மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.160.1
दानं बहुविधाकारं शान्तिः सत्यमहिंसितम् ।
स्वदारतुष्टिश्चोक्ता ते फलं दानस्य वाऽपि यत् ॥ १३.१६०.१ ॥
பலவகையான தானம், அமைதி, சத்தியம், அகிம்சை, தன் மனைவியிடம் திருப்தி — தானத்தின் பலனும் — இவற்றை நீர் கூறினீர்.
13.160.2
पितामहस्य विदितं किमन्यत्तपसो बलात् ।
तपसो यत्परं तेऽद्य तन्नो व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१६०.२ ॥
பாட்டனே, தவத்தின் வலிமைக்கு அப்பால் வேறு எது உமக்குத் தெரியாதது? தவத்தைவிட உயர்ந்ததை இன்று எமக்கு விளக்குவது உமக்குத் தகும்.
13.160.3
तपसः प्रक्षयो यावत्ताल्लोको युधिष्ठिर ।
मतं ममात्र कौन्तेय तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६०.३ ॥
யுதிட்டிரா, தவத்தின் முடிவு எவ்வளவு வரையோ அவ்வளவுதான் உலகம். குந்தியின் மகனே, என் கருத்து இது: உண்ணாநோன்பைவிட உயர்ந்த தவம் இல்லை.
13.160.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भगीरथस्य संवादं ब्रह्मणश्च महात्मनः ॥ १३.१६०.४ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழங்கதையை மேற்கோள் காட்டுவர் — மகாத்மா பகீரதனுக்கும் பிரம்மாவுக்கும் நடந்த உரையாடலை.
13.160.5
अतीत्य सुरलोकं च गवां लोकं च भारत ।
ऋषिलोकं च सोऽगच्छद्भगीरथ इति श्रुतम् ॥ १३.१६०.५ ॥
பரத வம்சத்தோனே, தேவலோகத்தையும் பசுக்களின் உலகத்தையும் கடந்து, அந்த பகீரதன் ரிஷிலோகத்தை அடைந்தான் என்று கேள்விப்பட்டோம்.
13.160.6
तं तु दृष्ट्वा वचः प्राह ब्रह्मा राजन्भगीरथम् ।
कथं भगीरथाऽऽगास्त्वमिमं लोकं दुरासदम् ॥ १३.१६०.६ ॥
அவனைக் கண்டு பிரம்மா அரசனாகிய பகீரதனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னார் — பகீரதா, அடைவதற்கு அரிதான இந்த உலகுக்கு நீ எப்படி வந்தாய்?
13.160.7
न हि देवा न गन्धर्वा न मनुष्या भगीरथ ।
आयान्त्यतप्ततपसः कथं वै त्वमिहागतः ॥ १३.१६०.७ ॥
ஓ பகீரதா, தவத்தைச் செய்யாதவர்கள் தேவர்களோ, கந்தர்வர்களோ, மனிதர்களோ இங்கு வருவதில்லை. நீ இங்கு எப்படி வந்தாய்?
13.160.8
निश्शङ्कमन्नमददां ब्राह्मणोभ्यः ।
शतं सहस्राणि सदैवतानाम्।
ब्राह्मं व्रतं नित्यमास्थाय विद्व-
न्न त्वेवाहं तस्य फलादिहागाम् ॥ १३.१६०.८ ॥
நான் தயக்கமின்றி பிராமணர்களுக்கு அன்னம் அளித்தேன், தேவர்களுடன் கூடிய நூறாயிரம் பேருக்கு. எப்போதும் பிரம்ம விரதத்தைக் கடைப்பிடித்து, ஓ அறிஞரே, நான் அதன் பலனால் இங்கு வரவில்லை.
13.160.9
दशैकरात्रान्दशपञ्चरात्रा-
नेकादशैकादशकान्क्रतूंश्च।
ज्योतिष्टोमानां च शतं यदिष्टं ।
फलेन तेनापि च नागतोऽहम् ॥ १३.१६०.९ ॥
பத்து ஏகராத்ரங்கள், பதினைந்து பஞ்சராத்ரங்கள், பதினொன்று பதினொன்றான யாகங்கள், நூறு ஜ்யோதிஷ்டோமங்கள் ஆகியவற்றை நான் நிறைவேற்றினேன்; அவற்றின் பலனாலும் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.10
यच्चावसं जाह्नवीतीरनित्यः ।
शतं समास्तप्यमानस्तपोऽहम्।
अदां च तत्राश्वतरीसहस्रं ।
नारीपुरं न च तेनाहमागाम् ॥ १३.१६०.१० ॥
ஜாஹ்னவி கரையில் நாள்தோறும் தங்கி நூறு ஆண்டுகள் தவம் செய்தேன்; அங்கு ஆயிரம் கோவேறு கழுதைகளையும், பெண்களின் நகரத்தையும் தானமாக அளித்தேன்; ஆனால் அதனாலும் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.11
दशायुतानि चाश्वानां गोऽयुतानि च विंशतिम् ।
पुष्करेषु द्विजातिभ्यः प्रादां शतसहस्रशः ॥ १३.१६०.११ ॥
புஷ்கரத்தில் துவிஜர்களுக்கு பத்து அயுத குதிரைகளையும், இருபது அயுத பசுக்களையும் நூறாயிரக்கணக்கில் தானமாக அளித்தேன்.
13.160.12
सुवर्णचन्द्रोत्तमधारिणीनां ।
कन्योत्तमानामददं सहस्रम्।
षष्टिं सहस्राणि विभूषितानां ।
जाम्बूनदैराभरणैर्न तेन ॥ १३.१६०.१२ ॥
பொன்னாலும் சந்திரவடிவ உயர் அணிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட உத்தமக் கன்னியர் ஆயிரம் பேரை தானமாக அளித்தேன்; ஜாம்பூநத பொன் அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அறுபதாயிரம் பெண்களையும் அளித்தேன்; அதனாலும் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.13
दशार्बुदान्यददं गोसवेज्या-
स्वेकैकशो दश गा ओकनाथ।
समानवत्साः पयसा समन्विताः ।
सुवर्णकांस्योपदुहा न तेन ॥ १३.१६०.१३ ॥
கோசவ, இஷ்டி யாகங்களில் நான் பத்து அர்புதங்களை, ஒவ்வொன்றிலும் பத்துப் பத்துப் பசுக்களை அளித்தேன், ஓகநாதா. சம அளவு கன்றுகளுடனும் பாலுடனும், தங்க-வெண்கல கறவைப் பாத்திரங்களுடனும் கூடியவை; அதன் பலனால் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.14
आप्तोर्यामेषु नियतमेकैकस्मिन्दशाददम् ।
गृष्टीनां क्षीरदोग्ध्रीणां रोहिणीनां शतानि च ॥ १३.१६०.१४ ॥
ஆப்தோர்யாம யாகங்களில் முறையாக, ஒவ்வொன்றிலும் பத்தைக் கொடுத்தேன்; பால் தரும் கிருஷ்டி பசுக்களும் ரோகிணிப் பசுக்களும் நூற்றுக்கணக்கில்.
13.160.15
दोग्ध्रीणां वै गवां चापि प्रयुतानि दशैव ह ।
प्रादां दशगुणं ब्रह्मन्न तेनाहमिहागतः ॥ १३.१६०.१५ ॥
பால் தரும் பசுக்களில் பத்துப் பிரயுதங்களையும் நான் கொடுத்தேன், பிரம்மனே; பத்து மடங்காக அளித்தேன். அதன் பலனால் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.16
वाजिनां बाह्लिजातानामयुतान्यददं दश ।
कर्काणां हेममालानां न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.१६ ॥
பாஹ்லிகத்தில் பிறந்த குதிரைகளில் பத்து அயுதங்களை நான் கொடுத்தேன்; சாம்பல் நிறக் குதிரைகளும், தங்க மாலைகள் அணிந்தவையும். அதன் பலனால் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.17
कोटीश्च काञ्चनस्याष्टौ प्रादां ब्रह्मन्दशान्वहम् ।
एकैकस्मिन्क्रतौ तेन फलेनाहं न चागतः ॥ १३.१६०.१७ ॥
எட்டுக் கோடி தங்கத்தையும் நான் கொடுத்தேன், பிரம்மனே; ஒவ்வொரு நாளும் பத்து, ஒவ்வொரு யாகத்திலும். அதன் பலனால் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.18
वाजिनां श्यामकर्णानां हरितानां पितामह ।
प्रादां हेमस्रजां ब्रह्मन्कोटीर्दश च सप्त च ॥ १३.१६०.१८ ॥
பிதாமகரே, கருங்காதுள்ள, பச்சை நிறக் குதிரைகளில் தங்க மாலைகள் அணிந்தவற்றை பத்து மற்றும் ஏழு கோடி கொடுத்தேன், பிரம்மனே.
13.160.19
ईषादन्तान्महाकायान्काञ्चतस्रग्विभूषितान् ।
पद्मिनो वै सहस्राणि प्रादां दश च सप्त च ॥ १३.१६०.१९ ॥
பத்மினோ வை ஸஹஸ்ராணி ப்ராதாம் தச ச ஸப்த ச
13.160.20
अलङ्कृतानां देवेश दिव्यैः कनकभूषणैः ।
रथानां काञ्चनाङ्गानां सहस्राण्यददं दश ॥ १३.१६०.२० ॥
அலங்கிருதானாம் தேவேச திவ்யைः கனக பூஷணைः । ரதானாம் காஞ்சனாங்கானாம் ஸஹஸ்ராண்யததம் தச
13.160.21
सप्त चान्यानि युक्तानि वाजिभिः समलङ्कृतैः ।
दक्षिणावयवाः केचिद्वेदैर्ये सम्प्रकीर्तिताः ॥ १३.१६०.२१ ॥
ஸப்த சான்யானி யுக்தானி வாஜிபி: ஸமலங்க்ருதை: । தக்ஷிணாவயவா: கேசித் வேதைர்யே ஸம்ப்ரகீர்த்திதா:
13.160.22
वाजपेयेषु दशसु प्रादां तेष्वपि चाप्यहम् ।
शक्रतुल्यप्रभावाणामिज्यया विक्रमेण ह ॥ १३.१६०.२२ ॥
வாஜபேயேஷு தஶஸு ப்ராதாம் தேஷ்வபி சாப்யஹம் । ஶக்ரதுல்யப்ரபாவாணாமிஜ்யயா விக்ரமேண ஹ
13.160.23
सहस्रं निष्ककण्ठानामददं दक्षिणामहम् ।
विजित्य भूपतीन्सर्वानर्थैरिष्ट्वा पितामह।
अष्टभ्यो राजसूयेभ्यो न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.२३ ॥
ஸஹஸ்ரம் நிஷ்ககண்டானாமததம் தக்ஷிணாமஹம் । விஜித்ய பூபதீன்ஸர்வானர்தைரிஷ்ட்வா பிதாமஹ। அஷ்டப்யோ ராஜஸூயேப்யோ ந ச தேனாஹமாகத:
13.160.24
स्रोतश्च यावद्गङ्गायाश्छन्नमासीज्जगत्पते ।
दक्षिणाभिः प्रवृत्ताभिर्मम नागां च तत्कृते ॥ १३.१६०.२४ ॥
ஸ்ரோதஶ்ச யாவத்கங்காயாஶ்சன்னமாஸீஜ்ஜகத்பதே । தக்ஷிணாபிஃ ப்ரவ்ருத்தாபிர்மம நாகாம் ச தத்க்ருதே
13.160.25
वाजिनां च सहस्रे द्वे सुवर्णशतभूषिते ।
वरं ग्रामशतं चाहमेकैकस्यां तिथावदाम् ॥ १३.१६०.२५ ॥
ஒவ்வொரு திதியிலும் நூற்றுக்கணக்கான பொன் அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இரண்டாயிரம் குதிரைகளையும், நூறு கிராமங்களையும் நான் வரமாகக் கொடுத்தேன்.
13.160.26
तपस्वी नियताहारः शममास्थाय वाग्यतः ।
दीर्घकालं हिमवति गङ्गार्थमचरं तपः ॥ १३.१६०.२६ ॥
தவசியாக, கட்டுப்பட்ட உணவுடன், அமைதியைக் கடைப்பிடித்து, பேச்சை அடக்கி, கங்கைக்காக இமயமலையில் நீண்ட காலம் தவம் செய்தேன்.
13.160.27
मूर्ध्ना हरं महादेवं प्रणम्याभ्यर्चयन्नृपः ।
न तेनाप्यहमागच्छं फलेनेह पितामह ॥ १३.१६०.२७ ॥
அரசன் தலை தாழ்த்தி மகாதேவனாகிய ஹரனை வணங்கி வழிபட்டான்; ஆனால் பிதாமகனே, அந்தப் பலனாலும் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.28
शम्याक्षेपैरयजं यच्च देवा-
ञ्शतैः क्रतूनामयुतैश्चापि यच्च।
त्रयोदशद्वादशाहैश्च देव ।
सपौण्डरीकैर्न च तेषां फलेन ॥ १३.१६०.२८ ॥
ஷம்யா-ஆக்ஷேபம் என்ற சடங்குகளால் தேவர்களை யாகம் செய்தேன்; நூறு, பதினாயிரம் யாகங்களாலும், பதின்மூன்று, பன்னிரண்டு நாள் சடங்குகளாலும், ஓ தேவனே, பௌண்டரீக யாகத்துடனும் வழிபட்டேன்; ஆனால் அவற்றின் பலனாலும் இல்லை.
13.160.29
अष्टौ सहस्राणि ककुद्मिनामहं ।
शुक्लर्षभाणामददं द्विजेभ्यः।
एकैकं वै काञ्चनं शृङ्गमेभ्यः ।
पत्नीश्चैषामददं निष्ककण्ठीः ॥ १३.१६०.२९ ॥
முப்புடைக் கொண்ட எட்டாயிரம் வெண்மையான காளைகளை பிராமணர்களுக்குக் கொடுத்தேன்; அவற்றில் ஒவ்வொன்றின் கொம்பும் பொன்னாலானது; இவற்றின் பெண்களையும், பொன் மாலை அணிந்தவர்களாக கொடுத்தேன்.
13.160.30
हिरण्यरत्ननिचयानददं रत्नपर्वतान् ।
धनधान्यैः समृद्धांश्च ग्रामाञ्शतसहस्रशः ॥ १३.१६०.३० ॥
பொன்னும் இரத்தினங்களும் குவியல்களாக கொடுத்தேன்; இரத்தின மலைகளைக் கொடுத்தேன்; செல்வமும் தானியமும் நிறைந்த லட்சக்கணக்கான கிராமங்களைக் கொடுத்தேன்.
13.160.31
शतं शतानां गृष्टीनामददं चाप्यतन्द्रितः ।
इष्ट्वाऽनेकैर्महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो न तेन च ॥ १३.१६०.३१ ॥
நான் பல பெரிய யாகங்களைச் செய்து, சோர்வின்றி, பிராமணர்களுக்கு நூற்றுக்கணக்கான கறவைப் பசுக்களை நூறு நூறாக தானம் செய்தேன்; அதனாலும்…
13.160.32
एकादशाहैरयजं सदक्षिणै-
र्द्विर्द्वादशाहैरश्वमेधैश्च देव।
गवां धनैः षोडशभिश्च ब्रह्मं-
स्तेषां फलेनेह न चागतोऽस्मि ॥ १३.१६०.३२ ॥
தேவனே, தட்சிணையுடன் பதினொரு நாள் யாகங்களைச் செய்தேன்; பன்னிரண்டு நாள் யாகங்கள் இருமுறையும், அசுவமேத யாகங்களும் செய்தேன்; பிராமணனே, பசுக்களும் செல்வமும் கொண்ட பதினாறு யாகங்களையும் செய்தேன்; ஆனால் அவற்றின் பலனால் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.33
निष्कैककण्ठमददं योजनायतं ।
तद्विस्तीर्णं काञ्चनपादपानाम्।
वनं चूतानां रत्नविभूषितानां ।
नचैव तेषामागतोऽहं फलेन ॥ १३.१६०.३३ ॥
ஒவ்வொரு கழுத்துக்கும் ஒரு நிஷ்கம் வீதம் கொடுத்தேன்; ஒரு யோஜனை நீளமும் அதே அகலமும் கொண்ட, ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மாமரங்களும் பொன் மரங்களும் கொண்ட காட்டையும் கொடுத்தேன்; ஆனால் அவற்றின் பலனால் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.34
तुरायणं हि व्रतमप्यधृष्य-
मक्रोधनोऽकरवं त्रिंशदब्दान्।
शतं गवामष्टशतानि चैव ।
दिनेदिने ह्यददं ब्राह्मणेभ्यः ॥ १३.१६०.३४ ॥
நான் துராயண விரதத்தையும், அதைத் தாக்க முடியாத நிலையில், கோபமின்றி முப்பது ஆண்டுகள் செய்தேன்; நாள்தோறும் நூறும் எண்ணூறும் பசுக்களைப் பிராமணர்களுக்குக் கொடுத்தேன்.
13.160.35
पयस्विनीनामथ रोहिणीनां ।
तथैवान्याननडुहो लोकनाथ।
प्रादां नित्यं ब्राह्मणेभ्यः सुरेश ।
नेहागतस्तेन फलेन चाहम् ॥ १३.१६०.३५ ॥
லோகநாதனே, நாள்தோறும் பிராமணர்களுக்குப் பால்தரும் பசுக்களையும், சிவப்பு பசுக்களையும், அதுபோலவே மற்ற காளைகளையும் கொடுத்தேன்; தேவேசனே, அதன் பலனாலும் நான் இங்கு வரவில்லை.
13.160.36
शम्याक्षेपेण पृथिवीं त्रिधा पर्यचरं यजन् ।
त्रिंशदग्नीनहं ब्रह्मन्नयजं यच्च नित्यदा।
अष्टाभिः सर्वमेधैश्च नरमेधैश्च सप्तभिः ॥ १३.१६०.३६ ॥
சம்யா எறிதலால் மூன்று பகுதிகளாக்கப்பட்ட பூமியில் சுற்றிச் சுற்றி யாகங்கள் செய்தேன். பிராமணரே, முப்பது அக்கினிகளில் நாள்தோறும் யாகம் செய்தேன்; எட்டு சர்வமேதங்களாலும் ஏழு நரமேதங்களாலும் செய்தேன்.
13.160.37
दशभिर्विश्वजिद्भिश्च शतैरष्टादशोत्तरैः ।
न चैव तेषां देवेश फलेनाहमिहागमम् ॥ १३.१६०.३७ ॥
பத்து விஸ்வஜித் யாகங்களாலும் பதினெட்டு அதிகமான நூறுகளாலும் செய்தேன். தேவேசா, அவற்றின் பலனால் நான் இங்கே வரவில்லை.
13.160.38
सरय्वां बाहुदायां च गङ्गायामथ नैमिषे ।
गवां शतानामयुतमददं न च तेन वै ॥ १३.१६०.३८ ॥
சரயூவிலும், பாஹுதாவிலும், கங்கையிலும், பின்னர் நைமிஷத்திலும் நூறு நூறாக பத்தாயிரம் பசுக்களை தானம் செய்தேன். அதனாலும் நான் வரவில்லை.
13.160.39
इन्द्रेण गुह्यं निहितं वै गुहायां ।
यद्भार्गवस्तपसेहाभ्यविन्दत्।
जाज्वल्यमानमुशनस्तेजसेह ।
तत्साधयामासमहं वरेण्य ॥ १३.१६०.३९ ॥
இந்திரனால் குகையில் மறைத்து வைக்கப்பட்ட ரகசியம், பார்கவன் (உசனஸ்) தவத்தால் இங்கே அடைந்தது, ஒளியால் எரியும் அது; வரேண்யா, அதை நான் நிறைவேற்றினேன்.
13.160.40
ब्राह्मणार्थाय कर्माणि रणं चैव करोमि यत् ।
ततो मे ब्राह्मणास्तुष्टास्तस्मिन्कर्मणि साधिते।
पूजितैर्ब्राह्मणैर्नित्यं न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.४० ॥
பிராமணர்களுக்காக நான் செய்த கர்மங்களும் போரும்; அந்த கர்மம் நிறைவேறியபோது பிராமணர்கள் மகிழ்ந்தனர். பிராமணர்களால் நாள்தோறும் வணங்கப்பட்டதாலும் நான் அதனால் வரவில்லை.
13.160.41
सहस्रमृषयश्चासन्ये वै तत्र समागताः ।
उक्तस्तैरस्मि गच्छ त्वं ब्रह्मलोकमिति प्रभो ॥ १३.१६०.४१ ॥
அங்கே கூடியிருந்த ஆயிரம் ரிஷிகள், 'பிரபுவே, நீ பிரம்மலோகம் செல்' என்று என்னிடம் சொன்னார்கள்.
13.160.42
प्रीतेनोक्तः सहस्रेण ब्राह्मणानामहं प्रभो ।
इमं लोकमनुप्राप्तो मा भूत्तेऽत्र विचारणा ॥ १३.१६०.४२ ॥
மகிழ்ந்த ஆயிரம் அந்தணர்கள் எனக்குச் சொன்னார்கள்; பிரபுவே, நான் இந்த உலகத்திற்கு வந்தடைந்தேன்; இதில் உமக்குச் சந்தேகம் வேண்டாம்.
13.160.43
कामं यथावद्विहितं विधात्रा ।
पृष्टेन वाच्यं तु मया यथावत्।
तपो हि नान्यच्चानशनान्मतं मे ।
नमोस्तु ते देववर प्रसीद ॥ १३.१६०.४३ ॥
பிரம்மா விதித்தபடியே, கேட்கப்பட்டதால் நான் முறையாகச் சொல்வேன். என் கருத்தில் தவமே; பட்டினியைத் தவிர வேறெதுவும் அல்ல. தேவர்களில் சிறந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்; அருள்புரியுங்கள்.
13.160.44
इत्युक्तवन्तं ब्रह्मि तु राजानं स भगीरथम् ।
पूजयामास पूजार्हं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.१६०.४४ ॥
இவ்வாறு சொன்ன அரசன் பகீரதனை, பிரம்மாவைப் போல் வணங்கத் தகுந்தவர் அவர், விதிப்படி காணப்பட்ட கர்மத்தால் கௌரவித்தார்.
13.160.45
तस्मादनशनैर्युक्तो विप्रान्पूज्य नित्यदा ।
विप्राणां वचनात्सर्वं परत्रेहं च सिध्यति ॥ १३.१६०.४५ ॥
எனவே, பட்டினியில் ஈடுபட்டவர் எப்போதும் அந்தணர்களை வணங்க வேண்டும்; அந்தணர்களின் சொல்லால் இம்மையிலும் மறுமையிலும் எல்லாம் நிறைவேறும்.
13.160.46
वासोभिरन्नैर्गोभिस्च शुभैर्नैवेशिकैरपि ।
शुभैः सुरक्षणैश्चापि स्तोष्या एव द्विजास्तथा।
एतदेव परं गुह्यमलोभेन समाचर ॥ १३.१६०.४६ ॥
ஆடைகளாலும், உணவாலும், பசுக்களாலும், நல்ல குடியிருப்பு தானங்களாலும், நல்ல பாதுகாப்புகளாலும் இருபிறப்பாளர்களைப் போற்ற வேண்டும். இதுவே உயர்ந்த இரகசியம்; பேராசை இன்றி இதைக் கடைப்பிடி.