Mahābhārata · Adhyāya 13.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.160.1
दानं बहुविधाकारं शान्तिः सत्यमहिंसितम् ।
स्वदारतुष्टिश्चोक्ता ते फलं दानस्य वाऽपि यत् ॥ १३.१६०.१ ॥
Gaben vielerlei Art, Friede, Wahrheit, Gewaltlosigkeit, Zufriedenheit mit der eigenen Gattin — und auch die Frucht des Gebens: dies hast du verkündet.
13.160.2
पितामहस्य विदितं किमन्यत्तपसो बलात् ।
तपसो यत्परं तेऽद्य तन्नो व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१६०.२ ॥
Großvater, was gibt es jenseits der Macht der Askese, das dir unbekannt wäre? Was höher ist als die Askese — es ziemt dir heute, uns das zu erklären.
13.160.3
तपसः प्रक्षयो यावत्ताल्लोको युधिष्ठिर ।
मतं ममात्र कौन्तेय तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६०.३ ॥
Yudhiṣṭhira, die Welt besteht nur so weit, wie die Erschöpfung der Askese reicht. Meiner Meinung nach, Sohn der Kuntī, gibt es keine Askese, die höher wäre als das Fasten.
13.160.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भगीरथस्य संवादं ब्रह्मणश्च महात्मनः ॥ १३.१६०.४ ॥
Auch hier führt man diese alte Geschichte an — den Dialog des großherzigen Bhagīratha mit Brahmā.
13.160.5
अतीत्य सुरलोकं च गवां लोकं च भारत ।
ऋषिलोकं च सोऽगच्छद्भगीरथ इति श्रुतम् ॥ १३.१६०.५ ॥
Nachdem er die Welt der Götter und die Welt der Kühe überschritten hatte, gelangte Bhagīratha in die Welt der Weisen — so hört man, o Bhārata.
13.160.6
तं तु दृष्ट्वा वचः प्राह ब्रह्मा राजन्भगीरथम् ।
कथं भगीरथाऽऽगास्त्वमिमं लोकं दुरासदम् ॥ १३.१६०.६ ॥
Als Brahmā ihn sah, sprach er diese Worte zu König Bhagīratha: »Bhagīratha, wie bist du in diese so schwer erreichbare Welt gelangt?«
13.160.7
न हि देवा न गन्धर्वा न मनुष्या भगीरथ ।
आयान्त्यतप्ततपसः कथं वै त्वमिहागतः ॥ १३.१६०.७ ॥
O Bhagīratha, weder Götter noch Gandharven noch Menschen, die keine Askese geübt haben, kommen hierher. Wie bist du hierher gelangt?
13.160.8
निश्शङ्कमन्नमददां ब्राह्मणोभ्यः ।
शतं सहस्राणि सदैवतानाम्।
ब्राह्मं व्रतं नित्यमास्थाय विद्व-
न्न त्वेवाहं तस्य फलादिहागाम् ॥ १३.१६०.८ ॥
Ohne zu zögern gab ich den Brahmanen Speise, hunderttausend zusammen mit den Göttern. Das Gelübde Brahmans stets befolgend, o Gelehrter, bin ich nicht durch dessen Frucht hierhergekommen.
13.160.9
दशैकरात्रान्दशपञ्चरात्रा-
नेकादशैकादशकान्क्रतूंश्च।
ज्योतिष्टोमानां च शतं यदिष्टं ।
फलेन तेनापि च नागतोऽहम् ॥ १३.१६०.९ ॥
Zehn Ein-Nacht-Riten, fünfzehn Fünf-Nächte-Riten, Opfer je elf und elf und die hundert Jyotiṣṭoma, die ich vollzog — auch durch deren Frucht bin ich nicht hierhergekommen.
13.160.10
यच्चावसं जाह्नवीतीरनित्यः ।
शतं समास्तप्यमानस्तपोऽहम्।
अदां च तत्राश्वतरीसहस्रं ।
नारीपुरं न च तेनाहमागाम् ॥ १३.१६०.१० ॥
Ständig am Ufer der Jāhnavī weilend und hundert Jahre Askese übend, gab ich dort tausend Stuten-Maultiere und eine Stadt der Frauen; doch auch dadurch bin ich nicht hierhergekommen.
13.160.11
दशायुतानि चाश्वानां गोऽयुतानि च विंशतिम् ।
पुष्करेषु द्विजातिभ्यः प्रादां शतसहस्रशः ॥ १३.१६०.११ ॥
In Puṣkara gab ich den Zweimalgeborenen zehn Ayutas Pferde und zwanzig Ayutas Kühe, hunderttausendweise.
13.160.12
सुवर्णचन्द्रोत्तमधारिणीनां ।
कन्योत्तमानामददं सहस्रम्।
षष्टिं सहस्राणि विभूषितानां ।
जाम्बूनदैराभरणैर्न तेन ॥ १३.१६०.१२ ॥
Tausend der edelsten Jungfrauen, die goldene und mondförmige Schmuckstücke trugen, gab ich, und sechzigtausend, geschmückt mit Schmuck aus Jāmbūnada-Gold; doch auch dadurch bin ich nicht hierhergekommen.
13.160.13
दशार्बुदान्यददं गोसवेज्या-
स्वेकैकशो दश गा ओकनाथ।
समानवत्साः पयसा समन्विताः ।
सुवर्णकांस्योपदुहा न तेन ॥ १३.१६०.१३ ॥
Bei den Go-sava- und Iṣṭi-Opfern gab ich zehn Arbudas, je zehn Kühe, o Herr des Hauses; Kühe mit gleichen Kälbern, voller Milch, mit Melkgefäßen aus Gold und Bronze. Durch dieses Verdienst bin ich nicht hierher gekommen.
13.160.14
आप्तोर्यामेषु नियतमेकैकस्मिन्दशाददम् ।
गृष्टीनां क्षीरदोग्ध्रीणां रोहिणीनां शतानि च ॥ १३.१६०.१४ ॥
Bei den Āptoryāma-Riten gab ich regelmäßig zehn bei jedem; und Hunderte milchgebende Gṛṣṭi-Kühe und rötliche Rohiṇī-Kühe.
13.160.15
दोग्ध्रीणां वै गवां चापि प्रयुतानि दशैव ह ।
प्रादां दशगुणं ब्रह्मन्न तेनाहमिहागतः ॥ १३.१६०.१५ ॥
Ich gab auch zehn Prayutas milchgebender Kühe, o Brahmā, zehnfach. Durch dieses Verdienst bin ich nicht hierher gekommen.
13.160.16
वाजिनां बाह्लिजातानामयुतान्यददं दश ।
कर्काणां हेममालानां न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.१६ ॥
Ich gab zehn Ayutas Pferde aus Bāhlika, auch graue Pferde mit goldenen Girlanden. Durch dieses Verdienst bin ich nicht hierher gekommen.
13.160.17
कोटीश्च काञ्चनस्याष्टौ प्रादां ब्रह्मन्दशान्वहम् ।
एकैकस्मिन्क्रतौ तेन फलेनाहं न चागतः ॥ १३.१६०.१७ ॥
Ich gab auch acht Crores Gold, o Brahmā, täglich zehn bei jedem Opfer. Durch diese Frucht bin ich nicht hierher gekommen.
13.160.18
वाजिनां श्यामकर्णानां हरितानां पितामह ।
प्रादां हेमस्रजां ब्रह्मन्कोटीर्दश च सप्त च ॥ १३.१६०.१८ ॥
O Großvater, von Pferden mit dunklen Ohren und grünlichem Fell gab ich zehn und sieben Crores derer mit goldenen Girlanden, o Brahmā.
13.160.19
ईषादन्तान्महाकायान्काञ्चतस्रग्विभूषितान् ।
पद्मिनो वै सहस्राणि प्रादां दश च सप्त च ॥ १३.१६०.१९ ॥
Ich gab, wahrlich, tausende der großen Tiere mit Deichselzähnen, geschmückt mit goldenen Girlanden, lotusgezeichnet; zehn und sieben.
13.160.20
अलङ्कृतानां देवेश दिव्यैः कनकभूषणैः ।
रथानां काञ्चनाङ्गानां सहस्राण्यददं दश ॥ १३.१६०.२० ॥
O Herr der Götter, ich gab zehntausend Wagen mit goldenen Gliedern, geschmückt mit göttlichen goldenen Zierden.
13.160.21
सप्त चान्यानि युक्तानि वाजिभिः समलङ्कृतैः ।
दक्षिणावयवाः केचिद्वेदैर्ये सम्प्रकीर्तिताः ॥ १३.१६०.२१ ॥
Und sieben weitere Gespanne, angeschirrt mit wohlgeschmückten Pferden, einige Glieder der Opfergabe, wie die Veden sie verkündet haben.
13.160.22
वाजपेयेषु दशसु प्रादां तेष्वपि चाप्यहम् ।
शक्रतुल्यप्रभावाणामिज्यया विक्रमेण ह ॥ १३.१६०.२२ ॥
Bei zehn Vājapeya-Opfern gab ich, und auch unter diesen ich, durch Opfer und Tapferkeit, denen deren Macht Indra gleicht.
13.160.23
सहस्रं निष्ककण्ठानामददं दक्षिणामहम् ।
विजित्य भूपतीन्सर्वानर्थैरिष्ट्वा पितामह।
अष्टभ्यो राजसूयेभ्यो न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.२३ ॥
Tausend der Goldhalsbänder gab ich als Opfergabe, nachdem ich alle Könige besiegt und mit Reichtümern geopfert hatte, Großvater; von den acht Rājasūya-Opfern kehrte ich dadurch nicht zurück.
13.160.24
स्रोतश्च यावद्गङ्गायाश्छन्नमासीज्जगत्पते ।
दक्षिणाभिः प्रवृत्ताभिर्मम नागां च तत्कृते ॥ १३.१६०.२४ ॥
O Herr der Welt, soweit der Strom des Ganges reichte, war er bedeckt von den ausgegossenen Opfergaben, und meine Elefanten, um ihretwillen.
13.160.25
वाजिनां च सहस्रे द्वे सुवर्णशतभूषिते ।
वरं ग्रामशतं चाहमेकैकस्यां तिथावदाम् ॥ १३.१६०.२५ ॥
An jedem Mondtag gab ich als Gabe zweitausend Pferde, geschmückt mit hunderten goldenen Zierden, und hundert Dörfer.
13.160.26
तपस्वी नियताहारः शममास्थाय वाग्यतः ।
दीर्घकालं हिमवति गङ्गार्थमचरं तपः ॥ १३.१६०.२६ ॥
Als Asket, mit gezügelter Nahrung, in Ruhe und mit beherrschter Rede, übte ich lange Zeit Askese auf dem Himālaya um der Gaṅgā willen.
13.160.27
मूर्ध्ना हरं महादेवं प्रणम्याभ्यर्चयन्नृपः ।
न तेनाप्यहमागच्छं फलेनेह पितामह ॥ १३.१६०.२७ ॥
Der König verneigte sich mit dem Haupt vor Hara, Mahādeva, und verehrte ihn; doch, o Großvater, auch durch jene Frucht kam ich nicht hierher.
13.160.28
शम्याक्षेपैरयजं यच्च देवा-
ञ्शतैः क्रतूनामयुतैश्चापि यच्च।
त्रयोदशद्वादशाहैश्च देव ।
सपौण्डरीकैर्न च तेषां फलेन ॥ १३.१६०.२८ ॥
Durch die Śamyā-Wurf-Riten opferte ich den Göttern, durch hunderte und zehntausende Opfer, durch Riten von dreizehn und zwölf Tagen und, o Gott, mit dem Pauṇḍarīka-Opfer; doch nicht einmal durch deren Frucht.
13.160.29
अष्टौ सहस्राणि ककुद्मिनामहं ।
शुक्लर्षभाणामददं द्विजेभ्यः।
एकैकं वै काञ्चनं शृङ्गमेभ्यः ।
पत्नीश्चैषामददं निष्ककण्ठीः ॥ १३.१६०.२९ ॥
Den Zweimalgeborenen gab ich achttausend weiße Buckelrinder, deren jedes ein goldenes Horn hatte; und ihre Gattinnen gab ich ebenfalls, mit goldenen Halsketten.
13.160.30
हिरण्यरत्ननिचयानददं रत्नपर्वतान् ।
धनधान्यैः समृद्धांश्च ग्रामाञ्शतसहस्रशः ॥ १३.१६०.३० ॥
Ich gab Haufen von Gold und Juwelen, Berge von Juwelen, und Dörfer zu hunderttausenden, reich an Besitz und Korn.
13.160.31
शतं शतानां गृष्टीनामददं चाप्यतन्द्रितः ।
इष्ट्वाऽनेकैर्महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो न तेन च ॥ १३.१६०.३१ ॥
Unermüdlich gab ich den Brahmanen hunderte Hunderte von Milchkühen, nachdem ich viele große Opfer dargebracht hatte; und durch jenes…
13.160.32
एकादशाहैरयजं सदक्षिणै-
र्द्विर्द्वादशाहैरश्वमेधैश्च देव।
गवां धनैः षोडशभिश्च ब्रह्मं-
स्तेषां फलेनेह न चागतोऽस्मि ॥ १३.१६०.३२ ॥
O Gott, ich vollzog Opfer von elf Tagen mit Gaben, zweimal Riten von zwölf Tagen und Pferdeopfer; o Brahmane, auch sechzehn Opfer mit Rindern und Reichtum; doch nicht durch deren Frucht bin ich hierher gekommen.
13.160.33
निष्कैककण्ठमददं योजनायतं ।
तद्विस्तीर्णं काञ्चनपादपानाम्।
वनं चूतानां रत्नविभूषितानां ।
नचैव तेषामागतोऽहं फलेन ॥ १३.१६०.३३ ॥
Ich gab je eine Goldmünze für jeden Hals und einen Wald aus juwelengeschmückten Mangobäumen und Goldbäumen, ein Yojana lang und ebenso breit; doch nicht durch deren Frucht bin ich hierher gekommen.
13.160.34
तुरायणं हि व्रतमप्यधृष्य-
मक्रोधनोऽकरवं त्रिंशदब्दान्।
शतं गवामष्टशतानि चैव ।
दिनेदिने ह्यददं ब्राह्मणेभ्यः ॥ १३.१६०.३४ ॥
Auch das unantastbare Turāyaṇa-Gelübde habe ich, frei von Zorn, dreißig Jahre lang gehalten; und Tag für Tag gab ich den Brahmanen hundert und achthundert Kühe.
13.160.35
पयस्विनीनामथ रोहिणीनां ।
तथैवान्याननडुहो लोकनाथ।
प्रादां नित्यं ब्राह्मणेभ्यः सुरेश ।
नेहागतस्तेन फलेन चाहम् ॥ १३.१६०.३५ ॥
O Herr der Welten, täglich gab ich den Brahmanen Milchkühe, rote Kühe und ebenso andere Ochsen; o Herr der Götter, auch nicht durch diese Frucht bin ich hierher gekommen.
13.160.36
शम्याक्षेपेण पृथिवीं त्रिधा पर्यचरं यजन् ।
त्रिंशदग्नीनहं ब्रह्मन्नयजं यच्च नित्यदा।
अष्टाभिः सर्वमेधैश्च नरमेधैश्च सप्तभिः ॥ १३.१६०.३६ ॥
Die Erde durch den Wurf des Śamyā dreifach teilend, wanderte ich umher und opferte. O Brahmane, ich opferte beständig in dreißig Feuern, mit acht Sarvamedhas und mit sieben Naramedhas.
13.160.37
दशभिर्विश्वजिद्भिश्च शतैरष्टादशोत्तरैः ।
न चैव तेषां देवेश फलेनाहमिहागमम् ॥ १३.१६०.३७ ॥
Mit zehn Viśvajit-Riten und mit achtzehn weiteren Hundert, o Herr der Götter; doch durch ihre Frucht bin ich nicht hierher gekommen.
13.160.38
सरय्वां बाहुदायां च गङ्गायामथ नैमिषे ।
गवां शतानामयुतमददं न च तेन वै ॥ १३.१६०.३८ ॥
An der Sarayū, an der Bāhudā, am Gaṅgā und dann in Naimiṣa gab ich zehntausend Kühe, je hundert; doch nicht dadurch bin ich hierher gekommen.
13.160.39
इन्द्रेण गुह्यं निहितं वै गुहायां ।
यद्भार्गवस्तपसेहाभ्यविन्दत्।
जाज्वल्यमानमुशनस्तेजसेह ।
तत्साधयामासमहं वरेण्य ॥ १३.१६०.३९ ॥
Das Geheimnis, das Indra in der Höhle verborgen hatte, das der Bhārgava Uśanas hier durch Askese erlangte, strahlend vor Glanz — dies, o Trefflicher, habe ich vollbracht.
13.160.40
ब्राह्मणार्थाय कर्माणि रणं चैव करोमि यत् ।
ततो मे ब्राह्मणास्तुष्टास्तस्मिन्कर्मणि साधिते।
पूजितैर्ब्राह्मणैर्नित्यं न च तेनाहमागतः ॥ १३.१६०.४० ॥
Die Riten und Kämpfe, die ich für die Brahmanen vollbringe; als jenes Ritual vollendet war, waren die Brahmanen zufrieden. Obwohl von den Brahmanen ständig geehrt, bin ich nicht dadurch hierher gekommen.
13.160.41
सहस्रमृषयश्चासन्ये वै तत्र समागताः ।
उक्तस्तैरस्मि गच्छ त्वं ब्रह्मलोकमिति प्रभो ॥ १३.१६०.४१ ॥
Die tausend Weisen, die dort versammelt waren, sagten mir: »Geh, o Herr, in die Welt Brahmās.«
13.160.42
प्रीतेनोक्तः सहस्रेण ब्राह्मणानामहं प्रभो ।
इमं लोकमनुप्राप्तो मा भूत्तेऽत्र विचारणा ॥ १३.१६०.४२ ॥
Erfreut sprachen die tausend Brahmanen zu mir: O Herr, ich bin in diese Welt gelangt; in dir möge hierüber kein Zweifel sein.
13.160.43
कामं यथावद्विहितं विधात्रा ।
पृष्टेन वाच्यं तु मया यथावत्।
तपो हि नान्यच्चानशनान्मतं मे ।
नमोस्तु ते देववर प्रसीद ॥ १३.१६०.४३ ॥
Wie der Schöpfer es vorgeschrieben hat, will ich es, da ich gefragt werde, gehörig sagen. Meiner Ansicht nach ist es Askese allein, nichts außer dem Fasten. Verehrung dir, bester der Götter; sei gnädig.
13.160.44
इत्युक्तवन्तं ब्रह्मि तु राजानं स भगीरथम् ।
पूजयामास पूजार्हं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.१६०.४४ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, ehrte jener Verehrungswürdige König Bhagīratha, des Ehrens würdig, durch das nach Vorschrift gesehene Werk.
13.160.45
तस्मादनशनैर्युक्तो विप्रान्पूज्य नित्यदा ।
विप्राणां वचनात्सर्वं परत्रेहं च सिध्यति ॥ १३.१६०.४५ ॥
Daher soll, wer dem Fasten ergeben ist, die Brahmanen stets ehren; durch das Wort der Brahmanen wird alles erreicht, hier und im Jenseits.
13.160.46
वासोभिरन्नैर्गोभिस्च शुभैर्नैवेशिकैरपि ।
शुभैः सुरक्षणैश्चापि स्तोष्या एव द्विजास्तथा।
एतदेव परं गुह्यमलोभेन समाचर ॥ १३.१६०.४६ ॥
Mit Kleidern, Speisen, Kühen, glückbringenden Wohnungsgaben und guter Schutzgewähr sind die Zweimalgeborenen zu preisen und zu ehren. Dies ist fürwahr das höchste Geheimnis; übe es ohne Gier.