Mahābhārata · Adhyāya 13.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.164.1
पितामहेन विधिवद्यज्ञाः प्रोक्ता महात्मना ।
गुणाश्चैषां यथातथ्यं प्रेत्य चेह च सर्वशः ॥ १३.१६४.१ ॥
El abuelo, el de gran alma, ha declarado los sacrificios según la norma, y sus méritos tal como son, aquí y en el más allá, en todos los sentidos.
13.164.2
न तै शक्या दरिद्रेण यज्ञाः प्राप्तुं पितामह ।
बहूपकरणा यज्ञा नानासम्भारविस्तराः ॥ १३.१६४.२ ॥
Abuelo, un hombre pobre no puede obtener estos sacrificios; los sacrificios requieren muchos utensilios y una gran variedad de materiales.
13.164.3
पार्थिवै राजपुत्रैर्वा शक्याः प्राप्तुं पितामह ।
नार्थन्यूनैरवगुणैरेकात्मभिरसंहतैः ॥ १३.१६४.३ ॥
Abuelo, ¿pueden estos sacrificios ser obtenidos por reyes o príncipes? No por quienes carecen de riqueza y cualidades, que están solos y desunidos.
13.164.4
यो दरिद्रैरपि विधिः शक्यः प्राप्तुं सदा भवेत् ।
अर्थन्यूनैरवगुणैरेकात्मभिरसंहतैः।
तुल्यो यज्ञफलैरेतैस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१६४.४ ॥
Dime, abuelo, el rito que siempre puede ser alcanzado incluso por los pobres —por quienes carecen de riqueza y cualidades, solitarios y desunidos— y que equivale en fruto a estos sacrificios.
13.164.5
इदमङ्गिरसा प्रोक्तमुपवासफलात्मकम् ।
विधिं यज्ञफलैस्तुल्यं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १३.१६४.५ ॥
Este rito, que consiste en el fruto del ayuno y es igual a los frutos de los sacrificios, ha sido declarado por Aṅgiras. Compréndelo, Yudhiṣṭhira.
13.164.6
यस्तु कल्यं तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम्।
षड्भिरेव स वर्षैस्तु सिध्यते नात्र संशयः ॥ १३.१६४.६ ॥
Quien come solo por la mañana y por la tarde, no bebe agua entre medias, está siempre dedicado a la no violencia y ofrece oblaciones a Jātavedas (Agni), alcanza el éxito en seis años; no hay duda de ello.
13.164.7
तप्तकाञ्चनवर्णं च विमानं लभते नरः ।
देवस्त्रीणामधीवासे नृत्तगीतनिनादिते।
प्राजापत्ये वसेत्पद्मं वर्षाणामग्निसन्निभे ॥ १३.१६४.७ ॥
El hombre obtiene un carro celeste del color del oro fundido, y habita en la morada de las esposas de los dioses, resonante de danza y canto; en el mundo de Prajāpati habita un período de años como un loto, resplandeciente como el fuego.
13.164.8
त्रीणि वर्षाणि यः प्राशेत्सततं त्वेकभोजनम् ।
धर्मत्नीरतो नित्यमग्निष्टोमफलं लभेत्।
यज्ञं बहुसुवर्णं वा वासवप्रियमाचरेत् ॥ १३.१६४.८ ॥
Quien durante tres años come constantemente una sola comida, siempre entregado a su esposa legítima, obtiene el fruto del sacrificio Agniṣṭoma; o bien debe realizar un sacrificio querido por Vāsava con abundante oro.
13.164.9
सत्यवान्दानशीलश्च ब्रह्मण्यश्चानसूयकः ।
क्षान्तो दान्तो जितक्रोधः स गच्छति परां गतिम् ॥ १३.१६४.९ ॥
El veraz, generoso, devoto de los brahmanes, libre de envidia, paciente, dominado y que ha vencido la ira, alcanza la meta suprema.
13.164.10
पाण्डुराभ्रपतीकाशे विमाने हंसलक्षणे ।
द्वे समाप्ते ततः पद्मे सोप्सरोभिर्वसेत्सह ॥ १३.१६४.१० ॥
En un carro celeste semejante a una nube blanca, marcado como un cisne, cuando se completan dos períodos de loto, habita junto con las apsarās.
13.164.11
द्वितीये दिवसे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.११ ॥
Quien, en el segundo día, come solo una comida, y durante doce meses ofrece constantemente oblaciones a Jātavedas (Agni).
13.164.12
अग्निकार्यपरो नित्यं नित्यं कल्यप्रबोधनः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६४.१२ ॥
El hombre que siempre se dedica a los ritos del fuego y despierta cada día al amanecer obtiene el fruto del sacrificio Agniṣṭoma.
13.164.13
हंससारसयुक्तं च विमानं लभते नरः ।
इन्द्रलोके च वसते वरस्त्रीभिः समावृतः ॥ १३.१६४.१३ ॥
El hombre obtiene un carro celeste uncido con cisnes y grullas, y habita en el mundo de Indra rodeado de excelentes mujeres.
13.164.14
तृतीये दिवसे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१४ ॥
Quien en el tercer día come una sola comida, y durante doce meses ofrece siempre oblaciones al fuego Jātavedas—
13.164.15
अग्निकार्यपरो नित्यं नित्यं कल्यप्रबोधनः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.१५ ॥
Quien siempre se dedica a los ritos del fuego y despierta al amanecer cada día obtiene el fruto incomparable del sacrificio Atirātra.
13.164.16
मयूरहंसयुक्तं च विमानं लभते नरः ।
सप्तर्षीणां सदा लोके सोप्सरोभिर्वसेत्सह।
निवर्तनं च तत्रास्य त्रीणि पद्मानि वै विदुः ॥ १३.१६४.१६ ॥
El hombre obtiene un carro celeste uncido con pavos reales y cisnes, y siempre habita en el mundo de los siete sabios junto a las apsarases. Allí, dicen, hay tres loto para su regreso.
13.164.17
दिवसे यश्चतुर्थे तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम्।
वाजपेयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नीत्यनुत्तमम्। ॥ १३.१६४.१७ ॥
Quien en el cuarto día come una sola comida, y durante doce meses ofrece siempre oblaciones al fuego Jātavedas, obtiene el fruto incomparable del sacrificio Vājapeya.
13.164.18
इन्द्रिकन्याभिरूढं च विमान लभते नरः ।
सागरस्य च पर्यन्ते वासवं लोकमावसेत्।
देवराजस्य च क्रीडां नित्यकालमवेक्षते ॥ १३.१६४.१८ ॥
El hombre obtiene un carro celeste ocupado por las hijas de Indra, habita en el mundo de Vāsava al borde del océano, y contempla siempre el juego del rey de los dioses.
13.164.19
दिवसे पञ्चमे यस्तु प्राश्नीयादैकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१९ ॥
Quien en el quinto día come una sola comida y durante doce meses ofrece siempre oblaciones a Jātavedas (Agni),
13.164.20
अलुब्धः। सत्यवादी च ब्रह्मण्यश्चाविहिंसकः ।
अनसूयुरपापस्थो द्वादशाहफलं लभेत् ॥ १३.१६४.२० ॥
Quien está libre de codicia, es veraz, devoto de los brāhmaṇas, no violento, libre de envidia y permanece sin pecado, obtiene el fruto de doce días.
13.164.21
जाम्बूनदमयं दिव्यं विमानं हंसलक्षणम् ।
सूर्यमालासमाभासमारोहेत्पाण्डुरं गुहम् ॥ १३.१६४.२१ ॥
Un carro celestial de oro de Jāmbūnada, marcado con un cisne, que resplandece como una guirnalda de soles; que ascienda a esa cueva blanca.
13.164.22
आवर्तनानि चत्वारि तथा पद्मानि द्वादश ।
शराग्निपरिमाणं च तत्रासौ वसते सुखम् ॥ १३.१६४.२२ ॥
Allí hay cuatro revoluciones y doce lotos, medidos por el número de flechas y fuegos, y allí habita con dicha.
13.164.23
दिवसे यस्तु षष्ठे वै मुनिः प्राशेत भोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.२३ ॥
Quien en el sexto día come como un sabio y durante doce meses ofrece siempre oblaciones a Jātavedas (Agni),
13.164.24
सदा त्रिषवणस्नायी ब्रह्मचार्यनसूयकः ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.२४ ॥
Quien siempre se baña en los tres momentos del día, es un brahmacārin y está libre de envidia, obtiene el fruto supremo del sacrificio Gavāmayana.
13.164.25
अग्निज्वालासमाभासं हंसबर्हिणसेवितम् ।
शातकुम्भसमायुक्तं साधयेद्यानमुत्तमम् ॥ १३.१६४.२५ ॥
Resplandeciente como una llama de fuego, rodeado de cisnes y pavos reales, adornado con oro, debe alcanzar un vehículo supremo.
13.164.26
तथैवाप्सरसामङ्के प्रतिसुप्तः प्रबोध्यते ।
नूपुराणां निनादेन मेखलानां च निःस्वनैः ॥ १३.१६४.२६ ॥
Asimismo, dormido de nuevo en el regazo de las apsarás, es despertado por el sonido de los brazaletes de los tobillos y el tintineo de los cinturones.
13.164.27
कोटीसहस्रं वर्षाणां त्रीणि कोटिशतानि च ।
पद्मान्यष्टादश तथा पताके द्वे तथैव च ॥ १३.१६४.२७ ॥
Mil millones de años, trescientos millones, dieciocho padmas, y dos estandartes, y asimismo.
13.164.28
अयुतानि च पञ्चशदृक्षचर्मशतस्य च ।
लोम्नां प्रमाणेन समं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.१६४.२८ ॥
Diez mil y cincuenta, iguales en medida a los pelos de cien pieles de oso, es honrado en el mundo de Brahmā.
13.164.29
दिवसे सप्तमे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.२९ ॥
Quien, en el séptimo día, come una sola comida, y durante doce meses ofrece constantemente oblaciones al fuego Jātavedas.
13.164.30
सरस्वतीं गोपयानो ब्रह्मचर्यं समाचरन् ।
सुमनोवर्णकं चैव मधु मांसं च वर्जयन् ॥ १३.१६४.३० ॥
Protegiendo el Sarasvatī, practicando el celibato, absteniéndose de la planta de color de flor, de la miel y de la carne.
13.164.31
पुरुषो मरुतां लोकमिन्द्रलोकं च गच्छति ।
तत्रतत्र हि सिद्धार्थो देवकन्याभिरुह्यते ॥ १३.१६४.३१ ॥
Un hombre va al mundo de los Marutas y al mundo de Indra; allí, quien ha cumplido sus fines es llevado por las hijas de los dioses.
13.164.32
फलं बहुसुवर्णस्य यज्ञस्य लभते नरः ।
सङ्ख्यामतिगुणां चापि तेषु लोकेषु मोदते ॥ १३.१६४.३२ ॥
Un hombre obtiene el fruto de un sacrificio rico en ofrendas de oro, y en esos mundos se regocija con virtudes incontables.
13.164.33
यस्तु संवत्सरं क्षान्तो भुङ्क्तेऽहन्यष्टमे नरः ।
देवकार्यपरो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.३३ ॥
El hombre que, paciente durante un año, come el octavo día, siempre dedicado al servicio de los dioses y ofreciendo oblaciones al fuego Jātavedas—
13.164.34
पौण्डरीकस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
पद्मवर्णनिभं चैव विमानमधिरोहति ॥ १३.१६४.३४ ॥
Obtiene el fruto supremo del sacrificio Puṇḍarīka y asciende a un carro celeste del color del loto.
13.164.35
मृष्टाः कनकगौर्यश्च नार्यः श्यामास्तथा पराः ।
वयोरूपविलासिन्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१६४.३५ ॥
Obtiene mujeres adornadas, de tez dorada, de tez oscura y otras, alegres por su juventud y belleza; no hay duda en ello.
13.164.36
यस्तु संवत्सरं भुङ्क्ते नवमेनवमेऽहनि ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.३६ ॥
El hombre que durante un año come cada nono día, y durante doce meses siempre ofrece oblaciones al fuego Jātavedas—
13.164.37
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
पुण्डरीकप्रकाशं च विमानं लभते नरः ॥ १३.१६४.३७ ॥
Ese hombre obtiene el fruto supremo de mil sacrificios del caballo y alcanza un carro celeste que brilla como un loto blanco.
13.164.38
दीप्तसूर्याग्नितेजोभिर्दिव्यमालाभिरेव च ।
नीयते रुद्रकन्याभिः सोन्तरिक्षं सनातनम् ॥ १३.१६४.३८ ॥
Las hijas de Rudra, resplandecientes con el esplendor del sol y del fuego y adornadas con guirnaldas divinas, lo conducen por el cielo eterno.
13.164.39
अष्टादशसहस्राणि वर्षाणां कल्पमेव च ।
कोटीशतसहस्रं च तेषु लोकेषु मोदते ॥ १३.१६४.३९ ॥
Durante dieciocho mil años, un kalpa y cien mil millones de eras, se regocija en esos mundos.
13.164.40
यस्तु संवत्सरं भुङ्क्ते दशाहे वै गतेगते ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.४० ॥
Quien durante un año come cada décimo día y durante doce meses ofrece siempre oblaciones al fuego Jātavedas.
13.164.41
ब्रह्मकन्यानिवासे स सर्वभूतमनोहरे ।
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.४१ ॥
En la morada de las hijas de Brahmā, que deleita el corazón de todos los seres, obtiene el fruto supremo de mil sacrificios del caballo.
13.164.42
रूपवत्यश्च तं कन्या रमयन्ति सदा नरम् ।
नीलोत्पलनिभैर्वर्णै रक्तोत्पलनिभैस्तथा ॥ १३.१६४.४२ ॥
Doncellas hermosas siempre deleitan a aquel hombre, con un color semejante al loto azul y también al loto rojo.
13.164.43
विमानं मण्डलावर्तमावर्तगहनाकुलम् ।
सागरोर्मिप्रतीकाशं स लभेद्यानमुत्तमम् ॥ १३.१६४.४३ ॥
Obtendrá un vehículo supremo, un carro celeste (vimāna) que gira en círculos, denso de remolinos, semejante a las olas del océano.
13.164.44
विचित्रमणिमालाभिर्नादितं शङ्खनिःस्वनैः ।
स्फाटिकैर्वज्रसारैश्च स्तम्भैः सुकृतवेदिकम्।
आरोहति महद्यानं हंससारसवाहनम् ॥ १३.१६४.४४ ॥
Sube a ese gran vehículo, adornado con guirnaldas de joyas variadas, resonante con el sonido de caracolas, con columnas de cristal y de dura piedra de diamante y plataformas bien hechas, tirado por cisnes y grullas.
13.164.45
एकादशे तु दिवसे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.४५ ॥
Aquel que, en el undécimo día, come la oblación que le ha llegado, y durante doce meses ofrece continuamente al fuego, Jātavedas.
13.164.46
परिस्त्रियं नाभिलषेद्वाचाथ मनसाऽपि वा ।
अनृतं च न भाषेत मातापित्रोःक कृतेऽपि वा।
अभिगच्छेन्महादेवं विमानस्थं महाबलम् ॥ १३.१६४.४६ ॥
No debe desear a la esposa de otro, ni de palabra ni siquiera en la mente, ni decir mentira, ni siquiera por el bien de madre o padre; debe acercarse al gran dios, poderoso, sentado en el carro celeste.
13.164.47
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
स्वायंभुवं च पश्येत विमानं समुपस्थितम् ॥ १३.१६४.४७ ॥
Obtiene el fruto incomparable de mil sacrificios del caballo, y contempla el carro celeste del Autoexistente (Svayambhū) que se presenta cerca.
13.164.48
कुमार्यः काञ्चनाभासा रूपवत्यो नयन्ति तम् ।
रुद्राणां तमधीवासं दिवि दिव्यं मनोहरम् ॥ १३.१६४.४८ ॥
Doncellas resplandecientes como el oro, hermosas, lo conducen a aquella morada divina y encantadora de los Rudras, en el cielo.
13.164.49
वर्षाण्यपरिमेयानि युगान्तमपि चावसेत् ।
कोटीशतसहस्रं च दशकोटिशतानि च ॥ १३.१६४.४९ ॥
Durante años incontables, incluso hasta el fin de una edad, habitaría allí; y durante cien mil crores y diez crores de centenas.
13.164.50
रुद्रं नित्यं प्रणमते देवदानवसम्मतम् ।
स तस्मै दर्शनं प्राप्तो दिवसेदिवसे भवेत् ॥ १३.१६४.५० ॥
Quien siempre se inclina ante Rudra, honrado por dioses y demonios, obtiene su visión día tras día.
13.164.51
दिवसे द्वादशे यस्तु प्राप्तो वै प्राशते हविः ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.५१ ॥
Quien, llegado el duodécimo día, come la oblación, y que durante doce meses ofrece siempre a Jātavedas, el fuego.
13.164.52
नियमेन समायुक्तः सर्वमेधफलं लभेत ।
आदित्यैर्द्वादशैस्तस्य विमानं संविधीयते ॥ १३.१६४.५२ ॥
Dotado de disciplina, obtiene el fruto de todos los sacrificios; por los doce Ādityas se le dispone su carro celeste.
13.164.53
मणिमुक्ताप्रवालैश्च महार्हैरुपशोभितम् ।
हंसभासा परिक्षिप्तं नागवीथीसमाकुलम् ॥ १३.१६४.५३ ॥
Adornado con gemas, perlas y coral de gran valor, rodeado por el resplandor de los cisnes, abarrotado de sendas de elefantes.
13.164.54
मयूरैश्चक्रवाकैश्च कूजद्भिरुपशोभितम् ।
अट्टैर्महद्भिः संयुक्तं ब्रह्मलोके प्रतिष्ठितम् ॥ १३.१६४.५४ ॥
Adornado con el canto de pavos reales y gansos chakravaka, unido a grandes torres, establecido en el mundo de Brahmā.
13.164.55
नित्यमावसथं राजन्नरनारीसमावृतम् ।
ऋषिरेवं महाभागस्त्वङ्गिराः प्राह धर्मिवित् ॥ १३.१६४.५५ ॥
Oh rey, es una morada siempre llena de hombres y mujeres. Así habló el sabio Aṅgiras, muy bendecido y conocedor del dharma.
13.164.56
त्रयोदशे तु दिवसे प्राप्ते यः प्राशते हविः ।
सदा द्वादश मासान्वै देवसत्रफलं लभेत् ॥ १३.१६४.५६ ॥
Cuando llega el decimotercer día, quien come la oblación obtiene, durante doce meses, el fruto de un sacrificio divino (devasatra).
13.164.57
रक्तपद्मोदयं नाम विमानं साधयेन्नरः ।
जातरूपप्रयुक्तं च रत्नसञ्चयभूषितम् ॥ १३.१६४.५७ ॥
Un hombre debe alcanzar el carro celestial llamado Raktapadmodaya, provisto de oro y adornado con montones de joyas.
13.164.58
देवकन्याभिराकीर्णं दिव्याभरणभूषितम् ।
पुण्यगन्धोदयं दिव्यं वादित्रैरुपशोभितम् ॥ १३.१६४.५८ ॥
Está colmado de doncellas divinas, adornado con ornamentos divinos, emana una fragancia pura, es divino y está engalanado con instrumentos musicales.
13.164.59
तत्र शङ्कुपताके द्वे युगान्तं कल्पमेव च ।
अयुतायुतं तथा पद्मं समुद्रं च तथा वसेत् ॥ १३.१६४.५९ ॥
Allí hay dos estandartes de púas; uno puede morar allí hasta el fin de una edad, un eón, diez mil veces diez mil, el loto y el océano (como medidas de tiempo).
13.164.60
गीतगन्धर्वघोषैश्च भेरीपणवनिःस्वनैः ।
सदा प्रह्लादितस्ताभिर्देवकन्याभिरीड्यते ॥ १३.१६४.६० ॥
Siempre alegrado por los sonidos del canto, los clamores de los gandharvas y los tambores y timbales, es alabado por aquellas doncellas divinas.
13.164.61
चतुर्दशे तु दिवसे यः पूर्णे प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांस्तु महामेधफलं लभेत् ॥ १३.१६४.६१ ॥
Quien, el decimocuarto día, en la luna llena, come la ofrenda, durante doce meses siempre obtiene el fruto de un gran sacrificio del caballo.
13.164.62
अनिर्देश्यवयोरूपा देवकन्याः स्वलङ्कृताः ।
मृष्टतप्ताङ्गदधरा विमानैरुपयान्ति तम् ॥ १३.१६४.६२ ॥
Doncellas celestiales de edad y belleza indescriptibles, bien ataviadas, con miembros de oro pulido y refinado, se acercan a él en sus carros celestiales.
13.164.63
कलहंसविनिर्घोषैर्नूपुराणां च निःखनैः ।
काञ्चीनां च समुत्कर्षैस्तत्रतत्र निबोध्यते ॥ १३.१६४.६३ ॥
Se percibe aquí y allá por los gritos de los cisnes kalahaṃsa, el tintineo de tobilleras y cinturones y su clamor resonante.
13.164.64
देवकन्यानिवासे च तस्मिन्वसति मानवः ।
जाह्नवीवालुकाकीर्णं पूर्णं संवत्सरं नरः ॥ १३.१६४.६४ ॥
Y el hombre que habita un año entero en aquella morada de las doncellas celestiales, cubierta de arenas del Ganges…
13.164.65
यस्तु पक्षे गते भुङ्क्ते एकभक्तं जितेन्द्रियः ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.६५ ॥
Quien, con los sentidos dominados, tras transcurrir una quincena come una sola comida, y durante doce meses ofrece siempre oblaciones a Jātavedas (Agni)…
13.164.66
राजसूयसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
यानमारोहते दिव्यं हंसबर्हिणलक्षणम् ॥ १३.१६४.६६ ॥
Obtiene el fruto supremo de mil sacrificios Rājasūya y sube a un vehículo divino marcado con cisnes y pavos reales.
13.164.67
मणिमण्डलकैश्चित्रं जातरूपसमावृतम् ।
दिव्याभरणशोभाभिर्वरस्त्रीभिरलङ्कृतम् ॥ १३.१६४.६७ ॥
Brillante con círculos de gemas, cubierto de oro y adornado con excelentes mujeres resplandecientes de ornamentos divinos.
13.164.68
एकस्तम्भं चतुर्द्वारं सप्तभौमं सुमङ्गलम् ।
वैजयन्तीसहस्रैश्च शोभितं गीतनिःस्वनै।
दिव्यं दिव्यगुणोपेतं विमानमधिरोहति ॥ १३.१६४.६८ ॥
Un carro celestial divino de un solo pilar, cuatro puertas y siete pisos, muy auspicioso, adornado con miles de estandartes Vaijayantī y el sonido del canto, dotado de cualidades divinas; en él asciende.
13.164.69
मणिमुक्ताप्रवालैश्च भूषितं वैद्युतप्रभम् ।
वसेद्युगसहस्रं च खड्गकुञ्जरवाहनः ॥ १३.१६४.६९ ॥
Adornado con gemas, perlas y coral, resplandeciente como el relámpago, habita mil yugas, teniendo como vehículos la espada y el elefante.
13.164.70
षोडशे दिवसे यस्तु सम्प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासान्वै सोमयज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१६४.७० ॥
Quien, cuando llega el decimosexto día, toma la oblación, obtiene siempre durante doce meses el fruto del sacrificio de soma.
13.164.71
सोमकन्यानिवासेषु सोऽध्यावसति नित्यशः ।
सौम्यगन्धानुलिप्तश्च कामचारगतिर्भवेत् ॥ १३.१६४.७१ ॥
Siempre habita en las moradas de las doncellas de Soma, ungido con una fragancia agradable, y llega a moverse a su antojo.
13.164.72
सुदर्शनाभिर्नारीभिर्मधुराभिस्तथैव च ।
अर्च्यते वै विमानस्थः कामभोगैश्च सेव्यते ॥ १३.१६४.७२ ॥
Es honrado por mujeres hermosas y dulces, y de pie en el carro celestial es servido con los placeres del deseo.
13.164.73
फलं पद्मशतप्रख्यं महाकल्पं दशाधिकम् ।
आवर्तनानि चत्वारि साधयेच्चाप्यसौ नरः ॥ १३.१६४.७३ ॥
Ese hombre obtiene un fruto semejante a cien loto, diez grandes kalpas más, y logra incluso cuatro āvartanas.
13.164.74
दिवसे सप्तदशमे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.७४ ॥
Quien, al llegar el decimoséptimo día, toma la oblación y, ofreciendo siempre durante doce meses a Jātavedas, el fuego.
13.164.75
स्थानं वारुणमैन्द्रं च रौद्रं वाऽप्यधिगच्छति ॥ १३.१६४.७५ ॥
Alcanza la morada de Varuṇa, o de Indra, o incluso de Rudra.
13.164.76
मारुतं शयनं चैव ब्रह्मलोकं स गच्छति ।
तत्र दैवतकन्याभिरासनेनोपचर्यते ॥ १३.१६४.७६ ॥
Va al lecho de los Marut y al mundo de Brahmā; allí las doncellas divinas lo atienden ofreciéndole un asiento.
13.164.77
भूर्भुवःस्वश्च देवर्षिर्विश्वरूपमवेक्षते ।
तत्र देवाधिदेवस्य कुमार्यो रमयन्ति तम्।
द्वात्रिंशद्रूपदारिण्यो मधुराः समलङ्कृताः ॥ १३.१६४.७७ ॥
En los mundos Bhūḥ, Bhuvaḥ y Svaḥ el sabio divino contempla al de forma universal. Allí las doncellas del dios de los dioses lo deleitan: treinta y dos mujeres hermosas, dulces y bien adornadas.
13.164.78
चन्द्रादित्यावुभौ यावद्गगते चरतः प्रभो ।
तावच्चरत्यसौ धीरः सुधातुल्यरसाशनः ॥ १३.१६४.७८ ॥
Oh señor, mientras la luna y el sol se mueven ambos por el cielo, aquel hombre firme se mueve, comiendo alimento de sabor semejante al néctar.
13.164.79
अष्टादशे यो दिवसे प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै सप्तलोकान्स पश्यति ॥ १३.१६४.७९ ॥
Quien el decimoctavo día come una sola comida, durante doce meses siempre contempla los siete mundos.
13.164.80
रथैः स नन्दिघोषैश्च पृष्ठतः सोऽनुगम्यते ।
देवकन्याधिरूढैस्तु भ्राजमानैः स्वलंकृतैः ॥ १३.१६४.८० ॥
Lo siguen por detrás carros de estruendoso rugido, sobre los cuales van montadas doncellas celestiales, resplandecientes y bellamente adornadas.
13.164.81
व्याघ्रसिंहप्रयुक्तं च मेघस्वननिनादितम् ।
विमानमुत्तमं दिव्यं सुसुखि ह्यधिरोहति ॥ १३.१६४.८१ ॥
Asciende con gran dicha al excelente vimāna divino uncido a tigres y leones, que resuena como el trueno de las nubes.
13.164.82
तत्र कल्पसहस्रं स कन्याभिः सह मोदते ।
सुधारसं च भुञ्जीत अमृतोपममुत्तमम् ॥ १३.१६४.८२ ॥
Allí se regocija durante mil kalpas con las doncellas, y disfruta del supremo jugo de néctar, semejante al ambrosía.
13.164.83
एकोनविंशदिवसे यो भुङ्क्ते एकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै सप्त लोकान्स पश्यति ॥ १३.१६४.८३ ॥
Quien el decimonoveno día come una sola comida, durante doce meses siempre contempla los siete mundos.
13.164.84
उत्तमं लभते स्थानमप्सरोगणसेवितम् ।
गन्धर्वैरुपगीतं च विमानं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१६४.८४ ॥
Obtiene una morada excelente, servida por multitudes de apsarases, y un carro celestial cantado por los gandharvas, radiante como el sol.
13.164.85
तत्रामरवरस्त्रीभिर्मोदते विगतज्वरः ।
दिव्याम्बरधरः श्रीमानयुतानां शतंशतम् ॥ १३.१६४.८५ ॥
Allí se regocija con las mejores mujeres de los inmortales, libre de fiebre, vistiendo ropas divinas, glorioso, con cientos de cientos de decenas de miles.
13.164.86
पूर्णेऽथ विंशे दिवसे यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु सत्यवादी धृतव्रतः ॥ १३.१६४.८६ ॥
Quien, al completarse el vigésimo día, come una sola comida, siempre durante doce meses, veraz y firme en su voto.
13.164.87
अमांसाशी ब्रह्मचारी सर्वभूतहिते रतः ।
स लोकान्विपुलान्रम्यानादित्यानामुपाश्नुते ॥ १३.१६४.८७ ॥
Quien no come carne, es célibe y se dedica al bienestar de todos los seres, alcanza los vastos y deliciosos mundos de los Ādityas.
13.164.88
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च दिव्यमाल्यानुलेपनैः ।
विमानैः काञ्चनैर्हृद्यैः पृष्ठतश्चानुगम्यते ॥ १३.१६४.८८ ॥
Los Gandharvas y las Apsarases, con guirnaldas y ungüentos divinos, en carros aéreos dorados y encantadores, le siguen por detrás.
13.164.89
एकविंशो तु दिवसे यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम्।
लोकमौशनसं दिव्यं शक्रलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.८९ ॥
Quien, en el vigésimo primer día, come una sola comida, siempre durante doce meses, ofreciendo oblaciones al fuego Jātavedas, va al divino mundo de Uśanas y al mundo de Śakra.
13.164.90
अश्विनोर्मरुतां चैव सुखेष्वभिरतः सदा ।
अनभिज्ञश्च दुःखानां विमानवरमास्थितः।
सेव्यमानो वरस्त्रीभिः क्रीडत्यमरवत्प्रभुः ॥ १३.१६४.९० ॥
Siempre deleitándose en los placeres de los Aśvin y los Marut, ajeno al dolor, sentado en el mejor carro aéreo, servido por excelentes mujeres, aquel señor juega como un inmortal.
13.164.91
द्वाविंशे दिवसे प्राप्ते यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.९१ ॥
Cuando llega el vigésimo segundo día, quien come una sola vez, y durante doce meses ofrece libaciones a Jātavedas (Agni) sin cesar,
13.164.92
अहिंसानिरतो धीमान्सत्यवागनसूयकः ।
लोकान्वसूनामाप्नोति दिवाकरसमप्रभः ॥ १३.१६४.९२ ॥
El sabio, dedicado a la no violencia, veraz en sus palabras y libre de envidia, alcanza los mundos de los Vasus, radiante como el sol.
13.164.93
कामचारी सुधाहारो विमानवरमास्थितः ।
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषितः ॥ १३.१६४.९३ ॥
Que se mueve a voluntad, se alimenta de néctar, está montado en el mejor de los carros celestiales y adornado con joyas divinas, se deleita con las hijas de los dioses.
13.164.94
त्रयोविंशे तु दिवसे प्राशेद्यस्त्वेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु मिताहारो जितेन्द्रियः।
वायोरुशनसस्चैव रुद्रलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.९४ ॥
Quien come una sola vez en el vigésimo tercer día, y durante doce meses come con moderación y dominio de los sentidos, va a los mundos de Vāyu y Uśanas, y al mundo de Rudra.
13.164.95
कामचारी कामगमः पूज्यमानोऽप्सरोगणैः ।
अनेकयुगपर्यन्तं विमानवरमास्थितः।
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषितः ॥ १३.१६४.९५ ॥
Que se mueve a voluntad y va donde quiere, honrado por bandas de apsarás, durante muchas edades sentado en el mejor carro celestial, adornado con joyas divinas, se deleita con las hijas de los dioses.
13.164.96
चतुर्विंशे तु दिवसे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांश्च जुह्वानो जातवेदसम्।
आदित्यानामधीवासे मोदमानो वसेच्चिरम् ॥ १३.१६४.९६ ॥
Cuando llega el vigésimo cuarto día, quien come la ofrenda y durante doce meses ofrece a Jātavedas (Agni), mora largamente, regocijándose, en la morada de los Ādityas.
13.164.97
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्यगन्धानुलेपनः ।
विमाने काञ्चने दिव्ये हंसयुक्ते मनोरमे।
रमते देवकन्यानां सहस्रैरयुतैस्तथा ॥ १३.१६४.९७ ॥
Vestido con guirnaldas y ropas divinas, ungido con fragancias divinas, en un carro dorado y divino uncido con cisnes, se deleita con miles y decenas de miles de doncellas celestiales.
13.164.98
पञ्चविंशे तु दिवसे यः प्राशेदेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु पुष्कलं यानमारुहेत् ॥ १३.१६४.९८ ॥
Quien en el vigésimo quinto día come una sola comida, siempre durante doce meses, sube a un vehículo abundante.
13.164.99
सिंहव्याग्रप्रयुक्तैस्तु मेघनिःस्वननादितैः ।
स रथैर्नन्दिघोषैश्च पृष्ठतो ह्यनुगम्यते।
देवकन्यासमारूढैः काञ्चनैर्विमलैः शुभैः ॥ १३.१६४.९९ ॥
Uncidos con leones y tigres, rugiendo como nubes de tormenta, con el sonido de los tambores nandi es seguido por detrás de carros ocupados por doncellas celestiales, dorados, puros y auspiciosos.
13.164.100
विमानमुत्तमं दिव्यमास्थाय सुमनोहरम् ।
तत्र कल्पसहस्रं वै वसते स्त्रीशतावृते।
सुधारसं चोपजीवन्नमृतोपममुत्तमम् ॥ १३.१६४.१०० ॥
Montado en un vimāna excelente, divino y sumamente delicioso, rodeado de cientos de mujeres, habita allí mil kalpas, alimentándose del excelente néctar, semejante al ambrosía.
13.164.101
षड्विंशे दिवसे यस्तु प्रकुर्यादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु नियतो नियताशनः।
जितेन्द्रियो वीतरागो जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१०१ ॥
Quien en el vigésimo sexto día come una sola comida, siempre durante doce meses, con dieta regulada, dominador de los sentidos, libre de pasión, ofreciendo ofrendas al fuego Jātavedas.
13.164.102
स प्राप्नोति महाभागः पूज्यमानोऽप्सरोगणैः ।
सप्तानां मरुतां लोकान्वसूनां चापि सोश्नुते ॥ १३.१६४.१०२ ॥
Ese hombre de gran fortuna, honrado por multitudes de apsarases, alcanza y disfruta los mundos de los siete Marutas y también de los Vasus.
13.164.103
विमानैः स्फाटिकैर्दिव्यैःइ सर्वरत्नैरलङ्कृतैः ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्चि पूज्यमानः प्रमोदते।
द्वेऽर्बुदानां सहस्रे तु दिव्ये दिव्येन तेजसा ॥ १३.१६४.१०३ ॥
En carros celestiales de cristal, adornados con todas las joyas, honrado por gandharvas y apsarases, se regocija; con resplandor divino, en dos mil veces cien millones (de carros).
13.164.104
सप्तविंशेऽथ दिवसे यः कुर्यादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१०४ ॥
Quien en el vigésimo séptimo día toma una sola comida, y durante doce meses ofrece libaciones a Jātavedas (Agni).
13.164.105
फलं प्राप्नोति विपुलं देवलोके च पूज्यते ।
अमृताशी वसंस्तत्र स वितृपः प्रमोदते ॥ १३.१६४.१०५ ॥
Obtiene un fruto abundante y es honrado en el mundo de los dioses; morando allí, comiendo ambrosía, satisfecho, se regocija.
13.164.106
देवर्षिचरिताँल्लोकान्राजर्षिभिरनुष्ठितान् ।
अध्यावसति दिव्यात्मा विमानवरमास्थितः ॥ १३.१६४.१०६ ॥
En los mundos recorridos por los sabios divinos y practicados por los sabios reales, el de alma divina mora, montado en el mejor de los carros celestiales.
13.164.107
स्त्रीभिर्मिनोभिरामाभी रममाणो मदोत्कटः ।
युगकल्पसहस्राणि त्रीण्यावसति वै सुखम् ॥ १३.१६४.१०७ ॥
Deleitándose con mujeres y hombres encantadores, exultante de alegría, habita felizmente durante tres mil yuga-kalpas.
13.164.108
योऽष्टाविंशे तु दिवसे प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जितात्मा विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६४.१०८ ॥
Quien en el vigésimo octavo día toma una sola comida, durante doce meses, siempre dueño de sí mismo y con los sentidos sometidos.
13.164.109
फलं देवर्षिचरितं विपुलं समुपाश्नुते ।
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामलः ॥ १३.१६४.१०९ ॥
Obtiene el vasto fruto de la conducta de los sabios divinos; dotado de disfrutes, brilla con esplendor como el sol de mil rayos, sin mancha.
13.164.110
सुकुमार्यश्च नार्यस्तं रममाणाः सुवर्चसः ।
पीनस्तनोरुजघना दिव्याभरणभूषिताः ॥ १३.१६४.११० ॥
Delicadas y radiantes mujeres se deleitan con él, de pechos llenos, muslos y caderas opulentos, adornadas con joyas divinas.
13.164.111
रमयन्ति मनःकान्ता विमाने सूर्यसन्निबे ।
सर्वकामगमे दिव्ये कल्पायुतशतं समाः ॥ १३.१६४.१११ ॥
Aquellas amadas de su corazón lo deleitan en un carro celestial divino, semejante al sol, que se mueve a voluntad, durante cien mil kalpas de años.
13.164.112
एकोनत्रिंशदिवसे यः प्राशेदेकभोजनम् ।
तस्य लोकाः शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिताः
तस्य लोकाः शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिताः ॥ १३.१६४.११२ ॥
Quien en el vigésimo noveno día toma una sola comida: sus mundos son auspiciosos y divinos, honrados por el rey de los dioses y por los sabios.
13.164.113
विमानं सूर्यचन्द्राभं दिव्यं समधिगच्छति ।
जातरूपमयं युक्तं सर्वरत्नसमन्वितम्।
अप्सरोगणसङ्कीर्णं गन्धर्वैरभिनादितम् ॥ १३.१६४.११३ ॥
Alcanza un carro celestial divino, brillante como el sol y la luna, de oro, enjaezado y provisto de todas las gemas, colmado de bandas de apsarases y resonando con los gandharvas.
13.164.114
तत्र चैनं शुभा नार्यो दिव्याभरणभूषिताः ।
मनोभिरामा मधुरा रमयन्ति मदोत्कटाः ॥ १३.१६४.११४ ॥
Allí, mujeres auspiciosas adornadas con joyas divinas, deleitosas para la mente, dulces y embriagadas de pasión, le brindan deleite.
13.164.115
भोगवांस्तेजसा युक्तो वैश्वानरसमप्रभः ।
दिव्यो दिव्येन वपुषा भ्राजमान इवामरः ॥ १३.१६४.११५ ॥
Disfrutando de placeres, dotado de esplendor, de brillo igual al fuego Vaiśvānara, resplandeciente con un cuerpo divino como un dios inmortal.
13.164.116
वसूनां मरुतां चैव साध्यानामश्विनोस्तथा ।
रुद्राणां च तथा लोकं ब्रह्मलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.११६ ॥
Va al mundo de los Vasus, los Maruts, los Sādhyas y los Aśvins, asimismo al mundo de los Rudras, y también al mundo de Brahmā.
13.164.117
यस्तु मासे गते भुङ्क्ते एकभक्तं समाहितः ।
सदा द्वादश मासान्वै ब्रह्म्लोकमवाप्नुयात् ॥ १३.१६४.११७ ॥
Quien, transcurrido un mes, come una sola comida con la mente concentrada, de manera constante durante doce meses, alcanza el mundo de Brahmā.
13.164.118
सुधारसकृताहार श्रीमान्सर्वमनोहरः ।
तेजसा वपुषा लक्ष्म्या भ्राजते रश्मिवानिव ॥ १३.१६४.११८ ॥
Cuyo alimento está hecho de la esencia del néctar, glorioso y encantador para toda mente, brilla con esplendor, cuerpo y belleza como el sol con sus rayos.
13.164.119
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्यगन्धानुलेपनः ।
सुखेष्वभिरतो भोगी दुःखानामविजानकः ॥ १३.१६४.११९ ॥
Vistiendo guirnaldas y ropas divinas, ungido con fragancias celestiales, deleitándose en los placeres, gozador, ajeno a los sufrimientos.
13.164.120
स्वयंप्रभाभिर्नारीभिर्विमानस्थो महीयते ।
रुद्रदेवर्षिकन्याभिः सततं चाभिपूज्यते ॥ १३.१६४.१२० ॥
Morando en un carro celeste con las mujeres de luz propia, es honrado, y es constantemente adorado por las hijas de los Rudras, los dioses y los sabios.
13.164.121
नानारमणरूपाभिर्नानारागाभिरेव च ॥ १३.१६४.१२१ ॥
Con mujeres de muchas formas encantadoras y de diversas pasiones.
13.164.122
विमाने गगनाकारे सूर्यवैडूर्यसन्निभे ।
पृष्ठतः सोमसङ्करो उदर्के चाभ्रसन्निभे ॥ १३.१६४.१२२ ॥
En un carro celeste con forma de cielo, semejante al sol y a la gema vaidūrya; por detrás mezclado con la luna, y al amanecer semejante a una nube.
13.164.123
दक्षिणायां तु रक्ताभे अधस्तान्नीलमण्डले ।
ऊर्ध्वं विचित्रसङ्काशे नैको वसति पूजितः ॥ १३.१६४.१२३ ॥
Hacia el sur, en el resplandor rojo; abajo, en el disco azul; arriba, con forma maravillosa: honrado, no mora solo.
13.164.124
यावद्वर्षसहस्रं वै जम्बूद्वीपे प्रवर्षति ।
तावत्संवत्सराः प्रोक्ता ब्रह्मलोकेऽस्य धीमतः ॥ १३.१६४.१२४ ॥
Tantos años como miles de años llueve en Jambudvīpa, tantos años se dice que mora él, el sabio, en el mundo de Brahmā.
13.164.125
विप्रुषश्चैव यावन्त्यो निपतन्ति नभस्तलात् ।
वर्षासु वर्षतस्तावन्निवसत्यमरप्रभः ॥ १३.१६४.१२५ ॥
Tantas gotas como caen del cielo, y tantas como caen en las estaciones lluviosas, tanto tiempo mora él, resplandeciente como un dios.
13.164.126
मासोपवासी वर्षैस्तु दशभिः स्वर्गमुत्तमम् ।
महर्षित्वमथासाद्य सशरीरगतिर्भवेत् ॥ १३.१६४.१२६ ॥
Quien ayuna un mes alcanza en diez años el cielo supremo y la condición de gran sabio, y va allí con su cuerpo.
13.164.127
मुनिर्दान्तो जितक्रोधो जितशिश्नोदरः सदा ।
जुह्वन्नग्नींश्च नियतः सन्ध्योपासनसेविता ॥ १३.१६४.१२७ ॥
Un sabio que domina sus sentidos, ha vencido la ira, ha vencido el deseo y el vientre, ofrece siempre oblaciones en los fuegos, es disciplinado y se dedica a la adoración del crepúsculo.
13.164.128
बहुभिर्नियमैरेवं शुचिरश्नाति यो नरः ।
अभ्रावकाशशीलश्च तस्य भानोरिव त्विषः ॥ १३.१६४.१२८ ॥
El hombre que así come, purificado por muchas observancias y acostumbrado a vivir bajo el cielo abierto, tiene un resplandor como el del sol.
13.164.129
दिवं गत्वा शरीरेण स्वेन राजन्यथाऽमरः ।
स्वर्गं पुण्यं यथाकाममुपभुङ्क्ते तथाविधः ॥ १३.१६४.१२९ ॥
Oh rey, habiendo ido al cielo con su propio cuerpo, tal persona disfruta el cielo meritorio como desea, como un dios.
13.164.130
एथ ते भरतश्रेष्ठ यज्ञानां विधिरुत्तमः ।
व्याख्यातो ह्यानुपूर्व्येण उपवासफलात्मकः ॥ १३.१६४.१३० ॥
Oh mejor de los Bharatas, esta norma suprema de los sacrificios, que consiste en el fruto del ayuno, te ha sido explicada en el orden debido.
13.164.131
दरिद्रैर्मनुजैः पार्थ प्राप्यं यज्ञफलं यथा ।
देवद्विजातिपूजायां रतो भरतसत्तमम् ॥ १३.१६४.१३१ ॥
Oh hijo de Pṛthā, así como los pobres entre los hombres pueden obtener el fruto del sacrificio, también quien se dedica a la adoración de los dioses y de los dvijas, oh mejor de los Bharatas.
13.164.132
उपवासविधिस्त्वेष विस्तरेण प्रकीर्तितः ।
नियतेष्वप्रमत्तेषु शौचवत्सु महात्मसु ॥ १३.१६४.१३२ ॥
Esta regla del ayuno ha sido expuesta extensamente, para los disciplinados, los vigilantes, los que guardan la pureza y los magnánimos.
13.164.133
दम्भद्रोहनिवृत्तेषु कृतबुद्धिषु भारत ।
अचलेष्वप्रकम्पेषु मा ते भूदत्र संशयः ॥ १३.१६४.१३३ ॥
Para quienes se han apartado de la hipocresía y la malicia, de voluntad firme, inmóviles e inconmovibles — oh Bhārata, que no haya duda en ti sobre esto.