ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.160.1
दानं बहुविधाकारं शान्तिः सत्यमहिंसितम् ।
स्वदारतुष्टिश्चोक्ता ते फलं दानस्य वाऽपि यत् ॥ १३.१६०.१ ॥
ବହୁବିଧ ଦାନ, ଶାନ୍ତି, ସତ୍ୟ, ଅହିଂସା, ନିଜ ପତ୍ନୀରେ ସନ୍ତୋଷ — ଏବଂ ଦାନର ଫଳ ମଧ୍ୟ — ଯାହା ଆପଣ କହିଛନ୍ତି।
13.160.2
पितामहस्य विदितं किमन्यत्तपसो बलात् ।
तपसो यत्परं तेऽद्य तन्नो व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१६०.२ ॥
ହେ ପିତାମହ, ତପସ୍ୟାର ବଳ ବାହାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଜଣା ଆଉ କ'ଣ ଅଛି? ତପସ୍ୟାଠାରୁ ଯାହା ପରମ, ଆଜି ତାହା ଆମକୁ ବୁଝାଇବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ।
13.160.3
तपसः प्रक्षयो यावत्ताल्लोको युधिष्ठिर ।
मतं ममात्र कौन्तेय तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६०.३ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତପସ୍ୟାର କ୍ଷୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହିଁ ଲୋକ। ହେ କୌନ୍ତେୟ, ମୋ ମତ ଏହି — ଉପବାସଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପ ନାହିଁ।
13.160.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भगीरथस्य संवादं ब्रह्मणश्च महात्मनः ॥ १३.१६०.४ ॥
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସର ଉଦାହରଣ ଦିଅନ୍ତି — ମହାତ୍ମା ଭଗୀରଥ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଂବାଦ।
13.160.5
अतीत्य सुरलोकं च गवां लोकं च भारत ।
ऋषिलोकं च सोऽगच्छद्भगीरथ इति श्रुतम् ॥ १३.१६०.५ ॥
ହେ ଭାରତ, ଦେବଲୋକ ଓ ଗୋଲୋକ ଅତିକ୍ରମ କରି ସେ ଭଗୀରଥ ଋଷିଲୋକକୁ ଗଲେ — ଏପରି ଶୁଣାଯାଏ।
13.160.6
तं तु दृष्ट्वा वचः प्राह ब्रह्मा राजन्भगीरथम् ।
कथं भगीरथाऽऽगास्त्वमिमं लोकं दुरासदम् ॥ १३.१६०.६ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ରାଜା ଭଗୀରଥଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ — ହେ ଭଗୀରଥ, ଏହି ଦୁର୍ଗମ ଲୋକକୁ ତୁମେ କିପରି ଆସିଲ?
13.160.7
न हि देवा न गन्धर्वा न मनुष्या भगीरथ ।
आयान्त्यतप्ततपसः कथं वै त्वमिहागतः ॥ १३.१६०.७ ॥
ହେ ଭଗୀରଥ, ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟା କରିନାହାଁନ୍ତି ସେପରି ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ବା ମନୁଷ୍ୟ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। ତୁମେ ଏଠାକୁ କିପରି ଆସିଲ?
13.160.8
निश्शङ्कमन्नमददां ब्राह्मणोभ्यः ।
शतं सहस्राणि सदैवतानाम्।
ब्राह्मं व्रतं नित्यमास्थाय विद्व-
न्न त्वेवाहं तस्य फलादिहागाम् ॥ १३.१६०.८ ॥
ମୁଁ ନିଃଶଙ୍କ ହୋଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଦେଇଥିଲି, ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଶହେ ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ। ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମବ୍ରତ ପାଳନ କରି, ହେ ବିଦ୍ବାନ, ମୁଁ ତାହାର ଫଳରେ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.9
दशैकरात्रान्दशपञ्चरात्रा-
नेकादशैकादशकान्क्रतूंश्च।
ज्योतिष्टोमानां च शतं यदिष्टं ।
फलेन तेनापि च नागतोऽहम् ॥ १३.१६०.९ ॥
ଦଶ ଏକରାତ୍ର, ପନ୍ଦର ପଞ୍ଚରାତ୍ର, ଏଗାର-ଏଗାରର ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ମୋ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଶହେ ଜ୍ୟୋତିଷ୍ଟୋମ—ସେଗୁଡ଼ିକର ଫଳରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.10
यच्चावसं जाह्नवीतीरनित्यः ।
शतं समास्तप्यमानस्तपोऽहम्।
अदां च तत्राश्वतरीसहस्रं ।
नारीपुरं न च तेनाहमागाम् ॥ १३.१६०.१० ॥
ଜାହ୍ନବୀ ତୀରରେ ନିତ୍ୟ ବାସ କରି ଶହେ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲି; ସେଠାରେ ହଜାରେ ଖଚରୀ ଓ ନାରୀଙ୍କ ନଗର ଦାନ କଲି; ତଥାପି ତାହାର ଫଳରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.11
दशायुतानि चाश्वानां गोऽयुतानि च विंशतिम् ।
पुष्करेषु द्विजातिभ्यः प्रादां शतसहस्रशः ॥ १३.१६०.११ ॥
ପୁଷ୍କରରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦଶ ଅଯୁତ ଘୋଡ଼ା ଓ କୋଡ଼ିଏ ଅଯୁତ ଗାଈ ଶହ ଶହ ହଜାର କରି ଦାନ କଲି।
13.160.12
सुवर्णचन्द्रोत्तमधारिणीनां ।
कन्योत्तमानामददं सहस्रम्।
षष्टिं सहस्राणि विभूषितानां ।
जाम्बूनदैराभरणैर्न तेन ॥ १३.१६०.१२ ॥
ସୁନା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରାକୃତି ଉତ୍ତମ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଉତ୍ତମ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହଜାରେ ଦାନ କଲି; ଜାମ୍ବୁନଦ ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ଷାଠିଏ ହଜାରେ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲି; ତାହାର ଫଳରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.13
दशार्बुदान्यददं गोसवेज्या-
स्वेकैकशो दश गा ओकनाथ।
समानवत्साः पयसा समन्विताः ।
सुवर्णकांस्योपदुहा न तेन ॥ १३.१६०.१३ ॥
ଗୋସବ ଓ ଇଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞରେ ମୁଁ ଦଶ ଅର୍ବୁଦ, ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଦଶ ଦଶ ଗାଭୀ ଦେଇଥିଲି, ଓକନାଥ। ସମାନ ବାଛୁରିଯୁକ୍ତ, ଦୁଗ୍ଧପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁନା-କାଂସାର ଦୋହନ-ପାତ୍ର ସହିତ; ସେହି ଫଳରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.14
आप्तोर्यामेषु नियतमेकैकस्मिन्दशाददम् ।
गृष्टीनां क्षीरदोग्ध्रीणां रोहिणीनां शतानि च ॥ १३.१६०.१४ ॥
ଆପ୍ତୋର୍ଯାମ ଯଜ୍ଞରେ ନିୟମାନୁସାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଦଶ ଦେଇଥିଲି; କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗୃଷ୍ଟି ଗାଭୀ ଓ ରୋହିଣୀ ଗାଭୀ ଶହ ଶହ।
13.160.15
दोग्ध्रीणां वै गवां चापि प्रयुतानि दशैव ह ।
प्रादां दशगुणं ब्रह्मन्न तेनाहमिहागतः ॥ १३.१६०.१५ ॥
କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଭୀର ଦଶ ପ୍ରଯୁତ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦେଇଥିଲି, ବ୍ରହ୍ମନ୍; ଦଶଗୁଣ ଦେଇଥିଲି। ସେହି ଫଳରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.16
वाजिनां बाह्लिजातानामयुतान्यददं दश ।
कर्काणां हेममालानां न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.१६ ॥
ବାହ୍ଲିକ ଦେଶରେ ଜନ୍ମିତ ଘୋଡାର ଦଶ ଅଯୁତ ମୁଁ ଦେଇଥିଲି; କର୍କ ରଙ୍ଗର, ସୁନାର ମାଳାଧାରୀ ଘୋଡା ମଧ୍ୟ। ସେହି ଫଳରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.17
कोटीश्च काञ्चनस्याष्टौ प्रादां ब्रह्मन्दशान्वहम् ।
एकैकस्मिन्क्रतौ तेन फलेनाहं न चागतः ॥ १३.१६०.१७ ॥
ଆଠ କୋଟି ସୁନା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦେଇଥିଲି, ବ୍ରହ୍ମନ୍; ପ୍ରତିଦିନ ଦଶ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ। ସେହି ଫଳରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.18
वाजिनां श्यामकर्णानां हरितानां पितामह ।
प्रादां हेमस्रजां ब्रह्मन्कोटीर्दश च सप्त च ॥ १३.१६०.१८ ॥
ହେ ପିତାମହ, ଶ୍ୟାମକର୍ଣ୍ଣ ଓ ହରିତ ରଙ୍ଗର ଘୋଡାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସୁନାର ମାଳାଧାରୀ ଦଶ ଓ ସାତ କୋଟି ମୁଁ ଦେଇଥିଲି, ବ୍ରହ୍ମନ୍।
13.160.19
ईषादन्तान्महाकायान्काञ्चतस्रग्विभूषितान् ।
पद्मिनो वै सहस्राणि प्रादां दश च सप्त च ॥ १३.१६०.१९ ॥
ପଦ୍ମିନୋ ବୈ ସହସ୍ରାଣି ପ୍ରାଦାଂ ଦଶ ଚ ସପ୍ତ ଚ
13.160.20
अलङ्कृतानां देवेश दिव्यैः कनकभूषणैः ।
रथानां काञ्चनाङ्गानां सहस्राण्यददं दश ॥ १३.१६०.२० ॥
ଅଳଙ୍କୃତାନାଂ ଦେବେଶ ଦିବ୍ୟୈଃ କନକଭୂଷଣୈଃ । ରଥାନାଂ କାଞ୍ଚନାଙ୍ଗାନାଂ ସହସ୍ରାଣ୍ୟଦଦଂ ଦଶ
13.160.21
सप्त चान्यानि युक्तानि वाजिभिः समलङ्कृतैः ।
दक्षिणावयवाः केचिद्वेदैर्ये सम्प्रकीर्तिताः ॥ १३.१६०.२१ ॥
ସପ୍ତ ଚାନ୍ୟାନି ଯୁକ୍ତାନି ବାଜିଭିଃ ସମଳଙ୍କୃତୈଃ । ଦକ୍ଷିଣାବୟବାଃ କେଚିଦ୍ୱେଦୈର୍ୟେ ସମ୍ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
13.160.22
वाजपेयेषु दशसु प्रादां तेष्वपि चाप्यहम् ।
शक्रतुल्यप्रभावाणामिज्यया विक्रमेण ह ॥ १३.१६०.२२ ॥
ବାଜପେୟେଷୁ ଦଶସୁ ପ୍ରାଦାଂ ତେଷ୍ୱପି ଚାପ୍ୟହମ୍ । ଶକ୍ରତୁଲ୍ୟପ୍ରଭାବାଣାମିଜ୍ୟୟା ବିକ୍ରମେଣ ହ
13.160.23
सहस्रं निष्ककण्ठानामददं दक्षिणामहम् ।
विजित्य भूपतीन्सर्वानर्थैरिष्ट्वा पितामह।
अष्टभ्यो राजसूयेभ्यो न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.२३ ॥
ସହସ୍ରଂ ନିଷ୍ଟକଣ୍ଠାନାମଦଦଂ ଦକ୍ଷିଣାମହମ୍ । ବିଜିତ୍ୟ ଭୂପତୀନ୍ସର୍ବାନର୍ଥୈରିଷ୍ଟ୍ବା ପିତାମହ। ଅଷ୍ଟଭ୍ୟୋ ରାଜସୂୟେଭ୍ୟୋ ନ ଚ ତେନାହମାଗତଃ
13.160.24
स्रोतश्च यावद्गङ्गायाश्छन्नमासीज्जगत्पते ।
दक्षिणाभिः प्रवृत्ताभिर्मम नागां च तत्कृते ॥ १३.१६०.२४ ॥
ସ୍ରୋତଶ୍ଚ ଯାବଦ୍ଗଙ୍ଗାୟାଶ୍ଛନ୍ନମାସୀଜ୍ଜଗତ୍ପତେ । ଦକ୍ଷିଣାଭିଃ ପ୍ରବୃତ୍ତାଭିର୍ମମ ନାଗାଂ ଚ ତତ୍କୃତେ
13.160.25
वाजिनां च सहस्रे द्वे सुवर्णशतभूषिते ।
वरं ग्रामशतं चाहमेकैकस्यां तिथावदाम् ॥ १३.१६०.२५ ॥
ପ୍ରତି ତିଥିରେ ଶହ ଶହ ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ଦୁଇ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଓ ଶହେ ଗ୍ରାମ ମୁଁ ବର ଭାବେ ଦାନ କରିଥିଲି।
13.160.26
तपस्वी नियताहारः शममास्थाय वाग्यतः ।
दीर्घकालं हिमवति गङ्गार्थमचरं तपः ॥ १३.१६०.२६ ॥
ତପସ୍ୱୀ ହୋଇ, ନିୟମିତ ଆହାର ନେଇ, ଶାନ୍ତି ଅବଲମ୍ବନ କରି, ବାକ୍ୟ ସଂଯତ ରଖି, ଗଙ୍ଗା ପାଇଁ ହିମାଳୟରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ତପ କଲି।
13.160.27
मूर्ध्ना हरं महादेवं प्रणम्याभ्यर्चयन्नृपः ।
न तेनाप्यहमागच्छं फलेनेह पितामह ॥ १३.१६०.२७ ॥
ରାଜା ମସ୍ତକ ନତ କରି ମହାଦେବ ହରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପୂଜା କଲେ; କିନ୍ତୁ ହେ ପିତାମହ, ସେହି ଫଳରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ପାରିଲି ନାହିଁ।
13.160.28
शम्याक्षेपैरयजं यच्च देवा-
ञ्शतैः क्रतूनामयुतैश्चापि यच्च।
त्रयोदशद्वादशाहैश्च देव ।
सपौण्डरीकैर्न च तेषां फलेन ॥ १३.१६०.२८ ॥
ଶମ୍ୟାକ୍ଷେପ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କଲି; ଶହ ଓ ଅଯୁତ ଯଜ୍ଞରେ, ତେର ଓ ବାର ଦିନର କ୍ରତୁରେ, ହେ ଦେବ, ପୌଣ୍ଡରୀକ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ମଧ୍ୟ; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଫଳରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
13.160.29
अष्टौ सहस्राणि ककुद्मिनामहं ।
शुक्लर्षभाणामददं द्विजेभ्यः।
एकैकं वै काञ्चनं शृङ्गमेभ्यः ।
पत्नीश्चैषामददं निष्ककण्ठीः ॥ १३.१६०.२९ ॥
ଖୁନ୍ଦ ଥିବା ଆଠ ହଜାର ଧଳା ଷାଣ୍ଢ ମୁଁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦାନ କଲି; ପ୍ରତ୍ୟେକର ଶିଙ୍ଗ ସୁନାର ଥିଲା; ଏମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ସୁନାର ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୁଁ ଦାନ କଲି।
13.160.30
हिरण्यरत्ननिचयानददं रत्नपर्वतान् ।
धनधान्यैः समृद्धांश्च ग्रामाञ्शतसहस्रशः ॥ १३.१६०.३० ॥
ସୁନା ଓ ରତ୍ନର ଗଦା ମୁଁ ଦାନ କଲି; ରତ୍ନପର୍ବତ ଦାନ କଲି; ଧନଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ଶହ ହଜାର ଗ୍ରାମ ଦାନ କଲି।
13.160.31
शतं शतानां गृष्टीनामददं चाप्यतन्द्रितः ।
इष्ट्वाऽनेकैर्महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो न तेन च ॥ १३.१६०.३१ ॥
ମୁଁ ଅନେକ ମହାଯଜ୍ଞ କରି, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଶହ ଶହ ଗୃଷ୍ଟି ଗାଈ ଦାନ କଲି; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ…
13.160.32
एकादशाहैरयजं सदक्षिणै-
र्द्विर्द्वादशाहैरश्वमेधैश्च देव।
गवां धनैः षोडशभिश्च ब्रह्मं-
स्तेषां फलेनेह न चागतोऽस्मि ॥ १३.१६०.३२ ॥
ହେ ଦେବ, ଦକ୍ଷିଣା ସହ ଏଗାର ଦିନିଆ ଯଜ୍ଞ ମୁଁ କଲି; ବାର ଦିନିଆ ଯଜ୍ଞ ଦୁଇ ଥର ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ମଧ୍ୟ କଲି; ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଗାଈ ଓ ଧନ ସହ ଷୋଳ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ କଲି; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଫଳରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.33
निष्कैककण्ठमददं योजनायतं ।
तद्विस्तीर्णं काञ्चनपादपानाम्।
वनं चूतानां रत्नविभूषितानां ।
नचैव तेषामागतोऽहं फलेन ॥ १३.१६०.३३ ॥
ପ୍ରତି କଣ୍ଠକୁ ଗୋଟିଏ ନିଷ୍କ ଦେଲି; ଏକ ଯୋଜନ ଲମ୍ବ ଓ ସେତିକି ପ୍ରସ୍ଥ, ରତ୍ନ ଭୂଷିତ ଆମ୍ବ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷର ବନ ମଧ୍ୟ ଦେଲି; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଫଳରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.34
तुरायणं हि व्रतमप्यधृष्य-
मक्रोधनोऽकरवं त्रिंशदब्दान्।
शतं गवामष्टशतानि चैव ।
दिनेदिने ह्यददं ब्राह्मणेभ्यः ॥ १३.१६०.३४ ॥
ଅଜେୟ ତୁରାୟଣ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ମୁଁ କ୍ରୋଧ ବିନା ତିରିଶ ବର୍ଷ କଲି; ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଶହେ ଓ ଆଠଶହ ଗାଈ ଦେଲି।
13.160.35
पयस्विनीनामथ रोहिणीनां ।
तथैवान्याननडुहो लोकनाथ।
प्रादां नित्यं ब्राह्मणेभ्यः सुरेश ।
नेहागतस्तेन फलेन चाहम् ॥ १३.१६०.३५ ॥
ହେ ଲୋକନାଥ, ମୁଁ ନିତ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ, ଲାଲ ଗାଈ ଏବଂ ସେହିପରି ଅନ୍ୟ ବଳଦ ମଧ୍ୟ ଦେଲି; ହେ ସୁରେଶ, ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.36
शम्याक्षेपेण पृथिवीं त्रिधा पर्यचरं यजन् ।
त्रिंशदग्नीनहं ब्रह्मन्नयजं यच्च नित्यदा।
अष्टाभिः सर्वमेधैश्च नरमेधैश्च सप्तभिः ॥ १३.१६०.३६ ॥
ଶମ୍ୟା ନିକ୍ଷେପ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିଧା ବିଭକ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଘୂରି ଘୂରି ମୁଁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲି। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତିରିଶ ଅଗ୍ନିରେ ନିତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲି; ଆଠଟି ସର୍ବମେଧ ଓ ସାତଟି ନରମେଧ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।
13.160.37
दशभिर्विश्वजिद्भिश्च शतैरष्टादशोत्तरैः ।
न चैव तेषां देवेश फलेनाहमिहागमम् ॥ १३.१६०.३७ ॥
ଦଶଟି ବିଶ୍ୱଜିତ୍ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଠରଟି ଅଧିକ ଶହେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା। ହେ ଦେବେଶ, ସେଗୁଡ଼ିକର ଫଳରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.38
सरय्वां बाहुदायां च गङ्गायामथ नैमिषे ।
गवां शतानामयुतमददं न च तेन वै ॥ १३.१६०.३८ ॥
ସରଯୂ, ବାହୁଦା ଓ ଗଙ୍ଗା ଉପରେ, ତାପରେ ନୈମିଷରେ ଶହ ଶହ କରି ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିଥିଲି। ତାହା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.39
इन्द्रेण गुह्यं निहितं वै गुहायां ।
यद्भार्गवस्तपसेहाभ्यविन्दत्।
जाज्वल्यमानमुशनस्तेजसेह ।
तत्साधयामासमहं वरेण्य ॥ १३.१६०.३९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଗୁମ୍ଫାରେ ରଖିଥିବା ଗୁପ୍ତ ବସ୍ତୁ, ଭାର୍ଗବ (ଉଶନସ) ତପସ୍ୟାରେ ଏଠାରେ ଲାଭ କରିଥିବା, ତେଜରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ; ହେ ବରେଣ୍ୟ, ତାହା ମୁଁ ସାଧନ କଲି।
13.160.40
ब्राह्मणार्थाय कर्माणि रणं चैव करोमि यत् ।
ततो मे ब्राह्मणास्तुष्टास्तस्मिन्कर्मणि साधिते।
पूजितैर्ब्राह्मणैर्नित्यं न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.४० ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ କରିଥିବା କର୍ମ ଓ ଯୁଦ୍ଧ; ସେହି କର୍ମ ସାଧିତ ହେଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିତ୍ୟ ପୂଜିତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତାହାରୁ ଆସି ନାହିଁ।
13.160.41
सहस्रमृषयश्चासन्ये वै तत्र समागताः ।
उक्तस्तैरस्मि गच्छ त्वं ब्रह्मलोकमिति प्रभो ॥ १३.१६०.४१ ॥
ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ହଜାର ଋଷି ମୋତେ କହିଲେ — ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଅ।
13.160.42
प्रीतेनोक्तः सहस्रेण ब्राह्मणानामहं प्रभो ।
इमं लोकमनुप्राप्तो मा भूत्तेऽत्र विचारणा ॥ १३.१६०.४२ ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସହସ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋତେ କହିଲେ; ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୁଁ ଏହି ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଛି; ଏଥିରେ ଆପଣଙ୍କର ସନ୍ଦେହ ନ ହେଉ।
13.160.43
कामं यथावद्विहितं विधात्रा ।
पृष्टेन वाच्यं तु मया यथावत्।
तपो हि नान्यच्चानशनान्मतं मे ।
नमोस्तु ते देववर प्रसीद ॥ १३.१६०.४३ ॥
ବିଧାତା ବିଧାନ କରିଥିବା ପରି, ପଚରାଯାଇଥିବାରୁ ମୁଁ ଯଥାବତ୍ କହିବି। ମୋ ମତରେ ତପସ୍ୟା ହିଁ; ଉପବାସ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ। ହେ ଦେବବର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ।
13.160.44
इत्युक्तवन्तं ब्रह्मि तु राजानं स भगीरथम् ।
पूजयामास पूजार्हं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.१६०.४४ ॥
ଏହିପରି କହିଥିବା ରାଜା ଭଗୀରଥଙ୍କୁ, ପୂଜନୀୟ ସେ ବ୍ରହ୍ମା ବିଧିଦୃଷ୍ଟ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କଲେ।
13.160.45
तस्मादनशनैर्युक्तो विप्रान्पूज्य नित्यदा ।
विप्राणां वचनात्सर्वं परत्रेहं च सिध्यति ॥ १३.१६०.४५ ॥
ତେଣୁ ଉପବାସରେ ନିରତ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ବଚନରେ ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ସବୁକିଛି ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
13.160.46
वासोभिरन्नैर्गोभिस्च शुभैर्नैवेशिकैरपि ।
शुभैः सुरक्षणैश्चापि स्तोष्या एव द्विजास्तथा।
एतदेव परं गुह्यमलोभेन समाचर ॥ १३.१६०.४६ ॥
ବସ୍ତ୍ର, ଅନ୍ନ, ଗାଈ, ଶୁଭ ବାସସ୍ଥାନ ଦାନ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଓ ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ହିଁ ପରମ ଗୁପ୍ତ; ଲୋଭ ବିନା ଆଚରଣ କର।