مهابهاراتا · أدهيايا 13.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.157.1
कथं वै स विपन्नश्च कथं वै पातितो भुवि ।
कथं देवेन्द्रतां प्राप्तस्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.१५७.१ ॥
كيف سقط في الهلاك، وكيف أُلقي إلى الأرض؟ وكيف نال مقام سيد الآلهة؟ وأنت أحق من يبيّن ذلك.
13.157.2
एवं तयोः संवदतोः क्रियास्तस्य महात्मनः ।
सर्वा एव प्रवर्तन्ते या दिव्या याश्च मानुषाः ॥ १३.१५७.२ ॥
وهكذا، بينما كان ذانك يتحاوران، تُقام جميع شعائر ذلك العظيم النفس، الإلهية منها والبشرية.
13.157.3
तथैव दीपदानानि सर्वोपकरणानि वै ।
बलिकर्म च यच्चान्यद्वत्सकाश्च पृथग्विधाः ॥ १३.१५७.३ ॥
وكذلك قرابين المصابيح وجميع الأدوات، وطقس البالي، وما سواه، والعجول على أنواع شتى.
13.157.4
सर्वास्तस्य समुत्पन्ना देवेन्द्रस्य महात्मनः ।
देवलोके नृलोके च सदाचारपुरस्कृताः ॥ १३.१५७.४ ॥
وكلها نشأت من ذلك السيد العظيم النفس، سيد الآلهة، مكرَّمةً في عالم الآلهة وعالم البشر بحسن السيرة.
13.157.5
ताश्चोद्भवन्ति राजेन्द्र समृद्ध्यै गृहमेधिनः ।
धूपप्रदानैर्दीपैश्च नमस्कारैस्तथैव च ॥ १३.१५७.५ ॥
يا سيد الملوك، يُحدِث أربابُ البيوت هذه طلبًا للازدهار، بتقديم البخور والمصابيح والتحيات كذلك.
13.157.6
यथा सिद्धस्य चान्नस्य गृह्य चाग्रं प्रदीयते ।
बलयश्च गृहोद्देशे ततः प्रीयन्ति देवताः ॥ १३.१५७.६ ॥
كما يُؤخذ أول ما يُطبخ من الطعام فيُقدَّم، وتُقدَّم القرابين في موضع البيت، عندئذٍ تُسرّ الآلهة.
13.157.7
यथा च गृहिणस्तोषो भवेद्वै बलिकर्मणि ।
तथा शतगुणा प्रीतिर्देवतानां प्रजायते ॥ १३.१५७.७ ॥
كما يجد رب البيت الرضا في طقس القربان، كذلك تنشأ عند الآلهة بهجة مضاعفة مئة مرة.
13.157.8
एवं धूपप्रदानं च दीपदानं च साधवः ।
प्रयच्छति नमस्कारैर्युक्तमात्मगुणावहम् ॥ १३.१५७.८ ॥
وكذلك يقدم الصالحون البخور والمصابيح مع التحية، وهو عمل لائق يزيد الفضائل الذاتية.
13.157.9
स्नानेनाद्भिश्च यत्कर्म क्रियते वै विपश्चिता ।
नमस्कारप्रयुक्तेन तेन प्रीणन्ति देवताः ॥ १३.१५७.९ ॥
الأعمال التي يؤديها الحكيم بالاغتسال والماء مع التحية تُرضي الآلهة.
13.157.10
पितरश्च महाभागा ऋषयश्च तपोधनाः ।
गृह्याश्च देवताः सर्वाः प्रीयन्ते विधिनाऽर्चिताः ॥ १३.१५७.१० ॥
يسرّ الأسلاف ذوو الحظ العظيم، والحكماء الذين ثروتهم التقشف، وجميع آلهة البيت إذا عُبدوا وفق القاعدة.
13.157.11
इत्येतां बुद्धिमास्थाय नहुषः स नरेश्वरः ।
सुरेन्द्रत्वं महत्प्राप्य कृतवानेतदद्भुतम् ॥ १३.१५७.११ ॥
فاعتمد هذا الرأي، وذلك الملك نهوشا، لما نال سيادة الآلهة العظمى، صنع هذا الأمر العجيب.
13.157.12
कस्य चित्त्वथ कालस्य भाग्यक्षय उपस्थिते ।
सर्वमेतदवज्ञाय न चकार यथाविधि ॥ १३.१५७.१२ ॥
لكن في وقت ما، لما حلّ نفاد حظه، ازدرى كل ذلك ولم يعمل وفق القاعدة.
13.157.13
ततः स परिहीणोऽभूत्सुरेन्द्रो बलदर्पतः ।
धूपदीपादिकविधिं न यथावच्चकार ह।
ततोऽस्य यज्ञविषयो रक्षोभिः परिबाध्यते ॥ १३.१५७.१३ ॥
فضعف بسبب كبرياء القوة، ولم يُؤدِّ شعائر البخور والمصابيح وما شابهها على وجهها. فأخذت الرakshasas تُضايق موضع قربانه.
13.157.14
अथागस्त्यमृषिश्रेष्ठं वाहनायाजुहाव ह ।
द्रुतं सरस्वतीकूलात्स्मयन्निव महाबलः ॥ १३.१५७.१४ ॥
ثم دعا ذو القوة العظيمة أغاستيا، أفضل الحكماء، ليكون مركبه. فجاء سريعًا من ضفة السرسواتي كأنه يبتسم.
13.157.15
ततो भृगुर्महातेजा मैत्रावरुणिमब्रवीत् ।
निमीलयस्व नयने जटां यावद्विशामि ते।
सुरेन्द्रपतनायेति स च नेत्र न्यमीलयत् ॥ १३.१५७.१५ ॥
فقال بهرغو عظيم البهاء لابن ميترا وفارونا: «أغمض عينيك، حتى أدخل في شعر رأسك المجدول، من أجل سقوط سيّد الآلهة.» فأغمض عينيه.
13.157.16
ततोऽगस्त्यस्याथ जटां दृष्ट्वा प्राविशदच्युतः ।
भृगुः स सुमहातेजाः पातनाय नृपस्य च ॥ १३.१५७.१६ ॥
ثم لما رأى بهرغو غير القابل للسقوط شعر أغاستيا المجدول دخل فيه، ذلك بهرغو عظيم البهاء، لإسقاط الملك.
13.157.17
ततः स देवराट् प्राप्तस्तमृषिं वाहनाय वै ।
ततोऽगस्त्यः सुरपतिं वाक्यमाह विशाम्पते।
योजयस्वेति मां क्षिप्रं कं च देशं वहामि ते ॥ १३.१५७.१७ ॥
ثم جاء ملك الآلهة إلى ذلك الحكيم ليكون مركبه. فقال أغاستيا لسيّد الآلهة: «أيها السيد الأعظم، اربطني بسرعة؛ إلى أي مكان أحملك؟»
13.157.18
यत्र वक्ष्यसि तत्र त्वां नयिष्यामि सुराधिप ।
इत्युक्तो नरहुषस्तेन योजयामास तं मुनिम् ॥ १३.१५७.१८ ॥
«إلى حيث تقول أحملك، أيها سيّد الآلهة.» فلما خوطب بذلك أمر نهوشا بأن يُوصل ذلك الحكيم.
13.157.19
भृगुस्तस्य जटान्तस्थो बभूव हृषितो भृशम् ।
न चापि दर्शनं तस्य चकार स भृगुस्तदा।
वरदानप्रभावज्ञो नहुषस्य महात्मनः ॥ १३.१५७.१९ ॥
بقي بهريغو بين خصلاته المتشابكة فابتهج كثيرا، لكنه لم يظهر له، لأنه كان يعلم قوة نعمة نahusha العظيم النفس.
13.157.20
न चुकोप तदाऽगस्त्यो युक्तोऽपि नहुषेण वै ।
तं तु राजा पदैकेन चोदयामास भारत।
श्रुतिः स्मृतिः प्रमाणं वा नेतिवादेन देवराट् ॥ १३.१५७.२० ॥
فلم يغضب أغستيا حينئذ، مع أنه كان مقرونا بنahusha. يا بهارata، حثه الملك بقدم واحدة؛ وحثه ملك الآلهة بقوله: «لا شروتي ولا سمرتي ولا حجة».
13.157.21
न चुकोप स धर्मात्मा ततः पादेन देवराट् ।
अगस्त्यस्य तदा क्रुद्धो वामेनाभ्यहनच्छिरः ॥ १३.१५७.२१ ॥
فلم يغضب سيد الآلهة صاحب النفس الصالحة؛ ثم غضب على أغستيا فضرب رأسه بقدمه اليسرى.
13.157.22
तस्मिञ्शिरस्यभिहते स जटान्तर्गतो भृगुः ।
शशाप बलवत्क्रुद्धो नहुषं पापचेतसम् ॥ १३.१५७.२२ ॥
فلما ضُرب رأسه، غضب بهريغو الكامن في خصلاته غضبا شديدا، فلعن نahusha صاحب القلب الشرير.
13.157.23
यस्मात्पदाऽवधीः क्रोधाच्छिरसीमं महामुनिम् ।
तस्मादाशु महीं गच्छ सर्पो भूत्वा सुदुर्मते ॥ १३.१५७.२३ ॥
لأنك بالغضب ضربت بقدمك رأس هذا الحكيم العظيم، فلذلك يا سيئ العقل، انطلق سريعا إلى الأرض صائرا ثعبانا.
13.157.24
शप्तोऽथ स तदा तेन सर्पो भूत्वा पपात ह ।
अदृष्टेनाथ भृगुणा भूतले भरतर्षभ ॥ १३.१५७.२४ ॥
فلُعن حينئذ، فسقط إلى الأرض حيةً، يا خير البهاراتا، وبهريغو غير مرئي.
13.157.25
भृगुं हि यदि सोऽद्राक्षीन्नहुषः पृथिवीपते ।
स शक्तोनाऽभविष्यद्वै पातने तस्य तेजसा ॥ १३.१५७.२५ ॥
يا سيد الأرض، لو أن نهوشا رأى بهرغو لما استطاع أن يُسقَط بتوهّج ذلك.
13.157.26
स तु तैस्तैः प्रदानैश्च तपोभिर्नियमैस्तथा ।
पतितोऽपि महाराज भूतले स्मृतिमानभूत् ॥ १३.१५७.२६ ॥
ومع ذلك، فإنه بضروب من العطايا والتقشف والشعائر، أيها الملك العظيم، استعاد ذاكرته رغم سقوطه على الأرض.
13.157.27
प्रसादयामास भृगुं शापान्तो मे भवेदिति ।
ततोऽगस्त्यः कृपाविष्टः प्रासादयत तं भृगुम्।
शापान्तार्थं महाराज स च प्रादात्कृपान्वितः ॥ १३.१५७.२७ ॥
«ليكن لعنتي نهاية»، قال، فاسترضى بهرغو. ثم إن أغاستيا، وقد امتلأ رحمة، استرضى ذلك البهرغو. أيها الملك العظيم، مملوءاً بالرحمة منح ذلك لأجل انتهاء اللعنة.
13.157.28
राजा युधिष्ठिरो नाम भविष्यति कुरूद्वहः ।
स त्वां मोक्षयिता शापादित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ १३.१५७.२८ ॥
سيكون ملك اسمه يوديشثيرا خيرَ الكورو، وهو سيخلّصك من اللعنة — وبعد أن قال هذا اختفى.
13.157.29
अगस्त्योऽपि महातेजाः कृत्वा कार्यं शतक्रतोः ।
स्वमाश्रमपदं प्रायात्पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ १३.१५७.२९ ॥
وأغاستيا أيضاً، ذو الجلال العظيم، بعد أن أنجز مهمة إندرا، مضى إلى ناسكه، مكرَّماً من المولودين مرتين.
13.157.30
नहुषोऽपि त्वया राजंस्तस्माच्छापात्समुद्धृतः ।
जगाम ब्रह्मभवनं पश्यतस्ते जनाधिप ॥ १३.१५७.३० ॥
أيها الملك، نهوشا أيضاً خلّصتَه من تلك اللعنة. أيها سيد البشر، وأنت تنظر، مضى إلى مقرّ براهما.
13.157.31
तदा स पातयित्वा तं नहुषं भूतले भृगुः ।
जगाम ब्रह्मभवनं ब्रह्मणे च न्यवेदयत् ॥ १३.१५७.३१ ॥
فألقى بهريغو نهوشا إلى الأرض، ثم مضى إلى مسكن براهما وأخبر براهما.
13.157.32
ततः शक्रं समानाय्य देवानाह पितामहः ।
वरदानान्मम सुरा नहुषो राज्यमाप्तवान्।
स चागस्त्येन क्रुद्धेन भ्रंशितो भूतलं गतः ॥ १३.१५७.३२ ॥
ثم استدعى الجد إندرا وقال للآلهة: «أيها الآلهة، بفضل نعمتي نال نهوشا المُلك؛ لكنه، بعد أن أسقطه أغستيا الغاضب، هوى إلى الأرض.»
13.157.33
न च शक्यं विना राज्ञा सुखं वर्तयितुं क्वचित् ।
तस्मादयं पुनः शक्रो देवराज्येऽभिषिच्यताम् ॥ १३.१५७.३३ ॥
لا يمكن العيش بسعادة في أي مكان بلا ملك؛ فليُنصَّب هذا الشكرا مرة أخرى على مملكة الآلهة.
13.157.34
एवं सम्भाषमाणं तु देवाः पार्थ पितामहम् ।
एवमस्त्विति संहृष्टाः प्रत्यूचुस्तं नराधिप ॥ १३.१५७.३४ ॥
يا ابن بريثا، وبينما كان الجد يتكلم هكذا، أجابه الآلهة مسرورين: «فليكن كذلك»، يا سيد الناس.
13.157.35
सोऽभिषिक्तो भगवता देवराज्ये च वासवः ।
ब्रह्मणा राजशार्दूल यथापूर्वं व्यरोचत ॥ १३.१५७.३५ ॥
يا نمر الملوك، لما مسحه براهما المبارك على مملكة الآلهة، أشرق فاسافا كما كان من قبل.
13.157.36
एवमेतत्पुरावृत्तं नहुषस्य व्यतिक्रमात् ।
स च तैरेव संसिद्धो नहुषः कर्मभिः पुनः ॥ १३.१५७.३६ ॥
هكذا وقع هذا الحدث القديم بسبب تجاوز نهوشا؛ وذلك النهوشا نفسه، بتلك الأعمال عينها، استعاد الكمال من جديد.
13.157.37
तस्माद्दीपाः प्रदातव्याः सायं वै गृहमेधिभिः ।
दिव्यं चक्षुरवाप्नोति प्रेत्य दीपस्य दायकः।
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशा दीपदाश्च भवन्त्युत ॥ १३.१५७.३७ ॥
لذلك ينبغي لأرباب البيوت أن يتصدقوا بالمصابيح في المساء. من يتصدق بمصباح ينال العين الإلهية بعد الموت. ويصبح مانحو المصابيح مشرقين كالقمر البدر.
13.157.38
यावदक्षिनिमेषाणि ज्वलन्ते तावतीः समाः ।
रूपवान्बलवांश्चापि नरो भवति दीपदः ॥ १३.१५७.३८ ॥
بقدر ما يحترق المصباح من رمشات العين من السنين، يصبح مانح المصباح رجلاً وسيماً قوياً.
13.157.39
य इदं शृणुयाद्वापि पठते यो द्विजोत्तमः ।
ब्रह्मलोकमवाप्नोति स च वै नात्र संशयः ॥ १३.१५७.३९ ॥
من يسمع هذا، أو أفضل المولودين مرتين الذي يتلوه، يبلغ عالم براهما؛ ولا شك في ذلك.