Mahābhārata · Adhyāya 13.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.160.1
दानं बहुविधाकारं शान्तिः सत्यमहिंसितम् ।
स्वदारतुष्टिश्चोक्ता ते फलं दानस्य वाऽपि यत् ॥ १३.१६०.१ ॥
Doações de muitos tipos, paz, verdade, não violência, contentamento com a própria esposa — e também o fruto da doação: isto você declarou.
13.160.2
पितामहस्य विदितं किमन्यत्तपसो बलात् ।
तपसो यत्परं तेऽद्य तन्नो व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१६०.२ ॥
Avô, o que há além do poder da ascese que te seja desconhecido? O que é superior à ascese — hoje cabe a ti explicá-lo a nós.
13.160.3
तपसः प्रक्षयो यावत्ताल्लोको युधिष्ठिर ।
मतं ममात्र कौन्तेय तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६०.३ ॥
Yudhiṣṭhira, o mundo dura apenas até onde chega o esgotamento da ascese. Na minha opinião, filho de Kuntī, não há ascese superior ao jejum.
13.160.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भगीरथस्य संवादं ब्रह्मणश्च महात्मनः ॥ १३.१६०.४ ॥
Aqui também citam esta antiga história: o diálogo do magnânimo Bhagīratha com Brahmā.
13.160.5
अतीत्य सुरलोकं च गवां लोकं च भारत ।
ऋषिलोकं च सोऽगच्छद्भगीरथ इति श्रुतम् ॥ १३.१६०.५ ॥
Tendo ultrapassado o mundo dos deuses e o mundo das vacas, Bhagīratha foi ao mundo dos sábios — assim se ouviu, ó Bhārata.
13.160.6
तं तु दृष्ट्वा वचः प्राह ब्रह्मा राजन्भगीरथम् ।
कथं भगीरथाऽऽगास्त्वमिमं लोकं दुरासदम् ॥ १३.१६०.६ ॥
Ao vê-lo, Brahmā disse estas palavras ao rei Bhagīratha: «Bhagīratha, como chegaste a este mundo tão difícil de alcançar?»
13.160.7
न हि देवा न गन्धर्वा न मनुष्या भगीरथ ।
आयान्त्यतप्ततपसः कथं वै त्वमिहागतः ॥ १३.१६०.७ ॥
Ó Bhagīratha, nem deuses, nem gandharvas, nem homens que não praticaram austeridades chegam aqui. Como chegaste tu aqui?
13.160.8
निश्शङ्कमन्नमददां ब्राह्मणोभ्यः ।
शतं सहस्राणि सदैवतानाम्।
ब्राह्मं व्रतं नित्यमास्थाय विद्व-
न्न त्वेवाहं तस्य फलादिहागाम् ॥ १३.१६०.८ ॥
Sem hesitar, dei alimento aos brâmanes, cem mil junto com os deuses. Observando sempre o voto de Brahman, ó sábio, não vim aqui pelo fruto disso.
13.160.9
दशैकरात्रान्दशपञ्चरात्रा-
नेकादशैकादशकान्क्रतूंश्च।
ज्योतिष्टोमानां च शतं यदिष्टं ।
फलेन तेनापि च नागतोऽहम् ॥ १३.१६०.९ ॥
Dez ritos de uma noite, quinze de cinco noites, sacrifícios de onze em onze e os cem Jyotiṣṭoma que realizei: nem pelo fruto deles vim aqui.
13.160.10
यच्चावसं जाह्नवीतीरनित्यः ।
शतं समास्तप्यमानस्तपोऽहम्।
अदां च तत्राश्वतरीसहस्रं ।
नारीपुरं न च तेनाहमागाम् ॥ १३.१६०.१० ॥
Morando constantemente na margem do Jāhnavī, praticando austeridade por cem anos, dei ali mil mulas fêmeas e uma cidade de mulheres; mas nem por isso vim aqui.
13.160.11
दशायुतानि चाश्वानां गोऽयुतानि च विंशतिम् ।
पुष्करेषु द्विजातिभ्यः प्रादां शतसहस्रशः ॥ १३.१६०.११ ॥
Em Puṣkara dei aos dvijas dez ayutas de cavalos e vinte ayutas de vacas, às centenas de milhares.
13.160.12
सुवर्णचन्द्रोत्तमधारिणीनां ।
कन्योत्तमानामददं सहस्रम्।
षष्टिं सहस्राणि विभूषितानां ।
जाम्बूनदैराभरणैर्न तेन ॥ १३.१६०.१२ ॥
Dei mil das mais belas donzelas que usavam ornamentos de ouro e em forma de lua crescente, e sessenta mil adornadas com joias do ouro de Jāmbūnada; mas nem por isso vim aqui.
13.160.13
दशार्बुदान्यददं गोसवेज्या-
स्वेकैकशो दश गा ओकनाथ।
समानवत्साः पयसा समन्विताः ।
सुवर्णकांस्योपदुहा न तेन ॥ १३.१६०.१३ ॥
Nos sacrifícios go-sava e iṣṭi dei dez arbudas, dez vacas cada um, ó senhor do lar; vacas com bezerros iguais, cheias de leite, com vasilhas de ordenha de ouro e bronze. Por esse mérito não vim aqui.
13.160.14
आप्तोर्यामेषु नियतमेकैकस्मिन्दशाददम् ।
गृष्टीनां क्षीरदोग्ध्रीणां रोहिणीनां शतानि च ॥ १३.१६०.१४ ॥
Nos ritos āptoryāma, regularmente, dei dez em cada um; e centenas de vacas gṛṣṭi que dão leite e de vacas rohiṇī.
13.160.15
दोग्ध्रीणां वै गवां चापि प्रयुतानि दशैव ह ।
प्रादां दशगुणं ब्रह्मन्न तेनाहमिहागतः ॥ १३.१६०.१५ ॥
Dei também dez prayutas de vacas leiteiras, ó Brahmā, dez vezes mais. Por esse mérito não vim aqui.
13.160.16
वाजिनां बाह्लिजातानामयुतान्यददं दश ।
कर्काणां हेममालानां न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.१६ ॥
Dei dez ayutas de cavalos nascidos em Bāhlika, também cavalos cinzentos com guirlandas de ouro. Por esse mérito não vim aqui.
13.160.17
कोटीश्च काञ्चनस्याष्टौ प्रादां ब्रह्मन्दशान्वहम् ।
एकैकस्मिन्क्रतौ तेन फलेनाहं न चागतः ॥ १३.१६०.१७ ॥
Dei também oito crores de ouro, ó Brahmā, dez por dia em cada sacrifício. Por esse fruto não vim aqui.
13.160.18
वाजिनां श्यामकर्णानां हरितानां पितामह ।
प्रादां हेमस्रजां ब्रह्मन्कोटीर्दश च सप्त च ॥ १३.१६०.१८ ॥
Ó avô, de cavalos de orelhas escuras e pelagem verde, dei dez e sete crores daqueles com guirlandas de ouro, ó Brahmā.
13.160.19
ईषादन्तान्महाकायान्काञ्चतस्रग्विभूषितान् ।
पद्मिनो वै सहस्राणि प्रादां दश च सप्त च ॥ १३.१६०.१९ ॥
Dei, em verdade, milhares dos de presas de timão, de grande corpo, adornados com guirlandas de ouro, marcados com lótus; dez e sete.
13.160.20
अलङ्कृतानां देवेश दिव्यैः कनकभूषणैः ।
रथानां काञ्चनाङ्गानां सहस्राण्यददं दश ॥ १३.१६०.२० ॥
Ó senhor dos deuses, dei dez mil carros de membros dourados, adornados com divinos ornamentos de ouro.
13.160.21
सप्त चान्यानि युक्तानि वाजिभिः समलङ्कृतैः ।
दक्षिणावयवाः केचिद्वेदैर्ये सम्प्रकीर्तिताः ॥ १३.१६०.२१ ॥
E outros sete conjuntos, atrelados a cavalos bem adornados, algumas partes da dakṣiṇā que os Vedas proclamaram.
13.160.22
वाजपेयेषु दशसु प्रादां तेष्वपि चाप्यहम् ।
शक्रतुल्यप्रभावाणामिज्यया विक्रमेण ह ॥ १३.१६०.२२ ॥
Em dez sacrifícios Vājapeya dei, e entre eles também eu, pelo sacrifício e pelo valor, àqueles cujo poder iguala o de Indra.
13.160.23
सहस्रं निष्ककण्ठानामददं दक्षिणामहम् ।
विजित्य भूपतीन्सर्वानर्थैरिष्ट्वा पितामह।
अष्टभ्यो राजसूयेभ्यो न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.२३ ॥
Mil dos de colares de ouro dei como dakṣiṇā, tendo conquistado todos os reis e sacrificado com riquezas, avô; dos oito sacrifícios Rājasūya não voltei por isso.
13.160.24
स्रोतश्च यावद्गङ्गायाश्छन्नमासीज्जगत्पते ।
दक्षिणाभिः प्रवृत्ताभिर्मम नागां च तत्कृते ॥ १३.१६०.२४ ॥
Ó senhor do mundo, até onde se estendia a corrente do Ganges ela estava coberta, pelas dakṣiṇās derramadas, e os meus elefantes, por causa delas.
13.160.25
वाजिनां च सहस्रे द्वे सुवर्णशतभूषिते ।
वरं ग्रामशतं चाहमेकैकस्यां तिथावदाम् ॥ १३.१६०.२५ ॥
A cada dia lunar dei, como dádiva, dois mil cavalos adornados com centenas de ornamentos de ouro, e cem aldeias.
13.160.26
तपस्वी नियताहारः शममास्थाय वाग्यतः ।
दीर्घकालं हिमवति गङ्गार्थमचरं तपः ॥ १३.१६०.२६ ॥
Como asceta, com dieta moderada, adotando a calma e a palavra contida, pratiquei austeridade por longo tempo no Himālaya pelo bem do Gaṅgā.
13.160.27
मूर्ध्ना हरं महादेवं प्रणम्याभ्यर्चयन्नृपः ।
न तेनाप्यहमागच्छं फलेनेह पितामह ॥ १३.१६०.२७ ॥
O rei, inclinando a cabeça diante de Hara, Mahādeva, o adorou; mas, ó avô, nem com esse fruto eu vim aqui.
13.160.28
शम्याक्षेपैरयजं यच्च देवा-
ञ्शतैः क्रतूनामयुतैश्चापि यच्च।
त्रयोदशद्वादशाहैश्च देव ।
सपौण्डरीकैर्न च तेषां फलेन ॥ १३.१६०.२८ ॥
Pelos ritos de arremesso de śamyā sacrifiquei aos deuses, e por centenas e dezenas de milhares de sacrifícios, por ritos de treze e doze dias, e, ó deus, com o sacrifício pauṇḍarīka; mas nem pelo fruto deles.
13.160.29
अष्टौ सहस्राणि ककुद्मिनामहं ।
शुक्लर्षभाणामददं द्विजेभ्यः।
एकैकं वै काञ्चनं शृङ्गमेभ्यः ।
पत्नीश्चैषामददं निष्ककण्ठीः ॥ १३.१६०.२९ ॥
Dei aos dvija oito mil touros brancos corcundas, cada um com um chifre de ouro; e dei também as esposas deles, usando colares de ouro.
13.160.30
हिरण्यरत्ननिचयानददं रत्नपर्वतान् ।
धनधान्यैः समृद्धांश्च ग्रामाञ्शतसहस्रशः ॥ १३.१६०.३० ॥
Dei montes de ouro e joias, montanhas de joias, e aldeias às centenas de milhares, prósperas em riquezas e grãos.
13.160.31
शतं शतानां गृष्टीनामददं चाप्यतन्द्रितः ।
इष्ट्वाऽनेकैर्महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो न तेन च ॥ १३.१६०.३१ ॥
Sem cansar, dei aos brâmanes centenas de centenas de vacas paridas, após realizar muitos grandes sacrifícios; e por isso…
13.160.32
एकादशाहैरयजं सदक्षिणै-
र्द्विर्द्वादशाहैरश्वमेधैश्च देव।
गवां धनैः षोडशभिश्च ब्रह्मं-
स्तेषां फलेनेह न चागतोऽस्मि ॥ १३.१६०.३२ ॥
Ó deus, realizei sacrifícios de onze dias com honorários, duas vezes ritos de doze dias e sacrifícios do cavalo; ó brâmane, também realizei dezesseis sacrifícios com gado e riquezas; mas não cheguei aqui pelo fruto deles.
13.160.33
निष्कैककण्ठमददं योजनायतं ।
तद्विस्तीर्णं काञ्चनपादपानाम्।
वनं चूतानां रत्नविभूषितानां ।
नचैव तेषामागतोऽहं फलेन ॥ १३.१६०.३३ ॥
Dei uma moeda de ouro por garganta, e uma floresta de mangueiras e árvores de ouro adornadas de joias, com um yojana de comprimento e de largura; mas não cheguei aqui pelo fruto deles.
13.160.34
तुरायणं हि व्रतमप्यधृष्य-
मक्रोधनोऽकरवं त्रिंशदब्दान्।
शतं गवामष्टशतानि चैव ।
दिनेदिने ह्यददं ब्राह्मणेभ्यः ॥ १३.१६०.३४ ॥
Também cumpri o voto turāyaṇa, inatacável, livre de ira, por trinta anos; e dia após dia dei aos brâmanes cem e oitocentas vacas.
13.160.35
पयस्विनीनामथ रोहिणीनां ।
तथैवान्याननडुहो लोकनाथ।
प्रादां नित्यं ब्राह्मणेभ्यः सुरेश ।
नेहागतस्तेन फलेन चाहम् ॥ १३.१६०.३५ ॥
Ó senhor dos mundos, dei diariamente aos brâmanes vacas leiteiras, vacas vermelhas e igualmente outros bois; ó senhor dos deuses, nem por esse fruto cheguei aqui.
13.160.36
शम्याक्षेपेण पृथिवीं त्रिधा पर्यचरं यजन् ।
त्रिंशदग्नीनहं ब्रह्मन्नयजं यच्च नित्यदा।
अष्टाभिः सर्वमेधैश्च नरमेधैश्च सप्तभिः ॥ १३.१६०.३६ ॥
Dividindo a terra em três pelo arremesso do śamyā, percorri sacrificando. Ó brâmane, sacrifiquei constantemente em trinta fogos, com oito sarvamedhas e com sete naramedhas.
13.160.37
दशभिर्विश्वजिद्भिश्च शतैरष्टादशोत्तरैः ।
न चैव तेषां देवेश फलेनाहमिहागमम् ॥ १३.१६०.३७ ॥
Com dez ritos viśvajit e com dezoito centenas mais, ó senhor dos deuses; mas não vim aqui pelo fruto deles.
13.160.38
सरय्वां बाहुदायां च गङ्गायामथ नैमिषे ।
गवां शतानामयुतमददं न च तेन वै ॥ १३.१६०.३८ ॥
No Sarayū, no Bāhudā, no Gaṅgā e depois em Naimiṣa, dei dez mil vacas, de cem em cem; mas também não vim aqui por isso.
13.160.39
इन्द्रेण गुह्यं निहितं वै गुहायां ।
यद्भार्गवस्तपसेहाभ्यविन्दत्।
जाज्वल्यमानमुशनस्तेजसेह ।
तत्साधयामासमहं वरेण्य ॥ १३.१६०.३९ ॥
O segredo que Indra havia guardado na caverna, que o bhārgava Uśanas obteve aqui pela austeridade, resplandecente de brilho — isso, ó excelso, eu realizei.
13.160.40
ब्राह्मणार्थाय कर्माणि रणं चैव करोमि यत् ।
ततो मे ब्राह्मणास्तुष्टास्तस्मिन्कर्मणि साधिते।
पूजितैर्ब्राह्मणैर्नित्यं न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.४० ॥
Os ritos e combates que faço pelo bem dos brâmanes; então, quando aquele rito foi cumprido, os brâmanes ficaram satisfeitos. Embora honrado constantemente pelos brâmanes, não vim aqui por isso.
13.160.41
सहस्रमृषयश्चासन्ये वै तत्र समागताः ।
उक्तस्तैरस्मि गच्छ त्वं ब्रह्मलोकमिति प्रभो ॥ १३.१६०.४१ ॥
Os mil sábios reunidos ali me disseram: «Vai, ó senhor, ao mundo de Brahmā.»
13.160.42
प्रीतेनोक्तः सहस्रेण ब्राह्मणानामहं प्रभो ।
इमं लोकमनुप्राप्तो मा भूत्तेऽत्र विचारणा ॥ १३.१६०.४२ ॥
Satisfeitos, os mil brâmanes me disseram: ó senhor, cheguei a este mundo; que não haja em ti dúvida sobre isso.
13.160.43
कामं यथावद्विहितं विधात्रा ।
पृष्टेन वाच्यं तु मया यथावत्।
तपो हि नान्यच्चानशनान्मतं मे ।
नमोस्तु ते देववर प्रसीद ॥ १३.१६०.४३ ॥
Como o Criador prescreveu, direi devidamente, já que me perguntas. Em minha opinião, a austeridade é isto e nada além do jejum. Honra a ti, o melhor dos deuses; sê propício.
13.160.44
इत्युक्तवन्तं ब्रह्मि तु राजानं स भगीरथम् ।
पूजयामास पूजार्हं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.१६०.४४ ॥
Tendo assim falado, aquele digno de honra honrou o rei Bhagīratha, digno de honra, pelo rito visto segundo a prescrição.
13.160.45
तस्मादनशनैर्युक्तो विप्रान्पूज्य नित्यदा ।
विप्राणां वचनात्सर्वं परत्रेहं च सिध्यति ॥ १३.१६०.४५ ॥
Portanto, quem se dedica ao jejum deve sempre honrar os brâmanes; pela palavra dos brâmanes, tudo se cumpre tanto aqui como no além.
13.160.46
वासोभिरन्नैर्गोभिस्च शुभैर्नैवेशिकैरपि ।
शुभैः सुरक्षणैश्चापि स्तोष्या एव द्विजास्तथा।
एतदेव परं गुह्यमलोभेन समाचर ॥ १३.१६०.४६ ॥
Com vestes, alimento, vacas, auspiciosas doações de moradia e boa proteção, os dvijas devem ser louvados e honrados. Este é em verdade o supremo segredo; pratica-o sem cobiça.