ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.157.1
कथं वै स विपन्नश्च कथं वै पातितो भुवि ।
कथं देवेन्द्रतां प्राप्तस्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.१५७.१ ॥
ಅವನು ಹೇಗೆ ಪತನಗೊಂಡನು, ಹೇಗೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು? ಅವನು ದೇವೇಂದ್ರತ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು? ಅದನ್ನು ನೀವೇ ಹೇಳಲು ಅರ್ಹರು.
13.157.2
एवं तयोः संवदतोः क्रियास्तस्य महात्मनः ।
सर्वा एव प्रवर्तन्ते या दिव्या याश्च मानुषाः ॥ १३.१५७.२ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರು ಸಂವಾದ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ — ದಿವ್ಯವಾದವು ಮತ್ತು ಮಾನುಷವಾದವು.
13.157.3
तथैव दीपदानानि सर्वोपकरणानि वै ।
बलिकर्म च यच्चान्यद्वत्सकाश्च पृथग्विधाः ॥ १३.१५७.३ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ದೀಪದಾನಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಉಪಕರಣಗಳು, ಬಲಿಕರ್ಮ, ಇನ್ನೂ ಇರುವ ಮತ್ತೆ ಯಾವುದೇ, ಕರುಗಳು — ಹಲವು ವಿಧದವು.
13.157.4
सर्वास्तस्य समुत्पन्ना देवेन्द्रस्य महात्मनः ।
देवलोके नृलोके च सदाचारपुरस्कृताः ॥ १३.१५७.४ ॥
ಅವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವೇಂದ್ರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು — ದೇವಲೋಕದಲ್ಲೂ ನರಲೋಕದಲ್ಲೂ, ಸದಾಚಾರದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
13.157.5
ताश्चोद्भवन्ति राजेन्द्र समृद्ध्यै गृहमेधिनः ।
धूपप्रदानैर्दीपैश्च नमस्कारैस्तथैव च ॥ १३.१५७.५ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಗೃಹಸ್ಥರು ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ — ಧೂಪದಾನ, ದೀಪ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದಲೂ ಹಾಗೆಯೇ.
13.157.6
यथा सिद्धस्य चान्नस्य गृह्य चाग्रं प्रदीयते ।
बलयश्च गृहोद्देशे ततः प्रीयन्ति देवताः ॥ १३.१५७.६ ॥
ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನದ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದು ಅರ್ಪಿಸುವಂತೆ, ಮನೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಇಡುವಂತೆ, ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
13.157.7
यथा च गृहिणस्तोषो भवेद्वै बलिकर्मणि ।
तथा शतगुणा प्रीतिर्देवतानां प्रजायते ॥ १३.१५७.७ ॥
ಬಲಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ನೂರು ಪಟ್ಟು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
13.157.8
एवं धूपप्रदानं च दीपदानं च साधवः ।
प्रयच्छति नमस्कारैर्युक्तमात्मगुणावहम् ॥ १३.१५७.८ ॥
ಹೀಗೆಯೇ ಸಜ್ಜನರು ನಮಸ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಧೂಪದಾನ ಮತ್ತು ದೀಪದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಆತ್ಮಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಯುಕ್ತ ಕರ್ಮ.
13.157.9
स्नानेनाद्भिश्च यत्कर्म क्रियते वै विपश्चिता ।
नमस्कारप्रयुक्तेन तेन प्रीणन्ति देवताः ॥ १३.१५७.९ ॥
ವಿದ್ವಾಂಸನು ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಜಲದಿಂದ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.157.10
पितरश्च महाभागा ऋषयश्च तपोधनाः ।
गृह्याश्च देवताः सर्वाः प्रीयन्ते विधिनाऽर्चिताः ॥ १३.१५७.१० ॥
ಮಹಾಭಾಗ್ಯರಾದ ಪಿತೃಗಳು, ತಪೋಧನರಾದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಗೃಹದೇವತೆಗಳು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.157.11
इत्येतां बुद्धिमास्थाय नहुषः स नरेश्वरः ।
सुरेन्द्रत्वं महत्प्राप्य कृतवानेतदद्भुतम् ॥ १३.१५७.११ ॥
ಈ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಆ ನರೇಶ್ವರ ನಹುಷನು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸುರೇಂದ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
13.157.12
कस्य चित्त्वथ कालस्य भाग्यक्षय उपस्थिते ।
सर्वमेतदवज्ञाय न चकार यथाविधि ॥ १३.१५७.१२ ॥
ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ, ಭಾಗ್ಯದ ಕ್ಷಯ ಬಂದಾಗ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಅವಜ್ಞೆಮಾಡಿ ಅವನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
13.157.13
ततः स परिहीणोऽभूत्सुरेन्द्रो बलदर्पतः ।
धूपदीपादिकविधिं न यथावच्चकार ह।
ततोऽस्य यज्ञविषयो रक्षोभिः परिबाध्यते ॥ १३.१५७.१३ ॥
ಆಗ ಅವನು ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಕುಂದಿದನು. ಧೂಪ ದೀಪಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವನ ಯಜ್ಞಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಪೀಡಿಸಿದರು.
13.157.14
अथागस्त्यमृषिश्रेष्ठं वाहनायाजुहाव ह ।
द्रुतं सरस्वतीकूलात्स्मयन्निव महाबलः ॥ १३.१५७.१४ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲನು ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗಸ್ತ್ಯನನ್ನು ವಾಹನವಾಗಲು ಕರೆದನು. ಆತನು ಸರಸ್ವತೀ ತೀರದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದನು.
13.157.15
ततो भृगुर्महातेजा मैत्रावरुणिमब्रवीत् ।
निमीलयस्व नयने जटां यावद्विशामि ते।
सुरेन्द्रपतनायेति स च नेत्र न्यमीलयत् ॥ १३.१५७.१५ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಭೃಗುವು ಮೈತ್ರಾವರುಣಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಜಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರೆಗೆ, ದೇವೇಂದ್ರನ ಪತನಕ್ಕಾಗಿ." ಅವನು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
13.157.16
ततोऽगस्त्यस्याथ जटां दृष्ट्वा प्राविशदच्युतः ।
भृगुः स सुमहातेजाः पातनाय नृपस्य च ॥ १३.१५७.१६ ॥
ಆಗ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಜಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಚ್ಯುತನಾದ ಭೃಗು ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಅತಿತೇಜಸ್ವಿ ಭೃಗು ರಾಜನ ಪತನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
13.157.17
ततः स देवराट् प्राप्तस्तमृषिं वाहनाय वै ।
ततोऽगस्त्यः सुरपतिं वाक्यमाह विशाम्पते।
योजयस्वेति मां क्षिप्रं कं च देशं वहामि ते ॥ १३.१५७.१७ ॥
ಆಗ ದೇವೇಂದ್ರನು ವಾಹನವಾಗಲು ಆ ಋಷಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಆಗ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಸುರಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ಬೇಗ ಹೂಡು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲಿ?"
13.157.18
यत्र वक्ष्यसि तत्र त्वां नयिष्यामि सुराधिप ।
इत्युक्तो नरहुषस्तेन योजयामास तं मुनिम् ॥ १३.१५७.१८ ॥
"ನೀನು ಎಲ್ಲಿ ಹೇಳುವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತೇನೆ, ಓ ದೇವಾಧಿಪತೀ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಹುಷನು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಹೂಡಿಸಿದನು.
13.157.19
भृगुस्तस्य जटान्तस्थो बभूव हृषितो भृशम् ।
न चापि दर्शनं तस्य चकार स भृगुस्तदा।
वरदानप्रभावज्ञो नहुषस्य महात्मनः ॥ १३.१५७.१९ ॥
ಭೃಗು ಅವನ ಜಡೆಗಳ ನಡುವೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಆಗ ಆ ಭೃಗು ಅವನಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಲಿಲ್ಲ; ಮಹಾತ್ಮ ನಹುಷನ ವರದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅವನು ಅರಿತಿದ್ದನು.
13.157.20
न चुकोप तदाऽगस्त्यो युक्तोऽपि नहुषेण वै ।
तं तु राजा पदैकेन चोदयामास भारत।
श्रुतिः स्मृतिः प्रमाणं वा नेतिवादेन देवराट् ॥ १३.१५७.२० ॥
ಆಗ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ನಹುಷನೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ. ಓ ಭಾರತ, ರಾಜನು ಒಂದೇ ಪಾದದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸಿದನು. 'ಶ್ರುತಿ, ಸ್ಮೃತಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಮಾಣವಿಲ್ಲ' ಎಂಬ ಮಾತಿನಿಂದ ದೇವರಾಜನು (ಪ್ರೇರಿಸಿದನು).
13.157.21
न चुकोप स धर्मात्मा ततः पादेन देवराट् ।
अगस्त्यस्य तदा क्रुद्धो वामेनाभ्यहनच्छिरः ॥ १३.१५७.२१ ॥
ಆಗ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ದೇವರಾಜನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಎಡ ಪಾದದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
13.157.22
तस्मिञ्शिरस्यभिहते स जटान्तर्गतो भृगुः ।
शशाप बलवत्क्रुद्धो नहुषं पापचेतसम् ॥ १३.१५७.२२ ॥
ಅವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದಾಗ, ಜಡೆಗಳ ಒಳಗಿದ್ದ ಭೃಗು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯ ನಹುಷನನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು.
13.157.23
यस्मात्पदाऽवधीः क्रोधाच्छिरसीमं महामुनिम् ।
तस्मादाशु महीं गच्छ सर्पो भूत्वा सुदुर्मते ॥ १३.१५७.२३ ॥
ನೀನು ಕೋಪದಿಂದ ಕಾಲಿನಿಂದ ಈ ಮಹಾಮುನಿಯ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದಿದ್ದರಿಂದ, ಓ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ನೀನು ಶೀಘ್ರವೇ ಸರ್ಪನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗು.
13.157.24
शप्तोऽथ स तदा तेन सर्पो भूत्वा पपात ह ।
अदृष्टेनाथ भृगुणा भूतले भरतर्षभ ॥ १३.१५७.२४ ॥
ಆಗ ಅವನಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ಸರ್ಪನಾಗಿ ಬಿದ್ದನು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಭೃಗು ಕಾಣದೆ ಇರುವಾಗ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ.
13.157.25
भृगुं हि यदि सोऽद्राक्षीन्नहुषः पृथिवीपते ।
स शक्तोनाऽभविष्यद्वै पातने तस्य तेजसा ॥ १३.१५७.२५ ॥
ಪೃಥ್ವೀಪತಿಯೇ, ನಹುಷನು ಭೃಗುವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರೆ, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
13.157.26
स तु तैस्तैः प्रदानैश्च तपोभिर्नियमैस्तथा ।
पतितोऽपि महाराज भूतले स्मृतिमानभूत् ॥ १३.१५७.२६ ॥
ಆದರೆ, ವಿವಿಧ ದಾನಗಳು, ತಪಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳಿಂದ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರೂ ಸ್ಮೃತಿವಂತನಾದನು.
13.157.27
प्रसादयामास भृगुं शापान्तो मे भवेदिति ।
ततोऽगस्त्यः कृपाविष्टः प्रासादयत तं भृगुम्।
शापान्तार्थं महाराज स च प्रादात्कृपान्वितः ॥ १३.१५७.२७ ॥
"ನನ್ನ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಾಗಲಿ" ಎಂದು ಅವನು ಭೃಗುವನ್ನು ಓಲೈಸಿದನು. ಆಗ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಆ ಭೃಗುವನ್ನು ಓಲೈಸಿದನು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಶಾಪಾಂತಕ್ಕಾಗಿ (ವರ) ನೀಡಿದನು.
13.157.28
राजा युधिष्ठिरो नाम भविष्यति कुरूद्वहः ।
स त्वां मोक्षयिता शापादित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ १३.१५७.२८ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಜನು ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುವನು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
13.157.29
अगस्त्योऽपि महातेजाः कृत्वा कार्यं शतक्रतोः ।
स्वमाश्रमपदं प्रायात्पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ १३.१५७.२९ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯನೂ ಇಂದ್ರನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ದ್ವಿಜರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
13.157.30
नहुषोऽपि त्वया राजंस्तस्माच्छापात्समुद्धृतः ।
जगाम ब्रह्मभवनं पश्यतस्ते जनाधिप ॥ १३.१५७.३० ॥
ರಾಜನೇ, ನಹುಷನೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡನು. ಜನಾಧಿಪನೇ, ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
13.157.31
तदा स पातयित्वा तं नहुषं भूतले भृगुः ।
जगाम ब्रह्मभवनं ब्रह्मणे च न्यवेदयत् ॥ १३.१५७.३१ ॥
ಆಗ ಭೃಗು ಆ ನಹುಷನನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
13.157.32
ततः शक्रं समानाय्य देवानाह पितामहः ।
वरदानान्मम सुरा नहुषो राज्यमाप्तवान्।
स चागस्त्येन क्रुद्धेन भ्रंशितो भूतलं गतः ॥ १३.१५७.३२ ॥
ಆಗ ಪಿತಾಮಹನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕರೆಸಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವತೆಗಳೇ, ನನ್ನ ವರದಿಂದ ನಹುಷನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಆದರೆ ಕ್ರುದ್ಧ ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಂದ ಅವನು ಬಿದ್ದು ಭೂಮಿಗೆ ಹೋದನು.'
13.157.33
न च शक्यं विना राज्ञा सुखं वर्तयितुं क्वचित् ।
तस्मादयं पुनः शक्रो देवराज्येऽभिषिच्यताम् ॥ १३.१५७.३३ ॥
ರಾಜನಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖದಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಶಕ್ರನನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ದೇವರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲಿ.
13.157.34
एवं सम्भाषमाणं तु देवाः पार्थ पितामहम् ।
एवमस्त्विति संहृष्टाः प्रत्यूचुस्तं नराधिप ॥ १३.१५७.३४ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ಪಿತಾಮಹನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲು ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು, ನರಾಧಿಪನೇ.
13.157.35
सोऽभिषिक्तो भगवता देवराज्ये च वासवः ।
ब्रह्मणा राजशार्दूल यथापूर्वं व्यरोचत ॥ १३.१५७.३५ ॥
ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ದೇವರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದ ಆ ವಾಸವನು ಮೊದಲಿನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
13.157.36
एवमेतत्पुरावृत्तं नहुषस्य व्यतिक्रमात् ।
स च तैरेव संसिद्धो नहुषः कर्मभिः पुनः ॥ १३.१५७.३६ ॥
ನಹುಷನ ಅತಿಕ್ರಮದಿಂದ ಈ ಪುರಾತನ ವೃತ್ತಾಂತವು ಹೀಗೆ ನಡೆಯಿತು. ಆ ನಹುಷನು ಆ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ಮತ್ತೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
13.157.37
तस्माद्दीपाः प्रदातव्याः सायं वै गृहमेधिभिः ।
दिव्यं चक्षुरवाप्नोति प्रेत्य दीपस्य दायकः।
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशा दीपदाश्च भवन्त्युत ॥ १३.१५७.३७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಗೃಹಸ್ಥರು ಸಂಜೆ ದೀಪಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ದೀಪದಾನ ಮಾಡುವವನು ಮರಣಾನಂತರ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ದೀಪದಾನ ಮಾಡುವವರು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.157.38
यावदक्षिनिमेषाणि ज्वलन्ते तावतीः समाः ।
रूपवान्बलवांश्चापि नरो भवति दीपदः ॥ १३.१५७.३८ ॥
ಕಣ್ಣುರೆಪ್ಪೆ ಮಿಟುಕಿಸುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ದೀಪ ಉರಿಯುತ್ತದೆಯೋ ಅಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೀಪದಾನ ಮಾಡಿದವನು ರೂಪವಂತನೂ ಬಲವಂತನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
13.157.39
य इदं शृणुयाद्वापि पठते यो द्विजोत्तमः ।
ब्रह्मलोकमवाप्नोति स च वै नात्र संशयः ॥ १३.१५७.३९ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನು, ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.