ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.157.1
कथं वै स विपन्नश्च कथं वै पातितो भुवि ।
कथं देवेन्द्रतां प्राप्तस्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.१५७.१ ॥
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵਿਪੱਨ ਹੋਇਆ, ਕਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ? ਉਹ ਦੇਵੇਂਦਰਪਦ ਕਿਵੇਂ ਪਾਇਆ? ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
13.157.2
एवं तयोः संवदतोः क्रियास्तस्य महात्मनः ।
सर्वा एव प्रवर्तन्ते या दिव्या याश्च मानुषाः ॥ १३.१५७.२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ — ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਹਨ।
13.157.3
तथैव दीपदानानि सर्वोपकरणानि वै ।
बलिकर्म च यच्चान्यद्वत्सकाश्च पृथग्विधाः ॥ १३.१५७.३ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਪ-ਦਾਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਣ, ਬਲੀ-ਕਰਮ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਛੇ — ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ।
13.157.4
सर्वास्तस्य समुत्पन्ना देवेन्द्रस्य महात्मनः ।
देवलोके नृलोके च सदाचारपुरस्कृताः ॥ १३.१५७.४ ॥
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇਵੇਂਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ — ਦੇਵਲੋਕ ਅਤੇ ਨਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸਦਾਚਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ।
13.157.5
ताश्चोद्भवन्ति राजेन्द्र समृद्ध्यै गृहमेधिनः ।
धूपप्रदानैर्दीपैश्च नमस्कारैस्तथैव च ॥ १३.१५७.५ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਧੂਪ ਦਾਨ, ਦੀਵਿਆਂ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।
13.157.6
यथा सिद्धस्य चान्नस्य गृह्य चाग्रं प्रदीयते ।
बलयश्च गृहोद्देशे ततः प्रीयन्ति देवताः ॥ १३.१५७.६ ॥
ਜਿਵੇਂ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਅੰਨ ਦਾ ਅਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਥਾਂ ਬਲੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
13.157.7
यथा च गृहिणस्तोषो भवेद्वै बलिकर्मणि ।
तथा शतगुणा प्रीतिर्देवतानां प्रजायते ॥ १३.१५७.७ ॥
ਬਲਿ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿਸਥ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਤਸੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
13.157.8
एवं धूपप्रदानं च दीपदानं च साधवः ।
प्रयच्छति नमस्कारैर्युक्तमात्मगुणावहम् ॥ १३.१५७.८ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਧੂ ਨਮਸਕਾਰ ਸਹਿਤ ਧੂਪ ਅਤੇ ਦੀਪ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਚਿਤ ਕਰਮ ਹੈ।
13.157.9
स्नानेनाद्भिश्च यत्कर्म क्रियते वै विपश्चिता ।
नमस्कारप्रयुक्तेन तेन प्रीणन्ति देवताः ॥ १३.१५७.९ ॥
ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਜਲ ਨਾਲ ਜੋ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਸਹਿਤ ਕੀਤੇ ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
13.157.10
पितरश्च महाभागा ऋषयश्च तपोधनाः ।
गृह्याश्च देवताः सर्वाः प्रीयन्ते विधिनाऽर्चिताः ॥ १३.१५७.१० ॥
ਮਹਾਭਾਗ ਪਿਤਰ, ਤਪੋਧਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਦੇਵਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜੇ ਜਾਣ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
13.157.11
इत्येतां बुद्धिमास्थाय नहुषः स नरेश्वरः ।
सुरेन्द्रत्वं महत्प्राप्य कृतवानेतदद्भुतम् ॥ १३.१५७.११ ॥
ਇਸ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ ਉਸ ਨਰੇਸ਼ਵਰ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸੁਰੇਂਦਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
13.157.12
कस्य चित्त्वथ कालस्य भाग्यक्षय उपस्थिते ।
सर्वमेतदवज्ञाय न चकार यथाविधि ॥ १३.१५७.१२ ॥
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸਭ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕੀਤਾ।
13.157.13
ततः स परिहीणोऽभूत्सुरेन्द्रो बलदर्पतः ।
धूपदीपादिकविधिं न यथावच्चकार ह।
ततोऽस्य यज्ञविषयो रक्षोभिः परिबाध्यते ॥ १३.१५७.१३ ॥
ਫਿਰ ਬਲ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਕਾਰਨ ਉਹ ਘਟ ਗਿਆ। ਧੂਪ-ਦੀਪ ਆਦਿ ਵਿਧੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਯਗ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਲੱਗੇ।
13.157.14
अथागस्त्यमृषिश्रेष्ठं वाहनायाजुहाव ह ।
द्रुतं सरस्वतीकूलात्स्मयन्निव महाबलः ॥ १३.१५७.१४ ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਬਲ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਗਸਤਯ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਛੇਤੀ ਆ ਗਏ।
13.157.15
ततो भृगुर्महातेजा मैत्रावरुणिमब्रवीत् ।
निमीलयस्व नयने जटां यावद्विशामि ते।
सुरेन्द्रपतनायेति स च नेत्र न्यमीलयत् ॥ १३.१५७.१५ ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ; ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂ, ਸੁਰੇਂਦਰ ਦੇ ਪਤਨ ਲਈ।" ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।
13.157.16
ततोऽगस्त्यस्याथ जटां दृष्ट्वा प्राविशदच्युतः ।
भृगुः स सुमहातेजाः पातनाय नृपस्य च ॥ १३.१५७.१६ ॥
ਫਿਰ ਅਗਸਤਯ ਦੀ ਜਟਾ ਵੇਖ ਕੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਭ੍ਰਿਗੂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਹ ਅਤਿ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਭ੍ਰਿਗੂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਤਨ ਲਈ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।
13.157.17
ततः स देवराट् प्राप्तस्तमृषिं वाहनाय वै ।
ततोऽगस्त्यः सुरपतिं वाक्यमाह विशाम्पते।
योजयस्वेति मां क्षिप्रं कं च देशं वहामि ते ॥ १३.१५७.१७ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਰਾਜ ਵਾਹਨ ਬਣਨ ਲਈ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਤਦ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਸੁਰਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮੈਨੂੰ ਛੇਤੀ ਜੋੜ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂ?"
13.157.18
यत्र वक्ष्यसि तत्र त्वां नयिष्यामि सुराधिप ।
इत्युक्तो नरहुषस्तेन योजयामास तं मुनिम् ॥ १३.१५७.१८ ॥
"ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਆਖੇਂਗਾ ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।" ਐਸਾ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਜੁੜਵਾਇਆ।
13.157.19
भृगुस्तस्य जटान्तस्थो बभूव हृषितो भृशम् ।
न चापि दर्शनं तस्य चकार स भृगुस्तदा।
वरदानप्रभावज्ञो नहुषस्य महात्मनः ॥ १३.१५७.१९ ॥
ਭ੍ਰਿਗੂ ਉਸਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।
13.157.20
न चुकोप तदाऽगस्त्यो युक्तोऽपि नहुषेण वै ।
तं तु राजा पदैकेन चोदयामास भारत।
श्रुतिः स्मृतिः प्रमाणं वा नेतिवादेन देवराट् ॥ १३.१५७.२० ॥
ਤਦ ਅਗਸਤਯ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹੇ ਭਰਤ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। 'ਸ਼੍ਰੁਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਹੀਂ' ਇਸ ਕਥਨ ਨਾਲ ਦੇਵਰਾਜ ਨੇ (ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ).
13.157.21
न चुकोप स धर्मात्मा ततः पादेन देवराट् ।
अगस्त्यस्य तदा क्रुद्धो वामेनाभ्यहनच्छिरः ॥ १३.१५७.२१ ॥
ਫਿਰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਦੇਵਰਾਜ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਤਦ ਅਗਸਤਯ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ।
13.157.22
तस्मिञ्शिरस्यभिहते स जटान्तर्गतो भृगुः ।
शशाप बलवत्क्रुद्धो नहुषं पापचेतसम् ॥ १३.१५७.२२ ॥
ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਪ-ਬੁੱਧੀ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ।
13.157.23
यस्मात्पदाऽवधीः क्रोधाच्छिरसीमं महामुनिम् ।
तस्मादाशु महीं गच्छ सर्पो भूत्वा सुदुर्मते ॥ १३.१५७.२३ ॥
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਪੈਰ ਨਾਲ ਇਸ ਮਹਾਮੁਨੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਦੁਰਮਤੀ, ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾ।
13.157.24
शप्तोऽथ स तदा तेन सर्पो भूत्वा पपात ह ।
अदृष्टेनाथ भृगुणा भूतले भरतर्षभ ॥ १३.१५७.२४ ॥
ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਰਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਹੇ ਭਰਤ-ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ।
13.157.25
भृगुं हि यदि सोऽद्राक्षीन्नहुषः पृथिवीपते ।
स शक्तोनाऽभविष्यद्वै पातने तस्य तेजसा ॥ १३.१५७.२५ ॥
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਜੇ ਨਹੁਸ਼ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਡਿੱਗਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।
13.157.26
स तु तैस्तैः प्रदानैश्च तपोभिर्नियमैस्तथा ।
पतितोऽपि महाराज भूतले स्मृतिमानभूत् ॥ १३.१५७.२६ ॥
ਪਰ ਉਹ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨਾਂ, ਤਪਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਸਮ੍ਰਿਤੀਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
13.157.27
प्रसादयामास भृगुं शापान्तो मे भवेदिति ।
ततोऽगस्त्यः कृपाविष्टः प्रासादयत तं भृगुम्।
शापान्तार्थं महाराज स च प्रादात्कृपान्वितः ॥ १३.१५७.२७ ॥
"ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇ" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਸਨੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਉਸ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਪਾਂਤ ਲਈ (ਵਰ) ਦਿੱਤਾ।
13.157.28
राजा युधिष्ठिरो नाम भविष्यति कुरूद्वहः ।
स त्वां मोक्षयिता शापादित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ १३.१५७.२८ ॥
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇਗਾ — ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ।
13.157.29
अगस्त्योऽपि महातेजाः कृत्वा कार्यं शतक्रतोः ।
स्वमाश्रमपदं प्रायात्पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ १३.१५७.२९ ॥
ਮਹਾਤੇਜਸ੍ਵੀ ਅਗਸਤਯ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦਾ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
13.157.30
नहुषोऽपि त्वया राजंस्तस्माच्छापात्समुद्धृतः ।
जगाम ब्रह्मभवनं पश्यतस्ते जनाधिप ॥ १३.१५७.३० ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨਹੁਸ਼ ਵੀ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਜਨਾਧਿਪ, ਤੇਰੇ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
13.157.31
तदा स पातयित्वा तं नहुषं भूतले भृगुः ।
जगाम ब्रह्मभवनं ब्रह्मणे च न्यवेदयत् ॥ १३.१५७.३१ ॥
ਤਦ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਉਸ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡੇਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਜਾ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
13.157.32
ततः शक्रं समानाय्य देवानाह पितामहः ।
वरदानान्मम सुरा नहुषो राज्यमाप्तवान्।
स चागस्त्येन क्रुद्धेन भ्रंशितो भूतलं गतः ॥ १३.१५७.३२ ॥
ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਕਾਰਨ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਰਾਜ ਪਾਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਅਗਸਤਯ ਨਾਲ ਉਹ ਡਿੱਗ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।'
13.157.33
न च शक्यं विना राज्ञा सुखं वर्तयितुं क्वचित् ।
तस्मादयं पुनः शक्रो देवराज्येऽभिषिच्यताम् ॥ १३.१५७.३३ ॥
ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਦੇਵਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
13.157.34
एवं सम्भाषमाणं तु देवाः पार्थ पितामहम् ।
एवमस्त्विति संहृष्टाः प्रत्यूचुस्तं नराधिप ॥ १३.१५७.३४ ॥
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜਦੋਂ ਪਿਤਾਮਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਐਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ'; ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ।
13.157.35
सोऽभिषिक्तो भगवता देवराज्ये च वासवः ।
ब्रह्मणा राजशार्दूल यथापूर्वं व्यरोचत ॥ १३.१५७.३५ ॥
ਹੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦੇਵਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਵਾਸਵ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਿਆ।
13.157.36
एवमेतत्पुरावृत्तं नहुषस्य व्यतिक्रमात् ।
स च तैरेव संसिद्धो नहुषः कर्मभिः पुनः ॥ १३.१५७.३६ ॥
ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਕਾਰਨ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਕਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਉਹੀ ਨਹੁਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਸਿੱਧੀ ਪਾ ਗਿਆ।
13.157.37
तस्माद्दीपाः प्रदातव्याः सायं वै गृहमेधिभिः ।
दिव्यं चक्षुरवाप्नोति प्रेत्य दीपस्य दायकः।
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशा दीपदाश्च भवन्त्युत ॥ १३.१५७.३७ ॥
ਇਸ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿਸਥਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਦੀਵੇ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦੀਵਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੌਤ ਮਗਰੋਂ ਦਿਵ ਨੇਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੀਵਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
13.157.38
यावदक्षिनिमेषाणि ज्वलन्ते तावतीः समाः ।
रूपवान्बलवांश्चापि नरो भवति दीपदः ॥ १३.१५७.३८ ॥
ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਅੱਖ ਝਪਕਣ ਦੇ ਪਲ ਤੱਕ ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਹੈ, ਓਨੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਦੀਵਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
13.157.39
य इदं शृणुयाद्वापि पठते यो द्विजोत्तमः ।
ब्रह्मलोकमवाप्नोति स च वै नात्र संशयः ॥ १३.१५७.३९ ॥
ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਵਿਜ ਇਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।