മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.157.1
कथं वै स विपन्नश्च कथं वै पातितो भुवि ।
कथं देवेन्द्रतां प्राप्तस्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.१५७.१ ॥
അവൻ എങ്ങനെ വീണുപോയി, എങ്ങനെ ഭൂമിയിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടു? ദേവേന്ദ്രപദവി അവൻ എങ്ങനെ നേടി? അത് അങ്ങ് തന്നെ പറയാൻ യോഗ്യനാണ്.
13.157.2
एवं तयोः संवदतोः क्रियास्तस्य महात्मनः ।
सर्वा एव प्रवर्तन्ते या दिव्या याश्च मानुषाः ॥ १३.१५७.२ ॥
ഇങ്ങനെ അവർ ഇരുവരും സംവാദിക്കുമ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും നടക്കുന്നു — ദിവ്യമായവയും മാനുഷമായവയും.
13.157.3
तथैव दीपदानानि सर्वोपकरणानि वै ।
बलिकर्म च यच्चान्यद्वत्सकाश्च पृथग्विधाः ॥ १३.१५७.३ ॥
അതുപോലെ ദീപദാനങ്ങളും സർവ ഉപകരണങ്ങളും, ബലികർമ്മവും മറ്റു വേറെ ഉള്ളതും, കിടാങ്ങളും — പലവിധമുള്ളവയും.
13.157.4
सर्वास्तस्य समुत्पन्ना देवेन्द्रस्य महात्मनः ।
देवलोके नृलोके च सदाचारपुरस्कृताः ॥ १३.१५७.४ ॥
അവയെല്ലാം ആ മഹാത്മാവായ ദേവേന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചവയാണ് — ദേവലോകത്തിലും നരലോകത്തിലും, സദാചാരത്താൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടവയായി.
13.157.5
ताश्चोद्भवन्ति राजेन्द्र समृद्ध्यै गृहमेधिनः ।
धूपप्रदानैर्दीपैश्च नमस्कारैस्तथैव च ॥ १३.१५७.५ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, ഗൃഹസ്ഥർ സമൃദ്ധിക്കായി അവയെ ഉദ്ഭവിപ്പിക്കുന്നു — ധൂപദാനങ്ങളാലും ദീപങ്ങളാലും നമസ്കാരങ്ങളാലും അങ്ങനെതന്നെ.
13.157.6
यथा सिद्धस्य चान्नस्य गृह्य चाग्रं प्रदीयते ।
बलयश्च गृहोद्देशे ततः प्रीयन्ति देवताः ॥ १३.१५७.६ ॥
വേവിച്ച അന്നത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം എടുത്തു നൽകുന്നതുപോലെ, വീട്ടിടത്തിൽ ബലികൾ അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അതിനാൽ ദേവതകൾ പ്രസാദിക്കുന്നു.
13.157.7
यथा च गृहिणस्तोषो भवेद्वै बलिकर्मणि ।
तथा शतगुणा प्रीतिर्देवतानां प्रजायते ॥ १३.१५७.७ ॥
ബലികർമ്മത്തിൽ ഗൃഹസ്ഥന് എത്ര സന്തോഷമുണ്ടാകുമോ, അത്രയും നൂറിരട്ടി ദേവന്മാർക്ക് പ്രീതി ഉണ്ടാകുന്നു.
13.157.8
एवं धूपप्रदानं च दीपदानं च साधवः ।
प्रयच्छति नमस्कारैर्युक्तमात्मगुणावहम् ॥ १३.१५७.८ ॥
അതുപോലെ സജ്ജനങ്ങൾ നമസ്കാരത്തോടെ ധൂപദാനവും ദീപദാനവും ചെയ്യുന്നു; അത് ആത്മഗുണം വളർത്തുന്ന യുക്തമായ കർമ്മമാണ്.
13.157.9
स्नानेनाद्भिश्च यत्कर्म क्रियते वै विपश्चिता ।
नमस्कारप्रयुक्तेन तेन प्रीणन्ति देवताः ॥ १३.१५७.९ ॥
വിദ്വാൻ സ്നാനത്താലും ജലത്താലും ചെയ്യുന്ന കർമ്മം നമസ്കാരത്തോടെ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിനാൽ ദേവന്മാർ പ്രീതരാകുന്നു.
13.157.10
पितरश्च महाभागा ऋषयश्च तपोधनाः ।
गृह्याश्च देवताः सर्वाः प्रीयन्ते विधिनाऽर्चिताः ॥ १३.१५७.१० ॥
മഹാഭാഗ്യരായ പിതൃക്കളും തപോധനരായ ഋഷിമാരും എല്ലാ ഗൃഹദേവതകളും വിധിപ്രകാരം പൂജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പ്രീതരാകുന്നു.
13.157.11
इत्येतां बुद्धिमास्थाय नहुषः स नरेश्वरः ।
सुरेन्द्रत्वं महत्प्राप्य कृतवानेतदद्भुतम् ॥ १३.१५७.११ ॥
ഈ ബുദ്ധി സ്വീകരിച്ച് ആ നരേശ്വരനായ നഹുഷൻ മഹത്തായ സുരേന്ദ്രത്വം നേടി ഈ അദ്ഭുതകർമ്മം ചെയ്തു.
13.157.12
कस्य चित्त्वथ कालस्य भाग्यक्षय उपस्थिते ।
सर्वमेतदवज्ञाय न चकार यथाविधि ॥ १३.१५७.१२ ॥
ചില കാലത്തിനുശേഷം ഭാഗ്യക്ഷയം വന്നപ്പോൾ അവൻ ഇതെല്ലാം അവഗണിച്ച് വിധിപ്രകാരം ഒന്നും ചെയ്തില്ല.
13.157.13
ततः स परिहीणोऽभूत्सुरेन्द्रो बलदर्पतः ।
धूपदीपादिकविधिं न यथावच्चकार ह।
ततोऽस्य यज्ञविषयो रक्षोभिः परिबाध्यते ॥ १३.१५७.१३ ॥
അപ്പോൾ ബലദർപ്പത്താൽ അവൻ ക്ഷയിച്ചു. ധൂപദീപാദി വിധികൾ യഥാവിധി ചെയ്തില്ല. അപ്പോൾ അവന്റെ യജ്ഞപ്രദേശം രാക്ഷസന്മാർ ഉപദ്രവിച്ചു.
13.157.14
अथागस्त्यमृषिश्रेष्ठं वाहनायाजुहाव ह ।
द्रुतं सरस्वतीकूलात्स्मयन्निव महाबलः ॥ १३.१५७.१४ ॥
അപ്പോൾ മഹാബലൻ മുനിശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യനെ വാഹനമാകാൻ വിളിച്ചു. അദ്ദേഹം സരസ്വതീതീരത്തുനിന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ വേഗം വന്നു.
13.157.15
ततो भृगुर्महातेजा मैत्रावरुणिमब्रवीत् ।
निमीलयस्व नयने जटां यावद्विशामि ते।
सुरेन्द्रपतनायेति स च नेत्र न्यमीलयत् ॥ १३.१५७.१५ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ ഭൃഗു മൈത്രാവരുണിയോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കൂ; ഞാൻ നിന്റെ ജടയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുവരെ, ദേവേന്ദ്രന്റെ പതനത്തിനായി." അദ്ദേഹം കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
13.157.16
ततोऽगस्त्यस्याथ जटां दृष्ट्वा प्राविशदच्युतः ।
भृगुः स सुमहातेजाः पातनाय नृपस्य च ॥ १३.१५७.१६ ॥
അപ്പോൾ അഗസ്ത്യന്റെ ജടയെ കണ്ട് അച്യുതനായ ഭൃഗു അതിൽ പ്രവേശിച്ചു. ആ അതിമഹാതേജസ്വിയായ ഭൃഗു രാജാവിന്റെ പതനത്തിനായി പ്രവേശിച്ചു.
13.157.17
ततः स देवराट् प्राप्तस्तमृषिं वाहनाय वै ।
ततोऽगस्त्यः सुरपतिं वाक्यमाह विशाम्पते।
योजयस्वेति मां क्षिप्रं कं च देशं वहामि ते ॥ १३.१५७.१७ ॥
അപ്പോൾ ദേവേന്ദ്രൻ വാഹനമാകാൻ ആ ഋഷിയുടെ അടുത്തെത്തി. അപ്പോൾ അഗസ്ത്യൻ സുരപതിയോട് പറഞ്ഞു: "ഓ പ്രജാപതേ, എന്നെ വേഗം നുകം വെക്കൂ; ഏത് സ്ഥലത്തേക്ക് ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകണം?"
13.157.18
यत्र वक्ष्यसि तत्र त्वां नयिष्यामि सुराधिप ।
इत्युक्तो नरहुषस्तेन योजयामास तं मुनिम् ॥ १३.१५७.१८ ॥
"നീ എവിടെ പറയുന്നുവോ അവിടേക്ക് ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാം, ഓ ദേവാധിപാ." ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട നഹുഷൻ ആ മുനിയെ നുകം വെപ്പിച്ചു.
13.157.19
भृगुस्तस्य जटान्तस्थो बभूव हृषितो भृशम् ।
न चापि दर्शनं तस्य चकार स भृगुस्तदा।
वरदानप्रभावज्ञो नहुषस्य महात्मनः ॥ १३.१५७.१९ ॥
ഭൃഗു അവന്റെ ജടകളുടെ ഉള്ളിൽ ഇരുന്ന് അത്യധികം സന്തോഷിച്ചു. അപ്പോൾ ആ ഭൃഗു അവന് ദർശനം നൽകിയില്ല; മഹാത്മാവായ നഹുഷന്റെ വരപ്രഭാവം അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു.
13.157.20
न चुकोप तदाऽगस्त्यो युक्तोऽपि नहुषेण वै ।
तं तु राजा पदैकेन चोदयामास भारत।
श्रुतिः स्मृतिः प्रमाणं वा नेतिवादेन देवराट् ॥ १३.१५७.२० ॥
അപ്പോൾ അഗസ്ത്യൻ കോപിച്ചില്ല, നഹുഷനോടു ചേർന്നിരുന്നിട്ടും. ഭാരതാ, രാജാവ് ഒരു കാൽകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. 'ശ്രുതിയും സ്മൃതിയും പ്രമാണമല്ല' എന്ന വാക്കിനാൽ ദേവരാജൻ (പ്രേരിപ്പിച്ചു).
13.157.21
न चुकोप स धर्मात्मा ततः पादेन देवराट् ।
अगस्त्यस्य तदा क्रुद्धो वामेनाभ्यहनच्छिरः ॥ १३.१५७.२१ ॥
പിന്നെ ധർമ്മാത്മാവായ ദേവരാജൻ കോപിച്ചില്ല. അപ്പോൾ അഗസ്ത്യനോട് കോപിച്ച് ഇടതു കാൽകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലയിൽ അടിച്ചു.
13.157.22
तस्मिञ्शिरस्यभिहते स जटान्तर्गतो भृगुः ।
शशाप बलवत्क्रुद्धो नहुषं पापचेतसम् ॥ १३.१५७.२२ ॥
അവന്റെ തലയിൽ അടി വീണപ്പോൾ, ജടകൾക്കുള്ളിലിരുന്ന ഭൃഗു അത്യധികം കോപിച്ച് പാപബുദ്ധിയായ നഹുഷനെ ശപിച്ചു.
13.157.23
यस्मात्पदाऽवधीः क्रोधाच्छिरसीमं महामुनिम् ।
तस्मादाशु महीं गच्छ सर्पो भूत्वा सुदुर्मते ॥ १३.१५७.२३ ॥
കോപത്താൽ നീ കാൽകൊണ്ട് ഈ മഹാമുനിയുടെ തലയിൽ അടിച്ചതിനാൽ, ദുർബുദ്ധേ, നീ ഉടൻ സർപ്പമായി ഭൂമിയിലേക്കു പോകുക.
13.157.24
शप्तोऽथ स तदा तेन सर्पो भूत्वा पपात ह ।
अदृष्टेनाथ भृगुणा भूतले भरतर्षभ ॥ १३.१५७.२४ ॥
അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്താൽ ശപിക്കപ്പെട്ട് അവൻ സർപ്പമായി വീണു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഭൃഗു കാണാതെ നിന്നപ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ.
13.157.25
भृगुं हि यदि सोऽद्राक्षीन्नहुषः पृथिवीपते ।
स शक्तोनाऽभविष्यद्वै पातने तस्य तेजसा ॥ १३.१५७.२५ ॥
ഭൂപതേ, നഹുഷൻ ഭൃഗുവിനെ കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തേജസ്സിനാൽ അവനെ വീഴ്ത്താൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
13.157.26
स तु तैस्तैः प्रदानैश्च तपोभिर्नियमैस्तथा ।
पतितोऽपि महाराज भूतले स्मृतिमानभूत् ॥ १३.१५७.२६ ॥
എന്നാൽ, വിവിധ ദാനങ്ങളാലും തപസ്സുകളാലും നിയമങ്ങളാലും, മഹാരാജാവേ, അവൻ ഭൂമിയിൽ വീണിട്ടും സ്മൃതിയുള്ളവനായി.
13.157.27
प्रसादयामास भृगुं शापान्तो मे भवेदिति ।
ततोऽगस्त्यः कृपाविष्टः प्रासादयत तं भृगुम्।
शापान्तार्थं महाराज स च प्रादात्कृपान्वितः ॥ १३.१५७.२७ ॥
"എന്റെ ശാപത്തിന് അവസാനമുണ്ടാകട്ടെ" എന്ന് അവൻ ഭൃഗുവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ കാരുണ്യം നിറഞ്ഞ അഗസ്ത്യൻ ആ ഭൃഗുവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു. മഹാരാജാവേ, അദ്ദേഹം കാരുണ്യത്തോടെ ശാപാന്തത്തിനായി (വരം) നൽകി.
13.157.28
राजा युधिष्ठिरो नाम भविष्यति कुरूद्वहः ।
स त्वां मोक्षयिता शापादित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ १३.१५७.२८ ॥
യുധിഷ്ഠിരൻ എന്ന പേരുള്ള രാജാവ് കുരുശ്രേഷ്ഠനായിരിക്കും. അവൻ നിന്നെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും എന്നു പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം അപ്രത്യക്ഷനായി.
13.157.29
अगस्त्योऽपि महातेजाः कृत्वा कार्यं शतक्रतोः ।
स्वमाश्रमपदं प्रायात्पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ १३.१५७.२९ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ അഗസ്ത്യനും ഇന്ദ്രന്റെ കാര്യം നിറവേറ്റി, ദ്വിജന്മാരാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ട്, തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
13.157.30
नहुषोऽपि त्वया राजंस्तस्माच्छापात्समुद्धृतः ।
जगाम ब्रह्मभवनं पश्यतस्ते जनाधिप ॥ १३.१५७.३० ॥
രാജാവേ, നഹുഷനും നിന്നാൽ ആ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി. ജനാധിപാ, നീ നോക്കിനിൽക്കെ അവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
13.157.31
तदा स पातयित्वा तं नहुषं भूतले भृगुः ।
जगाम ब्रह्मभवनं ब्रह्मणे च न्यवेदयत् ॥ १३.१५७.३१ ॥
അപ്പോൾ ഭൃഗു ആ നഹുഷനെ ഭൂമിയിലേക്ക് വീഴ്ത്തി ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി ബ്രഹ്മാവിനെ അറിയിച്ചു.
13.157.32
ततः शक्रं समानाय्य देवानाह पितामहः ।
वरदानान्मम सुरा नहुषो राज्यमाप्तवान्।
स चागस्त्येन क्रुद्धेन भ्रंशितो भूतलं गतः ॥ १३.१५७.३२ ॥
അപ്പോൾ പിതാമഹൻ ഇന്ദ്രനെ വിളിച്ച് ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരേ, എന്റെ വരത്താൽ നഹുഷൻ രാജ്യം നേടി; എന്നാൽ കോപിച്ച അഗസ്ത്യനാൽ അവൻ വീണ് ഭൂമിയിലേക്ക് പോയി.'
13.157.33
न च शक्यं विना राज्ञा सुखं वर्तयितुं क्वचित् ।
तस्मादयं पुनः शक्रो देवराज्येऽभिषिच्यताम् ॥ १३.१५७.३३ ॥
രാജാവില്ലാതെ എവിടെയും സുഖമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ ഈ ശക്രനെ വീണ്ടും ദേവരാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ.
13.157.34
एवं सम्भाषमाणं तु देवाः पार्थ पितामहम् ।
एवमस्त्विति संहृष्टाः प्रत्यूचुस्तं नराधिप ॥ १३.१५७.३४ ॥
പാർത്ഥാ, പിതാമഹൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ദേവന്മാർ സന്തോഷിച്ച് 'അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ' എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു, നരാധിപാ.
13.157.35
सोऽभिषिक्तो भगवता देवराज्ये च वासवः ।
ब्रह्मणा राजशार्दूल यथापूर्वं व्यरोचत ॥ १३.१५७.३५ ॥
രാജശാർദ്ദൂലാ, ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവാൽ ദേവരാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട ആ വാസവൻ മുമ്പത്തെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
13.157.36
एवमेतत्पुरावृत्तं नहुषस्य व्यतिक्रमात् ।
स च तैरेव संसिद्धो नहुषः कर्मभिः पुनः ॥ १३.१५७.३६ ॥
നഹുഷന്റെ അതിക്രമത്താൽ ഈ പുരാതന സംഭവം ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചു. ആ നഹുഷൻ തന്നെ ആ കർമ്മങ്ങളാൽ വീണ്ടും സിദ്ധി നേടി.
13.157.37
तस्माद्दीपाः प्रदातव्याः सायं वै गृहमेधिभिः ।
दिव्यं चक्षुरवाप्नोति प्रेत्य दीपस्य दायकः।
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशा दीपदाश्च भवन्त्युत ॥ १३.१५७.३७ ॥
അതിനാൽ ഗൃഹസ്ഥന്മാർ സന്ധ്യാസമയത്ത് ദീപങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യണം. ദീപദാനം ചെയ്യുന്നവൻ മരണശേഷം ദിവ്യമായ കണ്ണ് നേടുന്നു. ദീപദാനം ചെയ്യുന്നവർ പൂർണചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
13.157.38
यावदक्षिनिमेषाणि ज्वलन्ते तावतीः समाः ।
रूपवान्बलवांश्चापि नरो भवति दीपदः ॥ १३.१५७.३८ ॥
കണ്ണിമ ചിമ്മുന്ന നേരം വരെ ദീപം കത്തുന്നുവോ അത്രയും വർഷം ദീപദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സുന്ദരനും ബലവാനുമായ മനുഷ്യനായിരിക്കും.
13.157.39
य इदं शृणुयाद्वापि पठते यो द्विजोत्तमः ।
ब्रह्मलोकमवाप्नोति स च वै नात्र संशयः ॥ १३.१५७.३९ ॥
ഇത് കേൾക്കുന്നവനോ, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നവനോ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.