६.२३ ॥
ଆଜି ହିଁ ଦେବରାଜ ତୁମକୁ, ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, ରଥରେ ଯୋଗାଇବେ; ଆଜି ହିଁ ମୁଁ ଏହି ଉଦ୍ଧତକୁ ମୋ ତେଜରେ ଇନ୍ଦ୍ରବିହୀନ କରିବି।
13.156.24
अद्येन्द्रं स्थापयिष्यामि पश्यतस्ते शतक्रतुम् ।
सञ्चाल्य पापकर्माणमैन्द्रात्स्थानात्सुदुर्मतिम्। ॥ १३.१५६.२४ ॥
ଆଜି ତୁମ ଆଖି ଆଗରେ ହିଁ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁଣି ସ୍ଥାପନ କରିବି; ପାପକର୍ମୀ, ଦୁର୍ମତି ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରପଦରୁ ଟଳାଇ ଦୂର କରିବି।
13.156.25
अद्य चासौ कुदेवेन्द्रस्त्वां पदा धर्षयिष्यति ।
दैवोपहतचित्तत्वादात्मनाशाय मन्दधीः ॥ १३.१५६.२५ ॥
ଆଜି ସେହି କୁଦେବେନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ଗୋଡ଼ରେ ଅପମାନ କରିବ। ଦୈବରେ ହତ ଚିତ୍ତ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି, ତୁମେ ନିଜ ବିନାଶ ପାଇଁ ଏପରି କରୁଛ।
13.156.26
व्युत्क्रान्तधर्मं तमहं धर्षणामर्षितो भृशम् ।
अहिर्भवस्वेति रुषा शप्स्ये पापं द्विजद्रुहम् ॥ १३.१५६.२६ ॥
ଧର୍ମ ଲଙ୍ଘନକାରୀ ସେହି ପାପୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣଦ୍ରୋହୀକୁ ଅପମାନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ 'ତୁମେ ସାପ ହୁଅ' ବୋଲି ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ ଅଭିଶାପ ଦେବି।
13.156.27
तत एनं सुदुर्बुद्धिं धिक्शब्दाभिहतत्विषम् ।
धरण्यां पातयिष्यामि पश्यतस्ते महामुने ॥ १३.१५६.२७ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଅତି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିକୁ, 'ଧିକ୍' ଶବ୍ଦରେ ଯାହାର ତେଜ ଆହତ, ହେ ମହାମୁନି, ତୁମ ଆଖି ଆଗରେ ମୁଁ ଭୂମିରେ ପକାଇ ଦେବି।
13.156.28
नहुषं पापकर्माणमैश्वर्यबलमोहितम् ।
यथा च रोचते तुभ्यं तथा कर्तास्म्यहं मुने ॥ १३.१५६.२८ ॥
ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ବଳରେ ମୋହିତ ପାପକର୍ମୀ ନହୁଷ ପ୍ରତି, ତୁମକୁ ଯେପରି ଭଲ ଲାଗେ ସେପରି ମୁଁ କରିବି, ହେ ମୁନି।
13.156.29
एवमुक्तस्तु भृगुणा मैत्रावरुणिरव्ययः ।
अगस्त्यः परमप्रीतो बभूव विगतज्वरः ॥ १३.१५६.२९ ॥
ଭୃଗୁ ଏପରି କହିବାରୁ ମୈତ୍ରାବରୁଣି ଅବ୍ୟୟ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଜ୍ୱର (ଚିନ୍ତା) ଦୂର ହେଲା।