Mahābhārata · Adhyāya 13.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.164.1
पितामहेन विधिवद्यज्ञाः प्रोक्ता महात्मना ।
गुणाश्चैषां यथातथ्यं प्रेत्य चेह च सर्वशः ॥ १३.१६४.१ ॥
Der Großvater, der Großseelige, hat die Opfer gemäß der Vorschrift dargelegt, und ihre Verdienste wahrhaft, hier und im Jenseits, in jeder Hinsicht.
13.164.2
न तै शक्या दरिद्रेण यज्ञाः प्राप्तुं पितामह ।
बहूपकरणा यज्ञा नानासम्भारविस्तराः ॥ १३.१६४.२ ॥
Großvater, diese Opfer kann ein Armer nicht erlangen; die Opfer verlangen viele Gerätschaften und eine große Vielfalt an Materialien.
13.164.3
पार्थिवै राजपुत्रैर्वा शक्याः प्राप्तुं पितामह ।
नार्थन्यूनैरवगुणैरेकात्मभिरसंहतैः ॥ १३.१६४.३ ॥
Großvater, können diese Opfer von Königen oder Königssöhnen erlangt werden? Nicht von denen, denen Reichtum und Vorzüge fehlen, die allein und uneinig sind.
13.164.4
यो दरिद्रैरपि विधिः शक्यः प्राप्तुं सदा भवेत् ।
अर्थन्यूनैरवगुणैरेकात्मभिरसंहतैः।
तुल्यो यज्ञफलैरेतैस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१६४.४ ॥
Sag mir, Großvater, das Ritual, das stets auch von Armen erlangt werden kann — von denen, denen Reichtum und Vorzüge fehlen, die allein und uneinig sind — und das an Frucht diesen Opfern gleichkommt.
13.164.5
इदमङ्गिरसा प्रोक्तमुपवासफलात्मकम् ।
विधिं यज्ञफलैस्तुल्यं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १३.१६४.५ ॥
Dieses Ritual, das im Frucht des Fastens besteht und den Früchten der Opfer gleichkommt, hat Aṅgiras dargelegt. Verstehe es, Yudhiṣṭhira.
13.164.6
यस्तु कल्यं तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम्।
षड्भिरेव स वर्षैस्तु सिध्यते नात्र संशयः ॥ १३.१६४.६ ॥
Wer nur morgens und abends isst, dazwischen kein Wasser trinkt, stets der Gewaltlosigkeit ergeben ist und Jātavedas (Agni) Opfergaben darbringt, erlangt in sechs Jahren die Vollendung; daran ist kein Zweifel.
13.164.7
तप्तकाञ्चनवर्णं च विमानं लभते नरः ।
देवस्त्रीणामधीवासे नृत्तगीतनिनादिते।
प्राजापत्ये वसेत्पद्मं वर्षाणामग्निसन्निभे ॥ १३.१६४.७ ॥
Der Mensch erlangt ein himmlisches Gefährt von der Farbe geschmolzenen Goldes und wohnt in der Wohnstätte der Gattinnen der Götter, widerhallend von Tanz und Gesang; in der Welt des Prajāpati wohnt er eine Lotus-Zeit von Jahren, feurig wie das Feuer.
13.164.8
त्रीणि वर्षाणि यः प्राशेत्सततं त्वेकभोजनम् ।
धर्मत्नीरतो नित्यमग्निष्टोमफलं लभेत्।
यज्ञं बहुसुवर्णं वा वासवप्रियमाचरेत् ॥ १३.१६४.८ ॥
Wer drei Jahre lang beständig nur eine Mahlzeit isst, stets seiner rechtmäßigen Gattin ergeben, erlangt die Frucht des Agniṣṭoma-Opfers; oder er vollziehe ein Opfer, das Vāsava lieb ist, mit viel Gold.
13.164.9
सत्यवान्दानशीलश्च ब्रह्मण्यश्चानसूयकः ।
क्षान्तो दान्तो जितक्रोधः स गच्छति परां गतिम् ॥ १३.१६४.९ ॥
Wer wahrhaftig, freigebig, den Brahmanen ergeben, frei von Neid, geduldig, beherrscht und dem Zorn besiegt ist, der gelangt zum höchsten Ziel.
13.164.10
पाण्डुराभ्रपतीकाशे विमाने हंसलक्षणे ।
द्वे समाप्ते ततः पद्मे सोप्सरोभिर्वसेत्सह ॥ १३.१६४.१० ॥
In einem himmlischen Gefährt, gleich einer weißen Wolke, mit Schwanenzeichen, wenn zwei Lotus-Zeiten vollendet sind, wohnt er mit den Apsaras zusammen.
13.164.11
द्वितीये दिवसे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.११ ॥
Wer am zweiten Tag nur eine Mahlzeit isst und zwölf Monate lang beständig Opfergaben in Jātavedas (Agni) darbringt.
13.164.12
अग्निकार्यपरो नित्यं नित्यं कल्यप्रबोधनः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६४.१२ ॥
Ein Mensch, der stets den Feuerriten ergeben ist und jeden Tag bei Morgengrauen erwacht, erlangt die Frucht des Agniṣṭoma-Opfers.
13.164.13
हंससारसयुक्तं च विमानं लभते नरः ।
इन्द्रलोके च वसते वरस्त्रीभिः समावृतः ॥ १३.१६४.१३ ॥
Der Mensch erhält ein himmlisches Vimāna, bespannt mit Schwänen und Kranichen, und wohnt in Indras Welt, umgeben von vortrefflichen Frauen.
13.164.14
तृतीये दिवसे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१४ ॥
Wer am dritten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt und zwölf Monate lang stets Opfergaben in das Feuer Jātavedas darbringt—
13.164.15
अग्निकार्यपरो नित्यं नित्यं कल्यप्रबोधनः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.१५ ॥
Wer stets den Feuerriten ergeben ist und jeden Tag bei Morgengrauen erwacht, erlangt die unübertreffliche Frucht des Atirātra-Opfers.
13.164.16
मयूरहंसयुक्तं च विमानं लभते नरः ।
सप्तर्षीणां सदा लोके सोप्सरोभिर्वसेत्सह।
निवर्तनं च तत्रास्य त्रीणि पद्मानि वै विदुः ॥ १३.१६४.१६ ॥
Der Mensch erhält ein himmlisches Vimāna, bespannt mit Pfauen und Schwänen, und wohnt stets in der Welt der sieben Weisen zusammen mit den Apsarasen. Dort, so sagt man, gibt es drei Lotusblüten für seine Rückkehr.
13.164.17
दिवसे यश्चतुर्थे तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम्।
वाजपेयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नीत्यनुत्तमम्। ॥ १३.१६४.१७ ॥
Wer am vierten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt und zwölf Monate lang stets Opfergaben in das Feuer Jātavedas darbringt, erlangt die unübertreffliche Frucht des Vājapeya-Opfers.
13.164.18
इन्द्रिकन्याभिरूढं च विमान लभते नरः ।
सागरस्य च पर्यन्ते वासवं लोकमावसेत्।
देवराजस्य च क्रीडां नित्यकालमवेक्षते ॥ १३.१६४.१८ ॥
Der Mensch erhält ein Vimāna, auf dem Indras Töchter sitzen, wohnt in der Welt Vāsavas am Rande des Ozeans und schaut stets das Spiel des Götterkönigs.
13.164.19
दिवसे पञ्चमे यस्तु प्राश्नीयादैकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१९ ॥
Wer am fünften Tag nur eine Mahlzeit einnimmt und zwölf Monate lang stets Opfergaben an Jātavedas (Agni) darbringt,
13.164.20
अलुब्धः। सत्यवादी च ब्रह्मण्यश्चाविहिंसकः ।
अनसूयुरपापस्थो द्वादशाहफलं लभेत् ॥ १३.१६४.२० ॥
Wer frei von Gier, wahrhaftig, den Brahmanen ergeben, gewaltlos, frei von Neid ist und in Sündlosigkeit verweilt, erlangt die Frucht von zwölf Tagen.
13.164.21
जाम्बूनदमयं दिव्यं विमानं हंसलक्षणम् ।
सूर्यमालासमाभासमारोहेत्पाण्डुरं गुहम् ॥ १३.१६४.२१ ॥
Ein himmlisches Gefährt aus Jāmbūnada-Gold, mit einem Schwan gezeichnet, glänzend wie eine Girlande von Sonnen; auf diese weiße Höhle soll er steigen.
13.164.22
आवर्तनानि चत्वारि तथा पद्मानि द्वादश ।
शराग्निपरिमाणं च तत्रासौ वसते सुखम् ॥ १३.१६४.२२ ॥
Dort gibt es vier Umläufe und zwölf Lotusse, gemessen an Pfeilen und Feuern, und dort wohnt er glücklich.
13.164.23
दिवसे यस्तु षष्ठे वै मुनिः प्राशेत भोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.२३ ॥
Wer am sechsten Tag wie ein Weiser speist und zwölf Monate lang stets Opfergaben an Jātavedas (Agni) darbringt,
13.164.24
सदा त्रिषवणस्नायी ब्रह्मचार्यनसूयकः ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.२४ ॥
Wer stets zu den drei Tageszeiten badet, ein keuscher Schüler ist und frei von Neid, erlangt die höchste Frucht des Gavāmayana-Opfers.
13.164.25
अग्निज्वालासमाभासं हंसबर्हिणसेवितम् ।
शातकुम्भसमायुक्तं साधयेद्यानमुत्तमम् ॥ १३.१६४.२५ ॥
Leuchtend wie eine Feuerflamme, umgeben von Schwänen und Pfauen, mit Gold geschmückt, soll er ein erhabenes Fahrzeug erlangen.
13.164.26
तथैवाप्सरसामङ्के प्रतिसुप्तः प्रबोध्यते ।
नूपुराणां निनादेन मेखलानां च निःस्वनैः ॥ १३.१६४.२६ ॥
Ebenso, wieder im Schoß der Apsaras schlafend, wird er geweckt durch das Klingen der Fußreifen und das Rasseln der Gürtel.
13.164.27
कोटीसहस्रं वर्षाणां त्रीणि कोटिशतानि च ।
पद्मान्यष्टादश तथा पताके द्वे तथैव च ॥ १३.१६४.२७ ॥
Tausend Crores an Jahren, dreihundert Crores, achtzehn Padmas, und zwei Banner, und ebenso.
13.164.28
अयुतानि च पञ्चशदृक्षचर्मशतस्य च ।
लोम्नां प्रमाणेन समं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.१६४.२८ ॥
Zehntausend und fünfzig, gleich an Maß den Haaren von hundert Bärenfellen, wird er in der Welt Brahmās geehrt.
13.164.29
दिवसे सप्तमे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.२९ ॥
Wer am siebten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt und zwölf Monate lang unablässig Opfergaben ins Feuer Jātavedas gießt.
13.164.30
सरस्वतीं गोपयानो ब्रह्मचर्यं समाचरन् ।
सुमनोवर्णकं चैव मधु मांसं च वर्जयन् ॥ १३.१६४.३० ॥
Die Sarasvatī hütend, Keuschheit übend, sich enthaltend von der blumenfarbenen Pflanze, von Honig und Fleisch.
13.164.31
पुरुषो मरुतां लोकमिन्द्रलोकं च गच्छति ।
तत्रतत्र हि सिद्धार्थो देवकन्याभिरुह्यते ॥ १३.१६४.३१ ॥
Der Mensch gelangt in die Welt der Maruts und in Indras Welt; dort wird der, dessen Ziel erreicht ist, von den Göttertöchtern getragen.
13.164.32
फलं बहुसुवर्णस्य यज्ञस्य लभते नरः ।
सङ्ख्यामतिगुणां चापि तेषु लोकेषु मोदते ॥ १३.१६४.३२ ॥
Ein Mensch erlangt die Frucht eines Opfers mit reichlichen Goldgaben und erfreut sich in jenen Welten an Tugenden, die nicht zu zählen sind.
13.164.33
यस्तु संवत्सरं क्षान्तो भुङ्क्तेऽहन्यष्टमे नरः ।
देवकार्यपरो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.३३ ॥
Der Mensch, der ein Jahr lang geduldig am achten Tag isst, stets dem Dienst der Götter ergeben, und Opfergaben ins Feuer Jātavedas gießt—
13.164.34
पौण्डरीकस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
पद्मवर्णनिभं चैव विमानमधिरोहति ॥ १३.१६४.३४ ॥
Er erlangt die höchste Frucht des Puṇḍarīka-Opfers und besteigt ein himmlisches Gefährt in der Farbe des Lotus.
13.164.35
मृष्टाः कनकगौर्यश्च नार्यः श्यामास्तथा पराः ।
वयोरूपविलासिन्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१६४.३५ ॥
Er erlangt geschmückte Frauen, goldgelb, dunkelhäutig und andere, verspielt durch Jugend und Schönheit; daran ist kein Zweifel.
13.164.36
यस्तु संवत्सरं भुङ्क्ते नवमेनवमेऽहनि ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.३६ ॥
Der Mensch, der ein Jahr lang an jedem neunten Tag isst und zwölf Monate lang stets Opfergaben ins Feuer Jātavedas gießt—
13.164.37
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
पुण्डरीकप्रकाशं च विमानं लभते नरः ॥ १३.१६४.३७ ॥
Dieser Mensch erlangt die höchste Frucht von tausend Pferdeopfern und gewinnt einen himmlischen Wagen, der wie eine weiße Lotusblüte leuchtet.
13.164.38
दीप्तसूर्याग्नितेजोभिर्दिव्यमालाभिरेव च ।
नीयते रुद्रकन्याभिः सोन्तरिक्षं सनातनम् ॥ १३.१६४.३८ ॥
Die Töchter Rudras, strahlend im Glanz von Sonne und Feuer und geschmückt mit göttlichen Girlanden, führen ihn durch den ewigen Himmel.
13.164.39
अष्टादशसहस्राणि वर्षाणां कल्पमेव च ।
कोटीशतसहस्रं च तेषु लोकेषु मोदते ॥ १३.१६४.३९ ॥
Achtzehntausend Jahre, ein Kalpa und hunderttausend Koṭis an Zeit erfreut er sich in jenen Welten.
13.164.40
यस्तु संवत्सरं भुङ्क्ते दशाहे वै गतेगते ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.४० ॥
Wer ein Jahr lang am zehnten Tag isst und zwölf Monate lang stets Opfergaben in das Feuer Jātavedas gießt.
13.164.41
ब्रह्मकन्यानिवासे स सर्वभूतमनोहरे ।
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.४१ ॥
In der Wohnstatt der Töchter Brahmās, die das Herz aller Wesen erfreut, erlangt er die höchste Frucht von tausend Pferdeopfern.
13.164.42
रूपवत्यश्च तं कन्या रमयन्ति सदा नरम् ।
नीलोत्पलनिभैर्वर्णै रक्तोत्पलनिभैस्तथा ॥ १३.१६४.४२ ॥
Schöne Mädchen erfreuen jenen Menschen stets; ihre Hautfarbe gleicht blauen Lotusblüten und ebenso roten Lotusblüten.
13.164.43
विमानं मण्डलावर्तमावर्तगहनाकुलम् ।
सागरोर्मिप्रतीकाशं स लभेद्यानमुत्तमम् ॥ १३.१६४.४३ ॥
Er wird ein höchstes Fahrzeug erlangen, einen himmlischen Wagen (vimāna), der sich in Kreisen dreht, dicht von Strudeln erfüllt, den Wellen des Ozeans gleichend.
13.164.44
विचित्रमणिमालाभिर्नादितं शङ्खनिःस्वनैः ।
स्फाटिकैर्वज्रसारैश्च स्तम्भैः सुकृतवेदिकम्।
आरोहति महद्यानं हंससारसवाहनम् ॥ १३.१६४.४४ ॥
Er besteigt jenes große Fahrzeug, geschmückt mit Girlanden aus mannigfaltigen Juwelen, widerhallend vom Klang der Muscheln, mit Säulen aus Kristall und diamanthartem Gestein und wohlgefertigten Plattformen, gezogen von Schwänen und Kranichen.
13.164.45
एकादशे तु दिवसे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.४५ ॥
Wer am elften Tag die ihm zugefallene Opfergabe isst und zwölf Monate lang ständig in das Feuer, Jātavedas, opfert.
13.164.46
परिस्त्रियं नाभिलषेद्वाचाथ मनसाऽपि वा ।
अनृतं च न भाषेत मातापित्रोःक कृतेऽपि वा।
अभिगच्छेन्महादेवं विमानस्थं महाबलम् ॥ १३.१६४.४६ ॥
Er soll die Frau eines anderen weder mit Worten noch auch nur im Geiste begehren, und keine Lüge sprechen, selbst nicht um Mutter oder Vater willen; er soll sich dem großen, mächtigen Gott nähern, der im himmlischen Wagen thront.
13.164.47
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
स्वायंभुवं च पश्येत विमानं समुपस्थितम् ॥ १३.१६४.४७ ॥
Er erlangt die unübertroffene Frucht von tausend Pferdeopfern und sieht den selbstgeborenen (Svayambhū) himmlischen Wagen, der nahe dasteht.
13.164.48
कुमार्यः काञ्चनाभासा रूपवत्यो नयन्ति तम् ।
रुद्राणां तमधीवासं दिवि दिव्यं मनोहरम् ॥ १३.१६४.४८ ॥
Goldglänzende, schöne Jungfrauen führen ihn zu jenem göttlichen, bezaubernden Wohnsitz der Rudras im Himmel.
13.164.49
वर्षाण्यपरिमेयानि युगान्तमपि चावसेत् ।
कोटीशतसहस्रं च दशकोटिशतानि च ॥ १३.१६४.४९ ॥
Unermessliche Jahre, selbst bis zum Ende eines Weltalters, würde er dort weilen, und hunderttausend Koṭi und zehn Koṭi Hunderte.
13.164.50
रुद्रं नित्यं प्रणमते देवदानवसम्मतम् ।
स तस्मै दर्शनं प्राप्तो दिवसेदिवसे भवेत् ॥ १३.१६४.५० ॥
Wer sich stets vor Rudra verneigt, den Göttern und Dānavas wohlgefällig, erhält Tag für Tag seine Schau.
13.164.51
दिवसे द्वादशे यस्तु प्राप्तो वै प्राशते हविः ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.५१ ॥
Wer am zwölften Tag gekommen die Opfergabe isst und stets zwölf Monate lang in Jātavedas, das Feuer, opfert.
13.164.52
नियमेन समायुक्तः सर्वमेधफलं लभेत ।
आदित्यैर्द्वादशैस्तस्य विमानं संविधीयते ॥ १३.१६४.५२ ॥
Durch Zucht geeint, erlangt er die Frucht aller Medha-Opfer; von den zwölf Ādityas wird sein himmlischer Wagen bereitet.
13.164.53
मणिमुक्ताप्रवालैश्च महार्हैरुपशोभितम् ।
हंसभासा परिक्षिप्तं नागवीथीसमाकुलम् ॥ १३.१६४.५३ ॥
Geschmückt mit Edelsteinen, Perlen und Korallen von hohem Wert, umgeben vom Glanz der Schwäne, belebt von Elefantenpfaden.
13.164.54
मयूरैश्चक्रवाकैश्च कूजद्भिरुपशोभितम् ।
अट्टैर्महद्भिः संयुक्तं ब्रह्मलोके प्रतिष्ठितम् ॥ १३.१६४.५४ ॥
Geschmückt vom Rufen der Pfauen und Chakravāka-Gänse, verbunden mit großen Türmen, im Brahmā-Welt gegründet.
13.164.55
नित्यमावसथं राजन्नरनारीसमावृतम् ।
ऋषिरेवं महाभागस्त्वङ्गिराः प्राह धर्मिवित् ॥ १३.१६४.५५ ॥
O König, es ist eine stets von Männern und Frauen erfüllte Wohnstatt. So sprach der hochgesegnete Weise Aṅgiras, der Kenner des dharma.
13.164.56
त्रयोदशे तु दिवसे प्राप्ते यः प्राशते हविः ।
सदा द्वादश मासान्वै देवसत्रफलं लभेत् ॥ १३.१६४.५६ ॥
Wenn der dreizehnte Tag kommt, erlangt, wer die Opfergabe isst, zwölf Monate lang die Frucht eines göttlichen Opfers (devasatra).
13.164.57
रक्तपद्मोदयं नाम विमानं साधयेन्नरः ।
जातरूपप्रयुक्तं च रत्नसञ्चयभूषितम् ॥ १३.१६४.५७ ॥
Ein Mensch soll das himmlische Gefährt namens Raktapadmodaya erlangen, mit Gold ausgestattet und mit Juwelenhaufen geschmückt.
13.164.58
देवकन्याभिराकीर्णं दिव्याभरणभूषितम् ।
पुण्यगन्धोदयं दिव्यं वादित्रैरुपशोभितम् ॥ १३.१६४.५८ ॥
Es ist erfüllt von göttlichen Jungfrauen, geschmückt mit himmlischem Schmuck, duftet reinster Wohlgeruch, ist göttlich und von Musikinstrumenten erhellt.
13.164.59
तत्र शङ्कुपताके द्वे युगान्तं कल्पमेव च ।
अयुतायुतं तथा पद्मं समुद्रं च तथा वसेत् ॥ १३.१६४.५९ ॥
Dort gibt es zwei Spitzenbanner; man mag dort bleiben bis zum Ende eines Zeitalters, einem kalpa, zehntausendmal zehntausend, dem Lotus und dem Ozean (als Zeitmaße).
13.164.60
गीतगन्धर्वघोषैश्च भेरीपणवनिःस्वनैः ।
सदा प्रह्लादितस्ताभिर्देवकन्याभिरीड्यते ॥ १३.१६४.६० ॥
Stets erfreut durch den Gesang, die Rufe der Gandharvas und die Trommeln und Pauken, wird es von jenen göttlichen Jungfrauen gepriesen.
13.164.61
चतुर्दशे तु दिवसे यः पूर्णे प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांस्तु महामेधफलं लभेत् ॥ १३.१६४.६१ ॥
Wer am vierzehnten Tag, bei Vollmond, die Opfergabe isst, erlangt zwölf Monate lang stets die Frucht eines großen Pferdeopfers.
13.164.62
अनिर्देश्यवयोरूपा देवकन्याः स्वलङ्कृताः ।
मृष्टतप्ताङ्गदधरा विमानैरुपयान्ति तम् ॥ १३.१६४.६२ ॥
Himmlische Jungfrauen von unbeschreiblichem Alter und Schönheit, prächtig geschmückt, mit Gliedern aus geläutertem, polierten Gold, nähern sich ihm in ihren himmlischen Wagen.
13.164.63
कलहंसविनिर्घोषैर्नूपुराणां च निःखनैः ।
काञ्चीनां च समुत्कर्षैस्तत्रतत्र निबोध्यते ॥ १३.१६४.६३ ॥
Man vernimmt es hier und dort am Ruf der Kalahaṃsa-Schwäne, am Klingen der Fußspangen und Gürtel und an ihrem lauten Getöse.
13.164.64
देवकन्यानिवासे च तस्मिन्वसति मानवः ।
जाह्नवीवालुकाकीर्णं पूर्णं संवत्सरं नरः ॥ १३.१६४.६४ ॥
Und der Mensch, der ein volles Jahr in jener Wohnstätte der himmlischen Jungfrauen weilt, die mit den Sanden des Ganges bestreut ist…
13.164.65
यस्तु पक्षे गते भुङ्क्ते एकभक्तं जितेन्द्रियः ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.६५ ॥
Wer, die Sinne bezwungen, nach Ablauf eines halben Monats nur eine Mahlzeit einnimmt und zwölf Monate lang stets Opfergaben in Jātavedas (Agni) darbringt…
13.164.66
राजसूयसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
यानमारोहते दिव्यं हंसबर्हिणलक्षणम् ॥ १३.१६४.६६ ॥
Er erlangt die höchste Frucht von tausend Rājasūya-Opfern und besteigt ein göttliches Gefährt, gezeichnet mit Schwänen und Pfauen.
13.164.67
मणिमण्डलकैश्चित्रं जातरूपसमावृतम् ।
दिव्याभरणशोभाभिर्वरस्त्रीभिरलङ्कृतम् ॥ १३.१६४.६७ ॥
Bunt mit Kreisen aus Edelsteinen, mit Gold bedeckt und geschmückt mit trefflichen Frauen, die im Glanz göttlichen Schmucks stehen.
13.164.68
एकस्तम्भं चतुर्द्वारं सप्तभौमं सुमङ्गलम् ।
वैजयन्तीसहस्रैश्च शोभितं गीतनिःस्वनै।
दिव्यं दिव्यगुणोपेतं विमानमधिरोहति ॥ १३.१६४.६८ ॥
Ein göttlicher Himmelswagen mit einer Säule, vier Toren und sieben Stockwerken, höchst verheißungsvoll, geschmückt mit tausend Vaijayantī-Bannern und dem Klang des Gesangs, mit göttlichen Eigenschaften begabt — auf ihn steigt er.
13.164.69
मणिमुक्ताप्रवालैश्च भूषितं वैद्युतप्रभम् ।
वसेद्युगसहस्रं च खड्गकुञ्जरवाहनः ॥ १३.१६४.६९ ॥
Geschmückt mit Edelsteinen, Perlen und Korallen, glänzend wie ein Blitz, weilt er tausend Yugas, mit Schwert und Elefant als Reittier.
13.164.70
षोडशे दिवसे यस्तु सम्प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासान्वै सोमयज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१६४.७० ॥
Wer am sechzehnten Tag, wenn er gekommen ist, die Opfergabe verzehrt, erlangt stets zwölf Monate lang die Frucht des Soma-Opfers.
13.164.71
सोमकन्यानिवासेषु सोऽध्यावसति नित्यशः ।
सौम्यगन्धानुलिप्तश्च कामचारगतिर्भवेत् ॥ १३.१६४.७१ ॥
Er weilt stets in den Wohnungen der Soma-Jungfrauen, mit angenehmem Duft gesalbt, und wird einer, dessen Bewegung frei ist.
13.164.72
सुदर्शनाभिर्नारीभिर्मधुराभिस्तथैव च ।
अर्च्यते वै विमानस्थः कामभोगैश्च सेव्यते ॥ १३.१६४.७२ ॥
Von schönen und liebreizenden Frauen wird er geehrt, und stehend auf dem Himmelswagen wird er mit den Freuden der Begierde bedient.
13.164.73
फलं पद्मशतप्रख्यं महाकल्पं दशाधिकम् ।
आवर्तनानि चत्वारि साधयेच्चाप्यसौ नरः ॥ १३.१६४.७३ ॥
Dieser Mensch erlangt eine Frucht gleich hundert Lotusblüten, zehn weitere große Kalpa, und er vollendet sogar vier Āvartana.
13.164.74
दिवसे सप्तदशमे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.७४ ॥
Wer am siebzehnten Tag die Opfergabe genießt und zwölf Monate lang stets in Jātavedas, das Feuer, opfert.
13.164.75
स्थानं वारुणमैन्द्रं च रौद्रं वाऽप्यधिगच्छति ॥ १३.१६४.७५ ॥
Er erlangt den Wohnsitz Varuṇas, oder Indras, oder selbst Rudras.
13.164.76
मारुतं शयनं चैव ब्रह्मलोकं स गच्छति ।
तत्र दैवतकन्याभिरासनेनोपचर्यते ॥ १३.१६४.७६ ॥
Er geht zum Lager der Maruts und zur Welt Brahmās; dort bedienen ihn göttliche Jungfrauen mit einem Sitz.
13.164.77
भूर्भुवःस्वश्च देवर्षिर्विश्वरूपमवेक्षते ।
तत्र देवाधिदेवस्य कुमार्यो रमयन्ति तम्।
द्वात्रिंशद्रूपदारिण्यो मधुराः समलङ्कृताः ॥ १३.१६४.७७ ॥
In den Welten Bhūr, Bhuvaḥ und Svaḥ schaut der göttliche Weise den Allgestaltigen. Dort erfreuen ihn die Jungfrauen des Gottes der Götter – zweiunddreißig schöne, liebliche, prächtig geschmückte Frauen.
13.164.78
चन्द्रादित्यावुभौ यावद्गगते चरतः प्रभो ।
तावच्चरत्यसौ धीरः सुधातुल्यरसाशनः ॥ १३.१६४.७८ ॥
O Herr, solange Mond und Sonne beide am Himmel ziehen, wandelt jener standhafte Mann umher und isst Speise von nektarähnlichem Geschmack.
13.164.79
अष्टादशे यो दिवसे प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै सप्तलोकान्स पश्यति ॥ १३.१६४.७९ ॥
Wer am achtzehnten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt, sieht zwölf Monate lang stets die sieben Welten.
13.164.80
रथैः स नन्दिघोषैश्च पृष्ठतः सोऽनुगम्यते ।
देवकन्याधिरूढैस्तु भ्राजमानैः स्वलंकृतैः ॥ १३.१६४.८० ॥
Von hinten wird er von Wagen mit dröhnendem Getöse begleitet, auf denen himmlische Jungfrauen sitzen, strahlend und prächtig geschmückt.
13.164.81
व्याघ्रसिंहप्रयुक्तं च मेघस्वननिनादितम् ।
विमानमुत्तमं दिव्यं सुसुखि ह्यधिरोहति ॥ १३.१६४.८१ ॥
Mit großer Freude besteigt er das hervorragende göttliche Vimāna, bespannt mit Tigern und Löwen, das wie Gewitterdonner dröhnt.
13.164.82
तत्र कल्पसहस्रं स कन्याभिः सह मोदते ।
सुधारसं च भुञ्जीत अमृतोपममुत्तमम् ॥ १३.१६४.८२ ॥
Dort erfreut er sich tausend Kalpas lang mit den Jungfrauen und genießt den höchsten Nektarsaft, gleich dem Ambrosia.
13.164.83
एकोनविंशदिवसे यो भुङ्क्ते एकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै सप्त लोकान्स पश्यति ॥ १३.१६४.८३ ॥
Wer am neunzehnten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt, sieht zwölf Monate lang stets die sieben Welten.
13.164.84
उत्तमं लभते स्थानमप्सरोगणसेवितम् ।
गन्धर्वैरुपगीतं च विमानं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१६४.८४ ॥
Er erlangt eine hervorragende Wohnstatt, umsorgt von Scharen von Apsaras, und ein von den Gandharvas besungenes himmlisches Gefährt, strahlend wie die Sonne.
13.164.85
तत्रामरवरस्त्रीभिर्मोदते विगतज्वरः ।
दिव्याम्बरधरः श्रीमानयुतानां शतंशतम् ॥ १३.१६४.८५ ॥
Dort erfreut er sich mit den edelsten Frauen der Unsterblichen, frei von Fieber, in göttliche Gewänder gekleidet, glanzvoll, mit hunderten mal hunderten von Zehntausenden.
13.164.86
पूर्णेऽथ विंशे दिवसे यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु सत्यवादी धृतव्रतः ॥ १३.१६४.८६ ॥
Wer, wenn der zwanzigste Tag vollendet ist, nur eine Mahlzeit einnimmt, stets, zwölf Monate lang, wahrhaftig und fest in seinem Gelübde.
13.164.87
अमांसाशी ब्रह्मचारी सर्वभूतहिते रतः ।
स लोकान्विपुलान्रम्यानादित्यानामुपाश्नुते ॥ १३.१६४.८७ ॥
Wer kein Fleisch isst, keusch ist und dem Wohl aller Wesen ergeben ist, erlangt die weiten und reizvollen Welten der Ādityas.
13.164.88
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च दिव्यमाल्यानुलेपनैः ।
विमानैः काञ्चनैर्हृद्यैः पृष्ठतश्चानुगम्यते ॥ १३.१६४.८८ ॥
Von Gandharven und Apsarasen, mit göttlichen Girlanden und Salben, in goldenen, entzückenden Luftwagen, wird er von hinten begleitet.
13.164.89
एकविंशो तु दिवसे यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम्।
लोकमौशनसं दिव्यं शक्रलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.८९ ॥
Wer am einundzwanzigsten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt, stets, zwölf Monate lang, und Opfergaben ins Feuer Jātavedas gießt, geht in die göttliche Welt des Uśanas und in die Welt Śakras ein.
13.164.90
अश्विनोर्मरुतां चैव सुखेष्वभिरतः सदा ।
अनभिज्ञश्च दुःखानां विमानवरमास्थितः।
सेव्यमानो वरस्त्रीभिः क्रीडत्यमरवत्प्रभुः ॥ १३.१६४.९० ॥
Stets an den Freuden der Aśvin und der Marut sich erfreuend, unbekannt mit dem Leid, auf dem vortrefflichsten Luftwagen sitzend, von erlesenen Frauen bedient, spielt jener Herr wie ein Unsterblicher.
13.164.91
द्वाविंशे दिवसे प्राप्ते यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.९१ ॥
Wenn der zweiundzwanzigste Tag kommt, wer nur eine Mahlzeit isst und zwölf Monate lang Jātavedas (Agni) Opfergaben darbringt,
13.164.92
अहिंसानिरतो धीमान्सत्यवागनसूयकः ।
लोकान्वसूनामाप्नोति दिवाकरसमप्रभः ॥ १३.१६४.९२ ॥
Der Weise, der sich der Gewaltlosigkeit hingibt, wahrhaftig im Wort und frei von Neid, erreicht die Welten der Vasus, strahlend wie die Sonne.
13.164.93
कामचारी सुधाहारो विमानवरमास्थितः ।
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषितः ॥ १३.१६४.९३ ॥
Der nach Belieben reist, sich von Nektar nährt, auf dem prächtigsten himmlischen Wagen steht und mit göttlichem Schmuck geschmückt ist, erfreut sich an den Töchtern der Götter.
13.164.94
त्रयोविंशे तु दिवसे प्राशेद्यस्त्वेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु मिताहारो जितेन्द्रियः।
वायोरुशनसस्चैव रुद्रलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.९४ ॥
Wer am dreiundzwanzigsten Tag nur eine Mahlzeit isst und zwölf Monate lang maßvoll isst und seine Sinne beherrscht, geht in die Welten von Vāyu und Uśanas und in die Welt des Rudra.
13.164.95
कामचारी कामगमः पूज्यमानोऽप्सरोगणैः ।
अनेकयुगपर्यन्तं विमानवरमास्थितः।
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषितः ॥ १३.१६४.९५ ॥
Der nach Belieben reist und hingeht, wohin er will, von Scharen der Apsarās geehrt, viele Zeitalter lang auf dem prächtigsten himmlischen Wagen thronend, mit göttlichem Schmuck geschmückt, erfreut sich an den Töchtern der Götter.
13.164.96
चतुर्विंशे तु दिवसे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांश्च जुह्वानो जातवेदसम्।
आदित्यानामधीवासे मोदमानो वसेच्चिरम् ॥ १३.१६४.९६ ॥
Wenn der vierundzwanzigste Tag kommt, wer das Opfermahl isst und zwölf Monate lang Jātavedas (Agni) Opfergaben darbringt, wohnt lange freudig in der Wohnstätte der Ādityas.
13.164.97
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्यगन्धानुलेपनः ।
विमाने काञ्चने दिव्ये हंसयुक्ते मनोरमे।
रमते देवकन्यानां सहस्रैरयुतैस्तथा ॥ १३.१६४.९७ ॥
Gekleidet in göttliche Girlanden und Gewänder, mit göttlichen Düften gesalbt, auf einem goldenen, göttlichen, mit Schwänen bespannten Wagen, ergötzt er sich mit Tausenden und Zehntausenden himmlischer Jungfrauen.
13.164.98
पञ्चविंशे तु दिवसे यः प्राशेदेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु पुष्कलं यानमारुहेत् ॥ १३.१६४.९८ ॥
Wer am fünfundzwanzigsten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt, stets für zwölf Monate, besteigt ein prächtiges Fahrzeug.
13.164.99
सिंहव्याग्रप्रयुक्तैस्तु मेघनिःस्वननादितैः ।
स रथैर्नन्दिघोषैश्च पृष्ठतो ह्यनुगम्यते।
देवकन्यासमारूढैः काञ्चनैर्विमलैः शुभैः ॥ १३.१६४.९९ ॥
Mit Löwen und Tigern bespannt, donnernd wie Gewitterwolken, mit dem Klang der Nandi-Trommeln, wird er von hinten von Wagen begleitet, auf denen himmlische Jungfrauen sitzen, golden, makellos und verheißungsvoll.
13.164.100
विमानमुत्तमं दिव्यमास्थाय सुमनोहरम् ।
तत्र कल्पसहस्रं वै वसते स्त्रीशतावृते।
सुधारसं चोपजीवन्नमृतोपममुत्तमम् ॥ १३.१६४.१०० ॥
Er besteigt ein erlesenes, göttliches und überaus liebliches Vimāna, von hunderten Frauen umgeben, und wohnt dort tausend Kalpas lang, sich vom vortrefflichen Nektar nährend, gleich dem Ambrosia.
13.164.101
षड्विंशे दिवसे यस्तु प्रकुर्यादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु नियतो नियताशनः।
जितेन्द्रियो वीतरागो जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१०१ ॥
Wer am sechsundzwanzigsten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt, stets für zwölf Monate, mit geregelter Kost, seine Sinne bezähmend, frei von Leidenschaft, Opfer ins Feuer Jātavedas gießend.
13.164.102
स प्राप्नोति महाभागः पूज्यमानोऽप्सरोगणैः ।
सप्तानां मरुतां लोकान्वसूनां चापि सोश्नुते ॥ १३.१६४.१०२ ॥
Jener hochgesegnete Mann, von Scharen von Apsaras verehrt, erlangt und genießt die Welten der sieben Maruts und auch der Vasus.
13.164.103
विमानैः स्फाटिकैर्दिव्यैःइ सर्वरत्नैरलङ्कृतैः ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्चि पूज्यमानः प्रमोदते।
द्वेऽर्बुदानां सहस्रे तु दिव्ये दिव्येन तेजसा ॥ १३.१६४.१०३ ॥
In himmlischen Wagen aus Kristall, mit allen Edelsteinen geschmückt, von Gandharvas und Apsaras verehrt, freut er sich; mit göttlichem Glanz, in zweitausend mal hundert Millionen (Wagen).
13.164.104
सप्तविंशेऽथ दिवसे यः कुर्यादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१०४ ॥
Wer am siebenundzwanzigsten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt und zwölf Monate lang Opfergaben in Jātavedas (Agni) darbringt.
13.164.105
फलं प्राप्नोति विपुलं देवलोके च पूज्यते ।
अमृताशी वसंस्तत्र स वितृपः प्रमोदते ॥ १३.१६४.१०५ ॥
Er erlangt reiche Frucht und wird in der Welt der Götter verehrt; dort wohnend, Ambrosia essend, zufrieden, freut er sich.
13.164.106
देवर्षिचरिताँल्लोकान्राजर्षिभिरनुष्ठितान् ।
अध्यावसति दिव्यात्मा विमानवरमास्थितः ॥ १३.१६४.१०६ ॥
In den Welten, die von göttlichen Weisen durchschritten und von königlichen Weisen geübt wurden, wohnt der göttliche Geist, auf dem besten der himmlischen Wagen stehend.
13.164.107
स्त्रीभिर्मिनोभिरामाभी रममाणो मदोत्कटः ।
युगकल्पसहस्राणि त्रीण्यावसति वै सुखम् ॥ १३.१६४.१०७ ॥
Mit reizenden Frauen und Männern sich ergötzend, vor Freude überschwänglich, wohnt er glücklich dreitausend Yuga-Kalpas lang.
13.164.108
योऽष्टाविंशे तु दिवसे प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जितात्मा विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६४.१०८ ॥
Wer am achtundzwanzigsten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt, zwölf Monate lang stets sich selbst bezwingend und die Sinne beherrschend.
13.164.109
फलं देवर्षिचरितं विपुलं समुपाश्नुते ।
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामलः ॥ १३.१६४.१०९ ॥
Er erlangt die reiche Frucht des Wandels der göttlichen Seher; mit Genüssen begabt, leuchtet er wie die makellose Sonne mit tausend Strahlen.
13.164.110
सुकुमार्यश्च नार्यस्तं रममाणाः सुवर्चसः ।
पीनस्तनोरुजघना दिव्याभरणभूषिताः ॥ १३.१६४.११० ॥
Zarte, strahlende Frauen erfreuen sich an ihm, voll an Brüsten, mit vollen Schenkeln und Hüften, mit göttlichem Schmuck geschmückt.
13.164.111
रमयन्ति मनःकान्ता विमाने सूर्यसन्निबे ।
सर्वकामगमे दिव्ये कल्पायुतशतं समाः ॥ १३.१६४.१११ ॥
Die seinem Herzen Teuren erfreuen ihn in einem göttlichen Himmelswagen, der der Sonne gleicht und nach Wunsch dahinzieht, hundert Tausende von Kalpas lang.
13.164.112
एकोनत्रिंशदिवसे यः प्राशेदेकभोजनम् ।
तस्य लोकाः शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिताः
तस्य लोकाः शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिताः ॥ १३.१६४.११२ ॥
Wer am neunundzwanzigsten Tag nur eine Mahlzeit einnimmt: Seine Welten sind glückverheißend und göttlich, geehrt vom König der Götter und den Weisen.
13.164.113
विमानं सूर्यचन्द्राभं दिव्यं समधिगच्छति ।
जातरूपमयं युक्तं सर्वरत्नसमन्वितम्।
अप्सरोगणसङ्कीर्णं गन्धर्वैरभिनादितम् ॥ १३.१६४.११३ ॥
Er erlangt einen göttlichen Himmelswagen, hell wie Sonne und Mond, aus Gold, angeschirrt und mit allen Juwelen versehen, angefüllt mit Scharen von Apsaras und widerhallend vom Klang der Gandharvas.
13.164.114
तत्र चैनं शुभा नार्यो दिव्याभरणभूषिताः ।
मनोभिरामा मधुरा रमयन्ति मदोत्कटाः ॥ १३.१६४.११४ ॥
Dort erfreuen ihn glückverheißende Frauen, mit göttlichem Schmuck geschmückt, herzerfreuend, lieblich und von Lust berauscht.
13.164.115
भोगवांस्तेजसा युक्तो वैश्वानरसमप्रभः ।
दिव्यो दिव्येन वपुषा भ्राजमान इवामरः ॥ १३.१६४.११५ ॥
Im Genuss der Freuden, mit Glanz begabt, von Strahlkraft gleich dem Feuer Vaiśvānara, leuchtend mit göttlichem Leib wie ein Unsterblicher.
13.164.116
वसूनां मरुतां चैव साध्यानामश्विनोस्तथा ।
रुद्राणां च तथा लोकं ब्रह्मलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.११६ ॥
Er gelangt in die Welt der Vasus, Maruts, Sādhyas und Aśvins, ebenso in die Welt der Rudras und auch in Brahmās Welt.
13.164.117
यस्तु मासे गते भुङ्क्ते एकभक्तं समाहितः ।
सदा द्वादश मासान्वै ब्रह्म्लोकमवाप्नुयात् ॥ १३.१६४.११७ ॥
Wer nach Ablauf eines Monats mit gesammeltem Geist nur eine Mahlzeit einnimmt, beständig zwölf Monate lang, erlangt die Welt Brahmās.
13.164.118
सुधारसकृताहार श्रीमान्सर्वमनोहरः ।
तेजसा वपुषा लक्ष्म्या भ्राजते रश्मिवानिव ॥ १३.१६४.११८ ॥
Dessen Speise aus dem Nektarsaft bereitet ist, glanzvoll und jedem Gemüt entzückend, er strahlt in Glanz, Leib und Pracht wie die Sonne mit ihren Strahlen.
13.164.119
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्यगन्धानुलेपनः ।
सुखेष्वभिरतो भोगी दुःखानामविजानकः ॥ १३.१६४.११९ ॥
In göttliche Girlanden und Gewänder gekleidet, mit göttlichen Düften gesalbt, an Freuden sich erfreuend, ein Genießer, unkundig der Leiden.
13.164.120
स्वयंप्रभाभिर्नारीभिर्विमानस्थो महीयते ।
रुद्रदेवर्षिकन्याभिः सततं चाभिपूज्यते ॥ १३.१६४.१२० ॥
Im himmlischen Wagen weilend bei den selbstleuchtenden Frauen, wird er geehrt und stets verehrt von den Töchtern der Rudras, der Götter und der Weisen.
13.164.121
नानारमणरूपाभिर्नानारागाभिरेव च ॥ १३.१६४.१२१ ॥
Mit Frauen von vielen anmutigen Gestalten und mannigfaltigen Leidenschaften.
13.164.122
विमाने गगनाकारे सूर्यवैडूर्यसन्निभे ।
पृष्ठतः सोमसङ्करो उदर्के चाभ्रसन्निभे ॥ १३.१६४.१२२ ॥
In einem himmelsförmigen Wagen, dem Sonne und Katzenaugen-Edelstein gleichen; hinten mit dem Mond vermischt, und am Morgen einer Wolke gleich.
13.164.123
दक्षिणायां तु रक्ताभे अधस्तान्नीलमण्डले ।
ऊर्ध्वं विचित्रसङ्काशे नैको वसति पूजितः ॥ १३.१६४.१२३ ॥
Im Süden, im rotschimmernden Glanz; unten in der blauen Scheibe; oben in wunderbarer Gestalt: geehrt wohnt er nicht allein.
13.164.124
यावद्वर्षसहस्रं वै जम्बूद्वीपे प्रवर्षति ।
तावत्संवत्सराः प्रोक्ता ब्रह्मलोकेऽस्य धीमतः ॥ १३.१६४.१२४ ॥
So viele Jahre, wie es in Jambudvīpa tausend Jahre lang regnet, so viele Jahre, heißt es, wohnt der Weise in Brahmās Welt.
13.164.125
विप्रुषश्चैव यावन्त्यो निपतन्ति नभस्तलात् ।
वर्षासु वर्षतस्तावन्निवसत्यमरप्रभः ॥ १३.१६४.१२५ ॥
So viele Tropfen vom Himmel fallen und so viele in der Regenzeit, so lange wohnt er, dem Gott gleich strahlend.
13.164.126
मासोपवासी वर्षैस्तु दशभिः स्वर्गमुत्तमम् ।
महर्षित्वमथासाद्य सशरीरगतिर्भवेत् ॥ १३.१६४.१२६ ॥
Wer einen Monat lang fastet, erlangt in zehn Jahren den höchsten Himmel und den Zustand eines großen Weisen und gelangt mit seinem Körper dorthin.
13.164.127
मुनिर्दान्तो जितक्रोधो जितशिश्नोदरः सदा ।
जुह्वन्नग्नींश्च नियतः सन्ध्योपासनसेविता ॥ १३.१६४.१२७ ॥
Ein Weiser, der sich selbst beherrscht, den Zorn besiegt hat, Begierde und Bauch bezwungen hat, stets Opfergaben in die Feuer darbringt, gezügelt ist und dem Dämmerungsgebet ergeben.
13.164.128
बहुभिर्नियमैरेवं शुचिरश्नाति यो नरः ।
अभ्रावकाशशीलश्च तस्य भानोरिव त्विषः ॥ १३.१६४.१२८ ॥
Ein Mensch, der so isst, durch viele Gelübde gereinigt und gewohnt, unter dem offenen Himmel zu leben, hat einen Glanz wie den der Sonne.
13.164.129
दिवं गत्वा शरीरेण स्वेन राजन्यथाऽमरः ।
स्वर्गं पुण्यं यथाकाममुपभुङ्क्ते तथाविधः ॥ १३.१६४.१२९ ॥
O König, nachdem er mit seinem eigenen Körper in den Himmel gegangen ist, genießt ein solcher den verdienstvollen Himmel nach Belieben, wie ein Gott.
13.164.130
एथ ते भरतश्रेष्ठ यज्ञानां विधिरुत्तमः ।
व्याख्यातो ह्यानुपूर्व्येण उपवासफलात्मकः ॥ १३.१६४.१३० ॥
O Bester der Bharatas, diese höchste Regel der Opfer, die aus der Frucht des Fastens besteht, wurde dir der Reihe nach erklärt.
13.164.131
दरिद्रैर्मनुजैः पार्थ प्राप्यं यज्ञफलं यथा ।
देवद्विजातिपूजायां रतो भरतसत्तमम् ॥ १३.१६४.१३१ ॥
O Sohn der Pṛthā, wie die Armen unter den Menschen die Frucht des Opfers erlangen können, so auch wer dem Dienst an Göttern und Zweimalgeborenen ergeben ist, o Bester der Bharatas.
13.164.132
उपवासविधिस्त्वेष विस्तरेण प्रकीर्तितः ।
नियतेष्वप्रमत्तेषु शौचवत्सु महात्मसु ॥ १३.१६४.१३२ ॥
Diese Regel des Fastens ist ausführlich dargelegt worden, für die Selbstbeherrschten, die Achtsamen, die Reinen und die Großmütigen.
13.164.133
दम्भद्रोहनिवृत्तेषु कृतबुद्धिषु भारत ।
अचलेष्वप्रकम्पेषु मा ते भूदत्र संशयः ॥ १३.१६४.१३३ ॥
Für jene, die sich von Heuchelei und Feindseligkeit abgewandt haben, von festem Entschluss, unbewegt und unerschütterlich — o Bhārata, mögest du hierüber keinen Zweifel haben.